Οι Ισπανοί θρηνούν για τα θύματα, δεν ψάχνουν για ξυλόλιο…
Έψαξα να μάθω ποιες ήταν οι πολιτικές αντιδράσεις στην Ισπανία μετά το σιδηροδρομικό δυστύχημα. Μήπως έπεσε η κυβέρνηση του σοσιαλιστή Σάντσεθ; Αν παραιτήθηκε ο ομόλογος του δικού μας Καραμανλή; Και άλλα τέτοια, που εξιτάρουν όπως και να το κάνουμε το διεστραμμένο δημοσιογραφικό μυαλό μου. Προς μεγάλη μου απογοήτευση, υποθέτω όχι μόνο δικιά μου, αφού κάτι αντίστοιχο σε επίπεδο απογοήτευσης, εκτιμώ ότι θα είχε πάει ο Ευαγγελάτος της Ισπανίας, αφού δεν γνωρίζω αν έχουν εκεί πραγματογνώμονα σαν τον Λακαφώση, διαπίστωσα ότι οι αντιδράσεις της αντιπολίτευσης ήταν μετριοπαθείς και συγκρατημένες, αρχής γενομένης από την κυρία αντιπολιτευτική δύναμη, το Λαϊκό Κόμμα. Μόνο το ακροδεξιό VOX τόλμησε να ζητήσει παραίτηση του υπουργού Μεταφορών και δέχτηκε σφοδρή κριτική από όλες τις πλευρές γιατί θέτει τέτοιο θέμα ενώ δεν έχει αρχίσει η έρευνα. Και να φανταστεί κανείς ότι η κυβέρνηση Σάντσεθ βρίσκεται εν μέσω πολιτικής πίεσης για διαφθορά. Όμως απέναντι στο δράμα, ο πολιτικός κόσμος ενώνεται. Αυτά, για να τα συγκρίνουμε με τα δικά μας κατορθώματα και το διαγραφόμενο έπος της Καρυστιανού που ήδη κάνει καριέρα στα υπολείμματα του ξυλολίου…


Η σύγκριση και ο ρεαλισμός
Και επειδή προφανώς κανείς από μας δεν ειδικεύεται στα των σιδηροδρόμων, σπεύδω να επισημάνω, για όση αξία μπορεί να έχει, ότι τα τρένα που τράκαραν ήταν της κούτας, ενώ υπήρχε και σύστημα τηλεδιοίκησης, ενδεχομένως από τα πλέον σύγχρονα στην ήπειρό μας. Επίσης για όση αξία μπορεί να έχει, η Ισπανία, διαθέτει τέσσερις χιλιάδες χιλιόμετρα λειτουργικού σιδηροδρομικού δικτύου. Αντιλαμβάνομαι ότι όλα αυτά έχουν ελάχιστη σημασία, μπροστά στο δικό μας δυστύχημα των Τεμπών, που είναι το μοναδικό στον πλανήτη, αφού εκτός από τους 57 νεκρούς, έκαναν καριέρα οι κάθε λογής συνωμοσιολόγοι, εκτός από την Καρυστιανού, που όπως όλα δείχνουν κατάφερε να κάνει και κόμμα.


Σύσκεψη με τους «ακραίους»
Με δεδομένο ότι δεν μου μιλάει άνθρωπος ζωγραφιστός στο υφιστάμενο Μαξίμου και εξακολουθώντας να σέρνω το πονεμένο πόδι μου, δεν σας κρύβω ότι πέρασα ένα δύσκολο απόγευμα στην προσπάθειά μου, να μάθω τι ακριβώς συνέβη κατά την τετράωρη και βάλε μάζωξη προέδρου Μητσοτάκη με τους «σκληρούς των μπλόκων». Παρά το γεγονός ότι οι κυβερνητικοί κρατούν ερμητικά κλειστά τα στόματά τους, όταν σηκώνουν (όσοι έχουν το θάρρος να το σηκώσουν το τηλέφωνό τους, όταν βλέπουν ποιος τους καλεί), δεν σας κρύβω ότι κατάφερα να συλλέξω ένα συμπαθητικό παρασκήνιο από τα όσα έλαβαν χώρα χθες το απόγευμα στο Μαξίμου. Δεν θα μείνω στα πολιτισμικά και το αρχικό σοκ που υπέστη ο αρχηγός Κυριάκος, όταν άρχισε να συνειδητοποιεί ότι επί της ουσίας καλούνταν να κουβεντιάσει με μια παρέα που λες και εκπροσωπούν ταυτόχρονα τον Κουτσούμπα, τον Κασιδιάρη, τη Ζωή, τον Τσίπρα και φυσικά τη «Νίκη» και την Καρυστιανού. Σε κάποια φάση ο πρωθυπουργός τους κοίταζε λες και είχε συνάντηση με τα UFO που είχαν προσγειωθεί στο Μαξίμου. Παρά ταύτα σε κάποια φάση που πήγαν να κάνουν τα «Χρυσαυγιτικά» τους, έσπευσε να τους υπενθυμίσει ότι βρισκόταν στο Μαξίμου και όχι σε κάποιο βουλκανιζατέρ που φουσκώνουν τα μπράτσα τους.


