Η τελευταία ευκαιρία του "θεσµικού" Ανδρουλάκη

Τηρουµένων των ιστορικών αναλογιών και των διαφορετικών χαρακτηριστικών της γεωπολιτικής συγκυρίας, εκείνο που θα περίµενε κανείς µέσα από το σηµερινό ραντεβού του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη µε τον αρχηγό της αξιωµατικής αντιπολίτευσης Νίκο Ανδρουλάκη είναι να δοθεί επικαιρική διάσταση σε ένα παλαιότερο ιστορικό µήνυµα που διατύπωσε ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1976, σε συνεννόηση µε τον Κωνσταντίνο Καραµανλή, και συνοψίζεται στη φράση «βυθίσατε το “Χόρα”». Τότε αποδέκτρια ήταν η Τουρκία, σήµερα πρέπει να είναι το Ιράν των µουλάδων. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ν. Ανδρουλάκης, που ηγείται µιας παράταξης η οποία κατοχύρωσε θεσµικά το ενιαίο αµυντικό δόγµα Ελλάδας - Κύπρου επί κυβερνήσεως Ανδρέα Παπανδρέου το 1993, θα µπορούσε κάλλιστα να γίνει συµπρωταγωνιστής των εξελίξεων, πραγµατοποιώντας αυτές τις κρίσιµες ώρες συµβολική επίσκεψη στην Κύπρο, µε τις παρασκηνιακές… ευλογίες του Κ. Μητσοτάκη.

Διαβάστε: Οι πιέσεις σε Καραμανλή να μιλήσει στο συνέδριο της ΝΔ και τα σενάρια πολιτικής ρήξης με Μητσοτάκη

Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δεν µπορεί να ξαναστείλει αµφίσηµα µηνύµατα, υιοθετώντας την παιδαριώδη επιχειρηµατολογία της Αριστεράς και τα αγαπησιάρικα συνθήµατα που στέλνει γενικώς και αορίστως περί «αλληλεγγύης των λαών», ακόµη και όταν διατρέχει κίνδυνο η Κύπρος. Ο Νίκος Ανδρουλάκης οφείλει να µη συµπεριφερθεί όπως ο Σωκράτης Φάµελλος, που εξάντλησε τις δυνατότητες παρέµβασής του σε ένα τηλεφώνηµα προς τον γενικό γραµµατέα του ΑΚΕΛ, Στέφανο Στεφάνου, ούτε καν δηλαδή στον Πρόεδρο της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη, για να του µεταφέρει τη στήριξή του στον κυπριακό λαό και στο αδελφό κυπριακό κόµµα. Και εδώ η επιστήµη σηκώνει τα χέρια ψηλά για µία ακόµη φορά. Ο Σ. Φάµελλος, ενώ απειλείται η Κύπρος, εκδίδει ανακοινώσεις για να εκφράσει τη στήριξή του στο ΑΚΕΛ. Εδώ ο κόσµος καίγεται και ο Φάµελλος συµπαρίσταται µεροληπτικά στους οµοϊδεάτες του, εκθέτοντας µε τις προβληµατικές επισηµάνσεις του την ηγεσία της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας που καλείται να αντιµετωπίσει έναν απρόσµενο κίνδυνο.


Τραγικά μόνη και πάλι στον ΣΥΡΙΖΑ η Νίνα Κασιμάτη

Για τη βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Νίνα Κασιμάτη, η «Κύπρος δεν βρίσκεται μακριά». Ως εκ τούτου δεν μας προκάλεσε καμία εντύπωση ότι κατά τη χθεσινή έκτακτη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος πήρε ανοιχτά θέση υπέρ της παροχής κάθε αμυντικής βοήθειας προς τη Μεγαλόνησο από την Ελλάδα απέναντι στις απειλές που δέχεται από το Ιράν. Η Νίνα Κασιμάτη, λόγω των ισχυρών δεσμών που διατηρεί με την Κυπριακή Δημοκρατία, εξαρχής προσπάθησε να πείσει την ηγεσία της Κουμουνδούρου ότι έχει ιστορικό χρέος να εκφράσει τη συμπαράστασή της προς τον κυπριακό λαό και την κυβέρνηση του Ν. Χριστοδουλίδη, ώστε να μη δημιουργείται η εντύπωση ότι ο προοδευτικός κόσμος της Ελλάδος, που εκπροσωπεί τον πατριωτισμό του ενιαίου αμυντικού δόγματος, αντιμετωπίζει με «μισόλογα» και «αστερίσκους» τη στρατιωτική συνδρομή της Ελλάδος προς την Κύπρο.


Η Αριστερά σε ρόλο "κράχτη" ξενυχτάδικου και οι «μεσάζοντες»

Την περίοδο της οικονομικής κρίσης, οι ιδιοκτήτες των νυχτερινών κέντρων -στην προσπάθειά τους να αντιμετωπίσουν την αναδουλειά- είχαν οργανώσει ένα δίκτυο από νέους ανθρώπους, κυρίως φοιτητές, για να λειτουργούν σαν κράχτες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, φέρνοντας πελατεία στα μαγαζιά τους με αντάλλαγμα ένα μπουκάλι δωρεάν για τη δική τους παρέα. Κοντολογίς, τους έχριζαν ατύπως υπεύθυνους δημοσίων σχέσεων, επιτρέποντάς τους να κάνουν… PR για λογαριασμό των ψυχαγωγικών τους σχημάτων, ώστε οι ίδιοι να έχουν προνομιακή εξυπηρέτηση στο τραπέζι τους. Δηλαδή να πίνουν και να γλεντάνε τζάμπα εις υγείαν των κορόιδων που είχαν «ψαρέψει», οι οποίοι ωστόσο πλήρωναν κανονικά τον λογαριασμό τους. Μετά λύπης μου, διαπίστωσα ότι με την ίδια μεθοδολογία κινήθηκαν και οι διοργανωτές του τελευταίου συλλαλητηρίου για τα Τέμπη στο κέντρο της Αθήνας. Αντί για πρώτο τραπέζι πίστα, είχαμε πρώτη θέση στην εξέδρα γι’ αυτούς που θα κινητοποιούσαν τον κόσμο τους και θα τον έφερναν με οργανωμένο τρόπο στη συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος. Έφερε κόσμο το ΠΑΜΕ του ΚΚΕ στη συγκέντρωση, θα έπαιρνε τον λόγο ο συνδικαλιστής του ΚΚΕ. Έφερε κόσμο η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, θα μιλούσε στη συγκέντρωση ο εκπρόσωπός της. Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σημείο να βλέπουμε τους συγγενείς των θυμάτων να ξεκατινιάζονται μεταξύ τους και στο τέλος τις εντυπώσεις να τις κερδίζουν οι «μεσάζοντες» που έκαναν δημόσιες σχέσεις επάνω στον πόνο τους και το πένθος τους.

Δημοσιεύτηκε στην Απογευματινή