Την προηγούμενη εβδομάδα μονοπώλησαν το ενδιαφέρον τα νέα που έρχονταν από την Ουάσιγκτον σχετικά με την πορεία του project του Κάθετου Διαδρόμου. Σύμφωνα με τη στήλη Big Mouth του powergame.gr, το μόνο σίγουρο που έχουμε υπογράψει είναι να αγοράζουμε (ως ΔΕΠΑ και όχι μόνο) από την Atlantic σημαντικές ποσότητες αμερικανικού LNG για ένα χρονικό διάστημα, όχι και τόσο μεγάλο, όπως αυτό που αγόραζε μέχρι πρότινος από τους Ρώσους η ΔΕΠΑ. Αυτό γιατί από τα 30 χρόνια συμβάσεων με τους Αζέρους και τους Ρώσους, πέσαμε στα 25 χρόνια συμφωνιών με τους Αμερικανούς. Μάλιστα, οι συμφωνίες που υπογράψαμε ενισχύουν τα οικονομικά συμφέροντα των εταιρειών που συμμετέχουν στην Atlantic, αλλά και τον γεωπολιτικό χαρακτήρα του εγχειρήματος.

Διαβάστε: Η ώρα των Βρυξελλών για τον Κάθετο Διάδρομο: Το σχέδιο που αλλάζει τον ενεργειακό χάρτη της Ευρώπης


Η "εισβολή" των Αλβανών

Έπειτα, ήρθε στο φως η είδηση ότι η Αλβανία θέλει να κάνει και εκείνη FSRU και μάλιστα το έθεσε ως όρο στη συμφωνία που υπέγραψε. Και τότε προέκυψαν ορισμένα ερωτήματα. Τι το θέλει η Αλβανία το FSRU; Με ποιον αγωγό φυσικού αερίου θα το συνδέσει και για ποιον σκοπό; Είναι η κατανάλωση φυσικού αερίου στην Αλβανία τέτοια ώστε να δικαιολογεί ένα FSRU που έχει δυναμικότητα 4,5 με 5 BCM τον χρόνο;

Όπως αναφέρει το Big Mouth, το FSRU των Αλβανών θα χρηματοδοτηθεί από τους Αμερικανούς ως εναλλακτική (plan b) του ελληνικού διαδρόμου προς τα βόρεια. Έτσι, υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να μας την κάνουν οι Αλβανοί από εκεί που δεν το περιμένουμε. Γι’ αυτό και τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο με τη νέα διοίκηση στην Ουάσιγκτον.

Εν προκειμένω, ο ύπνος δεν βοηθάει. Άλλωστε, αυτός (ο ύπνος) ήταν η αιτία που οι σύμμαχοι αποβιβάστηκαν επιτυχώς στη Νορμανδία το ’44. Ο επικεφαλής των γερμανικών στρατευμάτων είχε πέσει σε βαθύ ύπνο και αυτό άλλαξε τον ρου της ιστορίας της Ευρώπης. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα πάθουμε τα ίδια και θα βρεθούμε ξαφνικά με τους Αλβανούς ρυθμιστές των αμερικανικών συμφερόντων στην περιοχή. Μην ξεχνάμε ότι έχουν το πλεονέκτημα να μη δεσμεύονται από τους περιορισμούς της ΕΕ, κάτι που σίγουρα θα διευκολύνει τη σχέση τους με τη νέα διοίκηση στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Με την ευκαιρία, να πούμε ότι ο Αλβανός Ράμα, αν δεν το γνωρίζουν εκεί στο Μαξίμου, είχε διαχρονικά καλές σχέσεις με το σύστημα Τραμπ.


Και οι Τούρκοι στο παιχνίδι

Εκτός, όμως, από τους Αλβανούς, πρωταγωνιστικό ρόλο στο «παιχνίδι» της κάλυψης των ενεργειακών αναγκών της Κεντρικής και Νοτιοανατολικής Ευρώπης διεκδικούν και οι Τούρκοι, με «όπλο» τα πέντε τερματικά LNG που ήδη διαθέτουν και τις μακροχρόνιες συμφωνίες για προμήθεια LNG που έχουν υπογράψει, όπως αυτή της κρατικής εταιρείας Botas με τη βουλγαρική Bulgargaz ήδη από το 2023 και αυτές με τη Shell, την ExxonMobil και την Total Energies, που ακολούθησαν.

Το συμπέρασμα είναι ότι τίποτε δεν είναι και δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο με τη σημερινή κυβέρνηση Τραμπ, απεναντίας απαιτείται διαρκής προσπάθεια και επαγρύπνηση, για να προστατευθεί και να ενισχυθεί το όποιο ενεργειακό κεκτημένο, που κάθε άλλο παρά εγγυημένο είναι. Και όσο εδώ κάποιοι διστάζουν να υπογράψουν μακροχρόνιες συμφωνίες, σκεπτόμενοι το υψηλότερο κόστος (σε σχέση με τις κατ’ επίφαση «εναλλακτικές», που έχουν ημερομηνία λήξης, όπως το ρωσικό αέριο), χωρίς να λαμβάνουν υπόψη το premium που εμπεριέχει η ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού, η Ελλάδα κινδυνεύει να μείνει πίσω στο παιχνίδι της ενεργειακής κυριαρχίας στην Κεντρική και Νοτιοανατολική Ευρώπη και να χάσει το πλεονέκτημα από τους Αλβανούς, τους Τούρκους ή και τους δύο μαζί. Και ξέρετε πώς λέγεται αυτό με τους δύο μαζί και δη σε ένα κρεβάτι…