Μόνο το ΠΑΜΕ απάντησε για το χλιδάτο συνέδριο της ΓΣΕΕ

Μόνο η συνδικαλιστική παράταξη του ΠΑΜΕ φιλοτιµήθηκε να δώσει απάντηση για το συνέδριο χλιδής που σχεδιάζει η ηγεσία της ΓΣΕΕ σε πεντάστερο ξενοδοχείο στη Χερσόνησο Ηρακλείου Κρήτης το τετραήµερο 16-19 Απριλίου, µε το κόστος του να υπολογίζεται στα 600.000 ευρώ. Από τη Γραµµατεία του ΠΑΜΕ λάβαµε την ακόλουθη επιστολή, την οποία και δηµοσιεύουµε αυτούσια:

«Με αφορµή το πρόσφατο δηµοσίευµα της εφηµερίδας σας την Τρίτη 24/3/26, στη στήλη “Αλάτι και Πιπέρι” σχετικά µε το συνέδριο της ΓΣΕΕ στις 16-19 Απρίλη, κρίνουµε αναγκαίο να επισηµάνουµε ότι περιλαµβάνονται αναφορές που δεν ανταποκρίνονται στην πραγµατικότητα. Ως εκ τούτου, οφείλουµε να αποκαταστήσουµε τα πραγµατικά γεγονότα.

»Το ΠΑΜΕ έχει διαχρονικά, τόσο στα προηγούµενα συνέδρια όσο και στο επερχόµενο, εκφράσει ανοιχτά και τεκµηριωµένα τη διαφωνία του, µέσα στις συνεδριάσεις της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΓΣΕΕ, µε την επιλογή διεξαγωγής συνεδρίων σε ξενοδοχεία 5 αστέρων στην επαρχία. Η θέση µας είναι σταθερή, τα συνέδρια της Συνοµοσπονδίας πρέπει να πραγµατοποιούνται στην Αθήνα, όπου υπάρχουν αρκετοί διαθέσιµοι και κατάλληλοι χώροι, µε το µικρότερο δυνατό κόστος, µε σεβασµό στα χρήµατα των εργαζοµένων και στην πραγµατικότητα που βιώνουν.

»Μάλιστα, πρόσφατα, οι εκλεγµένοι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ ζητήσαµε την άµεση σύγκληση συνεδρίασης της ∆ιοίκησης της ΓΣΕΕ για το Ινστιτούτο Εργασίας (ΙΝΕ) και τους άλλους φορείς που έχει στην ευθύνη της, για να δοθεί αναλυτική εικόνα για τους οικονοµικούς απολογισµούς από το 2013 και µετά, οι οποίοι δεν έχουν παρουσιαστεί ποτέ.

»Τη θέση αυτή το ΠΑΜΕ την έχει επανειληµµένα θέσει σε ψηφοφορία, ωστόσο έχει καταψηφιστεί από το σύνολο των υπόλοιπων παρατάξεων των ΠΑΣΟΚ-Ν∆-ΣΥΡΙΖΑ/ Νέας Αριστεράς. Η πλειοψηφία της ηγεσίας της ΓΣΕΕ επιλέγει συνειδητά τη διοργάνωση συνεδρίων σε πολυτελή ξενοδοχεία, για να βρίσκεται µακριά από τα βλέµµατα και την επαφή µε τους εργαζόµενους.

