Ο Άδωνις Γεωργιάδης, μιλώντας στο Action24 χαρακτήρισε ως απολύτως συκοφαντικές τις τοποθετήσεις της πρώην βουλευτή της Πλεύσης Ελευθερίας, Ελένης Καραγεωργοπούλου σχετικά με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και την υποτιθέμενη παρεμπόδιση ερωτήσεων προς τον Νίκο Δένδια, δηλώνοντας ότι ο ίδιος θα είχε κινηθεί νομικά. Ο Υπουργός Υγείας, σχολιάζοντας τις επίμαχες δηλώσεις, τόνισε ότι πρόκειται για ισχυρισμούς που προσβάλλουν ευθέως τον Νίκο Δένδια και δημιουργούν την εντύπωση ύπαρξης παρασκηνιακής συνεννόησης, κάτι που, όπως ξεκαθάρισε, δεν ισχύει και δεν μπορεί να τεκμηριωθεί.

Άδωνις Γεωργιάδης: Εγώ θα είχα καταθέσει αγωγή εναντίον της

Υπογράμμισε μάλιστα ότι, αν το πρόσωπο στο οποίο αναφερόταν η κ. Καραγεωργοπούλου ήταν ο ίδιος, θα είχε ήδη καταθέσει αγωγή για συκοφαντική δυσφήμιση. Παράλληλα, σημείωσε ότι ο κ. Δένδιας θα έπρεπε να προσφύγει στη Δικαιοσύνη ώστε να αποδειχθεί η βασιμότητα ή μη των καταγγελιών. Υπενθυμίζεται ότι η Ελένη Καραγεωργοπούλου αποχώρησε πρόσφατα από την Πλεύση Ελευθερίας, αφήνοντας αιχμές κατά της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Η ίδια απέδωσε την απόφασή της σε «διαφορετικές πολιτικές προτεραιότητες», επισημαίνοντας πως στο εσωτερικό του κόμματος λειτουργούσε ένα «φίλτρο» που περιόριζε την ελεύθερη έκφρασή της.

Σε δηλώσεις της, έκανε λόγο για «Αυτό είναι ένα κομμάτι του παζλ», εξηγώντας ότι δεν μπορεί να αποδεχθεί περιορισμούς που συνοδεύονται από έντονη αυτοαναφορικότητα ή από στάσεις που εκλαμβάνονται ως φιλοφρονήσεις προς ανώτερους υπουργούς της Νέας Δημοκρατίας. Νωρίτερα, μιλώντας στο Documento, η κ. Καραγεωργοπούλου είχε συνδέσει την αποχώρησή της με «φίλτρα» και πρακτικές λογοκρισίας στον κοινοβουλευτικό έλεγχο, αποδίδοντάς τες στη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα ανέφερε την παρεμπόδιση κατάθεσης επίκαιρων ερωτήσεων προς τον Νίκο Δένδια. Σύμφωνα με τα λεγόμενά της, παρά την αυξημένη κοινοβουλευτική της δραστηριότητα, δεν είχε τη δυνατότητα να ασκήσει πλήρως τον ρόλο της, ενώ αναφέρθηκε και σε παλαιότερες εντάσεις με την πρόεδρο του κόμματος. Από το περιβάλλον της, τέλος, γίνεται λόγος για έλλειμμα συλλογικότητας και για προτεραιότητα της «εικόνας έναντι του περιεχομένου», ακόμη και σε κρίσιμες πολιτικές αποφάσεις.