Ο Γιάννης Ζουγανέλης είναι από τις περιπτώσεις καλλιτεχνών που µια συνέντευξη µαζί του είναι ένας υπέροχος «πονοκέφαλος». Γιατί δεν µπορείς να γράψεις µόνο για το παρόν. «Επιβάλλεται» να συµπεριλάβεις τους πιο σηµαντικούς, βραβευµένους, σταθµούς της καριέρας του. Γιατί κάθε βραβείο του Γιάννη είναι ακόµα ένα παιδικό χαµόγελο… ακόµα ένα βραβείο για την Ελλάδα.

Διαβάστε: Γιάννης Ζουγανέλης: "Δεν ξέρω αν είμαι αντάξιος της αγάπης του κόσμου" - Η συγκλονιστική παραδοχή και όσα είπε για την οικογένειά του (Βίντεο)
 

Η πορεία του απλώνεται σε τόσους τομείς, θέατρο, μουσική, κοινωνική προσφορά, εκπαίδευση, που τελικά σχηματίζει ένα δικό του, ιδιαίτερο ψηφιδωτό. Από τη διδασκαλία και τη συνεργασία του με παιδιά με αναπηρία, την αναγνώρισή του από τον ΟΗΕ και τη UNICEF για το σύγγραμμά του «Οι προσωπικότητες δημιουργούνται με τη διαφορετικότητα» και το αποτύπωμά του στην Τέχνη μέχρι τη διαρκή προσπάθειά του να δίνει χώρο και φωνή σε όσους συχνά μένουν αθέατοι. Συγκεκριμένα, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή τον τίμησε με το βραβείο «Creative selfl essness» για τη συμβολή του στους Παραολυμπιακούς Αγώνες. Είναι γνωστό ότι, εκτός από μουσικός, ηθοποιός, καθηγητής, τραγουδιστής και… υπέροχος άνθρωπος, ο Γιάννης Ζουγανέλης είναι και ο περήφανος μπαμπάς της Ελεωνόρας Ζουγανέλη, με την οποία συμπρωταγωνιστούν στην παράσταση «Το μεγάλο μας τσίρκο» του σπουδαίου Ιάκωβου Καμπανέλλη, στο θέατρο «Ελληνικός Κόσμος».

Ο Γιάννης Ζουγανέλης, με το πολυδιάστατο ταλέντο, οραματίζεται έναν κόσμο που ακούει περισσότερο και προσπαθεί, μέσα από τα τραγούδια του, να «μεσολαβήσει» για να «ξεσκλαβωθούμε» από την τεχνολογία, όπως εξηγεί στο «Secret».


Η παράσταση και η συνεργασία με την Ελεωνόρα

Πώς αισθάνεστε που παίζετε στο έργο «Το μεγάλο μας τσίρκο»; Αισθάνομαι πάρα πολύ τυχερός, γιατί η ζωή μού επέτρεψε να υλοποιώ τα όνειρά μου. Ήμουν πολύ φίλος με τον Ιάκωβο Καμπανέλλη. Τον γνώρισα γύρω στο ’79, όταν συνεργαζόμουν με την Τζένη Καρέζη. Ένας ευγενής άνθρωπος, απέριττος, ταπεινός και πάντα «υπερβατικός». Συνεργαστήκαμε και στη σχολή της Αγίας Βαρβάρας, τη δραματική που είχε κάνει. Όσο για την παραγωγή, όπου σκηνοθέτησε ο Ζούλιας, σε συνεργασία με ένα επιτελείο εξαιρετικών συνεργατών, είναι εξαιρετική. Και είναι ευτυχής, επίσης, συγκυρία που, έπειτα από πολλά χρόνια από όταν πρωτοεμφανίστηκε η Ελεωνόρα (έχει μια 20χρονη θητεία επικοινωνίας και αλήθειας), συνυπάρχουμε. Με συγκίνησε τρομερά αυτό. Και πραγματικά ήμουν πολύ συγκινημένος, γιατί έβλεπα να εξελίσσεται μέσα στο έργο, να είναι τόσο πολύ καλή, γιατί είναι και πολύ καλή ηθοποιός… Παίρνω αποστάσεις από το ότι είναι κόρη μου. Και κάναμε μια τεράστια επιτυχία, που δεν έχει, βέβαια, φανεί στον κόσμο. Κάθε μέρα έχουμε 1.000 άτομα. Αλλά, ξέρετε, η ιστορικότητα γράφεται με κάποιους ανθρώπους που ενδεχομένως να μην είναι και τόσο σχετικοί ή να είναι και παθογενείς ή να είναι «ομοιοποιημένοι» σε επιλογές ψευτο-ελιτισμού κ.λπ. Τέλος πάντων, είναι μια εξαιρετική παράσταση. Είμαι τυχερός και χαίρομαι κάθε μέρα τον κόσμο. Με την εξαιρετική μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου, με ωραία ορχήστρα… Είναι μεγάλη, σούπερ παραγωγή, που δύσκολα μπορεί να την ανεβάσει μη κρατικός φορέας. Ξεκινήσαμε αρχές Δεκεμβρίου, ήδη είμαστε σε παράταση και θα είμαστε μέχρι την Κυριακή των Βαΐων.