Τα UFO και η αντίδραση Μητσοτάκη
Από την περιφερειακή πηγή που διαθέτω στο Μαξίμου και που ακόμη δεν την έχουν πάρει χαμπάρι οι «σκληροί του Μητσοτάκη», έμαθα επίσης ότι οι χθεσινοί αγρότες, έδειχναν να έχουν θέμα αντιληπτικής ικανότητας σε σχέση με το πρώτο γκρουπ που συνάντησε την προηγούμενη βδομάδα ο πρωθυπουργός. Παρά ταύτα και ενώ δεν ήθελαν να καταλάβουν τι τους έλεγε ο αρχηγός Κυριάκος, φαίνονταν ότι είχαν συνειδητοποιήσει και μάλιστα στον απόλυτο βαθμό τι ακριβώς αλλάζει (και για πάντα) στη ζωή τους, η επιβολή της κανονικότητας. Και αυτό αν θέλετε την άποψή μου, είναι αυτό που τους «καίει». Το γεγονός ότι με τον νέο ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν θα μπορούν να συνεχίσουν να κάνουν αυτό που έκαναν, με αποτέλεσμα να είναι αναγκασμένοι ν αλλάξουν μέχρι και δουλειά, αν δεχτεί κανείς, ότι οι «αρπαχτές» είναι κάτι σαν να δουλεύει κάποιος.

Ο παράγων κόπωση και το ΚΚΕ
Μετά τη χθεσινή συνάντηση είναι προφανές ότι αυτό που μένει να δούμε, είναι τι θα αποφασίσουν να κάνουν από δω και πέρα, οι «σκληροί των μπλόκων», δεδομένου ότι ο πρόεδρος Μητσοτάκης, υπήρξε κάτι περισσότερο από ξεκάθαρος, σε σχέση με το τι σκοπεύει να κάνει στο εξής η λαοπρόβλητη κυβέρνησή του. Η εκτίμηση των κυβερνητικών είναι ότι έχει επέλθει κόπωση, εξέλιξη που αποτυπώνεται και στους αριθμούς. Για παράδειγμα στο μπλόκο της Νίκαιας, πριν από μια βδομάδα ήταν περί τα 800 τρακτέρ και χθες είχαν περιοριστεί στα 500 με τις εκτιμήσεις ότι σήμερα αύριο θα μειωθεί περαιτέρω ο αριθμός τους. Παρά την κόπωση όμως, αυτό που περιμένουν σήμερα στο Μαξίμου από την μάζωξη των «σκληρών», είναι να αποφασίσουν τη συνέχιση των κινητοποιήσεων οι του ΚΚΕ και του Κασιδιάρη.

Οι κτηνοτρόφοι και οι ψαράδες
Αυτοί που είχαν το μεγαλύτερο πρόβλημα και δεν το έκρυψαν στη συνάντηση με τον πρόεδρο Μητσοτάκη, ήταν πρωτίστως οι κτηνοτρόφοι, που προφανώς και κατάλαβαν ότι το θέμα τις ευλογιάς δύσκολα λύνεται και ο εκπρόσωπος των ψαράδων, που ενώπιον του πρωθυπουργού, άρχισε να βρίζει τον υφυπουργό Κέλλα. Σε γενικές γραμμές κάποια στιγμή το Μαξίμου, θύμιζε λέει, κάτι σαν παλιό καφενείο χωριού, που ο καθένας έλεγε το μακρύ και το κοντό του, χωρίς να υπολογίζει το κόστος τον λεγομένων του.

Η εντολή προς τον Χρυσοχοΐδη
Και μιας και εξ όσων κατάλαβα δεν προέκυψε καμία πρόοδος στις σχέσεις κυβέρνησης και «σκληρών των μπλόκων», είναι προφανές ότι το ερώτημα που αιωρείται έχει να κάνει με τη στάση της πολιτείας, στη περίπτωση που οι αγρότες αποφασίσουν να κλείσουν εκ νέου τους δρόμους. Όπως έμαθα από μια καλή κυβερνητική πηγή, χθες το πρωί υπήρξε επικοινωνία του υφυπουργού παρά τω πρωθυπουργό Γιώργου Μυλωνάκη με τον υπουργό Χρυσοχοΐδη, κατά τη διάρκεια της οποίας ο πρώτος μετέφερε την απόφαση του προέδρου Μητσοτάκη προς τον δεύτερο σε σχέση με την αντίδραση της αστυνομίας. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ εκείνο που πάση θυσία ζήτησε να διαφυλαχτεί από την αστυνομία, ο αρχηγός Κυριάκος, ήταν να μην αποκλειστούν οι μεθοριακοί σταθμοί των Ευζώνων και του Προμαχώνα. Με απλά λόγια ο πρωθυπουργός ζήτησε από τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη το προφανές, που δεν είναι άλλο από το να μην κλείσουν οι πύλες εισόδου προς την χώρας μας.

