Η Λένα Μαντά βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή «Happy Day» το πρωί της Παρασκευής 29 Μαΐου και μίλησε με βαθιά συγκίνηση για τη νέα πραγματικότητα της ζωής της μετά την απώλεια του συζύγου της, Γιώργου. Η αγαπημένη συγγραφέας αναφέρθηκε στα ταξίδια που συνεχίζει να κάνει για τις παρουσιάσεις των βιβλίων της, αλλά και στη μοναξιά που πλέον συνοδεύει αυτές τις διαδρομές, αφού για χρόνια τις μοιραζόταν με τον άνθρωπο της ζωής της.Με ειλικρίνεια και συναισθηματική φόρτιση, η Λένα Μαντά εξομολογήθηκε πως η ψυχοθεραπεία έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς της τα τελευταία δύο χρόνια, προσπαθώντας να διαχειριστεί την απώλεια και να βρει ξανά ισορροπία στη ζωή της.

Διαβάστε: Η Λένα Μαντά για την απώλεια του συζύγου της: "Έπρεπε να επανεφεύρω τον εαυτό μου, η ζωή όπως την ήξερα είχε χαθεί οριστικά" (Βίντεο)

Λένα Μαντά: Η μοναξιά μετά την απώλεια και οι αναμνήσεις από τα ταξίδια με τον σύζυγό της

Αρχικά, η γνωστή συγγραφέας μίλησε για τις παρουσιάσεις των βιβλίων της και το πώς βιώνει πλέον τα ταξίδια χωρίς τον σύζυγό της στο πλευρό της.Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά: «Την ώρα της εκδήλωσης, την απολαμβάνω πάρα πολύ. Είναι πολύ όμορφο να έχεις τον κόσμο, να μιλάς μαζί του, μου αρέσει να είναι πιο διαδραστική η παρουσίαση, οπότε ρωτάω, απαντάνε, με ρωτάνε, απαντάω. Το υπόλοιπο κομμάτι όχι, δεν το απολαμβάνω γιατί έχει μοναξιά. Παλιά ήμουν με τον Γιώργο και δεν με ένοιαζε. Όλο το ταξίδι ήταν οι διακοπές μας, φεύγαμε δυόμισι μήνες σερί. Περνούσαμε καλά, βλέπαμε πόλεις, ήταν πολύ ωραία».

Η ψυχοθεραπεία και η δύσκολη μάχη με το πένθος

Σε ένα από τα πιο συγκινητικά σημεία της συνέντευξης, η Λένα Μαντά μίλησε ανοιχτά για τη βοήθεια που λαμβάνει μέσα από την ψυχοθεραπεία, αλλά και για τη δυσκολία να αφήσει πίσω της ακόμη και το μαύρο χρώμα που έχει συνδέσει με το πένθος της.Όπως εξομολογήθηκε:«Κάνω ψυχοθεραπεία χωρίς να χάνω ούτε συνεδρία. Είμαι σε πολύ καλό δρόμο. Κλείνουμε δυο χρόνια σε λίγο. Τώρα είμαι στη διαδικασία της προετοιμασίας μου για να βγάλω τα μαύρα. Δηλαδή δουλεύουμε αυτό με την ψυχολόγο γιατί δεν είναι πάρα πολύ εύκολο.Δεν μπορούσα να φορέσω άλλο χρώμα. Με ξένιζε, δηλαδή φαντάσου ότι μέχρι και οι νυχτικές μου είναι μαύρες. Από ένα σημείο και μετά, το μαύρο γίνεται ένα είδος κάστρου, που αισθάνεσαι ασφάλεια μέσα του και μένεις κολλημένος εκεί». Η συγγραφέας δεν έκρυψε πως, παρότι οι δύσκολες στιγμές έχουν αραιώσει με τον καιρό, εξακολουθούν να υπάρχουν στιγμές που η απώλεια τη «χτυπά» ξαφνικά και με ένταση. «Οι δύσκολες στιγμές έχουν αραιώσει πάρα πολύ. Όταν έρχονται όμως, είναι πολύ άγριες. Δηλαδή μπορεί να περάσουνε και 10 μέρες και 15 και να είμαι φυσιολογικά στη ρουτίνα μου. Όταν για ασήμαντη αφορμή, από εκεί που δεν το περιμένεις, σου έρχεται μία δυνατή, κατακέφαλα».