Άρα πρέπει να σφαγούµε, προτού να ''ενωθούµε'';

Επειδή τις τελευταίες ηµέρες ασχολήθηκα επισταµένως µε την περίπτωση της Μαρίας Νεγρεπόντη-∆ελιβάνη, σύµβουλο της Μαρίας Καρυστιανού επί των οικονοµικών, οφείλω να οµολογήσω ότι κάθε φορά ανακαλύπτω και κάτι παραπάνω από αυτά που πρεσβεύει. Όπως είχαµε αποκαλύψει και από τα «Παραπολιτικά» τις προηγούµενες ηµέρες, η Μαρία Νεγρεπόντη-∆ελιβάνη ονειρεύεται µια αιµατηρή επανάσταση στην Ελλάδα, ώστε να απαλλαγεί η χώρα από τους δυνάστες της και τους προδότες. Ασφαλώς µια τέτοια εξέγερση προϋποθέτει κάποιοι να πάρουν τα όπλα, να χυθεί αίµα, και στο τέλος να επέλθει το… φως της εθνικής µας ανάτασης.

Βέβαια, επειδή σε διάφορες συνεντεύξεις της αλλά και διαδικτυακές της παρεµβάσεις διαπιστώνει πολλές φορές ότι οι Έλληνες δεν ξεσηκώνονται µε ορµή και πάθος, στο µυαλό της έχει κι άλλο, χειρότερο «plan B», το οποίο και θα σας το αποκαλύψουµε σήµερα. Και ποιο είναι αυτό; Θα ήθελε να µας επιτεθούν οι Τούρκοι, να έρθει νύχτα ο Ερντογάν µε τα στρατεύµατά του, θεωρώντας ότι µέσα από µια πολεµική σύρραξη µε τους γείτονες θα ενωθεί ο ελληνικός λαός και θα πάψει να διχάζεται µε τα κόµµατα κάθε φορά που γίνονται εκλογές.

Τη συγκεκριµένη άποψη η Μαρία Νεγρεπόντη-∆ελιβάνη τη µοιράστηκε στο πλαίσιο µιας συζήτησης που είχε µε τον διευθυντή της «Εστίας» και καλό συνάδελφο Μ. Κοττάκη, για το βιβλίο που είχε γράψει αναφορικά µε το σχέδιο δολοφονίας του πρώην πρωθυπουργού Κ. Καραµανλή. Ευτυχώς, ο Μ. Κοττάκης κράτησε αποστάσεις όταν την άκουσε να προπαγανδίζει την πρόκληση µιας εθνικής συµφοράς για να αλλάξουν τα πράγµατα στην Ελλάδα. Σας παραθέτω αυτούσιο τον διάλογό τους:

Μ. Νεγρεπόντη-∆ελιβάνη: «Είµαστε χαµένοι από χέρι, κ. Κοττάκη, και δεν βλέπω τον λόγο να σκοτώνεται κανείς να πάει να ψηφίσει, διότι δεν πρόκειται να βγει τίποτε. Αλλά, αν σκεφτεί κανείς κάτι το τραγικό, δηλαδή αν σκεφτεί ότι θα γίνει ένας χαµός στην Ελλάδα, δηλαδή -ας πούµε- ότι θα έρθει νύχτα ο Ερντογάν και θα κάνει αυτά τα οποία απειλεί ότι θα κάνει. Αυτό δεν θα ήταν, παρά το γεγονός ότι θα ήταν τόσο τραγικό εκείνη τη στιγµή, δεν θα ήταν ένας λόγος για να ενωθούν οι Έλληνες και να δουν τι έχασαν, τι χάνουν και τι µπορούν να κάνουν;»

Μ. Κοττάκης: «Ουαί και αλίµονό µας αν πρέπει να ποντάρουµε σε εθνική τραγωδία για να βρούµε έναν ηγέτη…».

Μ. Νεγρεπόντη-∆ελιβάνη: «Και όµως, και όµως…»

Σήµερα κιόλας η Μαρία Καρυστιανού θα πρέπει να εκδώσει ανακοίνωση µε την οποία να γνωστοποιεί ότι δεν έχει καµία απολύτως σχέση ή συνεργασία µε την κυρία Μαρία Νεγρεπόντη-∆ελιβάνη, που δηλώνει απροκάλυπτα ότι η χώρα χρειάζεται µια αιµατηρή επανάσταση ή έναν πόλεµο µε την Τουρκία για να ξαναβρεί τα πατήµατά της και να επιστρέψει στο «φως». Κι αυτό διότι δεν είναι δυνατόν µητέρα θύµατος ενός τραγικού δυστυχήµατος να συγχρωτίζεται µε ανθρώπους οι οποίοι προπαγανδίζουν επαναστατικό αιµατοκύλισµα ή πόλεµο µε την Τουρκία µε κόστος χιλιάδες ανθρώπινες ζωές. Όλα αυτά έρχονται σε απόλυτη αντίφαση. Εκτός κι αν και η ίδια η Μαρία Καρυστιανού, που εσχάτως το παίζει «τουρκοφάγος», κουβαλάει τα ίδια µυαλά µε τη σύµβουλό της και ασπάζεται τη θέση να θυσιαστούν χιλιάδες ελληνόπουλα σε έναν πόλεµο.

∆εν είναι δυνατόν µητέρα θύµατος ενός τραγικού δυστυχήµατος να συγχρωτίζεται µε ανθρώπους οι οποίοι προπαγανδίζουν… επαναστατικό αιµατοκύλισµα ή πόλεµο µε την Τουρκία µε κόστος χιλιάδες ανθρώπινες ζωές!

Κάποιος να ασχοληθεί με τις καταγγελίες… γενικώς και αορίστως

Κάποια στιγμή, οι αρμόδιες αστυνομικές και εισαγγελικές Αρχές θα πρέπει να πάψουν να θεωρούν ότι ορισμένοι συγγενείς θυμάτων της τραγωδίας των Τεμπών έχουν το… ακαταλόγιστο ή το δικαίωμα να καταγγέλλουν γενικώς και αορίστως ό,τι τους γουστάρει, δίχως στο τέλος να προσκομίζουν και τα αντίστοιχα αποδεικτικά στοιχεία. Διότι, όσο οι Αρχές δεν παίρνουν τοις μετρητοίς τις καταγγελίες που κάνουν, τόσο αυτές αποκτούν αληθοφανή υπόσταση και στο τέλος η κοινή γνώμη μπερδεύεται σε ό,τι αφορά το τι ισχύει και τι όχι.

Την τακτική αυτή, με καταγγελίες που παραπέμπουν σε αστυνομικό θρίλερ, δεν την ακολουθούν βέβαια όλοι οι συγγενείς. Αλλά οι εξής δύο: η Μαρία Καρυστιανού και ο Πάνος Ρούτσι. Αμφότεροι εδώ και ενάμιση χρόνο έχουν υπαινιχθεί τα ίδια ακριβώς πράγματα. Πρώτον, ότι κάποιοι αποπειράθηκαν να τους εξαγοράσουν για να σιωπήσουν. Αλλά δεν μας λένε ποτέ ποιοι ήταν αυτοί και πόσα χρήματα τους προσέφεραν. Δεύτερον, ότι τους απείλησαν. Η Μ. Καρυστιανού ισχυρίστηκε ότι… κάποιος κάπου της είπε ότι κινδυνεύει ο γιος της, ενώ ο Π. Ρούτσι τη μία κατήγγελλε ότι ένα μαύρο αυτοκίνητο πήγε να τον πατήσει και την άλλη ότι παρακολουθούσαν το σπίτι του και τον άλλο του γιο.

Περίπου τα ίδια «επικοινωνιακά κόλπα» ακολούθησαν και κάποιοι τεχνικοί σύμβουλοί τους, κάνοντας καταγγελίες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι τους «παρακολουθούν τα τηλέφωνα» ή ότι έγινε απόπειρα δολοφονίας συγγενικών τους προσώπων, με τη μέθοδο του αυτοκινητικού δυστυχήματος. Το έκαναν θέμα για να προκαλέσουν ντόρο, αλλά στο τέλος αποκαλύφθηκε πως οι ισχυρισμοί τους ήταν ψευδείς.

Δημοσιεύτηκε στην Απογευματινή