Ο Ιωάννης Παπαζήσης άνοιξε την καρδιά του σε μία εκ βαθέων συνέντευξη στο «Buongiorno», μιλώντας για τον γιο του, την ανάγκη του για δημιουργία, τη φιλοσοφία του απέναντι στη ζωή και τη δουλειά του, αλλά και την προσωπική του εξέλιξη. Ο ηθοποιός μοιράστηκε τις σκέψεις του για το πώς μεγαλώνει το παιδί του με ελευθερία, χωρίς να τον καθοδηγεί σε συγκεκριμένα μονοπάτια, ενώ παράλληλα αποκάλυψε το πώς η τέχνη και η μόρφωση αποτελούν για εκείνον καταφύγιο και πηγή προσωπικής ικανοποίησης. Από την καθημερινότητά του μέχρι τα γυρίσματα στην Επίδαυρο, ο Παπαζήσης περιγράφει με ειλικρίνεια τη ζωή και τις αξίες του.

Διαβάστε: Ο Ιωάννης Παπαζήσης αποκαλύπτει: "Τα νεαρά παιδιά με σταματούν στον δρόμο και μου μιλούν για σειρές που έχω παίξει και που… έχω αφορίσει" (Βίντεο)

Ιωάννης Παπαζήσης: Η οικογένεια και η ελευθερία του παιδιού του

Για το μέλλον του γιου του, ο Ιωάννης Παπαζήσης τόνισε πόσο σημαντικό είναι να μην τον επηρεάσει ώστε να γίνει σκιά του εαυτού του. Όπως εξηγεί ο ίδιος:«Το παιδί μου πηγαίνει στα 11. Δεν θέλω να το κάνω μια σκιά του εαυτού μου. Το παιδί μου θα αποφασίσει τι θα κάνει αυτός. Δουλειά μου είναι το να τον εκπαιδεύσω να προσέχει στο σχολείο ή να μάθει να είναι καλό παιδί, να αγαπάει, να διαβάζει, να δούμε τι θέλει να κάνει και να το ψάξουμε, να προσέχει το σώμα του. Δεν θα τον εκπαιδεύσω τι θα κάνει. Άμα θέλει να γίνει φυτό του Play Station και του Instagram, ας γίνει, δεν είναι δικό μου θέμα». Ο ηθοποιός μίλησε επίσης για το πώς ο γιος του αντιμετωπίζει τη δική του αναγνωρισιμότητα με χιούμορ: «Την τρολάρει πολύ άσχημα την αναγνωρισιμότητά μου».

Η τέχνη ως καταφύγιο και η απομάκρυνση από τα social media

Ο Ιωάννης Παπαζήσης εξήγησε πως τα τελευταία χρόνια της ζωής του δίνει έμφαση στη δημιουργία και τη μόρφωση, απομακρυνόμενος από τα social media για να επενδύσει στον εαυτό του:«Είμαι σε μία φάση που έχω ποτίσει τον εαυτό μου από δημιουργία μέσα μου. Έχω ανάγκη τη δημιουργία. Έχω καταλάβει ότι πλέον, στη σύγχρονη εποχή που ζούμε, όλοι οι άνθρωποι έχουμε ένα πολύ μικρό κομμάτι για τον εαυτό μας στην καθημερινότητά μας. Όπως όλοι μας, επέλεξα σε κάποια φάση της ζωής μου αυτό το κομμάτι να είναι χαζεύοντας σε reels για να χαλαρώσω ή κάνοντας πράγματα για τη δουλειά μου. Πλέον θεωρώ ότι η επόμενη δεκαετία είναι η μόρφωση. Είμαι σε φάση που εκπαιδεύω τρομερά τον εαυτό μου. Διαβάζω πάρα πολύ, δίνω πολύ ποιότητα σε οτιδήποτε κάνω. Έχω φύγει από τα κινητά και εκπαιδεύω τον εαυτό μου όσο καλύτερα μπορώ. Δεν βλέπω πια social media, δεν κερδίζω κάτι. Με ενδιαφέρει να κερδίζω κάτι. Έχω μπροστά μου 20, 30, 40 χρόνια που μου μένουν και για αυτά έχω αποφασίσει αυτό που μου πάει και στην προσωπική μου ζωή αλλά και στην εργασία μου είναι η μόρφωση. Εκεί βρίσκω το καταφύγιό μου». Όπως συμπλήρωσε: «Το μυστικό είναι να ενδιαφέρεσαι για τον εαυτό σου. Να μην ξεχνάς το σώμα, το πνεύμα σου και να είσαι παρών σε ότι ζεις». «Αυτά τα χρόνια που μου έχουν μείνει θέλω να βρω καταφύγιο στη μόρφωση. Ζωγραφίζω, γράφω ποιήματα, ξοδεύω τον χρόνο μου με αυτό τον τρόπο. Το καταφύγιό μου είναι η τέχνη».

Η δημιουργικότητα και η πρόκληση στην υποκριτική

Ο Παπαζήσης μίλησε για τη σχέση του με την τέχνη και την υποκριτική, περιγράφοντας πώς η πρόκληση και η ειλικρίνεια με οδηγούν: «Εγώ είμαι ένας άνθρωπος ο οποίος έχει ανάγκη την πρόκληση. Ψάχνω δαίμονες. Ψάχνω ότι με κατηγορούνε, ψάχνω να αποδείξω. Όταν εγώ βγαίνω στην Επίδαυρο, αντί να ‘χω άγχος, λίγο μου “γυρίζει” το μάτι. Θέλω να τα διαλύσω. Δεν είμαι λίγο από αυτούς που φοβούνται. Ψάχνω δαίμονες. Θέλω να νιώθω ότι αυτοί που ήρθαν από κάτω είπανε: “Ρε συ είσαι χάλια, είσαι ο χειρότερος”. Δεν ξέρω, ψάχνω δαίμονες γενικότερα».


«Όλοι θέλουμε το χειροκρότημα. Είναι πολύ ωραίο. Εγώ πάντα ήθελα το χειροκρότημα, πάντα ήθελα να μ’ αγαπάνε. Τα θέλω όλα αυτά. Το ζητούμενο με εμένα στη δουλειά είναι οι καλές συνεργασίες. Οι συνεργασίες με ενδιαφέρουν πολύ».