EnΣυγκινεί ο Φοίβος για τον Γιώργο Μαζωνάκη: "Σ’ ευχαριστώ για τη δημιουργική τρέλα και όσα τολμήσαμε μαζί"
Το αντίο σε μια συνεργασία που άφησε εποχή
Ο Φοίβος αποχαιρέτησε τον Γιώργο Μαζωνάκη θυμούμενος πέντε χρόνια έντονης δημιουργίας, από το "Όπου κοιτάξεις" και το "Gucci φόρεμα" έως το "Σάββατο" και το "Σ’ έχω επιθυμήσει"
Με λόγια που συμπυκνώνουν μία από τις σημαντικότερες δημιουργικές συνεργασίες του σύγχρονου ελληνικού λαϊκού τραγουδιού αποχαιρέτησε ο Φοίβος τον Γιώργο Μαζωνάκη. Ο συνθέτης και στιχουργός γύρισε πίσω στην πενταετία 2002-2007, όταν μαζί αναζήτησαν έναν διαφορετικό ήχο και δημιούργησαν τραγούδια που ταυτίστηκαν με μια ολόκληρη εποχή. «Η απουσία σου είναι από εκείνες που δύσκολα χωράει ο νους», έγραψε για τον τραγουδιστή που έφυγε από τη ζωή την Τετάρτη, σε ηλικία 54 ετών.
Διαβάστε: Γιώργος Μαζωνάκης: Προσήχθη ο γιατρός της ιδιωτικής κλινικής μετά τον θάνατο του τραγουδιστή
Αν υπάρχει ένα τραγούδι που αποτυπώνει καλύτερα αυτό που ο Φοίβος περιγράφει σήμερα ως «δημιουργική τρέλα», είναι πιθανότατα το «Gucci φόρεμα». Το 2003, ένας από τους μεγαλύτερους λαϊκούς τραγουδιστές της χώρας τραγουδούσε πάνω σε μια παραγωγή που φλέρταρε με το R&B και το hip hop, σατίριζε τη χλιδή και την κοινωνική επίδειξη και ταυτόχρονα έβαζε μέσα στο ίδιο τραγούδι τη δυτική Αθήνα, την Εκάλη και έναν οίκο υψηλής μόδας. Το αποτέλεσμα ήταν ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα τραγούδια του Μαζωνάκη. Μουσική και στίχους υπέγραφε ο Φοίβος. Αυτό ακριβώς το στοιχείο ξεχώρισε και στο αποχαιρετιστήριο μήνυμά του: «Ο Γιώργος είχε κάτι που δεν διδάσκεται και δεν κατασκευάζεται. Είχε προσωπικότητα. Είχε ένστικτο. Είχε εκείνη τη σπάνια καλλιτεχνική ανησυχία που δεν τον άφηνε ποτέ να αρκεστεί στα ήδη γνωστά». Και πρόσθεσε: «Δεν φοβήθηκε να ρισκάρει, να αλλάξει, να εκτεθεί, να γίνει ο εαυτός του. Και γι’ αυτό κατάφερε να γίνει μοναδικός».
Στην ανάρτησή του ο Φοίβος δεν απαρίθμησε τις επιτυχίες τους. Προτίμησε να περιγράψει τι απέγιναν αυτά τα τραγούδια όταν έφυγαν από το στούντιο και πέρασαν στο κοινό. «Ακούω μέσα μου τραγούδια που συνδέθηκαν με μια ολόκληρη εποχή. Τραγούδια που έγιναν στιγμές, νύχτες, έρωτες, χωρισμοί, διασκεδάσεις, αναμνήσεις χιλιάδων ανθρώπων». Και πράγματι, το «Σάββατο» δεν ήταν μία απομονωμένη επιτυχία. Τα «Τέσσερις», «Φοβερή», «Απόψε θα σ’ ονειρευτώ» και «Νικοτίνη» ακούγονταν παράλληλα σε ραδιόφωνα και νυχτερινά κέντρα, καθιστώντας την περίοδο 2003-2004 μία από τις εμπορικά και καλλιτεχνικά ισχυρότερες του τραγουδιστή.