»Την ίδια στιγµή που η ηγεσία της ΓΣΕΕ επιλέγει τα σαλόνια των 5άστερων, το ΠΑΜΕ οργανώνει στις 4 Απρίλη την Πανελλαδική του Σύσκεψη στο γυµναστήριο της Νήαρ Ηστ στην Καισαριανή, µε τη συµµετοχή εκατοντάδων Εργατικών Κέντρων - Οµοσπονδιών, συνδικάτων και συνδικαλιστών από όλη την Ελλάδα. Εκεί θα συζητηθούν τα πραγµατικά προβλήµατα που απασχολούν τους εργαζόµενους της χώρας, ο ιµπεριαλιστικός πόλεµος και οι συνέπειες που φέρνει η εµπλοκή της χώρας µας, η ακρίβεια που διαλύει το λαϊκό εισόδηµα, οι χαµηλοί µισθοί, ο εργάσιµος χρόνος, οι ΣΣΕ, η υγεία, η παιδεία, καθώς και η ανάγκη οργάνωσης της πάλης µε σχέδιο για τη διεκδίκηση των σύγχρονων αναγκών των εργαζοµένων.

»∆ύο διαφορετικοί κόσµοι, δύο συγκρουόµενες αντιλήψεις για το συνδικαλιστικό κίνηµα. »Από τη µία, µια ηγεσία αποκοµµένη από τους εργαζόµενους και τις ανάγκες τους, που υπηρετεί τη γραµµή του “κοινωνικού εταιρισµού” µε κυβερνήσεις και εργοδοσία. Μια γραµµή που γεννά και νοµιµοποιεί συµφωνίεςντροπή σε βάρος των εργαζοµένων, όπως η πρόσφατη για τις Συλλογικές Συµβάσεις Εργασίας, που αποτέλεσε ταφόπλακα δικαιωµάτων και µετατράπηκε σε νόµο από την κυβέρνηση της Ν∆.

»Από την άλλη, η κατεύθυνση της οργάνωσης, της ζωντανής συµµετοχής και της οργανωµένης πάλης µέσα στους χώρους δουλειάς, µε επίκεντρο τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζοµένων».


"Δίκη του αιώνα" για τα Τέμπη, αλλά όχι για το Μάτι και τη Μάνδρα;

Η δίκη των Τεμπών δεν είναι η «δίκη του αιώνα», επειδή έτσι θέλουν να την παρουσιάσουν όλοι όσοι έπεσαν σαν τα κοράκια επάνω στους συγγενείς των θυμάτων και τους τραυματίες, με την ελπίδα ότι θα προσποριστούν πολιτικά και εκλογικά οφέλη. Κάτι τέτοιο άλλωστε δεν συνέβη και με αντίστοιχες τραγωδίες στο παρελθόν, όπως το Μάτι, τη Μάνδρα, το «Σάμινα», επειδή οι τότε πολιτικές δυνάμεις του Κοινοβουλίου κρατούσαν σε ένα στοιχειώδες επίπεδο την αντιπαράθεσή τους με τις κυβερνήσεις που -καταπώς θα έλεγε και η Ρένα Δούρου- «έκατσε η στραβή στη βάρδιά τους».

Η ΝΔ δεν έκανε χυδαία επικοινωνιακή σπέκουλα με το να χρησιμοποιεί… ασύμμετρες πρακτικές, βγάζοντας τον κόσμο στους δρόμους για το Μάτι ή τη Μάνδρα, αλλά αντιμετώπισε τα συγκεκριμένα γεγονότα με αυστηρότητα και σκληρό τρόπο σε θεσμικό πλαίσιο και κυρίως με σεβασμό απέναντι στη Δικαιοσύνη. Δεν οργάνωσε συναυλίες με τη συμμετοχή «στρατευμένων» καλλιτεχνών για να ξεσηκώσει τον ελληνικό λαό απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα, που απροκάλυπτα έπαιζε «κρυφτούλι», ούτε έθεσε υπό αμφισβήτηση το κύρος και την αξιοπιστία της ελληνικής Δικαιοσύνης.

Τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, που έφεραν και την ιδιότητα του δικηγόρου, δεν έπεφταν σαν τις… ύαινες επάνω σε συγγενείς θυμάτων για να τους πιάσουν πελάτες, ώστε μέσα από μια τέτοια «επαγγελματική αναγνώριση» να κάνουν συνάμα και προεκλογικό αγώνα σε ατομικό ή κομματικό επίπεδο.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή