Όταν ο Νίκος (Παπανδρέου) και η ΝΙΚΗ στήριζαν τη "µάνα των Τεµπών" και η "εκλογική μοιρασιά" της σιδηροδρομικής τραγωδίας

Όταν ο Νίκος (Παπανδρέου) και η ΝΙΚΗ στήριζαν τη «µάνα των Τεµπών»

Μεταξύ... κατεργαραίων πρέπει να υπάρχει και ειλικρίνεια. Όπως τα κόµµατα της αντιπολίτευσης «εργαλειοποίησαν» την υπόθεση των Τεµπών, αποδίδοντας στη Μαρία Καρυστιανού τον προνοµιακό τίτλο της «χαροκαµένης µάνας», για να στήσουν ένα ηρωικό σύµβολο απέναντι στη Ν∆ και τον Κ. Μητσοτάκη, έτσι και η Μαρία Καρυστιανού ανταπέδωσε µε όρους δηµοσίων σχέσεων τις τιµητικές αναφορές προς το πρόσωπό της, χρησιµοποιώντας το πολιτικό προσωπικό της αντιπολίτευσης ώστε να διακριθεί στα σαλόνια του δηµόσιου βίου της χώρας.

Και επειδή ισχυρίζεται ότι η σηµερινή αντιπολίτευση είναι «µια γροθιά µαζί µε την κυβέρνηση» απέναντί της τώρα που αποφάσισε να προχωρήσει στη δηµιουργία νέου κοµµατικού φορέα, καλό θα είναι να µην «απαρνιέται» το πολιτικό της παρελθόν µε αυτούς που την ανέδειξαν και τη βοήθησαν να γίνει αυτό που ενδεχοµένως δεν περίµεναν. ∆ηλαδή κοµµατικός τους αντίπαλος στις επόµενες εθνικές εκλογές. Τα κόµµατα της αντιπολίτευσης επιχείρησαν να την καταστήσουν «αποσταθεροποιητικό παράγοντα» στο πολιτικό σκηνικό της χώρας. Στις Βρυξέλλες και στο Στρασβούργο τα κόµµατα της αντιπολίτευσης οργάνωναν τις «ηρωικές» της εµφανίσεις µέσω των ευρωβουλευτών τους, οι οποίοι σίγουρα θα κάλυπταν από το ταµείο της Κοµισιόν και τα έξοδα των µετακινήσεων για την ίδια και τους ακολούθους της. Και αυτοί δεν ήταν µόνο οι ευρωβουλευτές της Αριστεράς, δηλαδή ο Κ. Αρβανίτης ή ο Ν. Φαραντούρης, που «ανακάλυψε» τελευταίος και καταϊδρωµένος τη Μαρία Καρυστιανού και ενδεχοµένως να πιστεύει ότι -επειδή έκανε µια εκδήλωση µαζί της- θα βρει πολιτικό καταφύγιο στο κόµµα που θα ιδρύσει. Η Μαρία Καρυστιανού «έκανε» παιχνίδι... στας Ευρώπας και µε άλλες πολιτικές δυνάµεις, κυρίως τη ΝΙΚΗ, από την οποία έλκει τις ιδεολογικο-θρησκευτικές της καταβολές η στενή της συνεργάτιδα Μαρία Γρατσία.

Προς επίρρωση όλων των προαναφερθέντων, οφείλω να σας φρεσκάρω λίγο τη µνήµη, αναφερόµενος σε µια εκδήλωση που έλαβε χώρα στις αρχές του περασµένου καλοκαιριού στο Στρασβούργο µε πρωτοβουλία του ευρωβουλευτή της ΝΙΚΗΣ, Ν. Αναδιώτη. Συντονιστής της εκδήλωσης ήταν ο εκπρόσωπος Τύπου της ΝΙΚΗΣ, ενώ στο πάνελ βρίσκονταν και βουλευτές του κόµµατος.

Ποιοι άλλοι ήταν εκεί, για να αποθεώσουν τη Μαρία Καρυστιανού και να συµφωνήσουν µε τις καταγγελίες που έκανε, νοµιµοποιώντας µε την παρουσία τους την «κοµµατική εκδήλωση» της ΝΙΚΗΣ; Ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Ν. Παπανδρέου, ο ευρωβουλευτής της Ελληνικής Λύσης, Εµ. Φράγκος, η ευρωβουλευτής της Πλεύσης Ελευθερίας Μαρία Ζαχαρία και ο Ν. Παππάς, ευρωβουλευτής µέχρι τότε του ΣΥΡΙΖΑ. Στο ΠΑΣΟΚ αµφιβάλλω εάν έχουν πάρει χαµπάρι ότι ο ευρωβουλευτής τους, Ν. Παπανδρέου, εµφανίστηκε ως οµιλητής σε εκδήλωση του κόµµατος ΝΙΚΗ για την υπόθεση των Τεµπών µε καλεσµένη τη Μαρία Καρυστιανού, την οποία πλαισίωναν βουλευτές του ∆. Νατσιού.

Και τι είπε σε αυτήν την εκδήλωση ο Ν. Παπανδρέου: «Η θέση µου και η θέση µας είναι µαζί σας. Λέτε για διαφθορά και θυµάµαι ότι ο αδελφός µου ο Γιώργος, όταν πήγε στην Ευρώπη και είπε για διαφθορά στην Ελλάδα, λέγανε “κακώς το είπες”. Το λέµε σήµερα. Όταν λέµε να πάµε να βάλουµε κόσµο αξιοκρατικό, αλλά -όταν έγινε “ο φίλος του φίλου” από τον µηχανοδηγό µέχρι τον διευθύνοντα σύµβουλο και τον υπουργό και δεν έχουν σχέση µε τη δουλειά αυτή- φτάνουµε σε αυτά τα εγκλήµατα. Και επειδή έχω δει πολλούς υπουργούς από µικρός. Γίνονται υπουργοί και δεν καταλαβαίνουν τις ευθύνες τους. Είναι απλώς για τη θέση, µε το αµάξι, µε τις εκλογές, µε τον κόσµο γύρω τους».

Ο Ν. Παπανδρέου ανέφερε ακόµη ότι στον ΟΣΕ είχαν προσληφθεί µε µπλοκάκι 300 άτοµα από την εκλογική περιφέρεια του Κ. Καραµανλή, σηµειώνοντας ότι «αυτό προσπαθήσαµε να αλλάξουµε στο ΠΑΣΟΚ που δεν υπάρχει πια. Συµφωνώ για τη διαφθορά, για τη συγκάλυψη, για τη δικαιοσύνη που δεν υπάρχει. Πιστεύω ότι η δικαίωση θα έρθει από την Ευρώπη, παρότι έχετε αµφιβολίες. Πρώτα από τη Ρουµάνα εισαγγελέα. Όσο είναι η Ν∆, δεν θα αφήσουν για ιστορικούς λόγους έναν Καραµανλή να την πληρώσει. ∆υστυχώς που το λέω αυτό. Ο Γιώργος έβαλε τον Άκη φυλακή, αυτοί τους δικούς τους τους προστατεύουνε. Ο κόσµος είναι µαζί σας, τη ∆ικαιοσύνη την ελέγχει η Ν∆. Παλιά την ήλεγχε ο Παπαγγελόπουλος, εµένα µε έχουν πάει τρία δικαστήρια επί Ν∆ και ΣΥΡΙΖΑ, γιατί ο αδελφός µου έφερε το µνηµόνιο. Τι σχέση έχει αυτό; Εν πάση περιπτώσει. Συµφωνώ για τη συγκάλυψη και το µπάζωµα. Είµαι εδώ και ευχαριστώ τον κ. Αναδιώτη και συµφωνώ µε αυτά που είπαν οι δικηγόροι. Αν δεν συµφωνείς µε το σύστηµα, σε καθαρίζουν. Το τηλέφωνο υπάρχει, είµαι µαζί σας».

 

Θλιβερό θέαμα η «εκλογική μοιρασιά» της σιδηροδρομικής τραγωδίας

Στην υπόθεση των Τεμπών οι συγγενείς κάποιων θυμάτων επέλεξαν να συνεργαστούν για την ευόδωση του δικαστικού αγώνα τους, αναθέτοντας την υπερασπιστική γραμμή τους σε πρόσωπα που κατέχουν και την ιδιότητα του πολιτικού παράγοντα.

Από το ίδιο καλάθι «ψώνισαν» και κάτι αμφιλεγόμενους τεχνικούς συμβούλους, οι οποίοι δεν μιλούσαν ως επιστήμονες αλλά ως «τιμωροί» του πολιτικού συστήματος, διεκδικώντας την ανατροπή της κυβέρνησης. Μέσα από δόλιες εικασίες και άλλες θεωρίες συνωμοσίας, τις οποίες όμως δεν θα χρειαστεί να αποδείξουν στο δικαστήριο, γιατί δεν θα κληθούν ούτε ως μάρτυρες, έστησαν μια φριχτή προπαγάνδα εξαπάτησης της κοινής γνώμης, που αποσκοπούσε στην πτώση της κυβέρνησης. Η μάχη που έδιναν ήταν καθαρά πολιτική και εξωδικαστική. Έστηναν «λαϊκά δικαστήρια», βγάζοντας ετυμηγορία ενοχής σε πλατείες και αμφιθέατρα, ελπίζοντας ότι αυτή η ιστορία θα κρατήσει μέχρι τις επόμενες εθνικές εκλογές και η δίκη για τα Τέμπη θα διεξάγεται σε επικοινωνιακό επίπεδο στα τηλεοπτικά παράθυρα και όχι στις δικαστικές αίθουσες.

Τώρα όμως που ήρθε η ώρα της «εκλογικής μοιρασιάς του Κινήματος των Τεμπών», οι μάσκες πέφτουν, αλλά το θέαμα είναι θλιβερό. Βλέπεις συγγενή θύματος να… πολεμάει άλλο συγγενή, επειδή άλλη είναι με τη Μαρία Γρατσία της ΝΙΚΗΣ, άλλος με την Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου, άλλος με την Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου, άλλος με το Κίνημα Δημοκρατίας του Στέφανου Κασσελάκη ή με τον ΣΥΡΙΖΑ του Σωκράτη Φάμελλου. Γι’ αυτό το απογοητευτικό θέαμα δεν ευθύνονται όλοι οι συγγενείς των θυμάτων αλλά συγκεκριμένες οικογένειες, που εμπιστεύτηκαν τη δικαίωσή τους σε πονηρούς πολιτευτές και επίδοξους παράγοντες του δημόσιου βίου της χώρας.