Η Βικτωρία Φασιανού, κόρη του σπουδαίου Έλληνα ζωγράφου Αλέκος Φασιανός, βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή Στούντιο 4 και μίλησε για την ιδιαίτερη σχέση που είχε με τον πατέρα της, αλλά και για την καθημερινότητα σε ένα σπίτι όπου η τέχνη ήταν πάντα παρούσα. Μέσα από τις αναμνήσεις της, σκιαγράφησε την προσωπικότητα του μεγάλου καλλιτέχνη όχι μόνο ως δημιουργού αλλά και ως πατέρα, αποκαλύπτοντας πτυχές της ζωής του που λίγοι γνώριζαν. Η ίδια περιέγραψε μια παιδική ηλικία γεμάτη ελευθερία, ταξίδια και δημιουργικότητα, σε ένα περιβάλλον όπου η φαντασία και η καλλιτεχνική έκφραση αποτελούσαν μέρος της καθημερινότητας. Παρά τη διεθνή αναγνώριση του πατέρα της, όπως εξήγησε, μέσα στο σπίτι η ζωή κυλούσε με απλότητα και χωρίς τη βαριά σκιά της φήμης. Οι γονείς της, όπως τόνισε, φρόντιζαν να μεγαλώνει με φυσικότητα, χωρίς να της δημιουργούν την αίσθηση ότι προέρχεται από μια ιδιαίτερα γνωστή οικογένεια στον χώρο της τέχνης. Παράλληλα, μίλησε με συγκίνηση αλλά και χιούμορ για τις ιδιαίτερες συνήθειες του Αλέκου Φασιανού, τις στιγμές που μοιράστηκαν μαζί αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε τη ζωή, πάντα με δημιουργικότητα, χιούμορ και έναν ιδιαίτερο τρόπο σκέψης που τον χαρακτήριζε.

Διαβάστε: Αλέκος Φασιανός: "Πικάσο της Ελλάδας" - Μεγάλο αφιέρωμα των "Financial Times" για τον σπουδαίο ζωγράφο

Βικτωρία Φασιανού για τον Αλέκο Φασιανό: Η ιδιαίτερη σχέση πατέρα και κόρης

Η Βικτωρία Φασιανού μίλησε αρχικά για τη μοναδική σχέση που είχε με τον πατέρα της και τον τρόπο με τον οποίο τον αποκαλούσε από μικρή ηλικία.«Δεν τον είπα ποτέ μπαμπά. Μου ήταν πιο εύκολο, πιο οικείο. Του άρεσε κιόλας. Υπήρξαν δύο φορές που τον είπα “μπαμπά” και με κοίταξε κάπως». Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην έντονη προσωπικότητα και το πνεύμα του μεγάλου καλλιτέχνη, εξηγώντας ότι η παρουσία του ήταν πάντα δυνατή και ξεχωριστή. «Είχε τρομερό πνεύμα. Προσπαθούσες να κερδίσεις τον χρόνο κοντά του». Παρά τη μεγάλη φήμη του, όπως τόνισε, η Βικτώρια Φασιανού εκείνη δεν μεγάλωσε με την αίσθηση ότι το επίθετό τους είχε ιδιαίτερη βαρύτητα. «Δεν μεγάλωσα με αυτή τη νοοτροπία. Ποτέ δεν με έκανε να καταλάβω ότι το επίθετό μας έχει αναγνώριση στον χώρο της τέχνης».

Θυμήθηκε επίσης στιγμές από την παιδική της ηλικία και τα ταξίδια που έκαναν συχνά με την οικογένεια. «Έχασα πολλά μαθήματα, κάναμε απουσίες γιατί πηγαίναμε στο Παρίσι. Μάλωνε η μαμά μου με το σχολείο και έλεγε “ναι, θα έρθει, θα ακολουθήσει μια έκθεση. Θα γίνει πολίτης του κόσμου”».

Η καθημερινότητα με τον Αλέκο Φασιανό

Στη συνέχεια η Βικτώρια Φασιανού, περιέγραψε πώς ήταν η ζωή στο σπίτι τους, τονίζοντας ότι οι γονείς της παρέμεναν απλοί και καθημερινοί άνθρωποι, παρά τη μεγάλη καλλιτεχνική πορεία του πατέρα της. «Οι γονείς μου ήταν πολύ απλοί, πολύ καθημερινοί άνθρωποι». Αποκάλυψε ακόμη μια ιδιαίτερη συνήθεια του καλλιτέχνη, που είχε να κάνει με τα έπιπλα του σπιτιού τους. «Τα έπιπλα τα έφτιαχνε όλα ο Άλεκος. Δεν αγόραζε τίποτα από το εμπόριο. Τα έφτιαχνε όλα με το χέρι του». Μάλιστα, όπως είπε με χιούμορ, τα έπιπλα αυτά δεν ήταν ιδιαίτερα άνετα, καθώς ο ίδιος είχε μια συγκεκριμένη φιλοσοφία γύρω από τη λειτουργικότητά τους. «Ήταν τρομερά άβολα. Δεν μπορούσες να ξαπλώσεις και να χαλαρώσεις. Και έλεγε: “Όχι, τα έπιπλα πρέπει να είναι σκληρά, γιατί ο άνθρωπος πρέπει να είναι σε εγρήγορση, να έχει ενέργεια”».

Η Βικτώρια Φασιανού, αναφέρθηκε ακόμη σε μια απρόσμενη συνήθεια του πατέρα της, Αλέκου Φασιανού που δείχνει το ενδιαφέρον του να παραμένει σε επαφή με όσα συμβαίνουν γύρω του. «Διάβαζε gossip περιοδικά για να έρχεται σε επαφή με την καθημερινότητα».

Το ιδιαίτερο χιούμορ του Αλέκου Φασιανού

Η Βικτωρία Φασιανού μίλησε επίσης για την παιχνιδιάρικη και χιουμοριστική πλευρά του πατέρα της, αποκαλύπτοντας ότι συχνά μεταμφιεζόταν για να διασκεδάζει τους γύρω του. «Ήταν κωμωδός. Αν κάτι θυμάμαι κραυγαλέα είναι ότι συνέχεια ντυνόταν. Το ένα πρωί ήταν γκέισα, το άλλο πρωί μια γριά κυρία μαυροφορεμένη». Όπως εξήγησε, το έκανε καθαρά για χιούμορ, απολαμβάνοντας να προκαλεί γέλιο και έκπληξη στους ανθρώπους γύρω του. «Το έκανε χιουμοριστικά, βαφόταν. Ντυνόταν ιερέας, καλογριά», ανέφερε.