7+1 ερωτήσεις για τον κ. Παναγόπουλο

Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γιάννης Παναγόπουλος, οφείλει σήµερα να δώσει πειστικές απαντήσεις σε κάποια ερωτήµατα, τα οποία δεν σχετίζονται κατ’ ανάγκη µε τον έλεγχο που υφίσταται από τις δικαστικές Αρχές για τον τρόπο µε τον οποίο διαχειρίστηκε τα εθνικά και ευρωπαϊκά κονδύλια κατάρτισης και επιµόρφωσης εργαζοµένων. Σε όσους πληροφορούνται και επιµέρους παραµέτρους της υπόθεσης αυτής, οφείλει να αποδείξει ότι επί των ηµερών του η ΓΣΕΕ δεν εξελίχθηκε σε «οικογενειακή επιχείρηση» µε λογικές «Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει», µοιράζοντας δουλειές και θέσεις σε ηµέτερους, πάντα µε τα χρήµατα που η πολιτεία τού πρόσφερε αφειδώς.

Συγκεκριµένα:

  1. Θα πρέπει να εξηγήσει στην κοινή γνώµη και στους µεροκαµατιάρηδες εργαζόµενους που εκπροσωπεί για ποιο λόγο είναι «κολληµένος» στην καρέκλα του προέδρου της ΓΣΕΕ, όταν έχει θεµελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωµα εδώ και τουλάχιστον µία δεκαετία.
  2. Να ερωτηθεί αν υπάρχει ιστορικό προηγούµενο, σε οποιοδήποτε σηµείο του πλανήτη Γη, το ίδιο πρόσωπο να ηγείται επί 20 συναπτά έτη µιας κορυφαίας συνδικαλιστικής οργάνωσης, αποτέλεσµα -όπως καταγγέλλουν οι αντίπαλοί του- µηχανορραφιών, τυχοδιωκτικών συµµαχιών, αντιδεοντολογικών ενεργειών και παρασκηνιακών εξυπηρετήσεων.
  3. Αντιλαµβάνεται ότι ο πολυτελής βίος που διάγει, ζώντας µες στη χλιδή µε πολλαπλά προνόµια και ανέσεις, µε πανάκριβα δωρεάν οχήµατα, αστυνοµική συνοδεία, ιδιαιτέρες, γραµµατείς και φαρισαίους, είναι κάτι που δεν ταιριάζει µε το προφίλ ενός ταπεινού… εργατοπατέρα, αλλά παραπέµπει σε επιχειρηµατικό και οικονοµικό παράγοντα;
  4. Υποβάλλει δήλωση «Πόθεν Έσχες», δεδοµένου ότι υπάρχουν καταγγελίες από στελέχη της ∆ΑΚΕ ότι κανένας από τη διοίκηση της ΓΣΕΕ δεν είναι νοµικά υπόχρεος σε κάτι τέτοιο;
  5. Με τι κριτήρια γίνονται οι προσλήψεις στη ΓΣΕΕ και στις θυγατρικές εταιρείες της, αλλά και ποιος αποφασίζει για τη στελέχωση των διαφόρων ∆Σ;
  6. Στο περίφηµο Ινστιτούτο της ΓΣΕΕ έχουν προσληφθεί συγγενικά του πρόσωπα; ∆ηλαδή µία αδελφή του, τρία ανίψια του και ένας κουµπάρος του; Στο ίδιο ερώτηµα θα πρέπει να απαντήσουν και άλλοι κορυφαίοι συνδικαλιστές και έµπιστοι συνεργάτες του, καθώς φηµολογείται ότι «σόι πάει το συνδικαλιστικό βασίλειο» στην Πατησίων, δηλαδή στα γραφεία της ΓΣΕΕ και την Εµµανουήλ Μπενάκη, όπου βρίσκεται το µέγαρο του Ινστιτούτου της ΓΣΕΕ.
  7. Για ποιο λόγο από τότε που εξελέγη πρόεδρος της ΓΣΕΕ η ΠΑΣΚΕ κατάντησε ένα συνδικαλιστικό κουφάρι µε µια ξεθωριασµένη σφραγίδα, την οποία χρησιµοποιούν «ηµισυνταξιούχοι» συνδικαλιστές ανάλογα µε την περίσταση; Το τελευταίο συνέδριο της ΠΑΣΚΕ έγινε το 2004! Οπότε για ποια εσωκοµµατική δηµοκρατία και διαφάνεια διαδικασιών µιλάµε; 8. Γιατί ο ίδιος εκλέγεται σύνεδρος στη ΓΣΕΕ όχι από την ΟΤΟΕ, δηλαδή από τον χώρο των τραπεζοϋπαλλήλων στον οποίο ανήκει, αλλά νοµιµοποιεί τη συµµετοχή του στο συνέδριο της ΓΣΕΕ µέσω του Εργατικού Κέντρου Αθήνας;