Οι κρίσεις του Σαββατοκύριακου
Όπως σας έχω γράψει εδώ και κάμποσες μέρες, μετά τη σημερινή μέρα, κάθε μέρα είναι «ύποπτη» για τις τακτικές κρίσεις στην Αστυνομία. Στη περίπτωση που οι αγρότες δεν κλιμακώσουν, τότε κάτι μου λέει, ότι Παρασκευοσαββατοκύριακο, είναι ιδανικό για να δώσει το εναρκτήριο λάκτισμα ο υπουργός Χρυσοχοΐδης. Ο μόνος λόγος να μην το κάνει είναι να ζωηρέψουν εκ νέου τα μπλόκα. Στη περίπτωση αυτή, οι κρίσεις θα πάνε λίγο (έως πολύ) παρακάτω.

Οι γκέι της κυβέρνησης
Διπλό το χθεσινό τηλεφώνημα της θείας μου, αφού διαβάζοντας την προαναγγελία της συνέντευξης του απερχόμενου Στέφανου Κασσελάκη, ο οποίος μεταξύ των άλλων, μιλώντας στο ΚΡΗΤΗ TV, λέει ότι «υπάρχουν πολλοί γκέι στη Βουλή αλλά και στην κυβέρνηση που κρύβονται, επειδή φοβούνται ότι θα πληγεί η εικόνα τους», βγήκε από τα ρούχα της. Η 86χρονη Χανιώτισσα, δεν στεναχωρήθηκε τόσο για τους γνωστούς γκέι της Βουλής, όσο για τους αγνώστους της κυβέρνησης. Προσπάθησε μάλιστα να με ψαρέψει μήπως και μάθει ποιους εννοεί ο απερχόμενος Κασσελάκης. Αν και στράγγισα το μυαλό μου, δεν μπόρεσα να εντοπίσω κάποια περίπτωση γκέι υπουργού. Εκτός κι αν ξέρει κάτι περισσότερο ο πρόεδρος Στέφανος και δεν μας το λέει. Απεναντίας εδώ και καιρό έχω εντοπίσει πολλούς εντός της κυβέρνησης, που φέρονται αλλοπρόσαλλα, για να μην πω το άλλο που λένε στο χωριό μου. Πάντως, βλέποντας τον Κασσελάκη, δεν ξέρω πως σκέφτηκα την Καρυστιανού. Οι δύο έχουν πολλά κοινά που θα με θυμηθείτε ότι αργά ή γρήγορα θα τα ανταμώσουν.

Η θειά μου και οι αμβλώσεις της Καρυστιανού
Όπως θα έχετε διαπιστώσει είχε μέρες να με πάρει η θειά μου, σεβόμενη και το γεγονός ότι υποφέρω από το κάταγμα στο πόδι. Επειδή η ίδια έχει προσωπική άποψη, πόσο ταλαιπωρούν αυτά τους ηλικιωμένους, απέφυγε να μ’ ενοχλεί για ψύλλου πήδημα (με την αθώα του όρου έννοια και αναφέρομαι στο πήδημα). Η 86χρονη Χανιώτισσα που δεν αφήνει κανάλι για κανάλι να μην παρακολουθήσει κυρίως τον καιρό, λες και είναι καπετάνισσα, «έπεσε» πάνω στην Καρυστιανού, την οποία αν δεν σας το έχω πει, δεν μπορεί να την βλέπει ούτε ζωγραφιστή. Κάτι σαν τον συγχωρεμένο τον μπάρμπα μου, που όσο ζούσε του έψηνε το ψάρι στα χείλι και που μόλις έφυγε από τούτο τον μάταιο κόσμο έσπευσε να γεμίσει με τις φωτογραφίες του, μέχρι και τον απορροφητήρα. Τις έχει κρεμασμένες, όπως κρεμούσε η γιαγιά μου, η Αργυρώ τα λουκάνικα μπροστά στο τζάκι. Η θειά μου, ακούγοντας την Καρυστιανού να μιλά για τις αμβλώσεις, άρχισε να ανησυχεί μήπως αντί να κάνει ζημιά στον Τσίπρα, στο τέλος κάνει στον λατρεμένο της Κυριάκο. Το τι άκουσα δεν μπορώ να σας το περιγράψω. Από το ότι «εκμεταλλεύεται» τον πόνο της, μέχρι ότι δεν θ’ αργήσει η ώρα που θα δούμε την πρόεδρο Μαρία, να παίρνει (ευθέως) θέση ενάντια στον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών. Σε γενικές γραμμές η θειά μου, θεωρεί ότι η Καρυστιανού, είναι μπλεγμένη με κάτι Ρώσους, εκτός από τις περίεργες Μονές του Αγίου Όρους, που σταθερά και διαχρονικά, επιδιώκουν, να έχουν λόγο και κυρίως ρόλο στα πολιτικά δρώμενα της χώρας. Λες και τους έχει αφήσει μια κληρονομιά η Παναγιά, να φτιάχνουν κάθε λίγο και λιγάκι από ένα κόμμα.

