Θεωρίες συνωµοσίας για το τσιµπούσι στην "καλύβα του Πατσόγιαννη"

Τα τελευταία εικοσιτετράωρα δόθηκαν πολιτικές διαστάσεις και ερµηνείες συνωµοτικού χαρακτήρα σε ένα κοινωνικό τσιµπούσι µε παϊδάκια και λουκάνικα, το οποίο ετοίµαζε στην περιοχή της Μαλεσίνας για τις 18 Φεβρουαρίου το ιστορικό στέλεχος της «γαλάζιας» παράταξης Γιάννης Πατσόγιαννης, καθώς προσκεκληµένοι του σε αυτό ήταν οι πρώην πρωθυπουργοί Κώστας Καραµανλής, Αντώνης Σαµαράς, όπως και άλλα κορυφαία στελέχη της Ν∆, µεταξύ αυτών και ο ∆ηµήτρης Αβραµόπουλος.

Σύµφωνα µε τους «ευφάνταστους σεναριογράφους», το συναπάντηµα αυτό στην «καλύβα του Πατσόγιαννη», όπως χαρακτηρίζεται ο ιδιωτικός χώρος που θα τους φιλοξενούσε, δεδοµένου ότι έχει κατασκευαστεί µε βάση τα σαρακατσάνικα κονάκια, εντασσόταν στις παρασκηνιακές ενέργειες που κάνουν οι πρώην πρωθυπουργοί, δηλαδή οι Σαµαράς και Καραµανλής, για να πολεµήσουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη και να τον υπονοµεύσουν µε τη µέθοδο της… γαστρονοµικής διαδικασίας. Εµείς χθες το βράδυ επικοινωνήσαµε µε τον κ. Πατσόγιαννη, ο οποίος θέλησε να αποκαταστήσει την αλήθεια σε σχέση µε τις κωµικές διαστάσεις που έλαβε το συγκεκριµένο τραπέζι.

Όπως µας αποκάλυψε στη συνοµιλία που είχαµε µαζί του, το συγκεκριµένο τσιµπούσι ακυρώνεται και ο ίδιος θα απευθύνει νέο κάλεσµα στους συνδαιτυµόνες του σε κάποια παραδοσιακή ταβέρνα της Αθήνας, καθώς όπως µας είπε «εγώ είµαι της λαϊκής ∆εξιάς και για αυτό επιλέγω λαϊκά στέκια». Επιπλέον, διέψευσε κατηγορηµατικά ότι υπήρχε δόλος στην πρόσκληση που αρχικώς είχε απευθύνει για να ανταµώσουν στο κονάκι του οι πρώην πρωθυπουργοί Α. Σαµαράς και Κ. Καραµανλής. «Καµία σχέση δεν είχε η εκδήλωση αυτή µε αυτά που γράφονται για συνωµοσίες εναντίον του Κυριάκου Μητσοτάκη», µας απάντησε. Ο λόγος που θα γινόταν η συγκεκριµένη συνάντηση, σύµφωνα µε τον Γιάννη Πατσόγιαννη, δεν ήταν «για να ρίξουµε τον Κυριάκο Μητσοτάκη αλλά για να θυµηθούµε τα παλιά, να πιούµε κανένα κρασί και να φάµε κανένα κοψίδι. Αυτό ήταν και τίποτε άλλο. Αλλά πήρε άλλες διαστάσεις λόγω και της αντιπαλότητας του Μητσοτάκη µε τον Σαµαρά και τον Καραµανλή». «Οι φράξιες δεν γίνονται σε ταβέρνες και καλύβες αλλά σε σκοτεινά δωµάτια», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Γ. Πατσόγιαννης.

