Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων σήμερα Σάββατο, 4 Απριλίου, η Σοφία Παυλίδου βρέθηκε στην εκπομπή «Ζω καλά» και άνοιξε την καρδιά της για τη σχέση που έχει αναπτύξει με τα ζώα, μια σχέση που, όπως αποκάλυψε, δεν ήταν πάντα δεδομένη. Η ηθοποιός μίλησε για το πώς ο φόβος σημάδεψε τα πρώτα της χρόνια, αλλά και για τη μεγάλη αλλαγή που ήρθε αργότερα στη ζωή της.

Διαβάστε: Σοφία Παυλίδου: Οι φωτογραφίες με μπικίνι και το μήνυμα "Κάποτε το σώμα της γυναίκας ήξερε" που έγινε viral (Εικόνες)

Σοφία Παυλίδου: Ο φόβος που την ακολουθούσε από παιδί

Η Σοφία Παυλίδου περιέγραψε με ειλικρίνεια την εικόνα που είχε για τα ζώα μεγαλώνοντας, επηρεασμένη σε μεγάλο βαθμό από το οικογενειακό της περιβάλλον. «Ο φόβος μου δεν με άφηνε να ζω κοντά στα ζώα, γιατί η μητέρα μου φοβόταν τα ζώα για τους δικούς της λόγους, δεν ήθελε ζώο μέσα στο σπίτι και το 1980 που μεγάλωσα εγώ, υπήρχαν τα αδέσποτα τα οποία ήταν αγριεμένα, με την έννοια ότι προσπαθούσαν να βρουν το φαγητό τους και τα διώχναμε όλοι, ήταν και μεγαλόσωμα. Οπότε ήταν ο φόβος και ο τρόμος. Όταν έπαιζα σκεφτόμουν πώς θα επιστρέψω στο σπίτι, αν πετύχω τα σκυλιά. Έκανα ολόκληρα σενάρια να αλλάξω δρόμο για το πώς θα φτάσω στο σπίτι. Τα φοβόμουν πάρα πολύ».

Η στιγμή που όλα άλλαξαν

Η αλλαγή ήρθε όταν η ίδια ξεκίνησε να ζει μόνη της. Τότε, μια νέα εμπειρία στάθηκε αφορμή για να αναθεωρήσει όσα πίστευε μέχρι τότε. «Όταν έμεινα μόνη μου, ο τότε σύντροφός μου είχε ένα σκυλάκι και άρχισα να εξοικειώνομαι. Πήγαινα σπίτι του και παίζαμε, περνούσαμε χρόνο μαζί πάρα πολύ ωραία και συνειδητοποίησα ότι αυτό το στοιχείο της προσωπικότητάς μου ότι φοβάμαι τα σκυλιά, δεν ήταν καθόλου αληθινό. Δεν είχα επαφή με τα ζώα. Οπότε άρχισα να βλέπω τι ωραία συντροφιά είναι το σκυλί και πήρα δύο λοιπόν».

Η αγάπη που της έλειψε

Με λόγια που δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνείας, η Σοφία Παυλίδου μίλησε για την τρυφερότητα που δεν ένιωσε στο οικογενειακό της περιβάλλον και πώς αυτή ήρθε μέσα από μια διαφορετική σχέση. «Είδα πόσο ωραίο είναι να έχω πια μία σχέση τρυφερότητας και αγάπης. Στο σπίτι μου δεν μου έδιναν αυτή την τρυφερότητα και την αγάπη. Τη βρήκα από ένα σκυλί, από ένα κατοικίδιο. Δημιούργησαν, λοιπόν, αυτή την πολύ ωραία σχέση και την πέρασα και στα παιδιά μου. Όταν γεννήθηκαν είχα ήδη σκυλάκι».

Η πορεία της Σοφίας Παυλίδου δείχνει πως πολλές φορές οι πιο βαθιές μας φοβίες κρύβουν πίσω τους κάτι που δεν έχουμε ακόμη γνωρίσει. Και τελικά, αυτό που κάποτε ήταν τρόμος, έγινε για εκείνη μια από τις πιο ουσιαστικές μορφές αγάπης, μια σχέση που όχι μόνο τη γέμισε, αλλά έγινε κομμάτι της ζωής και της οικογένειάς της.