Οι θεωρίες συνομωσίας και οι καλόγεροι
Τα όσα είπα για τις αμβλώσεις η πρόεδρος Καρυστιανού προφανώς και δεν με εκπλήσσουν, αφού αν θυμάστε καλά, ήμουν εξ αυτών που από την πρώτη στιγμή, είχα δει στο πρόσωπό της, το «τέρας» που θα γεννούσε η πλατεία των Τεμπών. Η κοπέλα εκτός του ότι έδειχνε «ψεκασμένη», τελικά είναι κιόλας. Ξεκίνησε την καριέρα της με τα ξυλόλια, τα βενζόλια, τα μπάζα και τις υπόλοιπες θεωρίες συνωμοσίας για να φτάσει στο σημείο να μας λέει, αυτά που έλεγαν πριν από κάμποσα χρόνια ο Μιχαλολιάκος, ο Λαγός και ο Κασιδιάρης. Και όλα αυτά έρχεται και τα πασπαλίζει με κάτι Αγίους, Οσίους και με καλόγριες που έχουν το χάρισμα να προβλέπουν τα μελλούμενα, κάπως σαν κάτι καλογέρους του Αγίου Όρους, που με το που σε βλέπουν, το πρώτο πράγμα που σκέφτονται να σου πουν, είναι ότι έχει παράπονα η γυναίκα σου. Με δεδομένο ότι δεν υπάρχει γυναίκα να μην έχει παράπονα από τον άντρα της, πάντα (οι καλόγεροι) πέφτουν μέσα, διαιωνίζοντας στο ευρύ κοινό της φήμη τους, ότι διαθέτουν διορατικό χάρισμα. Ένας από αυτούς την πρώτη φορά που με είδε, με κοίταξε στα μάτια, κάτι σαν ογκολόγος και μου είπε: «Σου έχει κάνει τεράστια ανεπανόρθωτη ζημιά στην υγεία σου». Με τρεμάμενη φωνή, έχοντας απέναντί μου, τον επί γης εκπρόσωπο του Κυρίου, έσπευσα να τον ρωτήσω ποιος μου έχει κάνει ζημιά. «Το τσιγάρο» μου απάντησε. Όταν του είπε ότι δεν έχω καπνίσει ποτέ στη ζωή μου, κοντοστάθηκε, λες και μίλησε με τον Ύψιστο, για να μου δώσει μια απάντηση που κάλλιστα θα μπορούσαν να δώσουν οι Καρυστιανού και η Γκρατσία: «Δουλεύεις σε χώρο με καπνιστές…»

Το διπλό «αυτογκόλ» της Μαρίας
Μπορεί από χθες το μεσημέρι η συζήτηση σχετικά με τη συνέντευξη Καρυστιανού να έχει επικεντρωθεί στις αχαρακτήριστες δηλώσεις της σχετικά με τη «διαβούλευση» για το θέμα των αμβλώσεων, ωστόσο λίγοι παρατήρησαν ότι η οσονούπω πρόεδρος Μαρία δεν έβαλε αυτογκόλ μόνο στην αριστερή εστία, αλλά και στη δεξιά. Κι αυτό γιατί όταν ρωτήθηκε από τους συναγωνιστές Στραβελάκη και Καραμήτρου για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών δεν επέδειξε τον ίδιο… διαβουλευτικό ζήλο. Αντίθετα, η απάντησή της ήταν ένα μπουρδούκλωμα προκειμένου να αποφύγει μια ξεκάθαρη θέση υπέρ, ωστόσο ακόμα και οι θερμότεροι υποστηρικτές της δεν μπορούν να μην παραδεχτούν ότι με όσα είπε η Καρυστιανού «έκλεισε το μάτι» στην ισότητα στον γάμο. Μάλιστα, κάποιος κακοπροαίρετος θα πει ότι με το «η πολιτεία οφείλει να δημιουργεί μια κοινωνία που όλοι θα αισθάνονται καλά», η μέχρι πρότινος πρόεδρος του Συλλόγου των Τεμπών έκανε διαφήμιση στο νέο σουξέ του φίλου μου του ΛεΠα «Μια ζωή την έχουμε και περνάμε καλά». Σε κάθε περίπτωση, χωρίς να αμφισβητώ τις ικανότητες της συντρόφισσας Γρατσία, της ερημίτισσας Ακυλίνας και των εκπροσώπων του Αρχάγγελου, νομίζω ότι είναι απαραίτητη μια προσθήκη επικοινωνιολόγου στην ομάδα Καρυστιανού.

Τα αντανακλαστικά του εκπροσώπου Μαρινάκη
Την ώρα που η Καρυστιανού παραχωρούσε την (η Ακυλίνα να το κάνει) συνέντευξη στο OPEN του Ιβάν (που έχει κάποιες σχέσεις με την Ρωσία, ο Ιβάν και όχι η Καρυστιανού προς αποφυγήν παρεξηγήσεων), βρισκόταν σε εξέλιξη το briefing των πολιτικών συντακτών. Στο τέλος, λοιπόν, ο εκπρόσωπος Μαρινάκης ρωτήθηκε για το θέμα των αμβλώσεων και επέδειξε όχι μόνο εμπειρία σπάνια για την ηλικία του, αλλά και εκπληκτικά αντανακλαστικά. «Το πιο φοβερό είναι ότι αυτό ακούστηκε και από γιατρό. Δεν πρόκειται να γυρίσουμε πίσω σε συζητήσεις που είναι λυμένες. Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Κάθε γυναίκα, κάθε άνθρωπος είναι υπεύθυνος για ορίζει το σώμα της, τελεία και παύλα», ήταν τα λόγια του ψηλού της Κυβέρνησης. Και τολμώ να πω ότι με αυτή την τοποθέτηση πέτυχε όχι ένα, αλλά πολλά «γκολ». Το πρώτο είναι ότι η κυβέρνηση πρόλαβε όλα τα κόμματα της «προοδευτικής αντιπολίτευσης» και τοποθετήθηκε πρώτη σε ένα θέμα που οι διάφοροι «έμποροι προόδου» θεωρούν προνομιακό – ενώ στην πραγματικότητα είναι αυτονόητο. Το δεύτερο και σημαντικότερο, όμως, που πέτυχε ο εκπρόσωπος Μαρινάκης ήταν ότι τελείωσε μια και καλή τις ιστορίες για αγρίους που διακινεί η Χαριλάου Τρικούπη για συνεργασία με κόμματα στα δεξιά της, τα οποία έχουν ως αιχμή του δόρατος τον πόλεμο κατά των αμβλώσεων. Όχι ότι η «προεδρική φρουρά» το κραταιού Νικόλα αφήνει την πραγματικότητα να της χαλάσει μια ωραία ιστορία, αλλά στο κεντρώο κοινό η συγκεκριμένη θέση σίγουρα «έγραψε» υπέρ της ΝΔ.

Η ανακοίνωση χωρίς όνομα του ΠΑΣΟΚ
Αν διάβαζε κάποιος την τοποθέτηση του ΠΑΣΟΚ για το θέμα των αμβλώσεων χωρίς να έχει εικόνα της επικαιρότητας, θα νόμιζε ότι χθες ήταν η επέτειος της ψήφισης του νόμου 1609/1986 που επέτρεψε τις αμβλώσεις. Τι έλειπε από την ανακοίνωση; Μα… το όνομα του προσώπου που προκάλεσε τη συζήτηση. Ναι. Καλά καταλάβατε, πουθενά στην ανακοίνωση δεν υπήρχε το όνομα της Μαρίας Καρυστιανού. Είναι προφανές ότι στη Χαριλάου Τρικούπη έχουν επιλέξει να «χαϊδεύουν» τη μέχρι πρότινος πρόεδρο του Συλλόγου των Τεμπών, πιστεύοντας ότι το υπό δημιουργία κόμμα της δεν είναι απευθύνεται στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ. Αν και κάθε στρατηγική κρίνεται εκ του αποτελέσματος, εγώ θα πω ότι την ίδια λογική ακολούθησε ο πρόεδρος Ανδρουλάκης και στα ξυλόλια, μέχρι που είδε την Κωνσταντοπούλου από πάνω του (στις δημοσκοπήσεις, μην παρεξηγηθώ). Το να πιστεύουν, όμως, στην αξιωματική αντιπολίτευση ότι πηγαίνοντας την Καρυστιανού «με το μαλακό» θα τους αφήσει στο απυρόβλητο είναι εντελώς ουτοπικό. Κι αυτό γιατί η οσονούπω πρόεδρος Μαρία έχει αποδείξει ότι πολιτικά δεν πρόκειται να δώσει «του αγγέλου της νερό» – αν και για τον Αρχάγγελο δεν παίρνω όρκο. Από την άλλη, αυτή η τακτική του «επιτήδειου ουδέτερου» απέναντι στην Καρυστιανού δεν αποκλείεται να κοστίσει περαιτέρω στο (όχι ιδιαίτερα ισχυρό) κεντρώο προφίλ του προέδρου Ανδρουλάκη, αφήνοντας πεδίο δόξης λαμπρό στη ΝΔ του Μητσοτάκη.

