Η ζωή κάτω από τη σκιά ενός θρύλου δεν είναι ποτέ εύκολη υπόθεση - και αυτό το γνωρίζει καλά ο Διαμαντής Διονυσίου. Γιος του αξεπέραστου Στράτος Διονυσίου, κουβαλά ένα από τα πιο βαριά επίθετα στην ελληνική μουσική, ένα όνομα που από τη μία ανοίγει δρόμους και από την άλλη δημιουργεί υψηλές προσδοκίες και αδιάκοπες συγκρίσεις. Σε μια ειλικρινή και ανθρώπινη εξομολόγηση, μιλά για τις δυσκολίες, τις αμφιβολίες και τη δική του προσωπική διαδρομή, αποκαλύπτοντας πτυχές της ζωής του που δεν είναι πάντα ορατές στο κοινό.

Διαβάστε: Διαμαντής Διονυσίου για τον θάνατο του πατέρα του Στράτου Διονυσίου: "Είχε σπάσει μια αρτηρία κι 'έφυγε' ξαφνικά»"

Διαμαντής Διονυσίου: «Το επίθετό μου και με βοήθησε, αλλά μου έβαλε και εμπόδια»

Σε συνέντευξή του στην εκπομπή Buongiorno, ο Διαμαντής Διονυσίου δεν δίστασε να αναφερθεί ανοιχτά στη διττή φύση του ονόματός του. Από τη μία, το επίθετο «Διονυσίου» λειτουργεί ως ισχυρό σημείο αναφοράς, από την άλλη όμως φέρνει μαζί του μια διαρκή πίεση για σύγκριση με το παρελθόν.«Το επίθετό μου και με βοήθησε, αλλά μου έβαλε και εμπόδια. Υπάρχει σύγκριση τεράστια, γιατί μπορεί να είσαι καλός τραγουδιστής, αλλά υπάρχουν τα σχόλια που λένε “εντάξει, Στράτος δεν είναι”. Λογικό είναι. Ένας ήταν ο Στράτος Διονυσίου. Εμείς ακολουθήσαμε τα βήματα του πατέρα μας και πιστεύω είμαστε αντάξιοι συνεχιστές. Όταν ξεκινούσα στα 22 χρόνια και μεγάλα ονόματα δεν θέλανε να ξεκινήσω μαζί τους. Δεν ξέρω γιατί. Πάντως δεν είχα βοήθεια. Προχωράω μόνος μου, με τα αδέλφια μου και είμαστε καλά», είπε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας με ειλικρίνεια τις προκλήσεις που αντιμετώπισε από τα πρώτα του βήματα.

Οι σχέσεις με τα αδέλφια και οι συγκρίσεις

Πέρα από τη σύγκριση με τον πατέρα του, ο ίδιος αναφέρθηκε και στις συγκρίσεις που γίνονται ανάμεσα στα αδέλφια του, κάτι που φαίνεται να αποτελεί συχνό φαινόμενο για το κοινό, αλλά όχι απαραίτητα πρόβλημα για τους ίδιους.«Με τον Στέλιο είμαστε λίγο πιο κοντά, αλλά τα ίδια λέμε. Δηλαδή αυτό που θα πω στον Στέλιο, θα το πω και στον Άγγελο. Απλώς είναι σαν πατέρας μας ο Άγγελος και ο Στέλιος πιο πολύ αδερφός», ανέφερε, δίνοντας μια πιο προσωπική εικόνα των οικογενειακών του σχέσεων.

Η ζωή μακριά από τα φώτα

Όταν τα φώτα σβήνουν και η σκηνή μένει πίσω, ο Διαμαντής Διονυσίου αφήνει τον καλλιτέχνη και επιστρέφει στον πιο ουσιαστικό του ρόλο: αυτόν του πατέρα και του οικογενειάρχη. «Όταν σβήνουν τα φώτα είμαι ένας απλός άνθρωπος. Πάω στο σπίτι, στην οικογένειά μου και στην κορούλα μου. Έχω αδυναμία στην κόρη μου, πάρα πολύ. Της διαβάζω παραμύθια πριν κοιμηθούμε μαζί, την πάω στο σχολείο, την παίρνω απ’ το σχολείο. Εντάξει, μαζί με τη γυναίκα μου βέβαια, αλλά αυτή η σχέση είναι φοβερή».