Ελεάνα Παπαϊωάννου: "Με έκριναν γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας για τον χορό με την κοιλιά έξω, στον 6ο μήνα της εγκυμοσύνης μου" (Βίντεο)
«Είναι δυνατόν; Δεν είμαι εξοικειωμένη με τη χυδαιότητα», είπε η τραγουδίστρια
Η Ελεάνα Παπαϊωάννου απαντά στα αρνητικά σχόλια που δέχτηκε τονίζοντας πως επέλεξε να εκφραστεί ελεύθερα μέσα από τον χορό στο νέο της βιντεοκλίπ, παρά το γεογόνος ότι βρισκόταν στον 6ο μήνα της εγκυμοσύνης της
Διαβάστε: Ελεάνα Παπαϊωάννου: Κυκλοφόρησε η νέα της επιτυχία με τίτλο "Οι ματιές" (Βίντεο)
Ελεάνα Παπαϊωάννου: Τα αρνητικά σχόλια για τον χορό στην εγκυμοσύνη
Η τραγουδίστρια περιέγραψε τις αντιδράσεις που δέχτηκε κάτω από τη δημοσίευση του βίντεο με το τσιφτετέλι, σημειώνοντας χαρακτηριστικά:«Όταν βγαίνει μία γυναίκα στην ηλικία της μητέρας μου και μου γράφει ότι είμαι αντιαισθητικό θέαμα, σκέφτομαι είναι δυνατόν αυτό να το λέει γυναίκα; Δεν είμαι εξοικειωμένη με τη χυδαιότητα. Σην αρχή δεν έδωσα καμία σημασία, το θεώρησα αστείο. Στην πορεία που άρχισα να βλέπω ότι συνεχίζεται και διογκώνεται, στεναχωρήθηκα με την έννοια του ότι δεν είναι δυνατόν να έχουμε τόσο πρόβλημα στην κοινωνία μας. Εγώ ένιωθα πολύ όμορφα και πολύ καλά τη δεδομένη στιγμή»
Η εγκυμοσύνη και η ψυχολογία της
Αναφερόμενη στην παρούσα φάση της ζωής της και στο πώς βιώνει την εγκυμοσύνη της, η Ελεάνα Παπαϊωάννου είπε:«Μπαίνω στον όγδοο μήνα της εγκυμοσύνης. Το νιώθω πολύ διαφορετικά απ’ την πρώτη, πολλή μεγάλη χαρά και ενθουσιασμός. Ήταν κάτι που ήρθε ξαφνικά και καταλάβαμε απ’ τον ενθουσιασμό μας το πόσο πολύ το θέλαμε τελικά. Αυτή τη φορά έχω πιο πολύ άγχος, είναι η επίγνωση των κινδύνων, φοβάμαι μην πάει κάτι στραβά. Ο Δημήτρης με ηρεμεί πολύ. Είναι πιο ψύχραιμος, είναι πιο κουλαριστός και γενικά με γειώνει»
Η δύσκολη εμπειρία της αποβολής στο παρελθόν
Κλείνοντας τη συνέντευξή της, η τραγουδίστρια αναφέρθηκε και σε μια ιδιαίτερα δύσκολη στιγμή της ζωής της, μετά τη γέννηση του πρώτου της παιδιού, εξομολογούμενη: «Ήταν πολύ στενάχωρο για εμάς και νομίζω για κάθε ζευγάρι, για κάθε οικογένεια. Χαίρομαι γιατί δεν το είχαμε μοιραστεί ακόμα με το παιδί μας, γιατί δεν ξέρω με ποιο τρόπο μπορεί να αντιδρούσε ή πώς θα το έπαιρνε. Λόγω αυτής της τραυματικής εμπειρίας πήγα στο άλλο άκρο, έπαθα μία άρνηση και νομίζω ότι ήταν άμυνα»
En