Από συγκολλητική ουσία, παράγοντας πολυδιάσπασης
Καθώς η χθεσινή συνέντευξη Καρυστιανού κατέστησε σαφές ότι τη δεδομένη στιγμή πολιτικές θέσεις δεν υπάρχουν, νομίζω ότι έχει περισσότερο ενδιαφέρον να εστιάσουμε στις διαδικαστικές εξαγγελίες της οσονούπω προέδρου Μαρίας. Γιατί εκεί η Καρυστιανού δεν παρέπεμψε σε διαβουλεύσεις, ούτε έμεινε σε εκθέσεις ιδεών – αντίθετα, ήταν πολύ, πολύ σαφής: «Δε θα υπάρξει καμία συνεργασία με κανένα κόμμα. Όχι στη συγκυβέρνηση». Και δεν σας κρύβω ότι στη θέση της ερημίτισσας Ακυλίνας θα προβληματιζόμουν περισσότερο για αυτή τη διατύπωση, παρά για το αν δυσαρεστήθηκε κάποιος δεξιά ή αριστερά με τα ομόφυλα ή τις αμβλώσεις. Και αυτό γιατί έχω την αίσθηση ότι το συγκριτικό πλεονέκτημα της συντρόφισσας Μαρίας έναντι της υπόλοιπης αντιπολίτευσης ήταν ότι το όνομά της και η προσωπική της τραγωδία (αυτό δεν αλλάζει ό,τι κι αν πει) μπορούσαν να λειτουργήσουν ως συγκολλητική ουσία σε μια κατακερματισμένη Βουλή. Με την παραπάνω διατύπωση, η Καρυστιανού πετάει στα σκουπίδια αυτό το πλεονέκτημα και, από λύση, γίνεται και αυτή μέρος του προβλήματος – ένα ακόμα από τα κόμματα που θα διαγκωνισθούν για τη δεύτερη θέση, χωρίς να έχουν τρόπο να συνεννοηθούν μεταξύ τους. Ειδικά όταν στην εξίσωση μπει και ο οσονούπω πρόεδρος Τσίπρας, με τον οποίο το «μπιφ» έχει αρχίσει ήδη, νομίζω φαντάζεστε τι έχει να γίνει.

Ο Τσίπρας την ξαναπέφτει στον Καραμανλή
Έχει βαλθεί ο πρόεδρος Αλέξης, να στείλει τον πρόεδρο Καραμανλή, στην αγκαλιά (με την πολιτική έννοια) της Καρυστιανού. Και το γράφω αυτό, αφού ένας από τους τακτικούς πληροφοριοδότες της στήλης, μη έχοντας να κάνει κάτι σοβαρότερο στη ζωή του, διάβασε όλη την ομιλία του προέδρου Τσίπρα, κατά την πρόσφατη παρουσίαση του βιβλίου του, στη Θεσσαλονίκη. Ανάμεσα στα πολλά που είπε ο πρώην πρωθυπουργός, έριξε και μια ταβανόπροκα, για τον τέως άτυπο συγκυβερνήτη του. Και αναφέρομαι στην αόρατη συγκυβέρνηση, που συγκρότησε την ιδέα του Τσιπροκαραμανλισμού. Ευρισκόμενος επί Μακεδονικού εδάφους, δηλαδή στην έδρα του Καραμανλή, ο αχάριστος (πολιτικά) Τσίπρας, θυμήθηκε το σύνθημα του προέδρου της καρδιάς μας, περί επανίδρυσης του κράτους. «Πριν από πολλά χρόνια εδώ στη Θεσσαλονίκη ακούσατε για πρώτη φορά το σύνθημα για την επανίδρυση του κράτους» είπε ο αρχηγός Αλέξης για να προσθέσει: «Το κράτος τελικά δύο δεκαετίες μετά, όχι μόνο δεν επανιδρύθηκε, αλλά αναπαλαιώθηκε». Για την ιστορία και μόνο, αξίζει να επισημανθεί ότι το πρόσωπο που είχε αναλάβει (τότε) την επανίδρυση του κράτους, δεν ήταν άλλο από τον Προκόπη Παυλόπουλο, ο οποίος όταν κυβερνούσε ο Τσίπρας, είχε και ρόλο μυστικοσυμβούλου, εκτός από προέδρου της Δημοκρατίας. Πάντως, να θυμίσω ότι ο συγγραφέας της «Ιθάκης», την είχε ξαναπέσει στον Καραμανλή και κατά την προηγούμενη ομιλία του στην Πάτρα. Εκεί είχε πει ότι: «κάποια ξεχνάνε ότι η χώρα δεν χρεοκόπησε το 2015. Η χώρα χρεοκόπησε από το 2008». Με αυτά και κάτι άλλα, αρχίζω να πιστεύω ότι κάτι πήγε στραβά στο γάμο των Τσιπροκαραμανλήδων.

Παγκόσμιο παράδειγμα
«Είστε το παγκόσμιο παράδειγμα επιστροφής στην επιτυχία» είπε απευθυνόμενος στον υπουργό Γεωργιάδη για την κυβέρνηση Μητσοτάκη ο Στίβεν Μιράν, ο οικονομικός σύμβουλος του Τραμπ που ήταν πριν από λίγες ημέρες στην Αθήνα, σε κλειστό τραπέζι. Το αποκάλυψε στη διάρκεια του χαιρετισμού που απηύθυνε χθες το βράδυ στην κοπή πίτας της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανιών ο Υπουργός Υγείας. Ο ίδιος, δηλαδή ο Γεωργιάδης, βρήκε την ευκαιρία να αναφερθεί και σε ένα επίκαιρο θέμα, που αν και δεν είναι αμιγώς της αρμοδιότητάς του, κατά κάποιο τρόπο, συνδέεται και με το Υγείας. «Δεν υπάρχουν εγκεκριμένα εμβόλια ευλογιάς (των αιγοπροβάτων δηλαδή) και όποιος το λέει αυτό είναι η βλαξ ή απατεώνας», είπε ο Άδωνις, δίνοντας τέλος στην σχετική παραφιλολογία.

Στο Μαξίμου (για τον Τσάφο) και οι βιομήχανοι
Αν μου ζητούσατε να σας πω, ποιος εκ των κυβερνητικών στελεχών, συγκεντρώνει οικουμενική αποδοκιμασία, σε επίπεδο οικονομικής ελίτ, χωρίς δεύτερη σκέψη θα σας έλεγα, ότι αυτός είναι ο υφυπουργός Ενέργειας (που δυστυχώς δεν ενεργεί) Νίκος Τσάφος. Μιλάμε για το απόλυτο «πολιτικό UFO», που προφανώς και ως «πολιτικό UFO», ζει στο σύμπαν του, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι σε λιγότερο από ένα χρόνο, έχει πετύχει να τινάξει την μπάνκα στον αέρα. Δεν θα σας πω τι λένε, οι ενεργειακοί παίκτες για τον άνδρα, αφού πλέον βαρέθηκαν, βιώνοντας μια πρωτόγνωρη στα μεταπολιτευτικά χρονικά πραγματικότητα. Γι’ αυτό και θα ασχοληθώ με το άλλο μέτωπο του Τσάφου, που είναι η βιομηχανία της χώρας, τους οποίους κοροϊδεύει συστηματικά και με το νόμο. Επειδή κάτι Τσάφοι οδήγησαν την κατάσταση στα άκρα με τους αγρότες, δεν αποκλείω σε πολύ λίγο να δούμε εντός του Μαξίμου τον Μιχάλη Στασινόπουλο και τον πρόεδρο Βαγγέλη Μυτιληναίο, θυμίζοντας στον πρόεδρο Μητσοτάκη, ότι παρά τις εξαγγελίες που έδωσε μιλώντας στην ΓΣ του ΣΕΒ, σε σχέση με το βιομηχανικό ρεύμα, ο Τσάφος εξακολουθεί να κάνει τον Κινέζο. Και επειδή το παλικάρι, προφανώς και δεν καταλαβαίνει, πρέπει κάποιος να του σφυρίξει ότι όταν το κόστος ανεβαίνει για τη ελληνική βιομηχανία, είναι κομματάκι δύσκολο να ανταγωνιστεί βιομηχανίες που αναπτύσσουν δράση σε Ιταλία, Γαλλία, Γερμανία, Βουλγαρία, οι οποίες (χώρες) παίρνουν μέτρα για να στηρίξουν ουσιαστικά την παραγωγική τους βάση.

Περιορισμό στις αυξήσεις των ασφαλιστικών εταιρειών
Επανέρχομαι (ζωή να ’χω ο άνθρωπος) στο θέμα με τις αυξήσεις στα ασφάλιστρα υγείας, καθώς σήμερα σας έχω την είδηση, απ’ αυτές τις φρέσκιες, λες και ζήλεψα τη χάρη του κουλουρά που ψωνίζω κουλούρια, βγαίνοντας από τα μπουζούκια. Μετά από την παρέμβαση λοιπόν του υπουργού Θεοδωρικάκου, οι ασφαλιστικές εταιρείες τελικά θα προχωρήσουν σε αυξήσεις ίδιες με τις περσινές, δηλαδή 7% και όχι παραπάνω. Να σας πω μάλιστα ότι η Εθνική Ασφαλιστική, η οποία κατέχει τα 2/3 της συγκεκριμένης αγοράς θα κάνει μεσοσταθμικές αυξήσεις 6,8%, ακόμα πιο χαμηλά δηλαδή από πέρσι, οπότε αν την συναντήσω κάπου τυχαία (την Εθνική Ασφαλιστική) θα της δώσω ένα κουλούρι. Επειδή δεν θέλω να αδικώ ανθρώπους και δη πολιτικούς, σπεύδω να παραδεχτώ ότι αυτοί οι Άγιοι άνθρωποι των Ασφαλιστικών, προφανώς και θα έκαναν αυξήσεις άνευ ορίων, αν δεν δεχόταν την πίεση του υπουργού Τάκη. Γι’ αυτό και στο χωριό μου, επιμένουν να λένε, πως και ο διάβολος θέλει φοβέρα.

