Το προσωπικό δράµα ως πολιτικό εργαλείο;

Με όλο τον σεβασµό στον Αντώνη Σαµαρά, αλλά τον πόνο της απώλειας σε αυτήν τη χώρα τον βιώνουν καθηµερινά χιλιάδες συµπολίτες µας, µε τη διαφορά ότι όλοι αυτοί δεν τον χρησιµοποιούν ως επικοινωνιακό εργαλείο, για να απαντούν σε πολιτικές ερωτήσεις µε αιχµή την τρέχουσα επικαιρότητα ή τα µελλοντικά σχέδιά τους. Συνεπώς, αν ήθελε να κάνει κάποιο σχόλιο για το κόµµα της Μαρίας Καρυστιανού, θα έπρεπε να µην αναφερθεί σε αυτή φέρνοντας το παράδειγµα του πένθους ως ενωτικό στοιχείο της δράσης τους στον δηµόσιο βίο της χώρας. Τόσο ο ίδιος όσο και η Μαρία Καρυστιανού θα πρέπει να αντιληφθούν ότι ο πόνος της απώλειας αγαπηµένων προσώπων δεν είναι κάτι που µόνο σε αυτούς έχει συµβεί και καλό θα ήταν να µην αναφέρονται στο προσωπικό τους δράµα, δίνοντας την εντύπωση ότι εργαλειοποιούν τον αδόκητο θάνατο για να κερδίσουν συναισθηµατικά τον κόσµο.

Ο Αντώνης Σαµαράς µέχρι τώρα έχει συνδέσει τις απαντήσεις του για το αν θα προχωρήσει στη δηµιουργία νέου κόµµατος µε την απώλεια της αγαπηµένης του θυγατέρας. Και ο απλός πολίτης αναρωτιέται τι νόηµα έχει µία τέτοια αναφορά, όταν την ίδια στιγµή ο κ. Σαµαράς έχει την όρεξη να παρεµβαίνει στις πολιτικές εξελίξεις, να δίνει συνεντεύξεις, να πραγµατοποιεί οµιλίες και να εισπράττει το χειροκρότηµα του κόσµου. ∆ηλαδή στις περιπτώσεις αυτές εξαλείφεται η συντριβή που νιώθει για την απώλεια του παιδιού του; Και την προτάσσει ως επιχείρηµα όταν πρέπει να τροφοδοτήσει τα Μέσα Μαζικής Ενηµέρωσης µε συµπαθητικούς τίτλους για τα µελλοντικά σχέδιά του;


Εσάς βρίζουν, όχι τους μετανάστες, κύριε Χαρίτση

Καλό θα είναι ο επικεφαλής της Νέας Αριστεράς, Αλέξης Χαρίτσης, να κάνει πρώτα την αυτοκριτική του και να μη ζητάει τα ρέστα από τον κόσμο που εξαγριώθηκε μαζί του για τον τρόπο με τον οποίο το κόμμα του έσπευσε να σχολιάσει από νωρίς την τραγωδία στη Χίο, με δόλιους χαρακτηρισμούς περί δολοφόνων ή αόριστες καταγγελίες για χρήση πυροβόλων όπλων.

Οι πολίτες δεν έβγαλαν μίσος και χολή προς τους αδικοχαμένους ανθρώπους, όπως ο ίδιος ισχυρίστηκε από το βήμα της Βουλής, παρουσιάζοντάς τους ως ρατσιστές και σκατόψυχους, αλλά ο λόγος που αντέδρασαν εναντίον του ήταν επειδή είδαν σε δημόσια θέα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έναν πολιτικό αρχηγό να μην κρατάει κάποια «πισινή» για τις συνθήκες του δυστυχήματος, αλλά να επιδίδεται σε δυσφημιστικές εικασίες και εξωφρενικά συμπεράσματα.

Αναρωτιέμαι τι νόημα έχει να αρχίσει η διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης, όταν η συντριπτική πλειονότητα των κομμάτων της αντιπολίτευσης -και δη αυτών που διεκδικούν τον τίτλο των «προοδευτικών» δυνάμεων- δηλώνουν ευθέως και κατηγορηματικά ότι θα συμμετάσχουν σε αυτή, προσφέροντας την «ψυχική τους συναίνεση», αλλά όχι την… ψήφο τους.


Πιο έμπειροι από τον Μητσοτάκη; Δεν προκύπτει...

Με αφορμή την τελευταία παρέμβαση του Κώστα Καραμανλή, ο οποίος καλούσε τον Κυριάκο Μητσοτάκη «να ακούει τους έμπειρους και να μην τους διαγράφει», οφείλουμε να παρατηρήσουμε και κάτι επιπλέον που μπορεί να μας διαφεύγει. Στη μεταπολιτευτική ιστορία της Νέας Δημοκρατίας ο πιο έμπειρος και αξιόπιστος πρωθυπουργός από τον χώρο της «γαλάζιας» παράταξης, με βάση και την εμπιστοσύνη που έχει εισπράξει από τον ελληνικό λαό, είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ο Κ. Καραμανλής κυβέρνησε τη χώρα για πέντε χρόνια και οι ιστορικοί του μέλλοντος δύσκολα θα του απονείμουν περγαμηνές για τη σπουδαιότητα του έργου του. Ο Αντώνης Σαμαράς δεν κυβέρνησε ούτε τρία χρόνια και τα μισά με τον Ευάγγελο Βενιζέλο από το ΠΑΣΟΚ.

Συνεπώς, αν γίνει μια σύγκριση ποιος μέχρι τώρα είναι πιο έμπειρος στη διακυβέρνηση της χώρας, σίγουρα ο Κ. Μητσοτάκης κερδίζει κατά κράτος και τον Κ. Καραμανλή, την εμπιστοσύνη προς το πρόσωπο του οποίου δεν ανανέωσε η ελληνική κοινωνία, παρά τον έστειλε στο σπίτι του στα μισά της δεύτερης κυβερνητικής θητείας του, αλλά και τον Αντ. Σαμαρά, ο οποίος κατέκτησε το αξίωμα του πρωθυπουργού έχοντας ως δεκανίκι το ΠΑΣΟΚ και… λοιπές δυνάμεις, αδυνατώντας ταυτόχρονα να εξαντλήσει μια τετραετία ή μια αυτοδύναμη κυριαρχία για να τονώσει το ηθικό της «γαλάζιας» παράταξης, που τόσο τον ενδιαφέρει εσχάτως.


Εάν ξέρετε κάτι, πείτε το...

Εάν οι πρώην πρωθυπουργοί Κ. Καραμανλής και Α. Σαμαράς γνωρίζουν ότι ο Κ. Μητσοτάκης είναι προδότης και δεν λειτουργεί με γνώμονα την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της χώρας, αλλά δρομολογεί συμφωνίες με την Τουρκία για εκχώρηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων στην Άγκυρα, τότε έχουν την ηθική και πατριωτική υποχρέωση να ενημερώσουν τον ελληνικό λαό με στοιχεία και ντοκουμέντα που να επιβεβαιώνουν τις ανησυχίες τους και τα λεγόμενά τους. Εάν ξέρουν κάτι παραπάνω ή έχουν πληροφορίες ότι ο σημερινός πρωθυπουργός είναι «πιόνι» ξένων συμφερόντων ή βρίσκεται σε διατεταγμένη υπηρεσία «για να ξεπουλήσει το Αιγαίο ή τη Θράκη», όπως υπαινίσσονται στις δημόσιες παρεμβάσεις τους, τότε οφείλουν να αποκαλύψουν με κάθε λεπτομέρεια αυτά που υποτίθεται γνωρίζουν.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή