Η Φαίδρα Δρούκα μιλά ανοιχτά για την υποκριτική: "Το επάγγελμα μου με απογοητεύει συνέχεια" (Βίντεο)

Η Φαίδρα Δρούκα δεν δίστασε να μιλήσει ανοιχτά για τις αντιφάσεις του επαγγέλματός της, αποκαλύπτοντας τη δύσκολη πλευρά της υποκριτικής που συχνά μένει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Σε μια εποχή όπου η λάμψη του θεάματος κυριαρχεί, η ίδια επιλέγει να παρουσιάσει μια πιο ρεαλιστική εικόνα, τονίζοντας πως το επάγγελμα του ηθοποιού μπορεί να είναι ταυτόχρονα γοητευτικό αλλά και βαθιά απογοητευτικό. Μιλώντας στην εκπομπή «Buongiorno» την Παρασκευή 3 Απριλίου, η ηθοποιός εξήγησε πως, παρά τις δυσκολίες, νιώθει τυχερή για την πορεία της, καθώς κατάφερε να σταθεί με συνέπεια και ειλικρίνεια στον χώρο.

Διαβάστε: Φαίδρα Δρούκα στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ: Ως λαός νιώθουμε ρατσισμό αλλά το κρύβουμε

Φαίδρα Δρούκα: «Με απογοητεύει συνέχεια, πολύ»

Η ηθοποιός περιέγραψε με απόλυτη ειλικρίνεια τα συναισθήματά της για την υποκριτική:«Το επάγγελμα του ηθοποιού με απογοητεύει συνέχεια, πολύ. Είναι πολύ αντιφατικό, γιατί έτσι συμβαίνει. Είναι πολύ γοητευτικό και πολύ απογοητευτικό. Σου δίνει κουράγιο και σε ξεπατώνει. Θεωρώ ότι υπήρξα αρκετά τυχερή στα επαγγελματικά μου, όμως ήμουν πολύ ενεργή σε όλο αυτό. Συμπεριφέρθηκα πολύ τίμια σε αυτή τη δουλειά και στο χώρο και νομίζω αυτό πήρα κιόλας».

Οι ρόλοι που την καθόρισαν

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, η Φαίδρα Δρούκα αναφέρθηκε στους ρόλους που τη σύστησαν στο κοινό και στη διαφορετική εμπειρία που είχε σε κάθε περίοδο της ζωής της:«Το "Άκρως οικογενειακόν" δεν μου λείπει γιατί το βλέπω συνέχεια και τότε έτρεχα πάρα πολύ, έκανα πολλά πράγματα και δεν μπορούσα να το χαρώ αυτό το πράγμα. Από τα "Υπέροχα πλάσματα" μου λείπει το πόσο ωραία περνούσαμε στην Αθήνα του τότε, που ήταν πριν την κρίση».

Η μοναξιά και όσα πραγματικά φοβόμαστε

Κλείνοντας, με αφορμή την παράσταση «Το Κέικ» στην οποία πρωταγωνιστεί, η ηθοποιός μίλησε για ένα από τα πιο ανθρώπινα συναισθήματα, τη μοναξιά, δίνοντας μια διαφορετική οπτική: «Δεν μπορώ να νιώσω μοναξιά γιατί έχω μια οικογένειά, ένα παιδί, έναν άντρα, έναν σκύλο. Την ανημπόρια φοβάται ο καθένας, όχι τη μοναξιά. Επίσης είναι περισσότερο θλιβερό να είσαι με κάποιον και να νιώθεις μοναξιά από το να είσαι αλήθεια μόνος».