Η εξομολόγησή της Χριστίνα Λαμπίρη: "Τα τελευταία χρόνια στην τηλεόραση ήμουν δυστυχισμένη" (Βίντεο)
Πάθαινα κρίσεις πανικού, θύμωνα πολύ εύκολα, είχα χάσει το χαμόγελό μου, πρόσθεσε
Η Χριστίνα Λαμπίρη μιλάει ανοιχτά για τα δύσκολα χρόνια στην τηλεόραση, αποκαλύπτοντας τη δυστυχία και τις προκλήσεις που αντιμετώπισε πίσω από τις κάμερες
Η Χριστίνα Λαμπίρη, μία από τις πιο γνωστές και αγαπητές παρουσίες της ελληνικής τηλεόρασης, μίλησε ανοιχτά για τα δύσκολα χρόνια που βίωσε στην επαγγελματική της πορεία, αποκαλύπτοντας για πρώτη φορά το προσωπικό τίμημα της δημοσιότητας και της πίεσης στον χώρο της τηλεόρασης. Η εξομολόγησή της ήρθε μέσα από μια ειλικρινή συνέντευξη στην εκπομπή «Ήρθε και έδεσε», όπου περιέγραψε με λεπτομέρεια τα συναισθήματα και τις εμπειρίες που την οδήγησαν στην απόφαση να απομακρυνθεί από τα τηλεοπτικά πλατό. Μέσα από τα λόγια της αναδεικνύεται όχι μόνο η δυσκολία της επαγγελματικής ζωής, αλλά και η σημασία της προσωπικής φροντίδας και ψυχικής ισορροπίας, θέτοντας ένα παράδειγμα δύναμης και αυτογνωσίας για όλους.
Διαβάστε:Χριστίνα Λαμπίρη στα Παραπολιτικά: "Εμένα και της TV μάς τελείωσε ο… έρωτας" - Τι κάνει επαγγελματικά σήμεραΧριστίνα Λαμπίρη: Η πίεση της τηλεόρασης και οι πρώτες δυσκολίες
Τους λόγους που την οδήγησαν στην απόφαση να απομακρυνθεί από την τηλεόραση διευκρίνισε η Χριστίνα Λαμπίρη. Η παρουσιάστρια εξομολογήθηκε πως τα τελευταία χρόνια της τηλεοπτικής της πορείας ήταν δύσκολα για εκείνη. Όπως εκμυστηρεύτηκε σε συνέντευξή της, η ψυχολογική της κατάσταση τότε δεν ήταν καλή, με την ίδια να έρχεται αντιμέτωπη με κρίσεις πανικού και ξεσπάσματα θυμού, ενώ ήταν δυστυχισμένη.«Δεν πιέζω το θέμα του παιδιού. Λέω το θέλω, μ’ αρέσει κάτι και άμα είναι να μου το φέρει η ζωή, καλώς να το φέρει. Δεν ήταν κάτι μακρινό, αλλά δεν έφτασα ποτέ και πολύ πολύ κοντά στη δημιουργία της οικογένειας. Μεγαλώνοντας έχω πετάξει τις ανασφάλειες που είχα μικρότερος. Ενώ παλιότερα μπορεί να χτυπιόμουνα στα γυμναστήρια όλη μέρα, κάθε μέρα, τώρα θα πάω, αλλά δεν το κάνω σαν προτεραιότητα. Δεν το χρησιμοποιώ πια με αυτή τη ματαιοδοξία που είχα μικρότερος. Είμαι σε μια φάση που γενικά στη ζωή μου θέλω να κάνω τα πράγματα επειδή μου αρέσουν, όχι αναγκαστικά. Θέλω να είμαι καλά, να περνάω καλά. Θέλω να μη ζω μες στο άγχος», ανέφερε αρχικά.
Όταν η αγάπη για τη δουλειά δεν αρκεί
Η Χριστίνα περιέγραψε πως η αγάπη για τη δουλειά ήταν πάντα το κλειδί που την κρατούσε δυνατή, όμως όταν οι συνθήκες γύρω της άλλαξαν, όλα έγιναν πιο δύσκολα.«Η δουλειά στην τηλεόραση είναι ψυχοφθόρα όταν δεν σε βοηθούν οι συνθήκες και το περιβάλλον, όπως οποιοδήποτε τοξικό περιβάλλον είναι ψυχοφθόρο σε οποιαδήποτε δουλειά κι αν είσαι. Όλα τα χρόνια που την έκανα με την ίδια αγάπη, με την ίδια ένταση και την ίδια δοτικότητα, και την αδρεναλίνη να χτυπάει κόκκινο, ήμουν ένας υγιέστατος άνθρωπος», σημείωσε. «Όταν οι συνθήκες γύρω μου άλλαξαν και δεν πήγαινα πολύ καλά με συνεργασίες μου, όχι με τον ανταγωνισμό – ο ανταγωνισμός πάντα με πίεζε θετικά – είναι πολύ σημαντικό να έχεις καλούς συνεργάτες. Δεν πέρασα πολύ καλά τα τελευταία χρόνια σε επίπεδο συνεργασιών και αυτό ψυχολογικά με διέλυσε», πρόσθεσε στη συνέχεια.
Η πίεση που οδήγησε σε κρίσεις πανικού
Η παρουσιάστρια αναφέρθηκε στις έντονες ψυχολογικές δυσκολίες που αντιμετώπιζε, περιγράφοντας την αγωνία και την πίεση που ένιωθε καθημερινά.«Θυμάμαι ότι τα τελευταία χρόνια πριν σταματήσω το διάστημα 2016-2018, μου ήταν τρομερά δύσκολο να ταξιδέψω, να μπω σε αεροπλάνο, σε ασανσέρ, οπουδήποτε. Πάθαινα τρομερές κρίσεις πανικού και σε μια από τις πτήσεις μας, προς την Καβάλα, σε όλη τη διάρκεια, ήμουν πεσμένη μπρούμυτα για να μη βλέπω και με ακουστικά για να μην ακούω. Όλο αυτό προέκυψε από την πίεση στη δουλειά…», Εξομολογήθηκε σε άλλο σημείο», πρόσθεσε.
Η συνειδητοποίηση και η προσωπική δυστυχία
Κλείνοντας, η Χριστίνα Λαμπίρη μίλησε για τη συνειδητοποίηση της δυστυχίας της και το πώς αυτή φαινόταν στην καθημερινότητά της. «Καταλάβαινα ότι δεν πάω καλά. Πέρα από τις κρίσεις πανικού, θύμωνα πολύ εύκολα, δεν μπορούσε κάποιος να μου μιλήσει, είχα χάσει το χαμόγελό μου, δεν ήμουν εγώ… Πέρναγα άσχημα. Ήμουν δυστυχισμένη. Φαινόταν στο πρόσωπό μου…», κατέληξε.
En