Η συνεργασία τους ολοκληρώθηκε το 2007 με το άλμπουμ «Τα όχι και τα ναι μου». Σε αντίθεση με το «Σάββατο», αυτή τη φορά ο δίσκος δεν ήταν αποκλειστικά δημιουργία του Φοίβου. Ο Φοίβος υπέγραψε τέσσερα από τα δέκα τραγούδια, ενώ τα υπόλοιπα είχαν μουσική του Τάκη Μπουγά. Ανάμεσα στα τραγούδια του Φοίβου ήταν το «Σ’ έχω επιθυμήσει», το οποίο είχε ήδη κυκλοφορήσει ως single τον Μάιο του 2007, καθώς και τα «Σαν δυο σταγόνες βροχής», «Είσαι υπεύθυνη για μένα» και «Έννοια σου». Έτσι έκλεισε ένας δημιουργικός κύκλος πέντε ετών που είχε ξεκινήσει με δύο τραγούδια το 2002 και είχε στο μεταξύ αλλάξει σημαντικά τόσο το ρεπερτόριο όσο και τη δημόσια εικόνα του Μαζωνάκη.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης πέθανε το απόγευμα της Τετάρτης 9 Σεπτεμβρίου σε ηλικία 54 ετών. Σύμφωνα με το ιατρικό ανακοινωθέν του νοσοκομείου «Ελπίς», διακομίστηκε στις 16:45 χωρίς αυτόματη αναπνοή και χωρίς σφυγμό. Παρά την καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση, δεν κατέστη δυνατό να επανέλθει και η επίσημη ώρα θανάτου καταγράφηκε στις 17:40. Ο αποχαιρετισμός του Φοίβου, όμως, επιστρέφει στην άλλη πλευρά της ιστορίας, όχι στις τελευταίες ώρες, αλλά σε εκείνα τα πέντε χρόνια που δύο καλλιτέχνες μπήκαν σε ένα στούντιο με στόχο, όπως έγραψε ο ίδιος, «να κάνουμε κάτι διαφορετικό». Και τελικά το έκαναν.
Διαβάστε: Γιώργος Μαζωνάκης: Προσήχθη ο γιατρός της ιδιωτικής κλινικής μετά τον θάνατο του τραγουδιστή
Φοίβος για τον Γιώργο Μαζωνάκη: «Υπάρχουν άνθρωποι που δεν χωρούν εύκολα σε έναν αποχαιρετισμό»
Στην ανάρτησή του στο Instagram, ο Φοίβος δεν περιορίστηκε σε ένα τυπικό συλλυπητήριο μήνυμα. Επέστρεψε στις ημέρες των στούντιο, των προβών και της κοινής τους προσπάθειας να αλλάξουν κάτι στον ήχο και στην εικόνα του Μαζωνάκη. «Υπάρχουν άνθρωποι που δεν χωρούν εύκολα σε έναν αποχαιρετισμό και ο Γιώργος Μαζωνάκης είναι ένας από αυτούς», έγραψε. Και συνέχισε: «Από το 2002 μέχρι το 2007 έζησα μαζί του μία από τις πιο δημιουργικές και έντονες περιόδους της μουσικής μου διαδρομής. Πέντε χρόνια γεμάτα τραγούδια, δίσκους, πρόβες, στούντιο, αγωνίες, χαρές, ανατροπές και πάνω απ’ όλα, μια αστείρευτη ανάγκη να κάνουμε κάτι διαφορετικό». Η τελευταία αυτή φράση δεν είναι υπερβολή. Η κοινή πορεία των δύο ξεκίνησε ακριβώς σε μια περίοδο κατά την οποία ο Μαζωνάκης ήταν ήδη καθιερωμένος, αλλά αναζητούσε έναν νέο μουσικό δρόμο.Η αρχή το 2002 με το «Όπου κοιτάξεις»
Η πρώτη μεγάλη συνάντηση Μαζωνάκη – Φοίβου καταγράφεται το 2002 στην επανέκδοση «Κοίτα με + Beat». Ο Φοίβος ανέλαβε την παραγωγή δύο νέων τραγουδιών, του «Όπου κοιτάξεις» και του «Τι σου έχω κάνει». Και τα δύο εξελίχθηκαν σε μεγάλες ραδιοφωνικές επιτυχίες, ανοίγοντας ουσιαστικά τον δρόμο για την επόμενη, πολύ πιο ολοκληρωμένη συνεργασία τους. Το «Όπου κοιτάξεις» συνοδεύτηκε μάλιστα από ένα ιδιαίτερα φιλόδοξο για τα δεδομένα της εποχής video clip και θεωρείται από τα τραγούδια που σηματοδότησαν τη μετάβαση του Μαζωνάκη σε έναν πιο σύγχρονο, pop και ταυτόχρονα λαϊκό ήχο.Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Το «Σάββατο» που άλλαξε τη διαδρομή τους
Η πραγματική κορύφωση ήρθε τον Δεκέμβριο του 2003. Ο Φοίβος ανέλαβε την παραγωγή του άλμπουμ «Σάββατο», υπογράφοντας τα τραγούδια ενός δίσκου που έμελλε να γίνει ένα από τα χαρακτηριστικότερα έργα της καριέρας του Μαζωνάκη. Το tracklist σήμερα διαβάζεται σχεδόν σαν συλλογή επιτυχιών: «Το Gucci φόρεμα», «Απόψε θα σ’ ονειρευτώ», «Φοβερή», «Νικοτίνη», «Αν δεν μπορείς», «Έφυγες», «Τέσσερις», «Σάββατο», «Σαν να ήμουνα παιδί». Ο δίσκος έγινε πλατινένιος και επανακυκλοφόρησε το 2004 σε ειδική έκδοση.
