Οι εξελίξεις στο «Porto Leone» παίρνουν σκοτεινή τροπή, με ένα σχέδιο που ξεκίνησε σαν εμμονή να μετατρέπεται σε πράξη που αλλάζει τα πάντα. Η Αλεξάνδρα φτάνει στα άκρα για να αποκτήσει το εγγόνι της, αδιαφορώντας για τις συνέπειες, και ο Στελάρας γίνεται ο άνθρωπος που θα τη βοηθήσει να το κάνει πράξη. Από τη στιγμή που καταφέρνει να πλησιάσει το παιδί, η Αλεξάνδρα δεν μπορεί να σκεφτεί τίποτα άλλο. Το μυαλό της δουλεύει ασταμάτητα, ψάχνοντας τον τρόπο που θα της επιτρέψει να το πάρει πίσω. Ο μόνος που γνωρίζει τι πραγματικά σχεδιάζει είναι ο Στελάρας. Εκείνος βλέπει από κοντά τον πόνο της, τη στιγμή που αντικρίζει το μωρό στην αγκαλιά της Ξένης. Η ομοιότητά του με τον Στράτο όταν ήταν μικρός την διαλύει και δεν αντέχει άλλο να περιμένει. Εκεί, η απόφαση παίρνεται.

Διαβάστε: Porto Leone: Φωφώ & Μανώλης πρόσωπο με πρόσωπο - Η αλήθεια που δεν ειπώθηκε ποτέ (Βίντεο)

Porto Leone: Η προσέγγιση πριν την καταιγίδα

Η Αλεξάνδρα πλησιάζει την Ξένη με προσοχή. Εκείνη, χωρίς να υποψιάζεται τίποτα, την υποδέχεται με χαρά και οι δυο γυναίκες συζητούν σαν να μην υπάρχει καμία απειλή. Η Αλεξάνδρα, όμως, δεν χάνει ούτε στιγμή από τα μάτια της το μωρό. Παρατηρεί κάθε του κίνηση, κάθε του έκφραση, σαν να προσπαθεί να το «κρατήσει» πριν καν το πάρει. Η Ξένη φεύγει ανυποψίαστη, κανονίζοντας μάλιστα να ξανασυναντηθούν. Η Αλεξάνδρα επιστρέφει στο αυτοκίνητο και δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν υπάρχει άλλος χρόνος. Το σχέδιο πρέπει να γίνει τώρα.

Η στιγμή που όλα εκτελούνται

Οι δυο τους αρχίζουν να παρακολουθούν διακριτικά τον Λάζαρο και την Ξένη, περιμένοντας την κατάλληλη ευκαιρία. Και αυτή δεν αργεί να έρθει. Μια μέρα, ο Λάζαρος μένει μόνος στο σπίτι με τον μικρό Χρηστάκη. Ένας νεαρός εμφανίζεται στην πόρτα και του μεταφέρει μήνυμα ότι η Καίτη τον περιμένει στο ξενοδοχείο. Ο Λάζαρος αιφνιδιάζεται, χάνει την ψυχραιμία του και προσπαθεί να καταλάβει τι συμβαίνει. Αφήνει για λίγο το παιδί μόνο και βγαίνει για να φωνάξει τη Νίτσα. Και τότε…

Ο Στελάρας εμφανίζεται από πίσω, τον ακινητοποιεί και τον ναρκώνει. Ο Λάζαρος πέφτει χωρίς να προλάβει να αντιδράσει. Την ίδια στιγμή, η Αλεξάνδρα μπαίνει στο σπίτι. Δεν χάνει δευτερόλεπτο. Παίρνει το μωρό αγκαλιά και κινείται γρήγορα, προσεκτικά, σχεδόν μηχανικά. Βγαίνει έξω χωρίς να γίνει αντιληπτή. Ο Στελάρας την περιμένει ήδη στο αυτοκίνητο. Η Αλεξάνδρα σκεπάζει το παιδί, μπαίνει μέσα και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα… έχουν εξαφανιστεί. Η αρπαγή δεν είναι απλώς μια πράξη απελπισίας. Είναι η αρχή μιας νέας σύγκρουσης που θα φέρει αλυσιδωτές εξελίξεις. Γιατί αυτή τη φορά, η Αλεξάνδρα δεν σκέφτεται τι θα χάσει. Σκέφτεται μόνο τι πήρε.