Η επέκταση των συμβάσεων υφιστάμενων παραχωρήσεων επανέρχεται ως το βασικό σενάριο που εξετάζει η κυβέρνηση προκειμένου να «ξεμπλοκάρουν» νέα οδικά έργα, σε μια συγκυρία όπου τα δημοσιονομικά περιθώρια του Δημοσίου είναι περιορισμένα, ενώ οι πιέσεις στο οδικό δίκτυο -ιδίως στην Αττική- εντείνονται. Στην Αττική, η συζήτηση επικεντρώνεται κυρίως στην επέκταση της Λεωφόρου Κύμης και στο ενδεχόμενο το έργο να ενταχθεί στο υφιστάμενο συμβατικό πλαίσιο της Αττικής Οδού. Παράλληλα, στο υπουργείο έχουν κατατεθεί και αποτελούν αντικείμενο έντονων συζητήσεων στην αγορά προτάσεις για έργα όπως ο άξονας Ελευσίνα–Οινόφυτα και η σήραγγα Ηλιούπολης.

Διαβάστε: Ο "χάρτης" των αυξήσεων για το 2026: Έως δύο επιπλέον μισθοί τον χρόνο

Τα δύο αυτά έργα είχαν αρχικά συνδεθεί με το μοντέλο των πρότυπων προτάσεων, από το οποίο η κυβέρνηση εμφανίζεται να τηρεί αποστάσεις, χωρίς ωστόσο να αποκλείει το ενδεχόμενο να προχωρήσουν τελικά ως επεκτάσεις υφιστάμενων παραχωρήσεων.

Οι συζητήσεις αυτές ωστόσο δεν είναι καινούριες στην Ελλάδα. Πριν από περίπου είκοσι χρόνια, οι τότε μέτοχοι της Αττικής Οδού είχαν προτείνει να προχωρήσουν στις επεκτάσεις του αυτοκινητοδρόμου με ίδια χρηματοδότηση, ζητώντας ως αντάλλαγμα την παράταση της σύμβασης παραχώρησης. Το σχέδιο εκείνο είχε απορριφθεί από την τότε κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή στα μέσα της δεκαετίας του 2000. Με παραλλαγές, η ίδια πρόταση είχε επανέλθει και επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και τότε δεν εφαρμόστηκε. Σήμερα, η Ελλάδα ωστόσο έχει εφαρμόσει ένα συγγενές μοντέλο με την ενσωμάτωση του Πάτρα–Πύργος στην παραχώρηση της Ολυμπίας Οδού.


Το ευρωπαϊκό "τρίπτυχο"

Η ευρωπαϊκή εμπειρία δείχνει ότι οι επεκτάσεις συμβάσεων παραχώρησης με αντάλλαγμα την υλοποίηση νέων έργων δεν αποτελούν μία ενιαία πρακτική, αλλά ακολουθούν τρεις διακριτές «διαδρομές», καθεμία με διαφορετική νομική αντιμετώπιση και ρίσκο. Στην πρώτη περίπτωση, που θεωρείται και η μόνη απολύτως ασφαλής, τα νέα έργα ενσωματώνονται λειτουργικά στον ίδιο τον παραχωρημένο άξονα. Πρόκειται για πρόσθετα τμήματα, επεκτάσεις ή κρίσιμες αναβαθμίσεις που συνδέονται άμεσα με τη λειτουργία του αυτοκινητοδρόμου και μπορούν να δικαιολογηθούν τεχνικά και οικονομικά ως αναγκαία συμπληρώματα της αρχικής σύμβασης. Υπό την προϋπόθεση ότι η αναγκαιότητά τους τεκμηριώνεται αυστηρά και κοινοποιείται εγκαίρως στις ευρωπαϊκές αρχές, αυτού του τύπου οι επεκτάσεις μπορούν να εγκριθούν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή χωρίς νέο διαγωνισμό.

Διαβάστε τη συνέχεια στο powergame.gr