Το «Gucci φόρεμα» και το ρίσκο που περιγράφει ο Φοίβος
Αν υπάρχει ένα τραγούδι που αποτυπώνει καλύτερα αυτό που ο Φοίβος περιγράφει σήμερα ως «δημιουργική τρέλα», είναι πιθανότατα το «Gucci φόρεμα». Το 2003, ένας από τους μεγαλύτερους λαϊκούς τραγουδιστές της χώρας τραγουδούσε πάνω σε μια παραγωγή που φλέρταρε με το R&B και το hip hop, σατίριζε τη χλιδή και την κοινωνική επίδειξη και ταυτόχρονα έβαζε μέσα στο ίδιο τραγούδι τη δυτική Αθήνα, την Εκάλη και έναν οίκο υψηλής μόδας. Το αποτέλεσμα ήταν ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα τραγούδια του Μαζωνάκη. Μουσική και στίχους υπέγραφε ο Φοίβος. Αυτό ακριβώς το στοιχείο ξεχώρισε και στο αποχαιρετιστήριο μήνυμά του: «Ο Γιώργος είχε κάτι που δεν διδάσκεται και δεν κατασκευάζεται. Είχε προσωπικότητα. Είχε ένστικτο. Είχε εκείνη τη σπάνια καλλιτεχνική ανησυχία που δεν τον άφηνε ποτέ να αρκεστεί στα ήδη γνωστά». Και πρόσθεσε: «Δεν φοβήθηκε να ρισκάρει, να αλλάξει, να εκτεθεί, να γίνει ο εαυτός του. Και γι’ αυτό κατάφερε να γίνει μοναδικός».
Τραγούδια που έγιναν «νύχτες, έρωτες και χωρισμοί»
Στην ανάρτησή του ο Φοίβος δεν απαρίθμησε τις επιτυχίες τους. Προτίμησε να περιγράψει τι απέγιναν αυτά τα τραγούδια όταν έφυγαν από το στούντιο και πέρασαν στο κοινό. «Ακούω μέσα μου τραγούδια που συνδέθηκαν με μια ολόκληρη εποχή. Τραγούδια που έγιναν στιγμές, νύχτες, έρωτες, χωρισμοί, διασκεδάσεις, αναμνήσεις χιλιάδων ανθρώπων». Και πράγματι, το «Σάββατο» δεν ήταν μία απομονωμένη επιτυχία. Τα «Τέσσερις», «Φοβερή», «Απόψε θα σ’ ονειρευτώ» και «Νικοτίνη» ακούγονταν παράλληλα σε ραδιόφωνα και νυχτερινά κέντρα, καθιστώντας την περίοδο 2003-2004 μία από τις εμπορικά και καλλιτεχνικά ισχυρότερες του τραγουδιστή.Το «Αμανέ» με τη Δέσποινα Βανδή
Στη διάρκεια της ίδιας δημιουργικής περιόδου προέκυψε και μία από τις γνωστότερες συνεργασίες του Μαζωνάκη με άλλη μεγάλη φωνή. Την περίοδο 2005-2006 εμφανιζόταν μαζί με τη Δέσποινα Βανδή στο REX και οι δυο τους ηχογράφησαν το «Αμανέ», σε μουσική και στίχους Φοίβου. Το ντουέτο συμπεριλήφθηκε στον πλατινένιο δίσκο της Βανδή «Στην αυλή του Παραδείσου». Ήταν ακόμη ένα παράδειγμα της διάθεσης του Μαζωνάκη εκείνης της περιόδου να κινείται έξω από τα αυστηρά όρια ενός συμβατικού λαϊκού ρεπερτορίου.
Το τελευταίο κεφάλαιο το 2007
Η συνεργασία τους ολοκληρώθηκε το 2007 με το άλμπουμ «Τα όχι και τα ναι μου». Σε αντίθεση με το «Σάββατο», αυτή τη φορά ο δίσκος δεν ήταν αποκλειστικά δημιουργία του Φοίβου. Ο Φοίβος υπέγραψε τέσσερα από τα δέκα τραγούδια, ενώ τα υπόλοιπα είχαν μουσική του Τάκη Μπουγά. Ανάμεσα στα τραγούδια του Φοίβου ήταν το «Σ’ έχω επιθυμήσει», το οποίο είχε ήδη κυκλοφορήσει ως single τον Μάιο του 2007, καθώς και τα «Σαν δυο σταγόνες βροχής», «Είσαι υπεύθυνη για μένα» και «Έννοια σου». Έτσι έκλεισε ένας δημιουργικός κύκλος πέντε ετών που είχε ξεκινήσει με δύο τραγούδια το 2002 και είχε στο μεταξύ αλλάξει σημαντικά τόσο το ρεπερτόριο όσο και τη δημόσια εικόνα του Μαζωνάκη.«Να συνεχίζει να υπάρχει μέσα στις ζωές των άλλων»
Στο ίσως πιο ουσιαστικό σημείο του αποχαιρετισμού του, ο Φοίβος περιέγραψε τι θεωρεί τελικά μεγαλύτερο επίτευγμα ενός καλλιτέχνη: «Κι αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο προνόμιο ενός καλλιτέχνη: να συνεχίζει να υπάρχει μέσα στις ζωές των άλλων, μέσα από αυτό που δημιούργησε». Στην περίπτωση του Μαζωνάκη, η φράση έχει ιδιαίτερο βάρος. Τα τραγούδια που δημιούργησαν μαζί στις αρχές των 00s συνέχισαν να ακούγονται πολύ μετά το τέλος της συνεργασίας τους και πέρασαν σε κοινό που πολλές φορές δεν είχε καν γεννηθεί όταν κυκλοφόρησε το «Σάββατο». Η συνεργασία τους υπήρξε σχετικά σύντομη σε σχέση με την 34χρονη συνολική καριέρα του Μαζωνάκη. Άφησε όμως δυσανάλογα μεγάλο αριθμό τραγουδιών που ταυτίστηκαν με το όνομά του.Το τελευταίο «ευχαριστώ»
Ο Φοίβος έκλεισε την ανάρτησή του απευθυνόμενος πλέον απευθείας στον παλιό του συνεργάτη: «Γιώργο, η απουσία σου είναι από εκείνες που δύσκολα χωράει ο νους. Σ’ ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη, για τη δημιουργική τρέλα, για όλα όσα τολμήσαμε μαζί και, κυρίως, για το αποτύπωμα που αφήνεις στη μουσική μας. Καλό ταξίδι».Ο Γιώργος Μαζωνάκης πέθανε το απόγευμα της Τετάρτης 9 Σεπτεμβρίου σε ηλικία 54 ετών. Σύμφωνα με το ιατρικό ανακοινωθέν του νοσοκομείου «Ελπίς», διακομίστηκε στις 16:45 χωρίς αυτόματη αναπνοή και χωρίς σφυγμό. Παρά την καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση, δεν κατέστη δυνατό να επανέλθει και η επίσημη ώρα θανάτου καταγράφηκε στις 17:40. Ο αποχαιρετισμός του Φοίβου, όμως, επιστρέφει στην άλλη πλευρά της ιστορίας, όχι στις τελευταίες ώρες, αλλά σε εκείνα τα πέντε χρόνια που δύο καλλιτέχνες μπήκαν σε ένα στούντιο με στόχο, όπως έγραψε ο ίδιος, «να κάνουμε κάτι διαφορετικό». Και τελικά το έκαναν.