Πώς είναι να συνυπάρχετε στη σκηνή με την κόρη σας; Εγώ συνυπάρχω με την κόρη μου μόνο σε μία σκηνή, όπου υποδύομαι τον Κολοκοτρώνη. Τον «φοράω» τον Κολοκοτρώνη. Δεν αισθάνομαι Ζουγανέλης. Καθόλου.


Η σκηνική συνύπαρξη πατέρα και κόρης

Πώς είναι να συνυπάρχετε στη σκηνή με την κόρη σας; Εγώ συνυπάρχω με την κόρη μου μόνο σε μία σκηνή, όπου υποδύομαι τον Κολοκοτρώνη. Τον «φοράω» τον Κολοκοτρώνη. Δεν αισθάνομαι Ζουγανέλης. Καθόλου. Είμαι ο Κολοκοτρώνης εκείνη την ώρα και απευθύνομαι στο παιδί μου, που συμπτωματικά είναι και παιδί μου. Την αποκαλώ «κόρη μου», όπως έχει γράψει. Είναι πολύ συγκινητικό. Στην αρχή δεν μπορούσα να παίξω. Τώρα είμαι σε μια φάση που είμαι καλύτερα. Είμαι πολύ εντάξει. Το χαίρομαι, τη χαίρομαι. Την αγαπάω πάρα πολύ. Και όλο τον θίασο. Έναν θίασο εξαιρετικό, δεν το συζητάω. Και ο Γκοτσόπουλος και η Μονογιού και ο Καπετανάκος και ο Καζάκας… Τόσοι άνθρωποι… Δημήτρης Γαλάνης, Μανώλης Γεραπετρίτης, Ευθύμης Γεωργόπουλος, Παναγιώτης Καρμάτης, Μάρκος Ξύδης, Άννα-Μαρία Κατσουλάκη, Βασίλης Λέμπερος, Ιάσονας Χρόνης, Βασίλης Παπαδημητρίου… Είναι και άλλα παιδιά, όλοι τους καταπληκτικοί.

Η Ελεωνόρα Ζουγανέλη και η προσωπική της πορεία

Η Ελεωνόρα τι σας είπε όταν ήταν να συνεργαστείτε; Είχε άγχος που ήταν μαζί σας; Τίποτα από αυτά. Νομίζω ότι υπήρχε μια αμοιβαία χαρά και συγκίνηση. Η συγκίνηση είναι κάτι που δεν αποποιούμαι ποτέ στη ζωή μου... Η Ελεωνόρα είναι μια κοπέλα από τις λίγες, από τα λίγα παιδιά επωνύμων που έχει καταφέρει να μη λένε «η κόρη του Ζουγανέλη». Λέμε η «Ελεωνόρα Ζουγανέλη» και αυτό το έχει καταφέρει μόνη της. Και ειδικά οι της νεότερης γενιάς λένε «ο μπαμπάς της Ελεωνόρας», έχε υπόψη σου, για μένα. Βέβαια, τα έχει καταφέρει μόνη της. Αυτό είναι υποχρέωση απέναντι στα παιδιά μας. Πρέπει να τα αποκόβουμε από τον ομφάλιο λώρο, για να αποκτούν φτερά τα ίδια, να πετάνε και να μην είμαστε από πάνω τους. Ούτε να εξαρτώνται από οποιαδήποτε σχέση με τους γονείς. Στη διδασκαλία όπου είμαι, στην καθηγεσία, όπου είμαι 35 χρόνια, λέω: «Να αγαπάτε και να σέβεστε τους γονείς σας, γιατί εσείς τους διαλέξατε. Αλλά να αποκοπείτε από τον ομφάλιο λώρο. Να πετάξετε. Να βρείτε τον εαυτό σας. Να βρείτε το κέντρο σας».