Και… ταβερνιάρης στα «Μανταλάκια» ο Γιάννης Παναγόπουλος;

Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γιάννης Παναγόπουλος, που βρίσκεται στο επίκεντρο έρευνας από την Αρχή αντιμετώπισης ξεπλύματος βρόμικου χρήματος, φέρεται να συγκάλεσε χθες το βράδυ έκτακτη τηλεδιάσκεψη με στελέχη της ΠΑΣΚΕ. Σκοπός να στήσει γραμμή άμυνας απέναντι σε όσα του καταλογίζονται και συνάμα να εξασφαλίσει τη στήριξή τους στο πρόσωπό του για να στείλει και ένα μήνυμα προς τη Χαριλάου Τρικούπη, η οποία προσπαθεί να τον «αδειάσει» και να τον ξεφορτωθεί από τις τάξεις του ΠΑΣΟΚ. Ο Γ. Παναγόπουλος από τις έως τώρα δημόσιες τοποθετήσεις του αφήνει να εννοηθεί ότι κάποιοι θέλουν να τον βγάλουν στα «μανταλάκια» της δυσφημιστικής δημοσιότητας για λόγους αντεκδίκησης.

Εν τω μεταξύ, τα «μανταλάκια» είναι μία οικεία λέξη στον ίδιο. Διότι, αν δεν κάνουμε λάθος, στο παρελθόν και ενώ ήταν κορυφαίος συνδικαλιστικής της ΓΣΕΕ και έμμισθος υπάλληλος της Εθνικής Τράπεζας, δίχως να χτυπά κάθε μέρα κάρτα, συμμετείχε και σε μία οικογενειακή ταβέρνα στο Νέο Ηράκλειο Αττικής, που την έλεγαν «Μανταλάκια». Η συγκεκριμένη ταβέρνα ήταν το στέκι της εκσυγχρονιστικής Κεντροαριστεράς και της σημιτικής ΠΑΣΚΕ. Εκεί ο προκάτοχός του Χρήστος Πολυζωγόπουλος τραπέζωνε τους «πράσινους» συνδικαλιστές και τον πρώην υπουργό Οικονομικών επί Σημίτη, Νίκο Χριστοδουλάκη. Και το ερώτημα για τον Γιάννη Παναγόπουλο είναι, εκτός από υπάλληλος της Εθνικής, ήταν ταυτόχρονα και ταβερνιάρης;

Οι πολιτικοί γυρολόγοι ως στρατηγικοί νόες

Παλαιότερα, ο όρος «ποδοσφαιροποίηση» της πολιτικής ζωής της χώρας αφορούσε τη μετατροπή της Βουλής σε αρένα αλληλοσκοτωμού με συμπεριφορές ακραίου πολιτικού χουλιγκανισμού, αγοραίες εκφράσεις και επικίνδυνα χτυπήματα κάτω από τη ζώνη. Τα τελευταία όμως χρόνια, με αφετηριακό γεγονός την οικονομική κρίση, έχει αναπτυχθεί και τείνει να γίνει κανονικότητα το φαινόμενο των «πολιτικών μπαλαδόρων», οι οποίοι πριν από κάθε εκλογική σεζόν διαπραγματεύονται τη «μεταγραφή» τους σε κάποια άλλη κοινοβουλευτική ομάδα ή κόμμα, ώστε να μην εξαφανιστούν εντελώς από την… Α΄ Εθνική Κατηγορία του δημόσιου βίου της χώρας.

Η ευκολία με την οποία ένα πολιτικό πρόσωπο μετακινείται από το ένα κόμμα στο άλλο είναι κάτι που πλέον δεν συνιστά ντροπή, αλλά επιβράβευση ή έξυπνη κίνηση στρατηγικής σημασίας από πλευράς του. Η πλάκα είναι ότι, εάν όλους αυτούς τους αποκαλέσεις περιφερόμενους, τυχοδιώκτες ή γυρολόγους, θα βρεις στο τέλος και τον μπελά σου, γιατί πάντα επινοούν βολικά επιχειρήματα για να δικαιολογήσουν τη μεταπήδησή τους.

Κανένας τους όμως δεν αναρωτιέται εάν τα «σούρτα φέρτα» και τα «πέρα-δώθε» από τον έναν κομματικό φορέα στον άλλον προκαλούν απογοήτευση στον κόσμο και συμβάλλουν στην απαξίωση της πολιτικής, δεδομένου ότι ισοπεδώνονται όλες οι διαχωριστικές γραμμές σε επίπεδο ιδεολογικών διαφορών.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή