Η συνεχής εκλογολογία που βλάπτει την κυβέρνηση και οι νίκες, που κρίνονται στην κοινωνία, όχι στα κομματικά συνέδρια

Η συνεχής εκλογολογία βλάπτει την κυβέρνηση

Ένα φάντασµα πλανιέται το τελευταίο διάστηµα πάνω από το Μαξίµου: το φάντασµα των πρόωρων εκλογών. Ο πρωθυπουργός απορρίπτει δηµοσίως και ιδιωτικώς απολύτως το ενδεχόµενο πρόωρων εκλογών, κορυφαίοι υπουργοί όµως το υποστηρίζουν, ενώ και δεκάδες αναλυτές το θεωρούν ως τη µοναδική διέξοδο πρωτίστως από την έκταση που λαµβάνουν τα σκάνδαλα των υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ. Επιπλέον, η άρνηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να απορρίψει -τουλάχιστον προσώρας- τη ρήτρα διαφυγής από τους υφιστάµενους δηµοσιονοµικούς κανόνες δυσκολεύει πολύ το ύψος των παροχών που υπολόγιζε η κυβέρνηση ενόψει της κάλπης, εφόσον οι εκλογές διεξάγονταν το 2027. Το θέµα των πρόωρων εκλογών αντικειµενικά είναι πάνω στο τραπέζι. Όµως η εκλογολογία που δηµοσίως αναπτύσσεται µόνο αρνητική είναι για το Μέγαρο Μαξίµου. 

Πρώτον, στερεί από τον πρωθυπουργό το όπλο του αιφνιδιασµού σε περίπτωση που αποφασίσει να προχωρήσει σε κάλπες πριν από το καλοκαίρι. Ήδη, ο Αλέξης Τσίπρας διεµήνυσε πως και τον Μάιο να προχωρήσει σε εκλογές ο πρωθυπουργός το κόµµα του θα είναι έτοιµο, ο Αντώνης Σαµαράς δείχνει να επισπεύδει τις εξελίξεις, όπως και η Μαρία Καρυστιανού, ενώ το ΠΑΣΟΚ µε το συνέδριό του δείχνει να ηρεµεί -τουλάχιστον προς το παρόν- τα εσωκοµµατικά του προβλήµατα. Όλοι πλέον ετοιµάζονται και για εκλογές πριν από το καλοκαίρι.

∆εύτερον, φέρεται για πρώτη φορά από τότε που ανέλαβε την ηγεσία της Ν∆ ο Κυριάκος Μητσοτάκης να αµφισβητείται µαζικά µια απόφασή του στρατηγικού χαρακτήρα, όπως δείχνει να είναι τώρα η εξάντληση της τετραετίας, καθώς ακόµα και κορυφαίοι υπουργοί διαρρέουν ότι οι κάλπες πρέπει να στηθούν άµεσα, πριν από το καλοκαίρι.

Τρίτον, δείχνει πως η κυβέρνηση φοβάται τα σκάνδαλα και θέλει να τα υποκρύψει µέσω µιας τακτικής κίνησης που είναι µια επικράτηση στις κάλπες. Έτσι δικαιώνει την αντιπολίτευση για την κριτική που της γίνεται για συγκάλυψη. Ιδίως το σκάνδαλο των υποκλοπών που εκτιµάται ότι θα λάβει µεγάλες διαστάσεις το επόµενο διάστηµα, αλλά και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Το ακόµα πιο εντυπωσιακό είναι πως η νέα δικογραφία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που -σύµφωνα µε όλες τις πληροφορίες- θα ζητά την άρση ασυλίας δέκα «γαλάζιων» βουλευτών, κάποιοι εξ αυτών πρώην υπουργοί, ενώ εκτιµάται ότι θα φτάσει στη Βουλή προς τα τέλη Απριλίου. Η κυβέρνηση δηλαδή δεν αποφεύγει το θέµα ακόµα και αν προσφύγει άµεσα στις πρόωρες κάλπες.

Τέταρτον, µε τη δηµόσια συζήτηση για τις πρόωρες εκλογές η κυβέρνηση εµφανίζει µια ηττοπάθεια: «Αν δεν γίνουν τώρα εκλογές και γίνουν µετά το καλοκαίρι ή πολύ περισσότερο τη νέα χρονιά θα έχουµε µεγάλες απώλειες, αν είµαστε πρώτο κόµµα µπορεί να µπει θέµα προσώπου για την πρωθυπουργία» κ.ο.κ. Αν δεν επιλεγεί ο πολιτικός αιφνιδιασµός µε τις πρόωρες κάλπες θα δηµιουργηθεί ένα βαρύ πολιτικό κλίµα που δηµοσκοπικά θα λειτουργήσει σε βάρος του κυβερνώντος κόµµατος. 

Σε κάθε περίπτωση το ερώτηµα «πρόωρες εκλογές τώρα ή µετά» είναι απολύτως υπαρκτό. Και όσο και αν το αρνιέται τώρα ο πρωθυπουργός θα κληθεί να το αντιµετωπίσει το επόµενο διάστηµα. Πότε; Πρώτον, όταν ο πόλεµος θα είναι κοντά στη λήξη του. ∆εύτερον, όταν φανεί οριστικά αν η ΕΕ θα άρει ή όχι τη ρήτρα διαφυγής από τους υφιστάµενους δηµοσιονοµικούς κανόνες, καθώς η Αθήνα δεν πρόκειται να κινηθεί µοναχικά όπως άλλες χώρες, π.χ. η Ισπανία. Όσον αφορά υποθέσεις όπως οι υποκλοπές και η δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ µόνο επιταχυντικά µπορεί να λειτουργήσουν ως προς τις πολιτικές εξελίξεις.

Οι νίκες κρίνονται στην κοινωνία όχι στα κομματικά συνέδρια

Ο Νίκος Ανδρουλάκης είναι ο μεγάλος νικητής στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Ενίσχυσε την κυριαρχία του στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, απέκλεισε το ενδεχόμενο εσωκομματικής αμφισβήτησής του στην πορεία προς τις εκλογές, ελέγχει απολύτως το κόμμα σε περίπτωση ατυχούς εκλογικού αποτελέσματος, αποδυνάμωσε τους δελφίνους και έχει τη δυνατότητα να ελέγξει πλήρως τη νέα Κοινοβουλευτική Ομάδα. Όλα τα παραπάνω είναι αναγκαία αλλά όχι ικανή συνθήκη για την επίτευξη των εκλογικών στόχων του κόμματος.

Οι εκλογικοί στόχοι θα κριθούν στην κοινωνία. Αν το ΠΑΣΟΚ την επόμενη μέρα πείσει ότι όντως διαθέτει πραγματικά εναλλακτική πολιτική λύση, πρωθυπουργίσιμο αρχηγό, συμμάχους για να κυβερνήσει. Κάτι που θα φανεί οριστικά στις δημοσκοπήσεις των αρχών του Ιουνίου, καθώς τότε θα φανούν τα πρώτα αποτελέσματα του συνεδρίου. Και όταν λέμε για εκλογικούς στόχους δεν εννοούμε την πρώτη θέση, αυτή δεν φαίνεται στον ορίζοντα με τα σημερινά δεδομένα.

 

Εν ολίγοις…

Δύο ειδήσεις έβγαλε από τη Λαμία ο Αλέξης Τσίπρας. Πρώτον, ότι το νέο κόμμα θα γίνει οπωσδήποτε. Δεύτερον, ότι το νέο κόμμα θα κατεβεί στις κάλπες, ακόμα και αν ο πρωθυπουργός αιφνιδιάσει με πρόωρες εκλογές τον Μάιο. Στη συνέντευξη της Πέμπτης στον Χατζηνικολάου θα πληροφορηθούμε περισσότερα.

Ο Αντώνης Σαμαράς επίσης φέρεται να οριστικοποίησε τη μεγάλη απόφαση: Και θα κάνει κόμμα και θα το κάνει χρονικά όχι πολύ μακριά από σήμερα. Χωρίς να πάρει σε αυτό εν ενεργεία βουλευτές από τη ΝΔ, κάτι που δεν ισχύει από άλλα κόμματα που η μετακίνηση βουλευτών τους δεν επηρεάζουν τον κοινοβουλευτικό συσχετισμό.

Ο Μεσσήνιος πρώην πρωθυπουργός πάντως δύσκολα δεν θα αναφερθεί στις υποκλοπές κατά την παρέμβασή του στην παρουσίαση βιβλίου του Ιωάννη Μάζη στο Πολεμικό Μουσείο. Σίγουρα πάντως θα ανοίξει όλα τα χαρτιά του. Κάποια από αυτά θα τα κρατήσει για το εγγύς μέλλον. Όπως π.χ. αν και πότε θα καταθέσει μήνυση κατά παντός υπευθύνου, καθώς θύμα των παρακολουθήσεων υπήρξε και ο ίδιος.

Έχει ενδιαφέρον αν η νέα πλειοψηφία της Νέας Αριστεράς προκρίνει για πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας την Πέτη Πέρκα και όχι τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, ο οποίος κατά κοινή ομολογία και ανεξαρτήτως αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς μαζί του παραδέχεται ότι διαθέτει το status να αντιμετωπίσει τον πρωθυπουργό και τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς επαρκώς σε μια προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση. Και το σημειώνουμε γιατί πληροφορίες επιμένουν πως η νέα ηγετική ομάδα θέλει να «παραγκωνίσει» τον πρώην υπουργό Οικονομικών.