Η καλλιτεχνική πορεία της Ελεωνόρας

Πιστεύετε ότι ξεκινάει και μια καριέρα ηθοποιού ενδεχομένως; Η Ελεωνόρα είναι ηθοποιός, για όσους δεν το ξέρουν. Έχει παίξει σε μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του Εθνικού Θεάτρου, υποδυόμενη την Εντίθ Πιάφ. Έχει, επίσης, παίξει τη Μελίνα Μερκούρη, στο Ηρώδειο, με την έγκριση του Χατζιδάκι, του εξαιρετικού φίλου μας, του γιου Χατζιδάκι, του Γιώργου. Και στο «Η εκατομμυριούχος», στο «Παλλάς».

Η προσωπική ζωή της Ελεωνόρας

Παράλληλα, έχετε μια καλή σχέση με τον σύντροφό της; Εγώ εύχομαι οι επιλογές της να είναι αυτές που θα της επιτρέψουν να χτίζει τη ζωή της. Είναι πολύ καλό παιδί ο Νίκος, πολύ συντροφικός, δοτικός, ένας άνθρωπος που της ταιριάζει. Γιατί η Ελεωνόρα δεν θα μπορούσε να είναι με κάποιον, ας πούμε, χειριστικό, κατάλαβες... Είναι υγιές κορίτσι και είναι υγιής και η σχέση της. Εύχομαι να ευοδωθεί και να πάει μπροστά. Εσείς θέλετε να παντρευτεί με τον Νίκο; Δεν μπαίνω καθόλου σε αυτήν τη λογική, να αισθάνομαι πράγματα που δεν έχουν σχέση με εμένα και τις αποφάσεις μου. Θέλετε ένα εγγονάκι από την Ελεωνόρα; Θέλω, θέλω… Δεν το συζητάω. Θα το ήθελα πάρα πολύ. Αλλά και αυτό είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο για να το «επιβάλει» κανείς.

Η τηλεόραση και οι επιλογές του

Στην τηλεόραση δεν σας βλέπουμε. Πώς… Έκανα φέτος. Έπαιξα σε ένα σίριαλ, το «Καλά θα πάει κι αυτό», που έγραψε ο Αποστόλου (Δημήτρης). Μια χαρά. Επιλέγω. Δεν έχω καταφέρει να αποσπάσω την εμπιστοσύνη από τους παράγοντες της τηλεόρασης να κάνω μια δουλειά η οποία θα μου επιτρέπει να εκφράζομαι με τη δική μου αισθητική στη σάτιρα και την κωμικότητα, που θεωρώ πως είναι ό,τι πιο σοβαρό υπάρχει στη ζωή. Μου έχουν κάνει προτάσεις, αλλά ήταν κάπως καθοδηγούμενες, «μην πεις γι’ αυτόν, μην πεις γι’ αυτόν…», και αρχίζω και ανησυχώ. Κάποιοι άλλοι που τα λένε τι συμβαίνει και μπορούν; Είναι περισσότερο μάγκες από εμένα; Αλλά κάνω πολλά πράγματα. Παίζω στον κινηματογράφο. Θα κάνω κάτι που είναι απολύτως δικό μου και όποιος θέλει το παίρνει, όποιος δεν το θέλει… έχω το κανάλι μου. Έχω ήδη 30.000 μέλη και με παρακολουθούν.

Τώρα, που έχω γίνει 70 ετών, έχω τα περισσότερα όνειρα στη ζωή μου. Τα όνειρα δεν είναι προσωποπαγή, δεν είναι αυτοαναφορικά. Είναι όνειρα για τον κόσμο όπου ζούμε, ο οποίος δεν περνάει φάσεις ισορροπίας. Έχουμε γίνει δούλοι της τεχνολογίας χωρίς να την ξέρουμε.

Τα όνειρα και η στάση ζωής

Έχετε κάποιο ανεκπλήρωτο όνειρο; Τώρα, που έχω γίνει 70 ετών, έχω τα περισσότερα όνειρα στη ζωή μου. Τα όνειρα δεν είναι προσωποπαγή, δεν είναι αυτοαναφορικά. Είναι όνειρα για τον κόσμο όπου ζούμε, ο οποίος δεν περνάει φάσεις ισορροπίας. Έχουμε γίνει δούλοι της τεχνολογίας χωρίς να την ξέρουμε. Βλέπω τις παρέες με τα κινητά και στενοχωριέμαι. Τα όνειρά μου είναι να μπορώ να μεσολαβώ με την Τέχνη, με την αισθητική ουσιαστικά, για να ξαναβρεθούν οι άνθρωποι. Είναι ένα όνειρο αυτό. Και προσπαθώ. Μέσα από τα τραγούδια μου. Μέσα από τα κείμενά μου, τα οποία συνεχώς δημοσιεύω. Συνεπώς, βγάζω… Άλλοι τα ακούνε, άλλοι δεν τα ακούνε. Δεν ακούει ο κόσμος μας. Αυτό είναι μεγάλο πράγμα. Έχω όνειρα, και δημιουργικά και κοινωνικά και, κυρίως, αισθητικά. Ας πούμε, διότι στενοχωριέμαι με ανθρώπους που έφυγαν από το περιβάλλον μου. Όπως τώρα τελευταία ο Γιώργος Μαρίνος, παρότι ήξερα ότι ήταν σε μια φάση που η υγεία του δεν του επέτρεπε να επικοινωνεί όπως οι υπόλοιποι άνθρωποι. Όταν φεύγει, όμως, ένας άνθρωπος και γίνεται άγγελος και πετάει, τη νιώθεις περισσότερο την απώλεια. Οι φίλοι μου που φύγανε: ο Σαββόπουλος, ο Μπουλάς, ο Λαυρέντης… συνεργάτες χρόνια. Και αυτό που με στενοχωρεί... Να, πώς ένα κακό σου δημιουργεί όνειρο: Βγάλανε φωτογραφία όπου ήμασταν στο «ΓκαΓκαΝτίν» εγώ, ο Σαββόπουλος, ο Μπουλάς και ο Λαυρέντης και από κάτω λεζάντα: «Ζουγανέλη, τους πέθανες». Ε, αυτόν τον κόσμο εγώ δεν τον αποδέχομαι. Και μέσα στα όνειρά μου είναι, όσο μπορούμε, να μεσολαβούμε ώστε να γίνεται όσο το δυνατόν καλύτερος ο κόσμος και η καθημερινότητα. Δηλαδή, βλέπω τον κόσμο με μια μελαγχολία, μια θλίψη, με έναν ψευτοτσαμπουκά, έναν θυμό. Εγώ θέλω να μεσολαβώ. Και το κάνω. Ευτυχώς, η ζωή δεν πάει μπροστά με τη μάζα, αλλά με τις μοναδικότητες. Και απευθύνομαι σε μοναδικούς ανθρώπους. Μια φορά, θυμάμαι, παίζαμε στο θέατρο «Αθηνά» και μια συνάδελφος μου λέει: «Α, ρε γαμώτο, σήμερα δεν έχουμε κόσμο». Και λέω: «Δεν με ενδιαφέρει καθόλου. Εμείς παίζουμε για τον έναν. Για τον κάθε έναν ξεχωριστά. Έχουμε 50 άτομα; Θα απευθυνθούμε σε αυτά τα 50 με την καρδιά μας και θα είναι και πιο καλά».

Η πολιτική στάση του Γιάννη Ζουγανέλη

Με την πολιτική σάς ενδιαφέρει να ασχοληθείτε; Βεβαίως, ασχολούμαι, γιατί είμαι Έλληνας πολίτης. Ο Έλληνας πολίτης ελέγχει, λογικά, και τον πολιτικό, τον κρίνει. Αλλά δεν μπορείς να μην είσαι πολίτης. Γιατί τότε σου φταίνε όλοι οι άλλοι χωρίς εσύ να βάλεις το χεράκι σου. Είμαι, λοιπόν, βαθιά πολιτικό ον και έχω προτάσεις από το ’84, να φανταστείς, για να ενταχθώ σε κόμμα. Δεν μου πέρασε καθόλου από το μυαλό. Δεν θέλω να είμαι μέρος της εξουσίας. Θέλω να είμαι απέναντί της και ό,τι κακό κάνει να την πολεμάω. Το κάνω όλα μου τα χρόνια.

Η οικογένεια και η καθημερινότητα

Με τη σύζυγο πώς είστε; Μια χαρά. Είμαστε 45 χρόνια μαζί. Αποδεχόμαστε ο ένας τη διαφορετικότητα του άλλου. Σεβασμός και προχωράμε. Είναι μια καλή μάνα και σύντροφος. Είναι στήριγμα της Ελεωνόρας και πολλές φορές βλέπω ότι υπάρχει ένα τεράστιο ενδιαφέρον επικοινωνίας και με εμένα, αλλά κυρίως με τη μάνα της, γιατί αλλιώς μπορούν να συνεννοηθούν δυο γυναίκες, περισσότερο από τους άντρες. Η γυναίκα έχει τη μήτρα. Η γυναίκα προχωράει τη ζωή. Η γυναίκα είναι αυτή που πρέπει να προστατεύεται. Και οι γυναίκες πρέπει να πάρετε τα πάνω σας, να απαιτήσετε τη ζωή σας και να αφήσετε πίσω την οποιαδήποτε φαλλοκρατική και ανδροκρατική αντίληψη.