Ένα περίεργο συναπάντημα στον Χολαργό
Την ώρα που ο πρόεδρος Νίκος αποφασίζει να προτάξει την αυτονομία του ΠΑΣΟΚ ως τη μόνη λύση για τη σωτηρία της χώρας από την επάρατη Δεξιά, διάφοροι του Κινήματος ζήλωσαν τη δόξα του Σαουλίδη -που θυμίζω πριν ανακαλύψει την Ιθάκη του Αλέξη έπαιρνε μέρος σε κοινές εκδηλώσεις με άλλες δημοκρατικές δυνάμεις- και ψάχνουν κοινή γλώσσα με συντρόφους της αριστερής όχθης. Έτσι χτες το βράδυ στο Χολαργό, ο συναγωνιστής Θόδωρος Μαργαρίτης πήρε μέρος σε εκδήλωση με θέμα «η κοινωνία ζητά ενότητα», με συνομιλητές την Έφη Αχτσιόγλου, τον εξαφανισμένο εδώ και καιρό οικολόγο Πέτρο Κόκκαλη και τον πανταχού παρόντα σε τέτοια events Διονύση Τεμπονέρα. Εκτός γραμμής ο Μαργαρίτης ή μήπως γίνονται βολιδοσκοπήσεις με την ανοχή του Προέδρου Νίκου για διευρύνσεις προς τη Νέα Αριστερά; Απλώς ρωτάω.

Ρύθμιση Κυρανάκη για την υπαίθρια διαφήμιση
Με αφορμή το χθεσινό σχόλιο για τον Χάρη Πολίτη και το ενδιαφέρον του, ν’ αγοράσει (χοντρική) τρία site από τον Οντόνι, ένας από τους παραδοσιακούς πληροφοριοδότες της στήλης, έσπευσε να με ενημερώσει για μια νομοθετική ρύθμιση που έχει στα σκαριά ο αναπληρωτής Κυρανάκης. Σύμφωνα με την πηγή μου, ο τελευταίος, ανάμεσα στα μεγάλα και σημαντικά φαίνεται ότι προωθεί ρύθμιση που συνδέεται με την υπαίθρια διαφήμιση και τους Δήμους. Αν κατάλαβα καλά, θα υποχρεώνει τους δημάρχους, να φτιάχνουν θέσεις για διαφήμιση, κι αν κάποια στιγμή το υπουργείο διαπιστώσει ότι δεν τις φροντίζουν (τις θέσεις) θα δύναται να τις δώσει προς διαχείριση σε ιδιώτη. Έχοντας κατά νου, ότι τη συγκεκριμένη δουλειά την κάνει εδώ και χρόνια ο Πολίτης, δεν ξέρω τι με έκανε να σκεφτώ, ότι ο φίλος μου ο Κυρανάκης, τον είχε στο μυαλό του, προκειμένου να εξασφαλίσει ότι οι θέσεις θα καθαρίζονται από τους δημάρχους.

Το ομόλογο του Μαρινάκη
Το έχω ξαναπεί, τα του Χρηματιστηρίου δεν τα γνωρίζω, για την ακρίβεια δεν έχω ιδέα, γι’ αυτό και ζηλεύω σταθερά και διαχρονικά τη δουλειά του φίλου μου, του Ζουζέπε. Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι ο Μαρινάκης (ο Βαγγέλης για να μην παρεξηγούμαστε), ό,τι πιάνει γίνεται χρυσός. Έχοντας αυτή τη βεβαιότητα, ακούω με μεγάλο ενδιαφέρον τους ψίθυρους για το ομολογιακό δάνειο που λέγεται ότι είναι έτοιμος να εκδώσει. Το ομόλογο θα αφορά την Capital Clean Energy Carriers, που πρωταγωνιστεί παγκοσμίως στη μεταφορά LNG και καυσίμων ενεργειακής μετάβασης. Επειδή ο ίδιος δεν έχω ιδέα, ένας φίλος από τους ενασχολούμενους με τις Χρηματαγορές, όταν του μετέφερα την είδηση για τον ομόλογο του προέδρου Μαρινάκη, έσπευσε να μ ενημερώσει ότι η αξία της -εισηγμένης στον Nasdaq- ναυτιλιακής έχει φτάσει στα 1,2 δισ. δολάρια. Και αυτό μόνο τυχαίο δεν είναι αφού ο Έλληνας εφοπλιστής είχε διαβάσει εδώ και χρόνια πως το LNG θα είναι το καύσιμο – κλειδί στο μέλλον και επένδυσε νωρίς σε αυτό. Φυσικά, σε αυτή την εξέλιξη καθοριστικό ρόλο έπαιξε ο Trump, που με την ενεργειακή πολιτική του έχει «δέσει» για τα επόμενα αρκετά χρόνια την Ευρώπη και σχεδόν όλο το δυτικό ημισφαίριο στο αμερικανικό LNG.

Στοιχηματική από τον Στασινόπουλο
Εκτός από την ανάπτυξη ενός ομίλου από αθλητικά sites και εφημερίδες, ο επιχειρηματίας Δήμος Στασινόπουλος, φαίνεται ότι σχεδιάζει να φέρει στην Ελλάδα ένα από τα πιο δυνατά στοιχηματικά brands.