Όσοι διαβάσατε τη χθεσινή στήλη «Big Mouth» του powergame.gr (και όσοι, φυσικά, πολυάριθμοι παρακολουθείτε τον Θανάση Φουσκίδη) είχατε ήδη μια καθαρή εικόνα για την κυβερνητική γραμμή απέναντι στη Μαρία Καρυστιανού. Ωστόσο, βγαίνοντας χθες το απόγευμα στον Ευαγγελάτο, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, φρόντισε να κάνει απολύτως ξεκάθαρη τη θέση του Μαξίμου για το κόμμα Καρυστιανού. Όπως ανέφερε, «κάθε μάνα, κάθε πατέρας που έχει χάσει τον δικό του άνθρωπο έχει βιώσει έναν πόνο που κανείς δεν μπορεί να τον καταλάβει». Όμως -και εδώ είναι το κρίσιμο- «δεν πρέπει ο προσωπικός ή ο συλλογικός πόνος να μετατρέπεται σε βατήρα για πολιτική ανέλιξη».

Διαβάστε: Εσωκομματικό θρίλερ στον ΣΥΡΙΖΑ: Πώς ο Φαραντούρης άνοιξε νέο μέτωπο στην Κουμουνδούρου - Η Καρυστιανού στο επίκεντρο της διαγραφής

Θυμάστε τότε, που κάποιοι υπουργοί έσκυβαν στο μεγαλείο της προέδρου Μαρίας, η στήλη «Big Mouth» ανέφερε ότι δεν υπάρχει συλλογικός πόνος ούτε συλλογική λύπη. Έστω και με καθυστέρηση, εκεί στο Μαξίμου κατάλαβαν ότι η κυρία που σήκωσε το χεράκι της έχει στόχο να αμφισβητήσει μέχρι και τον Αρχιεπίσκοπο και τώρα το πήραν αλλιώς.

Έτσι, ο ψηλός της κυβέρνησης δεν μάσησε τα λόγια του, ιδίως όταν η συζήτηση πήγε στις βαρύγδουπες εξαγγελίες. «Ο πόνος δεν είναι άλλοθι για να καταλύσουμε τους θεσμούς στη χώρα», είπε, θυμίζοντας έμμεσα όσα πέρασε (και πλήρωσε ακριβά) η χώρα την εποχή του αντιμνημονίου. «Κανείς δεν μπορεί ως αυτόκλητος σωτήρας να λέει ότι θα συλλάβει πολιτικούς ή θα δεσμεύσει περιουσίες», ήταν τα λόγια του Μαρινάκη, ο οποίος κωδικοποίησε με μεγάλη ακρίβεια το ζήτημα: Το τραύμα δεν είναι ελατήριο ούτε πολιτικό άλλοθι. Από τη στιγμή που γίνεται πολιτική κίνηση, θα αξιολογηθεί και πολιτικά. Σε αυτό το πλαίσιο, κρατήστε και το κλείσιμο όσων είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος: «Δεν θεωρώ ότι μπορεί κάποιος, έχοντας βιώσει τον απόλυτο πόνο, να μιλά εξ ονόματος όλων. Από τη στιγμή που κάνει πολιτική κίνηση, θα απαντηθεί και πολιτικά».


Επιθετικά πλέον απέναντι στην Καρυστιανού

Πάντως, ο πρόεδρος Μητσοτάκης έχει αποφασίσει να κινηθεί επιθετικά (πλέον) έναντι της Καρυστιανού. Πάντως, γίνεται δύσκολα αντιληπτό πώς οι εγκέφαλοι της κυβέρνησής μας δεν μπόρεσαν να καταλάβουν τι είχε στο μυαλό της η χαροκαμένη μάνα. Αντί, λοιπόν, να την αντιμετωπίσουν ως αυτό που έδειχνε, την αντιμετώπισαν σαν μια χαροκαμένη (που ήταν) μάνα. Ο λανθασμένος χειρισμός τής άφησε χώρο για δράση, με αποτέλεσμα σήμερα να έρχεται και να αμφισβητεί τους πάντες και τα πάντα.


Με λογική ακροδεξιάς

Αξίζει να σημειωθεί πως παρακολουθώντας κανείς τη ρητορική της Καρυστιανού, καταλαβαίνει ότι ελάχιστα διαφέρει από αυτήν των ακροδεξιών του τόπου. Ζητάει κάθαρση και δικαιοσύνη παντού, λες και εμείς οι υπόλοιποι επιδιώκουμε τη διαφθορά και την ανομία. Ιστορικά οι λαϊκιστές, που εσχάτως φόρεσαν και τον μανδύα των δικαιωματιστών, υπήρξαν η χειρότερη εκδοχή της ακροδεξιάς.

Άλλωστε, αν παρακολουθήσει κανείς τα όσα λέει η Καρυστιανού, σε πολλά σημεία ανταμώνουν με αυτά του Κασιδιάρη. Και δεν είναι η πρώτη φορά που αυτές οι δύο σχολές ανταμώνουν στον δρόμο. Απλά εν προκειμένω κάποιος από τους κανονικούς πρέπει να κόψει τον δρόμο ή στη χειρότερη να ψάξει και να βρει τον κοινό τόπο στη ρητορική τους.