Η Μελίνα Κανά εξομολογείται: Οι ανώτερες δυνάμεις που την κράτησαν μακριά από τη μουσική και η αγωνία της επιστροφής (Βίντεο)
Όσα αποκάλυψε η γνωστή ερμηνεύτρια
Η Μελίνα Κανά αναφέρθηκε στην περίοδο που αναγκάστηκε να απέχει από το τραγούδι για λόγους υγείας
Διαβάστε: Σοκάρει η Μελίνα Κανά: "Έπαθα έμφραγμα επάνω στη σκηνή όταν ήμουν 37 χρονών - Ένιωσα ότι πεθαίνω"
Η Μελίνα Κανά μιλάει για την τέχνη που αγγίζει την ψυχή
Αναφερόμενη στην προσέγγισή της στη μουσική, η Μελίνα Κανά εξήγησε γιατί κάθε τραγούδι έχει ξεχωριστή σημασία για εκείνη:«Στόχος της τέχνης είναι να φτάνει στην ψυχή, να την θεραπεύει, να την απαλύνει και να την βοηθά. Εάν το έχω καταφέρει, είμαι πολύ χαρούμενη». Για την επιλογή των τραγουδιών της, πρόσθεσε: «Δεν υπάρχει τυχαίο τραγούδι. Ήθελα να λέω καλά τραγούδια, δεν υπάρχει τίποτα άλλο για μένα. Διαλέγω τα τραγούδια σαν να είμαι εγώ ακροατής. Γνώμες ακούω από ανθρώπους που αγαπώ και εκτιμώ, είχα εμπιστοσύνη στην κρίση και την αισθητική τους. Αλλά νομίζω το τελικό ναι ή όχι θα το πω εγώ. Καλά τραγούδια υπάρχουν σε όλους τους χώρους του τραγουδιού». Σχετικά με τις προσωπικές θυσίες που χρειάστηκε να κάνει, δήλωσε η Μελίνα Κανά:«Ήξερα βαθιά μέσα μου – και που δεν έχει αλλάξει – ότι πρωταγωνιστής στο έργο της ζωής μου είναι η ίδια η ζωή. Το σημαντικό είναι να δείχνουμε ότι είμαστε εκεί και όταν είμαστε εκεί είμαστε αποτελεσματικές. Στερήθηκα το παιδί μου, τους φίλους μου, τις διακοπές μου, αλλά είχα την ψυχραιμία και το θάρρος να λέω ‘δεν δουλεύω άλλο, πάω και ξεκουράζομαι, να γεμίσω τις μπαταρίες μου’».
Η επιστροφή και η οικογενειακή στήριξη
Αναφερόμενη η Μελίνα Κανά στην επιστροφή της μπροστά στο κοινό μετά τις δυσκολίες, είπε:«Είχα αγωνία αν θα μπορώ να είμαι η ίδια. Ποτέ δεν είσαι ίδιος μετά από τέτοιες περιπέτειες. Κοιτάς να είσαι όσο το δυνατόν καλός γίνεται, γιατί περπατάμε στη ζωή αυτή, τρώμε τα χαστούκια μας, το θέμα είναι να σηκωθούμε. Προχώρα, μην σταματάς, μην το βάζεις κάτω, μην παραιτηθείς». Για τη σχέση της με την αδερφή της, Λιζέτα Καλημέρη, εξήγησε τη σημασία της οικογενειακής στήριξης: «Ακόμα θυμάμαι το παιδικό μας δωμάτιο που γινόταν στούντιο ηχογράφησης. Γράφαμε κασέτες, ενθουσιασμός, δέος, συγκίνηση και όλα αυτά. Ακόμα τα θυμάμαι».
En