Η "ήσυχη" επιστροφή της Ωνάση: Από την απομόνωση, σε μια διακριτική επανεμφάνιση στα διεθνή κοσμικά - Η χρυσή κληρονόμος φαίνεται να γράφει ένα νέο κεφάλαιο, εξίσου αινιγματικό (Εικόνες)

Για χρόνια το όνοµα της Αθηνάς Ωνάση ακουγόταν περισσότερο σαν ανάµνηση µιας άλλης εποχής - ενός µύθου που κουβαλά τη λάµψη και τη σκιά της πιο εµβληµατικής ελληνικής δυναστείας. Μακριά από τα φλας, σχεδόν αόρατη, είχε επιλέξει να ζει σε έναν κόσµο αυστηρά προστατευµένο, όπου η σιωπή ήταν επιλογή και η ιδιωτικότητα, πολυτέλεια. Κι όµως, τους τελευταίους µήνες κάτι φαίνεται να αλλάζει.

Η 41χρονη επιχειρηµατίας κάνει δειλά, αλλά σταθερά βήµατα επιστροφής στη δηµόσια σφαίρα. Οι εµφανίσεις της, αν και περιορισµένες, δεν περνούν απαρατήρητες. Σαν µια φιγούρα που επιστρέφει σε µια σκηνή που ποτέ δεν διεκδίκησε πραγµατικά, η Αθηνά δείχνει να ισορροπεί ανάµεσα στο παρελθόν και σε µια νέα, πιο συνειδητή παρουσία.

Αθηνά Ωνάση: Παρίσι & Βαρκελώνη - Οι κομψές εμφανίσεις που συζητήθηκαν

Στο Παρίσι, στο ιστορικό Pavillon Ledoyen –έναν χώρο που συνδυάζει την υψηλή γαστρονοµία µε τη διαχρονική κοµψότητα–, εµφανίστηκε σε ένα φιλανθρωπικό δείπνο µε σκοπό τη στήριξη παιδιών από τη Ρουάντα. Η παρουσία της, λιτή, αλλά προσεγµένη, έκλεψε τις εντυπώσεις. Ντυµένη µε ένα αυστηρό µαύρο κοστούµι, που άφηνε διακριτικά να φανεί µια πιο τολµηρή διάθεση µέσα από διαφάνειες και µοντέρνα στοιχεία, απέδειξε πως η κοµψότητα δεν χρειάζεται υπερβολές για να επιβληθεί.

Λίγες ηµέρες νωρίτερα, στη Βαρκελώνη, η ίδια είχε δώσει το «παρών» σε επίδειξη του στενού της φίλου Stéphane Rolland. Καθισµένη στην πρώτη σειρά, παρακολούθησε τις εντυπωσιακές νυφικές δηµιουργίες, επιλέγοντας για την περίσταση µια κόκκινη, ολόσωµη φόρµα, µε έντονη ασυµµετρία – µια σπάνια έκρηξη χρώµατος για την ίδια, που συνήθως προτιµά πιο διακριτικές επιλογές. Ηταν µια εικόνα που έδειχνε µια διαφορετική πλευρά της: πιο ανοιχτή, ίσως πιο συµφιλιωµένη µε το βλέµµα των άλλων.

Η σχέση της µε τον κόσµο της µόδας δεν είναι τυχαία. Στο Παρίσι, κατά τη διάρκεια της Εβδοµάδας Υψηλής Ραπτικής, τίµησε ξανά τον φίλο της σχεδιαστή µε την παρουσία της, ενώ εµφανίστηκε και στο aft er party, σε µία από τις σπάνιες στιγµές όπου την είδαµε πιο χαλαρή να φωτογραφίζεται µε τον Ελληνα Πλάτωνα Παπαγιαννόπουλο, µοντέλο.

Κι όµως, πίσω από αυτές τις προσεκτικά επιλεγµένες εµφανίσεις υπάρχει µια ζωή βαθιά διαφορετική από εκείνη που θα περίµενε κανείς από µια γυναίκα µε περιουσία δισεκατοµµυρίων. Στην έπαυλή της στο Καµπίνε, στα σύνορα Βελγίου και Ολλανδίας, η Αθηνά έχει δηµιουργήσει έναν δικό της κόσµο – έναν χώρο όπου τα άλογα και η ιππασία δεν είναι απλώς χόµπι, αλλά τρόπος ζωής. Εκεί, µακριά από κοσµικές υποχρεώσεις, βρίσκει την ισορροπία που για χρόνια τής έλειπε. Σύµφωνα µε δηµοσίευµα της βρετανικής «Daily Mail», η Αθηνά Ωνάση, κληρονόµος µιας περιουσίας που αγγίζει τα 2,7 δισεκατοµµύρια δολάρια, έχει στήσει µια εκτεταµένη φάρµα, αφιερωµένη στα άλογά της, που αποτελούν και τη µεγάλη της αγάπη.

Η "κατάρα" των Ωνάσηδων και η αλλαγή 

Ωστόσο, το τελευταίο διάστηµα δεν είναι λίγοι εκείνοι που µιλούν για µια αξιοσηµείωτη στροφή στη ζωή της. Οπως αναφέρουν, πίσω από αυτή τη διακριτική, αλλά εµφανή αλλαγή κρύβεται πιθανότατα µια νέα προσωπική πραγµατικότητα – κάτι που την ώθησε να δει τον κόσµο και τον εαυτό της µε διαφορετική µατιά. Η ζωή της, άλλωστε, δεν υπήρξε ποτέ απλή. Το όνοµα Ωνάση κουβαλά µια βαριά κληρονοµιά, όχι µόνο πλούτου, αλλά και απωλειών. Η σκιά της λεγόµενης «κατάρας των Ωνάσηδων» ακολουθεί τη δυναστεία εδώ και δεκαετίες. Η µητέρα της, Χριστίνα Ωνάση, έφυγε από τη ζωή πρόωρα, αφήνοντας πίσω της ένα παιδί, το οποίο µεγάλωσε µέσα σε απουσίες. Πριν από εκείνη, ο Αλέξανδρος Ωνάσης είχε χαθεί σε αεροπορικό δυστύχηµα, ενώ λίγο αργότερα η Αθηνά Λιβανού και ο ίδιος ο Αριστοτέλης Ωνάσης έφυγαν από τη ζωή, σφραγίζοντας µια αλυσίδα τραγωδιών, που σηµάδεψε την οικογένεια.

Σε προσωπικό επίπεδο, ούτε οι σχέσεις της στάθηκαν εύκολες. Ο γάµος της µε τον Βραζιλιάνο ιππέα Álvaro de Miranda Neto έληξε µέσα σε έντονη δηµοσιότητα και φήµες, οδηγώντας τη σε ακόµα µεγαλύτερη αποστασιοποίηση από τα media. Ισως γι’ αυτό η επιστροφή της µοιάζει διαφορετική. ∆εν έχει τίποτα το θορυβώδες ή επιδεικτικό. Αντίθετα, µοιάζει µε µια εσωτερική απόφαση – µια ανάγκη να επαναπροσδιορίσει τη σχέση της µε τον κόσµο, χωρίς να προδώσει τον εαυτό της. Και όσο ο χρόνος περνά, η οµοιότητά της µε τη µητέρα της γίνεται όλο και πιο έντονη, όχι µόνο στα χαρακτηριστικά, αλλά και σε εκείνη τη λεπτή µελαγχολία που πάντα συνόδευε το βλέµµα της.

*Δημοσιεύτηκε στο Secret των ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΩΝ