Ογδόντα έξι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα, 17 Σεπτεμβρίου, από τη γέννηση του Σωτήρη Μουστάκα, ενός ηθοποιού που ταύτισε το όνομά του με το γέλιο, αλλά διέθετε υποκριτική γκάμα πολύ μεγαλύτερη από εκείνη που συχνά του επέτρεπαν να δείξει οι κωμικοί ρόλοι. Με αφορμή την επέτειο, η Φίνος Φιλμ θυμάται τον αγαπημένο ηθοποιό μέσα από χαρακτηριστικές στιγμές της κινηματογραφικής του διαδρομής. Η ημερομηνία γέννησής του, 17 Σεπτεμβρίου 1940, επιβεβαιώνεται και από το επίσημο αρχείο της εταιρείας.

Διαβάστε: Αλεξία Μουστάκα για τον πατέρα της, Σωτήρη Μουστάκα: "Δεν μου είχε πει για την ασθένειά του, για να με προστατέψει, ήταν μεγάλο λάθος" (Βίντεο)


Από τη Λεμεσό στην Αθήνα και στον ελληνικό κινηματογράφο

Ο Σωτήρης Μουστάκας γεννήθηκε στη Λεμεσό της Κύπρου και ήταν ο μικρότερος από επτά αδέλφια. Από πολύ νεαρή ηλικία είχε στραφεί προς την τέχνη, τη μουσική και το θέατρο, ενώ αργότερα εγκαταστάθηκε στην Αθήνα για να ακολουθήσει τον δρόμο της υποκριτικής. Το Αρχείο της ΕΡΤ καταγράφει ότι φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, ενώ σε νεαρή ηλικία είχε συμμετάσχει και στον αγώνα της ΕΟΚΑ, γεγονός που οδήγησε στη σύλληψη και φυλάκισή του από τις βρετανικές αρχές. Η σχέση του με τη Φίνος Φιλμ ξεκίνησε το 1969 με την ταινία «Πεθαίνω Κάθε Ξημέρωμα» του Νίκου Φώσκολου. Η συγκεκριμένη αναφορά αφορά την πρώτη του εμφάνιση σε παραγωγή της Φίνος Φιλμ και όχι το κινηματογραφικό του ντεμπούτο συνολικά. Στην εταιρεία συμμετείχε συνολικά σε τέσσερις ταινίες: «Πεθαίνω Κάθε Ξημέρωμα», «Η Ωραία του Κουρέα», «Ένα Αστείο Κορίτσι» και «Ένας Νομοταγής Πολίτης».

«Πολύ σπουδαίος ηθοποιός»

Στην αφιερωματική της ανάρτηση, η Φίνος Φιλμ στέκεται ακριβώς σε αυτή την πλευρά του Σωτήρη Μουστάκα που πολλές φορές κρυβόταν πίσω από τη μεγάλη κωμική του επιτυχία. «Με έμφυτο χάρισμα στον αυτοσχεδιασμό, ασταμάτητη σκηνική ενέργεια και μια υποκριτική γκάμα που ξεπερνούσε κατά πολύ την κωμωδία, ο Σωτήρης Μουστάκας δεν ήταν απλώς ένας ταλαντούχος κωμικός, αλλά ένας πολύ σπουδαίος ηθοποιός», αναφέρεται χαρακτηριστικά. Η εταιρεία θυμίζει παράλληλα ότι ο Μουστάκας εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε δική της παραγωγή το 1969, στο «Πεθαίνω Κάθε Ξημέρωμα», ενώ λίγα χρόνια αργότερα ακολούθησε ένας από τους σημαντικότερους ρόλους της κινηματογραφικής του πορείας.


Ο «Νομοταγής Πολίτης» που ξεχώριζε και ο ίδιος

Το 1974 ο Σωτήρης Μουστάκας πρωταγωνίστησε στην ταινία «Ένας Νομοταγής Πολίτης», σε σκηνοθεσία Ερρίκου Θαλασσινού και σενάριο Κώστα Μουρσελά. Πρόκειται για έναν από τους ρόλους που ανέδειξαν περισσότερο τη δραματική διάσταση της ερμηνείας του, μέσα από μια κοινωνική σάτιρα με τον Μουστάκα στον ρόλο ενός ήσυχου και παθητικού πολίτη που σταδιακά οδηγείται στην έκρηξη. Η Φίνος Φιλμ σημειώνει ότι ο ίδιος θεωρούσε τη συγκεκριμένη δουλειά μία από τις κορυφαίες στιγμές του στον κινηματογράφο. Στο επίσημο αρχείο της εταιρείας καταγράφεται μάλιστα η δήλωσή του ότι επρόκειτο για «την καλύτερη ταινία που έχω γυρίσει», ενώ σε άλλο σημείο αναφέρεται ότι την τοποθετούσε, μαζί με τον «Ζορμπά», ανάμεσα στις σημαντικότερες κινηματογραφικές του ερμηνείες.

Μια παρουσία που δεν περιορίστηκε ποτέ στην κωμωδία

Η μεγάλη δημοφιλία του Σωτήρη Μουστάκα στηρίχθηκε ασφαλώς στην εξαιρετική του ικανότητα στον αυτοσχεδιασμό, στον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούσε το σώμα και τις εκφράσεις του και σε έναν κωμικό ρυθμό που δύσκολα μπορούσε να αντιγραφεί. Ωστόσο, η κινηματογραφική και θεατρική του πορεία περιλάμβανε πολύ περισσότερα από την καθαρή κωμωδία. Η ίδια η Φίνος Φιλμ τον περιγράφει ως ηθοποιό με «τεράστια υποκριτική γκάμα», ενώ σε προηγούμενα αφιερώματά της έχει σταθεί στην ικανότητά του να περνά από το χιούμορ στον αυτοσαρκασμό και από εκεί σε πιο δραματικές αποχρώσεις χωρίς να χάνει τη φυσικότητά του.

Η Φίνος Φιλμ τον θυμάται 86 χρόνια μετά

«Γεννήθηκε σαν σήμερα, το 1940, και τον θυμόμαστε μέσα από στιγμές που συνεχίζουν να μας κάνουν να γελάμε, να συγκινούμαστε και να τον αγαπάμε όσο λίγους», καταλήγει η αφιερωματική ανάρτηση. Ο Σωτήρης Μουστάκας έφυγε από τη ζωή στις 4 Ιουνίου 2007. Δεκαεννέα χρόνια αργότερα, οι ταινίες, οι θεατρικές του εμφανίσεις και κυρίως εκείνη η μοναδική ικανότητά του να μετατρέπει ακόμη και μια μικρή σκηνή σε προσωπική παράσταση κρατούν την παρουσία του ζωντανή