Στον κουβά πάλι οι "πατριώτες της φακής"

Για μία ακόμη φορά ο Κυριάκος Μητσοτάκης έστειλε στον κουβά τους «πατριώτες του πληκτρολογίου» και τους «τουρκοφάγους» ηγήτορές τους, οι οποίοι χρησιμοποιούν τα εθνικά θέματα για να κάνουν επικοινωνιακή σπέκουλα, τρομοκρατώντας τον ελληνικό λαό με τις κινδυνολογικές παρεμβάσεις τους.

Όλοι αυτοί οι -τάχα μου- έμπειροι και παντογνώστες εδώ και μήνες βομβάρδιζαν την κοινή γνώμη με τερατώδη αφηγήματα αναφορικά με τις σχέσεις Ελλάδας - Τουρκίας, θέλοντας να περάσουν με δόλιο τρόπο το μήνυμα ότι ο σημερινός πρωθυπουργός είναι «προδότης», υποτελής απέναντι στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και πως αν μεταβεί στην Άγκυρα για να συναντηθεί μαζί του, τότε είναι βέβαιο ότι… θα μας πάρει και τα σώβρακα ο «σουλτάνος». Τα ίδια πρόσωπα είναι αυτά που είχαν σπεύσει να αντιμετωπίσουν με απύθμενη χαιρεκακία το γεγονός ότι ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είχε συναντήσει τον Τούρκο πρόεδρο στον Λευκό Οίκο το περασμένο φθινόπωρο, προπαγανδίζοντας επίσης τον ψευδή ισχυρισμό ότι «τα πήρε όλα ο Ερντογάν» σε βάρος των ελληνικών συμφερόντων. Και ενώ πανηγύριζαν στην Ελλάδα, μιλώντας για ήττα και απομόνωση του Κ. Μητσοτάκη, ο τελευταίος τούς εξέπληξε δυσάρεστα, φέρνοντας στην Αθήνα το μισό υπουργικό συμβούλιο των ΗΠΑ για την υπογραφή ενεργειακών συμφωνιών.

Χθες λοιπόν στην Άγκυρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, εκπέμποντας σιγουριά και αυτοπεποίθηση απέναντι στον Ταγίπ Ερντογάν, θέτοντας στην έδρα του όλες τις «κόκκινες γραμμές» της εξωτερικής πολιτικής μας, ζητώντας να σεβαστεί η Τουρκία το Διεθνές Δίκαιο και ταυτόχρονα να προχωρήσει στην άρση του casus belli.

Όλα αυτά δεν τα λες «σφάξε με, αγά μου, να αγιάσω», μήτε συνιστούν ηττοπαθή συμπεριφορά και ραγιαδισμό, όπως ισχυρίζονταν όλοι αυτοί οι «πατριώτες της φακής». Αλλά μάλλον ο λόγος που με τις δημόσιες παρεμβάσεις τους επιχειρούσαν να σαμποτάρουν τη συγκεκριμένη συνάντηση δεν ήταν η πατριωτική έγνοια ή ανησυχία, αλλά ότι δεν ήθελαν να δει ο ελληνικός λαός έναν τέτοιο Μητσοτάκη…

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή