Παρά τις έντονες βροχοπτώσεις του τελευταίου τριμήνου, η λειψυδρία εξελίσσεται σε μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για την Ελλάδα, η οποία θέτει σε δοκιμασία τόσο τα αστικά κέντρα –και, ιδιαίτερα, την Αττική– όσο και την περιφέρεια. Η κλιματική αλλαγή, η μείωση των βροχοπτώσεων, τα ακραία καιρικά φαινόμενα και η υπερκατανάλωση νερού δημιουργούν ένα νέο, πιεστικό περιβάλλον για τους υδατικούς πόρους της χώρας, η οποία κατατάσσεται πλέον στη 19η θέση παγκοσμίως ως προς τον κίνδυνο εμφάνισης λειψυδρίας. Στο πλαίσιο αυτό, η σύμπραξη του Ομίλου AKTOR, που έχει αποκλειστικό χαρακτήρα, με τον Όμιλο Suez, παγκόσμια ηγέτιδα δύναμη στην διαχείρισης υδάτων, δημιουργεί το ισχυρότερο σχήμα σε θέματα αντιμετώπισης του προβλήματος της λειψυδρίας και της διαχείρισης των υδάτων. Οι δύο Όμιλοι διαθέτουν σημαντική τεχνογνωσία και εμπειρία σε σύνθετα έργα υποδομής καλύπτοντας το σύνολο του κύκλου των υδάτινων πόρων, από την παροχή πόσιμου νερού, έως την επεξεργασία λυμάτων, με μεγάλη έμφαση στη βιωσιμότητα, την καινοτομία και την κυκλική οικονομία.

Διαβάστε: Στρατηγική συνεργασία SUEZ - ΑΚΤΩΡ για ολοκληρωμένες λύσεις στον κύκλο του νερού

Λειψυδρία: Πώς φτάσαμε ως εδώ

Το ζήτημα είναι δομικό και πολυπαραγοντικό. Σύμφωνα με μελέτη του World Rescources Institute και έκθεση της Deloitte για τη διαχείριση των υδάτων στην Ελλάδα, η χώρα μας κατέγραψε υπερδιπλασιασμό των απολήψεων νερού τα τελευταία χρόνια. Η αύξηση αυτή τροφοδοτείται από απώλειες στα δίκτυα διανομής (εξαιτίας παλαιότητας ή ελλιπούς συντήρησης) με αποτέλεσμα να χάνεται περίπου το 50% του πόσιμου νερού. Παράλληλα, παρατηρείται υπερκατανάλωση αρδευτικού νερού για λόγους αγροτικής παραγωγής. Η Ελλάδα δαπανά τον μεγαλύτερο όγκο νερού ανά εκτάριο στην ΕΕ, με τη γεωργία να απορροφά το 70-80% των πόρων, συχνά μέσω αναποτελεσματικών μεθόδων. Σίγουρα ημαντικό ρόλο παίζει και η μεγάλη αύξηση του τουρισμού, ιδιαίτερα στις Κυκλάδες και άλλους προορισμούς υψηλού ενδιαφέροντος όπου η ζήτηση υπερβαίνει κατά πολύ τη φέρουσα ικανότητα των τοπικών πόρων.


Η αντιμετώπιση του ζητήματος

Η δημιουργία και αναβάθμιση φραγμάτων, ταμιευτήρων και έργων ρύθμισης ροής, σε συνδυασμό με τον εκσυγχρονισμό δικτύων ύδρευσης και άρδευσης, αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες για τη διασφάλιση της υδατικής επάρκειας. Παράλληλα, η μείωση των απωλειών στα δίκτυα, η ενσωμάτωση νέων τεχνολογιών και η αξιοποίηση λύσεων ανακύκλωσης και επαναχρησιμοποίησης νερού μπορούν να ενισχύσουν σημαντικά την ανθεκτικότητα των υποδομών απέναντι στις πιέσεις του μέλλοντος. Η επιστημονική κοινότητα επισημαίνει ότι η λύση δεν έγκειται μόνο στην ανεύρεση νέων πόρων, αλλά στην ορθολογική διαχείριση των υφιστάμενων. Παρά τις σποραδικές βροχοπτώσεις, η απουσία επαρκών έργων ταμίευσης οδηγεί τεράστιες ποσότητες γλυκού νερού στη θάλασσα.