Η αντιπολίτευση πιο γραφική και από την Πλάκα, ο Φαραντούρης που "ανεξαρτητοποιήθηκε" και η Καρυστιανού που τους έκοψε την φόρα

Αντιπολίτευση πιο γραφική και από την Πλάκα

Δεν θέλει και πολύ µυαλό, µήτε καµιά τεράστια αναλυτική σκέψη, για να αντιληφθεί κανείς τα όσα κωµικοτραγικά συµβαίνουν στον χώρο της «πληθυντικής αντιπολίτευσης» που έχει απέναντί του ο Κυριάκος Μητσοτάκης και στην οποία «αθροίζονται» ετερόκλητες δυνάµεις µε όρους ευκαιριακής συµπόρευσης.

Και αν έχουν ως κοινό σηµείο αναφοράς το γενικόλογο σύνθηµα, αυτό που υποτίθεται τους «ενώνει», δηλαδή το «Μητσοτάκη, γ@µιεσ@ι», εν τούτοις εκείνο που στο τέλος βλέπει κάθε νοήµων άνθρωπος είναι ότι αυτοί που βρίζουν τον Μητσοτάκη, µε την ίδια γραφική ευκολία «ξεκατινιάζονται» µεταξύ τους, επειδή ακριβώς δεν τους ενδιαφέρει ο λαός και η χώρα, αλλά το πώς θα προσποριστούν µέσα από τον χαµό ατοµικά αξιώµατα και δώρα. Και να θες να τους εµπιστευτείς, δεν σου το επιτρέπουν οι ίδιοι µε την τυχοδιωκτική τους συµπεριφορά. Πώς να πάρεις στα σοβαρά πολιτικούς, που άγονται και φέρονται ανάλογα µε τα νέα «στοιχηµατικά» δεδοµένα που έχουν µπροστά τους σε επίπεδο εκλογικής απόδοσης;

Έχουµε µια αντιπολίτευση που από µόνη της προκαλεί «σεισµική αποσταθεροποίηση» του πολιτικού συστήµατος και µετά τους φταίει ο κόσµος, επειδή συνεχίζει να εµπιστεύεται τη Ν∆ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Η Βουλή -αν δεν κάνω λάθος- έχει πάνω από 20 ανεξάρτητους βουλευτές. Στο ΠΑΣΟΚ οι µισοί ψάχνονται για το εάν τους συµφέρει να είναι µε τον Νίκο Ανδρουλάκη ή µε τον διάδοχό του. Στον ΣΥΡΙΖΑ, άλλοι αναζητούν σανίδα εκλογικής σωτηρίας, ποντάροντας στο κόµµα του Αλέξη Τσίπρα και άλλοι πιάνουν στασίδι έξω από την «ωραία πύλη» της Μαρίας Καρυστιανού.

Το ίδιο βλέπουµε να συµβαίνει και στο κόµµα του Στέφανου Κασσελάκη, αλλά και σε άλλους δεξιούς σχηµατισµούς. Μια εικόνα αντιπολίτευσης µε πολιτικούς τζογαδόρους, που κυνηγούν την ατοµική τους τύχη, δηλαδή την επανεκλογή τους, και έχουν το θράσος να καµώνονται δηµοσίως ότι οι επιλογές τους είναι «γέννηµα θρέµµα» µιας κοινωνικής αναγκαιότητας. Μας δουλεύουν και στο τέλος θα τους πληρώσουµε και ένσηµα για τις παραµυθο-εργατοώρες τους.

 

Μόνο ο Φαραντούρης «ανεξαρτητοποιήθηκε»;

Ήδη από την περασμένη εβδομάδα μέσα από αυτήν εδώ τη στήλη είχαμε επισημάνει την αδιαφορία του Σωκράτη Φάμελλου απέναντι στα σενάρια που έφεραν τον Νικόλα Φαραντούρη να εμφανίζεται ως εν δυνάμει πρωτοπαλίκαρο της Μαρίας Καρυστιανού. Συγκεκριμένα γράφαμε: «Βλέπουμε τον Σωκράτη Φάμελλο να διαβάζει ρεπορτάζ ότι ο ευρωβουλευτής του κόμματος Νικόλας Φαραντούρης, ο οποίος έχει “ανεξαρτητοποιηθεί” και απλώς δεν τους το λέει στην Κουμουνδούρου, εμπλέκεται σε σενάρια συνεργασίας με τη Μαρία Καρυστιανού. Μέχρι και για αντιπρόεδρο στο κόμμα της τον εμφανίζουν κάποιοι, και παρ’ όλα αυτά ο Σωκράτης Φάμελλος δεν σηκώνει ένα τηλέφωνο να τον ρωτήσει “τι είναι αυτά που διαβάζω, ρε Νικόλα; Ισχύουν ή όχι;”». Με καθυστέρηση τεσσάρων ημερών, ο Σωκράτης αντέδρασε και -υπό την πίεση του Παύλου Πολάκη- τον διέγραψε. Όμως, για ποιον λόγο δεν αντιμετωπίζει με τον ίδιο τρόπο και όσους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ προαναγγέλλουν την προσχώρησή τους στο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα;

Εκείνος που σίγουρα θα πρέπει να μουτζώνει τον εαυτό του στον καθρέπτη είναι ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Αρβανίτης, ο οποίος πολύ πριν από τον Ν. Φαραντούρη, πήρε αγκαζέ τη Μαρία Καρυστιανού, ανοίγοντάς της τις πύλες του Στρασβούργου και των Βρυξελλών, για να «διεθνοποιήσει» την τραγωδία των Τεμπών.

Πλάι πλάι αριστεροί «ακτιβιστές» και δεξιοί «πατριώτες»

Στο πολιτικό εγχείρημα της Μαρίας Καρυστιανού, με την ιδιότητα του εν δυνάμει υποστηρικτή της, εμπλέκεται και το όνομα του πρώην στρατηγού Φράγκου Φραγκούλη, ο οποίος στο παρελθόν είχε απασχολήσει την πολιτική επικαιρότητα με σενάρια που τον έφεραν να προχωρά στη δημιουργία κόμματος με πατριωτικά χαρακτηριστικά. Οι κακές γλώσσες αναφέρουν ότι ο Φ. Φραγκούλης έχει βολιδοσκοπηθεί από πρόσωπα του περιβάλλοντος Καρυστιανού, τα οποία είχαν διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στα συλλαλητήρια εναντίον της Συμφωνίας των Πρεσπών. Ο Φράγκος Φραγκούλης, που έχει διατελέσει και υπηρεσιακός υπουργός Εθνικής Άμυνας στην κυβέρνηση Πικραμμένου, σίγουρα δεν έχει καμία «ιδεολογική» επαφή με τους «αριστερούς» ακτιβιστές που έδωσαν αγώνα στην υπόθεση των Τεμπών στο πλευρό της Μαρίας Καρυστιανού. Στα συλλαλητήρια για τη Συμφωνία των Πρεσπών, όπου φέρεται να τον είχε καλέσει ο στενός συνεργάτης της κυρίας Καρυστιανού, κ. Μ. Πατσίκας, ο Φ. Φραγκούλης δήλωνε: «Θα μας βρουν μπροστά τους. Δεν είμαστε έρμαια, θα προστατέψουμε τη Μακεδονία μας, ενώ στην ίδια ομιλία του έκανε λόγο για «γυφτοσκοπιανούς» και για «Ντίσνεϋλαντ των Σκοπίων». Επίσης, και ενώ δεν ξέρουμε και ποια είναι η θέση της Μαρίας Καρυστιανού για τους γκέι, ο Φ. Φραγκούλης τον Απρίλιο του 2016 επιτέθηκε μέσω ομιλίας του στον γ.γ. του ΝΑΤΟ, φωνάζοντας στο μικρόφωνο: «Βούλωσέ το, μωρή αδερφή».

Τους έκοψε τη φόρα η Καρυστιανού

Πίσω, Αλέξη και Αντώνη, τα καράβια». Αυτούς τους ψιθύρους εισπράττω τις τελευταίες ώρες, τόσο από το επιτελείο του Αλέξη Τσίπρα όσο και από του Αντώνη Σαμαρά, οι οποίοι -μετά την απόφαση της Μαρίας Καρυστιανού να προχωρήσει στη δημιουργία ενός «αδέκαστου» πολιτικού φορέα- αρχίζουν να ξανασκέφτονται εάν τους «παίρνει» να δοκιμάσουν την τύχη τους στις επόμενες εθνικές εκλογές με την ιδιότητα του επικεφαλής νέων κομματικών σχηματισμών. Τόσο ο Αλέξης Τσίπρας όσο και ο Αντώνης Σαμαράς «ξαναγράφουν» τα σενάρια της ζωής τους, συνεκτιμώντας την παράμετρο της δημιουργίας νέου κόμματος από τη Μαρία Καρυστιανού. Στην περίπτωση -δε- του Αντώνη Σαμαρά ακούγεται πως κάποιοι «πατριώτες» καθηγητές από τη Βόρειο Ελλάδα, που αρχικώς είχαν εκδηλώσει την προτίμησή τους προς το πρόσωπό του, τώρα αναζητούν λύση στην αποκαλούμενη «μάνα των Τεμπών».