Υποκρισία εδάφους-αέρος στην Αριστερά

Φανταστείτε τι θα είχε συµβεί, εάν ο υπουργός Εθνικής Άµυνας, Νίκος ∆ένδιας, είχε αποκρύψει από τα κόµµατα της αντιπολίτευσης την είδηση ότι η ελληνική συστοιχία Patriot που βρίσκεται εγκατεστηµένη εδώ και µια πενταετία στη Σαουδική Αραβία ενεργοποιήθηκε για την προστασία της αεράµυνας της χώρας, αναχαιτίζοντας µε επιτυχία δύο πυραύλους που στόχο είχαν να πλήξουν πετρελαϊκές εγκαταστάσεις.

Σίγουρα θα είχε αναπτυχθεί µια παραφιλολογία άνευ προηγουµένου, µε καταγγελίες ότι «µας κρύβουν την αλήθεια» και κατηγορίες ότι «στείλαµε τα νιάτα της Ελλάδος για να πολεµήσουν το Ιράν». Το ζήσαµε άλλωστε προ ηµερών, µε τις «απόρρητες» πληροφορίες του ∆. Κουτσούµπα, ο οποίος ισχυριζόταν µε απόλυτη σιγουριά ότι το Ιράν θέλει να χτυπήσει τη Σούδα στα Χανιά επειδή εκεί βρίσκονται οι αµερικανικές βάσεις. Επειδή όµως η υποκρισία έχει και τα όριά της, ειδικά στις τάξεις της λεγόµενης «προοδευτικής» Αριστεράς, που είναι γενικώς και αορίστως µε τον «άνθρωπο» και την «ειρήνη», καλό θα είναι τόσο ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Σ. Φάµελλος, όσο και ο επικεφαλής της Νέας Αριστεράς, Αλ. Χαρίτσης, να µην υποδύονται τις «αθώες περιστερές» σε σχέση µε τη Σαουδική Αραβία. ∆ιότι και οι δύο ήταν κορυφαίοι υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ όταν, επί πρωθυπουργίας Αλ. Τσίπρα, είχαν γίνει προπαρασκευαστικές συνεννοήσεις για τη διακρατική ενδυνάµωση των σχέσεων Ελλάδος - Σαουδικής Αραβίας, µε αιχµή την παροχή βοήθειας για την αντιµετώπιση της τροµοκρατίας.

Και προσέξτε µια σηµαντική διαφορά. Επί ΣΥΡΙΖΑ συζητούσαν να στείλουν «επιθετικό υλικό», βλήµατα και όλµους, στη Σαουδική Αραβία για να αντιµετωπίσει τους Χούθι στην Υεµένη, και όχι αµυντικό, όπως συνέβη µε την κυβέρνηση της Ν∆ το 2021. Εκείνο δε που µε έκπληξη διαπιστώσαµε ήταν και κάτι άλλο, που δείχνει άγνοια για τα πραγµατικά γεγονότα. Τόσο στελέχη των κοµµάτων της αντιπολίτευσης όσο και κάποιοι «δηµοσιογράφοι» της Αριστεράς και της προόδου, µε παρεµβάσεις τους στα µέσα κοινωνικής δικτύωσης, ανέφεραν ότι πήραµε τους Patriot από την Κάρπαθο και τους στείλαµε στη Σαουδική Αραβία!


Είναι πολύ γλυκιά η καρέκλα

Το πρόβλημα του Αλ. Χαρίτση δεν είναι να παραιτηθεί από επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Αριστεράς. Εκείνο που τον «καίει» είναι να μην απολέσει με την απόφασή του αυτή και τα προνόμια του βουλευτή. Διότι ο Αλ. Τσίπρας, με τον οποίο θέλει να συμπορευτεί, φέρεται να του έχει εξηγήσει -στις κατ’ ιδίαν επαφές τους- ότι «προϋπόθεση για να “πάμε μαζί στη νέα εποχή” είναι να στείλουμε το μήνυμα της “εκκίνησης από το μηδέν”. Δηλαδή, όπως εγώ υπέβαλα την παραίτησή μου από βουλευτής, το ίδιο ακριβώς πρέπει να πράξεις και εσύ, αλλά και οι υπόλοιποι σύντροφοι από τη Νέα Αριστερά».


Γενικώς «όχι» στις συνεργασίες;

Όσοι ζητούν στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ να ληφθεί απόφαση ότι το κόμμα δεν πρόκειται να εμπλακεί στο προσεχές μέλλον σε κανένα σενάριο συνεργασίας με τη ΝΔ ή συγκυβέρνησης μαζί της στην πρόταση που θα καταθέσουν θα επισημαίνουν και για άλλους πολιτικούς φορείς ακριβώς τα ίδια; Για να καταλάβουμε κι εμείς εάν για το ΠΑΣΟΚ είναι πιο ωφέλιμη μια συνεργασία με τον Αλ. Τσίπρα και την «πληθυντική Αριστερά» που πάει να εκφράσει ή με τη ΝΔ του Κ. Μητσοτάκη. Γιατί όταν λες «όχι» στον έναν και πηγαίνεις να κλείσεις το μάτι στον άλλον, αυτομάτως δείχνεις ότι «ετεροκαθορίζεσαι» ως κομματικός φορέας. Και το ΠΑΣΟΚ υποτίθεται ότι πορεύεται αυτοτελώς και με την πεποίθηση της πολιτικής αυτονομίας. Άρα, γιατί πρέπει να απολογηθεί;


«Γαλάζια» παραγοντιλίκια

Εάν σε κάτι πρέπει να δώσει ιδιαίτερη προσοχή ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, είναι η εξουδετέρωση των φαινομένων αλαζονείας που εκδηλώνονται σε διάφορες βαθμίδες της εκτελεστικής εξουσίας από πρόσωπα που «την έχουν δει κάπως», επειδή ο ίδιος εμφανίζεται στις δημοσκοπήσεις ως κυρίαρχος του πολιτικού παιχνιδιού. Είναι αυτοί που -επάνω στις δικές του πλάτες- παίζουν πολλές φορές προσωπικά παιχνίδια, εμφορούμενοι από τη σιγουριά και την ασφάλεια που γεννά ο τρόπος διακυβέρνησής του, με αποτέλεσμα η «δράση» τους να εξελίσσεται σε προκλητικό παραγοντιλίκι.


Φοβούνται… επικοινωνιακή καταδίκη

Όπως έχω ξαναγράψει, αυτοί που θέλουν να προσποριστούν πολιτικά και εκλογικά οφέλη από την τραγωδία των Τεμπών δεν νοιάζονται για την αποκάλυψη της αλήθειας, αλλά κοιτάνε πώς θα σαμποτάρουν την έναρξη της δίκης, με το να «δικάζουν» σε πλατείες και τηλεοπτικά παράθυρα αυτούς που εξαρχής έχουν αποφασίσει να «τιμωρήσουν», ώστε να «κρατήσουν» την κοινή γνώμη σε «συναισθηματική ομηρία», εμποδίζοντάς τη να δει κατάματα τα γεγονότα. Ο λόγος που δεν θέλουν να γίνει η δίκη, είναι επειδή η διεξαγωγή της μπορεί να εξελιχθεί σε «επικοινωνιακή» τους καταδίκη και έτσι να στερέψει η βρύση των θεωριών συνωμοσίας τους.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή