Επένδυση σε χρυσό vs κόσμημα και λίρες: Γιατί οι επενδυτές "γυρίζουν" στα collectibles - Ο κοσμηματοποιός Αλέξης Μαραθιανάκης μιλάει στο parapolitika.gr για το asset με υπεραξίες που ζαλίζουν

Μήπως η τοποθέτηση χρημάτων σε μια ράβδο χρυσού δεν είναι και η πιο έξυπνη επενδυτική επιλογή; Το ερώτημα έρχεται μέσα από το χρηματιστήριο των collectibles (κόσμημα, ρολόι, αντικείμενα τέχνης), όπου στα ταμπλό όχι μόνο καταγράφονται υπεραξίες, αλλά εμφανίζονται πολύ περισσότερα οφέλη σε σχέση με την παραδοσιακή επένδυση στον χρυσό και την κατοχή του σε φυσική μορφή. Την ίδια ώρα, οι τιμές του πολύτιμου μετάλλου κινούνται ανοδικά, αφού πρώτα έκαναν βουτιά μίας εβδομάδας, αλλά και ένα ρεκόρ που είχε προηγηθεί περί τα τέλη Ιανουαρίου, όταν έσπασαν το φράγμα των 5.000 δολαρίων ανά ουγκιά. Πότε και με ποιον τρόπο αξίζει μια ασφαλής επένδυση, όταν διανύουμε περιόδους πληθωρισμού, νομισματικής κρίσης και γεωπολιτικής αβεβαιότητας;

«Αρχικά θεωρώ πως, όσο μεγάλο και να είναι το κεφάλαιο ενός επενδυτή, πάντα αξίζει ένα μέρος αυτού να επενδυθεί σε χρυσό και άλλα πολύτιμα βιομηχανικά μέταλλα», αναφέρει σε επικοινωνία με το parapolitika.gr ο Αλέξης Μαραθιανάκης, χρυσοχόος-κοσμηματοποιός. Όπως λέει, τα πλεονεκτήματα του βασιλιά των μετάλλων σε αβέβαιες περιόδους είναι πολλά, ιδίως στη μικρότερη μορφή του.



«Ο χρυσός σε μορφή κοσμήματος ή σε λίρες είναι πολύ πιο ευέλικτος στη ρευστοποίηση. Θυμόμαστε όλοι τι περάσαμε με τα capital controls που δεν μπορούσαμε να σηκώσουμε χρήματα. Ήταν τυχεροί όσοι είχαν αγοράσει χρυσό, αλλά και πάλι, πόσο εύκολο είναι να κρατά κανείς το μέταλλο στη φυσική του μορφή; Εδώ παίρνει το προβάδισμα το επώνυμο κόσμημα, οι λίρες ή αυτό που λέμε στην αγορά τα πλακάκια χρυσού 50 ή 100 γραμμαρίων».

"Ο χρυσός σε μικρή μορφή είναι η πιο ασφαλής επένδυση σε μια φυσική καταστροφή ή σε έναν πόλεμο"

Ασφαλώς, δεν είναι για όλους απλή υπόθεση το να έχουν στην κατοχή τους, είτε στο σπίτι τους είτε σε μια θυρίδα, ράβδους χρυσού. Επιπλέον, δεν εμπιστεύονται όλοι την επένδυση με άυλη μορφή όπως τα ETF’s, τις μετοχές ή τα futures. «Θεωρώ λοιπόν ότι, ναι, αξίζει δύο φορές το να μετατρέψει κανείς κάποια χρήματα σε χρυσό μέσω των σωστών κοσμημάτων. Μιλάμε πάντα για κοσμήματα κατασκευασμένα άνω των 18 καρατίων και πάντα με τη σφραγίδα του κοσμηματοποιού και το πιστοποιητικό αυθεντικότητας των πολύτιμων λίθων και του βάρους του χρυσού που εμπεριέχεται. Είναι η πιο ασφαλής μορφή επένδυσης σε δύσκολους καιρούς, σε μια φυσική καταστροφή ή σε έναν πόλεμο», εξηγεί ο Αλέξης Μαραθιανάκης. «Είναι αυτό που λέμε "και το φοράω και το έχω ως επένδυση". Εναλλακτικά, ας έχει κάποιος δέκα λίρες στην τσέπη του», καταλήγει.



Ένα καλό παράδειγμα στο άλμα που μπορεί να έχει ένα επώνυμο κόσμημα αποτελεί ένα δαχτυλίδι JAR από χρυσό 18 καρατίων το οποίο είχε εμφανιστεί με αρχική τιμή εκτίμησης στα 20.000 δολάρια (Sotheby’s). Ωστόσο, το κυνήγι των επενδυτών εκτόξευσε την τελική του αξία στα 65.520 δολάρια, φέρνοντας ένα θετικό αποτέλεσμα πέραν των αρχικών προσδοκιών.



Ένα άλλο, πιο πρόσφατο, παράδειγμα συνέβη σε πώληση μέσω του οίκου Christie’s: ένα σπάνιο ρολόι τσέπης Lalique, διαμέτρου 48μμ, κατασκευασμένο το 1900 από χρυσό 18 καρατίων είχε αρχικά εκτιμηθεί στα 10.000 ευρώ, αλλά η τιμή πώλησης σκαρφάλωσε στα 127.000 ευρώ.

Η τεράστια δύναμη του χρυσού σε μικρή, φορετή και άμεσα μεταβιβάσιμη μορφή

Είναι, λοιπόν, κατανοητό πως η φυσική κατοχή χρυσού μικρής μορφής προσφέρει ένα αίσθημα ασφάλειας, συνδυάζοντας την ευκολία της φύλαξης, την πιο προσιτή αρχική δαπάνη, την αυτονομία, την άνετη μεταφορά και την άμεση ρευστοποίηση. Επιπλέον, η αξία του ανά τεμάχιο, π.χ. ένα χρυσό περιδέραιο σε πολλά κομμάτια ή μία μόνο χρυσή λίρα, επιτρέπει τμηματική πώληση ή αγορά ανάλογα με τις ανάγκες του κατόχου. «Ένα μπρασελέ ρολογιού χειρός, ειδικά στα ανδρικά, που είναι και πιο μεγάλων διαστάσεων, με τον μέσο όρο του χρυσού βγαίνει πάνω από 90 γραμμάρια», λέει.

Τέλος, ο Αλ. Μαραθιανάκης προσθέτει άλλο ένα σημαντικό όφελος. «Το γεγονός ότι είναι ένα asset εύκολα μεταβιβάσιμο στις επόμενες γενιές. Πολύ πιο εύκολο και από ένα σπίτι», τονίζει και ανακαλεί μνήμες από όταν στην Αθήνα πολλοί πρόσφυγες της Μ. Ασίας κατάφεραν να ορθοποδήσουν έχοντας πάρει μαζί τους τα χρυσά κοσμήματα που μπόρεσαν να εξαργυρώσουν στα καταστήματα αγοράς χρυσού και ενεχύρων για να ζήσουν.