Η προσθήκη του Χρήστου Νικολόπουλου στην Επιτροπή Διεύρυνσης του ΠΑΣΟΚ μπορεί κάλλιστα να σχολιαστεί μέσα από το έργο του σπουδαίου μουσικοσυνθέτη. Κάποιος που θέλει να επαινέσει την επιλογή του Νίκου Ανδρουλάκη θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι με τον Νικολόπουλο το ΠΑΣΟΚ λέει στην κοινωνία «Υπάρχω», παρομοιάζοντας την αξιωματική αντιπολίτευση με το «Αγριολούλουδο» που αντέχει (κι αν χιονίζει και αν βρέχει). Αντίθετα, κάποιος κακοπροαίρετος θα έλεγε ότι στη Χαριλάου Τρικούπη έχουν πιάσει «Νυχτερίδες κι αράχνες» και ότι ο πρόεδρος Νίκος κινείται «Με τα φώτα νυσταγμένα και βαριά».

Διαβάστε: ΠΑΣΟΚ: Με Βερλέκη, Νικολόπουλο και Πελεγρίνη η διεύρυνση Ανδρουλάκη - Τα μηνύματα ενόψει συνεδρίου

Επίσης, υπάρχει η προσέγγιση του αυστηρού μηνύματος προς την εσωκομματική αντιπολίτευση («Κάτσε καλά»), αλλά και της εθνικά υπεύθυνης στάσης για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή («Μη μιλάς, μη γελάς, κινδυνεύει η Ελλάς»).

Πέρα από αυτά, σύμφωνα με τη στήλη «Big Mouth» του powergame.gr, ο Χρήστος Νικολόπουλος μπορεί με τις νότες του να φέρει κοντά στο Κίνημα οπαδούς των πρώην προέδρων (το «Πάμε για ορθοπεταλιές» για τους ΓΑΠικούς και ο «Σαλονικιός» για τους βενιζελικούς).

Ωστόσο, μάλλον αυτό που ζήλεψε το ΠΑΣΟΚ στο πρόσωπο του Νικολόπουλου δεν είναι μουσικό, αλλά καθαρά φυσιογνωμικό: Ότι, αντίθετα με το ΠΑΣΟΚ, που μετά τα 35 του χρόνια το πήρε η κατηφόρα, για τον μουσικοσυνθέτη μας ο χρόνος σταμάτησε στα 40 του – και έκτοτε, εδώ και κοντά τέσσερις δεκαετίες, παραμένει πεισματικά 40, κάτι που από καρδιάς ευχόμαστε να συνεχιστεί για πολλά χρόνια ακόμα.


Το ξεκάθαρο μήνυμα της μεταγραφής Πελεγρίνη

Και αν η προσθήκη του Χρήστου Νικολόπουλου μπορεί να «διαβαστεί» με πολλούς τρόπους, η «μεταγραφή» του Θεοδόση Πελεγρίνη αφήνει ελάχιστα περιθώρια για παρερμηνείες. Μιλάμε για ένα πρόσωπο που συνέδεσε το όνομά του με όλες τις οπισθοδρομικές δυνάμεις στον χώρο των πανεπιστημίων.

Για όσους έχουν ασθενή μνήμη, το 2011, επί πρυτανείας Πελεγρίνη στο ΕΚΠΑ (και επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, βεβαίως-βεβαίως) προκλήθηκε το μπάχαλο με την κατάληψη της Νομικής από μετανάστες. Τότε ο «Τεό» ισχυριζόταν ότι «η κατάληψη είναι καθοδηγούμενη και υπάρχει κατάχρηση του ασύλου», ωστόσο ξέχασε ότι, πέρα από την καταγγελία, όφειλε να κάνει και κάτι για να σταματήσει η κατάχρηση του ασύλου.

Δύο χρόνια αργότερα ο Πελεγρίνης είχε «βάλει πλάτη» στην απεργία των διοικητικών υπαλλήλων, που κόντεψε να «τινάξει στον αέρα» το Καποδιστριακό. Αντίστοιχα, ήταν υφυπουργός Παιδείας όταν ο υπουργός Νίκος Φίλης έβαζε «ταφόπλακα» στον νόμο Διαμαντοπούλου. Σίγουρα θα έχει πλάκα να ερωτηθεί σχετικά με τη «μεταγραφή» Πελεγρίνη η Άννα.

Καλλιτεχνικά μιλώντας, πάντως, ο Πελεγρίνης είναι ταμάμ για τη Χαριλάου Τρικούπη. Βλέπετε, το magnum opus του, «Φθορά, φθορά, φθορά», θα μπορούσε να είναι ο τίτλος της δημοσκοπικής πορείας του ΠΑΣΟΚ.