Ο Δημήτρης Τσίκλης, ο νεαρός ηθοποιός που φέτος κλέβει τις εντυπώσεις στη σειρά «Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι», μίλησε στην εκπομπή «Super Κατερίνα» για την πορεία του, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στη ζωή του και τον τρόπο που η υποκριτική έγινε διέξοδος και μέσο έκφρασης των πιο σκοτεινών του συναισθημάτων. Μέσα από μια ειλικρινή και συγκινητική εξομολόγηση, ο Τσίκλης αποκάλυψε πώς οι προσωπικές του εμπειρίες και οι αντιξοότητες της νεότητας διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα του και την καλλιτεχνική του προσέγγιση.

Διαβάστε: Δημήτρης Τσίκλης: "Μου είπε ότι έχει στο κινητό της κάποιες φωτογραφίες και ήμουν ολόγυμνος" (Βίντεο)

Δημήτρης Τσίκλης: Η παιδική ηλικία και οι πρώτες δυσκολίες

Ο ηθοποιός μίλησε ανοιχτά για την οικογενειακή του ζωή και τις προκλήσεις που συνάντησε από μικρός:«Εγώ έχω έναν πολύ διαφορετικό πατέρα. Είναι ένας πατέρας συντηρητικός, κατά μία έννοια. Ένας πατέρας, ο οποίος καταστράφηκε οικονομικά στην οικονομική κρίση, κάτι το οποίο με καθόρισε πολύ και σαν άνθρωπο.Το βρίσκω ακόμα μέσα μου. Στην αρχή έκανα ό,τι μπορούσα, αλλά ήμουνα μικρός, ήμουν σχολείο ακόμα. Εγώ και ο αδελφός μου ξεκινήσαμε να δουλεύουμε από μικροί. Έκανα πολλές δουλειές. Βοηθούσε τον πατέρα μου στην οικοδομή, έχουμε δουλέψει οδηγός, στη λαχαναγορά και σε πολλά άλλα».

Η υποκριτική ως διέξοδος

Η τέχνη έγινε για τον Δημήτρη ένα μέσο να εκφράσει τα σκοτάδια της ζωής του και να μετατρέψει τις δυσκολίες σε δημιουργικότητα:«Η υποκριτική ήταν μια διέξοδος στα σκοτάδια της ζωής μου. Ο “Οδυσσέας” είναι η πρώτη φορά στην καριέρα μου ας πούμε, που επιλέγω να δείξω αυτά τα σκοτάδια. Νομίζω τον Οδυσσέα τον γέννησα μέσα από τα σκοτάδια, μέσα από τα σκοτάδια μου, μέσα από τα ξενύχτια μου, μέσα από το αλκοόλ, μέσα από την περίοδο της κατάθλιψης, μέσα από όλα αυτά. Είναι ένας χαρακτήρας που κάπως είπα, δεν θέλω να τον ωραιοποιήσω. Οριακά θέλω να τον κάνω αντιαισθητικό».

Ο Οδυσσέας ως αντανάκλαση της ζωής

Τέλος, ο ηθοποιός αποκάλυψε τη φιλοσοφία πίσω από τον χαρακτήρα του Οδυσσέα και την προσπάθεια να ισορροπήσει τις απαιτήσεις της ζωής με την προσωπική του αυθεντικότητα: «Στον Οδυσσέα είδα αυτή τη μάχη, του να προσπαθείς να είσαι κάτι πέρα από αυτό που είσαι. Και να προσπαθείς καθημερινά να μπεις στα παπούτσια των άλλων για να μπορέσεις να επιβιώσεις στην κοινωνία. Δηλαδή να γίνεις αυτός που θέλει ο πατέρας, η κοινωνία, η δουλειά, για να μπορέσεις να υπάρξεις. Γιατί ως εαυτός σου, δεν μπορείς να υπάρξεις».