Το ρουσφέτι ως θεσµός και οι πεφτοσυννεφάκηδες, ο λόγος που "ζωγραφίζει στόχους" στην πλάτη των αστυνομικών η Ζωή και ο Τσίπρας που δεν πέρασαν από "κόσκινο" το 2019 και μιλάει τώρα

Το ρουσφέτι ως θεσµός και οι πεφτοσυννεφάκηδες

Εάν θέλουµε ένα κοινοβουλευτικό σύστηµα εντελώς αποστειρωµένο από τα… βακτήρια του ρουσφετιού, των εξυπηρετήσεων, των διευκολύνσεων και της παροχής κάθε είδους βοήθειας ενός πολιτικού προς τους πολίτες, τότε θα πρέπει να συµφωνήσουν τα κόµµατα σε µια γενικευµένη απαγόρευση επαφών και επικοινωνιών µε τον έξω κόσµο της κοινωνίας και του εκλογικού σώµατος. ∆ιότι στεκόµαστε µόνο στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου η υποκρισία του ηθικού καθωσπρεπισµού και της βαρύγδουπης δηθενιάς ξεχειλίζει απ’ όλες τις πάντες της αντιπολίτευσης, ενώ οι ηγέτες των κοµµάτων αυτής, όπως και τα στελέχη τους, γνωρίζουν πολύ καλά τα µυστικά του παιχνιδιού της ψηφοθηρίας διά της µεθόδου του ταξίµατος, των υποσχέσεων και των διαβεβαιώσεων.

Το «κατόπιν ενεργειών µου» δεν είναι µια πατέντα αποδοτικής κουτοπονηριάς που επιστρατεύουν µόνο οι «γαλάζιοι» πολιτικοί, αλλά το προβληµατικό προαπαιτούµενο µιας άγραφης στρατηγικής που ακολουθούν -µε τον έναν ή µε τον άλλο τρόπο- οι πάντες. Για να δείξουν στους ψηφοφόρους τους πόσο ικανοί και αποτελεσµατικοί είναι, προκειµένου να εξασφαλίσουν την ψήφο τους, ακόµη και αν τα αιτήµατα που δέχονται µπορεί να είναι παράλογα ή και παράνοµα.

Στην Ελλάδα, καλός πολιτικός είναι ακόµα αυτός που τον συνοδεύει η φήµη ότι µπορεί να δώσει λύση εκεί που δεν βρίσκει άκρη ο ψηφοφόρος του. Και επειδή ο πελάτης έχει πάντα δίκιο, υπό τον φόβο να µην τον χάσει από υποστηρικτή του, τότε µπαίνει στον πειρασµό να τον βοηθήσει µε λογικές «καλοπροαίρετου ρουσφετιού». Όµως, γιατί πέφτουµε από τα σύννεφα και βλέπουµε ως σκάνδαλο τη συγκεκριµένη «παραδοσιακή κανονικότητα», η οποία εδράζεται και σε θεσµικά αναγνωρισµένες «ρουσφετολογικές δοµές», τις οποίες αξιοποιούν µε τη βούλα του νόµου οι βουλευτές όλων των κοµµάτων;

Είναι ή δεν είναι σκανδαλώδεις «ρουσφετολογικές δοµές» τα πολιτικά γραφεία των βουλευτών; Για ποιο λόγο πρέπει η πολιτεία να τους προσφέρει δωρεάν γραφεία για να βλέπουν το κοινό τους; Για ποιο λόγο κάθε βουλευτής επαρχίας ή Αττικής να µπορεί να αποσπά στο πολιτικό του γραφείο λειτουργούς του ∆ηµοσίου; Είτε πρόκειται για αστυνοµικούς, είτε για εκπαιδευτικούς, είτε για εφοριακούς, είτε για σιδηροδροµικούς, είτε… είτε… είτε…

Ο δηµόσιος υπάλληλος που αποσπάται σε ένα πολιτικό γραφείο για να παριστάνει τον «κοµµατάρχη» του βουλευτή ή του υπουργού είναι ίσως πιο κηφήνας και καλοπερασάκιας από τον αγρότη του ΟΠΕΚΕΠΕ που θα σηκώσει το τηλέφωνο για να ζητήσει µια βοήθεια προκειµένου να αποζηµιωθεί. Ο αγρότης ή ο κτηνοτρόφος, είτε βοηθηθεί είτε όχι, πάλι στο χωράφι και στη στάνη θα είναι, ο αποσπασµένος όµως δηµόσιος υπάλληλος µε την εγκεκριµένη απουσία από την οργανική του θέση επιβαρύνει και τον κρατικό προϋπολογισµό, καθώς κάποιος άλλος θα πρέπει να τον καλύψει, ενώ διαταράσσει τη ζωή άλλων συναδέλφων του, οι οποίοι δεν είναι «βύσµατα» αντίστοιχου βεληνεκούς.

Ποιος λοιπόν ο λόγος ύπαρξης των πολιτικών γραφείων; ∆οµές «ρουσφετολογικών µηχανισµών» δεν είναι; Και ξαφνικά πέφτουµε όλοι από τα σύννεφα;

 

Γιατί «ζωγραφίζει στόχους» στην πλάτη των αστυνομικών η Ζωή;

Με όλο τον σεβασμό στην πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας, κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου, αλλά έχει συνειδητοποιήσει τι είδους επικίνδυνα παιχνίδια παίζει όταν, σε κάθε πολιτική της παρέμβαση, για να δημιουργήσει ντόρο πάει και εκθέτει με τις βιντεοσκοπήσεις της απλούς εργαζομένους, κυρίως αστυνομικούς, οι οποίοι βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία; Δεν αντιλαμβάνεται πως αυτοί οι άνθρωποι, που τους κινηματογραφεί παρανόμως απαιτώντας να της παρουσιάσουν όπλα, ταυτότητα και όνομα, μπορεί αύριο μεθαύριο να γίνουν στόχος του κάθε ανισόρροπου τύπου; Ή κάποιας τρομοκρατικής οργάνωσης;

Θες να τα βάλεις με την κυβέρνηση; Κάνε τις καταγγελίες σου εναντίον του Κ. Μητσοτάκη. Ο αστυνομικός που απλώς κάνει τη δουλειά του για ποιο λόγο πρέπει να υφίσταται εκφοβισμό και απειλές, και ως πολιτικός αρχηγός να τον βγάζεις στη σέντρα ζητώντας να μάθεις δημοσίως τα προσωπικά του στοιχεία; Για να βρει μετά από καμιά βδομάδα τρικάκια έξω από το σπίτι του ή τίποτα γκαζάκια;

 

Ας τον περνάγατε από «κόσκινο» το 2019, να μη μιλάει τώρα

Στην κυβέρνηση πρώτα θα πρέπει να κάνουν την αυτοκριτική τους, επειδή την εγκληματική οικονομική πολιτική του Αλέξη Τσίπρα δεν την πέρασαν από το «κόσκινο» μιας Εξεταστικής ή Προανακριτικής Επιτροπής, όπως τουλάχιστον διαβεβαίωνε το 2019 η ΝΔ, και μετά να ασκούν κριτική στον πρώην πρωθυπουργό, για τις κλειστές τράπεζες.

Και με φόντο την παραπάνω επισήμανση, θα πρέπει να προβληματιστεί και ο υπουργός Επικρατείας, Α. Σκέρτσος, ο οποίος -σχολιάζοντας την τελευταία παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα- ανέφερε: «Το πρόβλημα με τον Αλέξη Τσίπρα δεν είναι μόνο το πόσο άσχετος και επικίνδυνος είναι για την οικονομία. Ούτε ότι είναι ανεπίδεκτος να πάρει οποιοδήποτε μάθημα από τα τραγικά λάθη που έχουν σημαδέψει την πολιτική του σταδιοδρομία έως σήμερα.

»Το βαθύτερο πρόβλημα αυτού του ανθρώπου είναι ο πολιτικός του αμοραλισμός. Δηλαδή, η βαθιά αλαζονεία που τον χαρακτηρίζει, εξαιτίας της οποίας αντιμετωπίζει τους πολίτες ως ανόητους και αμνήμονες. Αυτό είναι ασυγχώρητο. Οι τράπεζες που θέλει να ξανακλείσει ο κύριος Τσίπρας κόστισαν στους Έλληνες φορολογούμενους κατά τη δήθεν περήφανη διαπραγμάτευση του 2015 σχεδόν 25 δισ. ευρώ. Αυτά τα πληρώσαμε όλοι εμείς από την τσέπη μας. Όχι ο κ. Τσίπρας. Ούτε ο κ. Βαρουφάκης. Διότι το ελληνικό Δημόσιο, δηλαδή οι Έλληνες φορολογούμενοι, έχασε του λάχιστον 20 δισ. ευρώ από τη χρηματιστηριακή αξία των τραπεζικών μετοχών που είχε στην κυριότητά του, μέχρι το Χρηματιστήριο να καταρρεύσει λόγω των capital controls. Και στη συνέχεια έβαλε άλλα 5,5 δισ. ευρώ από την τσέπη μας, για να τις διασώσει και να τις παραδώσει μπιρ παρά στους ιδιώτες επενδυτές.

»Ας αφήσει λοιπόν τις μαγκιές στην άκρη ο Αλέξης Τσίπρας που επιχειρεί να το παίξει για άλλη μία φορά αντισυστημικός. Η ζημιά που έχει κάνει στην εθνική οικονομία, στην τσέπη των πολιτών, αλλά και στις προσδοκίες όσων τον πίστεψαν και τον ψήφισαν, υπήρξε βαρύτατη και είναι ιστορικά καταγεγραμμένη. Δεν είμαστε λωτοφάγοι. Ούτε τρώμε κουτόχορτο».