Τα διλήμματα των βουλευτών στην ψηφοφορία, το τηλεφώνημα στη Μέρκελ και το συρτάκι του Στυλιανίδη που θυμήθηκε ο Φούχτελ, ο ΠΑΟΚ του Καλαφάτη και του Σιμόπουλου και ο Δανιηλίδης που καμαρώνει για την κόρη του

Ξεκινάμε με ένα σχόλιο για τη σαββατιάτικη παραίτηση του Μακάριου Λαζαρίδη. Για πολλούς ίσως να την προκάλεσε και ο ίδιος μετά τη γνωστοποίηση της υπόθεσης με το πτυχίο του. Με την έννοια ότι οι επικοινωνιακές του εμφανίσεις για τη διαχείριση του θέματος και κυρίως το ύφος τους δεν ήταν πετυχημένες. Από κει και πέρα προφανώς και η παρέμβαση της Ντόρας Μπακογιάννη έπαιξε το ρόλο της. Σε ό,τι δε αφορά στο μέλλον η κυβέρνηση, καλό θα κάνει να βάλει μια τελεία σε όλα αυτά και να ασχοληθεί με τα σοβαρά ζητήματα της καθημερινότητας, που καίνε τον κόσμο Όσο για τους βουλευτές έχουν αρχίσει όλοι να σπαζοκεφαλιάζουν για το τι θα κάνουν στη διαδικασία της Τετάρτης, όταν θα κληθούν να ψηφίσουν για την άρση της ασυλίας των συναδέλφων τους που εμπλέκονται στις δικογραφίες του ΟΠΕΚΕΠΕ. Εκεί όπου όλοι θα ακούσουν προσεκτικά την κάθε περίπτωση και όπου -προς το παρόν τουλάχιστον- δε φαίνεται όλοι διατεθειμένοι να ψηφίσουν υπέρ. Τα υπόλοιπα την Τετάρτη στη Βουλή.

Ένας παλιός φίλος της Ελλάδας από τη Γερμανία

Πάμε τώρα σε έναν παλιό φίλο της Ελλάδας και της Θεσσαλονίκης, που επανεμφανίστηκε ύστερα από χρόνια. Ο λόγος για τον Hans Joachim Fuchtel, που αποτέλεσε τα χρόνια της κρίσης τον επικεφαλής από την πλευρά της γερμανικής κυβέρνησης στην Ελληνογερμανική Συνέλευση. Ο Φούχτελ, που ήταν ένας βουλευτής της CDU, δηλαδή του κόμματος της Μέρκελ και εκλέγονταν πολλά χρόνια στο γερμανικό Κοινοβούλιο, κλήθηκε το 2011, την περίοδο που οι διαδηλώσεις κατά των μνημονίων είχαν αρχίσει να φουντώνουν στη χώρα μας, να φέρει Ελλάδα και Γερμανία πιο κοντά. Δημιουργώντας γέφυρες συνεργασίας στους τομείς της αυτοδιοίκησης, της δημόσιας διοίκησης και της κοινωνίας των πολιτών. Βέβαια οι εποχές ήταν δύσκολες για να δημιουργηθούν τέτοιες γέφυρες και ο Φούχτελ δεν πέρασε και ευχάριστα στην Ελλάδα. Έμειναν δε στην ιστορία κάποιες δηλώσεις του, με πιο χαρακτηριστική εκείνη, με την οποία υποστήριξε ότι 1.000 Γερμανοί δημόσιοι υπάλληλοι μπορούν να κάνουν τη δουλειά 3.000 Ελλήνων στην τοπική αυτοδιοίκηση. Τη δήλωση αυτή την είχε πάρει η «Bild» και την είχε κάνει σημαία της στο αφήγημα περί Ελλήνων που είναι τεμπέληδες, δημιουργώντας έτσι ένα πολύ κακό κλίμα για την Ελλάδα στη γερμανική κοινή γνώμη.

Το τηλεφώνημα στο Μέρκελ και το συρτάκι του Στυλιανίδη

«Περασμένα ξεχασμένα» θα έλεγε κανείς για τον Φούχτελ που εμφανίστηκε στην Αθήνα προσκεκλημένος του Ελληνογερμανικού Συλλόγου Φιλίας Φιλαδέλφεια. Και εκεί θυμήθηκε διάφορες παλιές ιστορίες από την εποχή. Για παράδειγμα το τηλεφώνημα που έκανε στη Μέρκελ, αλλά και σε γερμανικές εφημερίδες της εποχής, για να υποστηρίξει την Ελλάδα, τη συνεργασία του με τον Ευριπίδη Στυλιανίδη, που τότε ήταν εκπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνησης στην Ελληνογερμανική Συνέλευση, αλλά με τον τότε πρόεδρο της ΚΕΔΕ Κώστα Ασκούνη, τις συναντήσεις του με τον Μπουτάρη που του είχε κάνει τη ζωή δύσκολη, τους διαδηλωτές της Θεσσαλονίκης, που δεν άφηναν να διεξαχθεί η συνεδρίαση της Ελληνογερμανικής Συνέλευσης, αλλά και τη φράση που του είχε πει τότε ο Στυλιανίδης, αν προτιμά «Μπουτάρη και γιαουρτάκι ή «Ευριπίδη και σουβλάκι». Ο Φούχτελ αναφέρθηκε με ικανοποίηση και θαυμασμό στις προσπάθειες των Ελλήνων για την επιτυχή ανάκαμψη και θυμήθηκε το συρτάκι που είχαν χορέψει μαζί με τον Στυλιανίδη σε μια εκδήλωση του κόμματός του στη Γερμανία.

40 κιλά πιο αδύνατος

Ο Φούχτελ σήμερα είναι σχεδόν ένας άλλος άνθρωπος. Έχει χάσει σχεδόν 40 κιλά, ξαναπαντρεύτηκε και στην Ελλάδα κυκλοφορεί αυτές τις ημέρες με ένα αυτοκινούμενο και όχι βέβαια με το υπηρεσιακό αυτοκίνητο που διέθετε τότε. Ασχολείται δε περίπου με το ίδιο πράγμα, όπως τότε στην Ελλάδα. Βοηθά στον τομέα της οικονομικής και βιομηχανικής ανάπτυξη τις χώρες της Αφρικής ως υψηλόβαθμο στέλεχος της εταιρίας Unido στο πλαίσιο του ΟΗΕ.

Ο φιλόσοφος του ΠΑΟΚ

Ο ΠΑΟΚ ως γνωστόν είναι μια μεγάλη δεξαμενή ψηφοφόρων και για αυτό όλοι οι πολιτικοί θέλουν να τα έχουν καλά μαζί του. Ακόμα δε περισσότερο οι Παοκτσήδες πολιτικοί. Έτσι σε κάθε σχετική εκδήλωση με θέμα την ιστορία του συλλόγου οι πολιτικοί δίνουν το "παρών" και συχνά υπερθεματίζουν. Αυτό συνέβη το Σάββατο το μεσημέρι στην παρουσίαση του βιβλίου του Άκη Παπαγαβριήλ «ΠΑΟΚ για σένα». Η εκδήλωση έγινε δίπλα στο γήπεδο της Τούμπας και στο πάνελ βρέθηκαν -μεταξύ των άλλων- ο βετεράνος ποδοσφαιριστής Κούλης Αποστολίδης και ο Σταύρος Καλαφάτης, που στην παρέμβασή του μίλησε πιο πολύ ως φιλόσοφος της ομάδας και προσπάθησε να αναλύσει τη σχέση του ΠΑΟΚ με τους οπαδούς του.


Αναρωτήθηκε μάλιστα τι είναι αυτό που ενώνει πιο πολύ την ομάδα με τον κόσμο. «Είναι η προσφυγιά, είναι η καταγωγή, είναι η αντίσταση που δημιουργείται μέσα από την αίσθηση της αδικίας ή είναι το γεγονός ότι οι φίλαθλοι έκτισαν το γήπεδο με τα ίδια τους τα χέρια, όπως συνέβη με την Τούμπα το 1958 και το 1959;», αναρωτήθηκε. Και συνέχισε λέγοντας θέτοντας το ερώτημα πως εξηγείται ότι μια ομάδα που δεν κερδίζει τίτλους κερδίζει οπαδούς.

Ο Γκουερίνο του Σιμόπουλου

Στην ίδια εκδήλωση παρείσφρησε και ο επίσης Παοκτσής Στράτος Σιμόπουλος, ο οποίος στο χαιρετισμό του αναφέρθηκε σε πιο βιωματικά γεγονότα. Για την προσωπική του σχέση με τον ΠΑΟΚ, δηλαδή. Μίλησε για τον πατέρα του, τον Γιώργο Σιμόπουλο που «δεν είχε καμιά σχέση με το ποδόσφαιρο, σε αντίθεση με τον μικρότερό του αδερφό, τον Θανάση, που ως Μικρασιάτης ήταν ΠΑΟΚ. Αυτός με πρωτοπήγε στην Τούμπα γύρω στα τέλη της δεκαετίας του ’60. Θυμάμαι ήταν ένα παιχνίδι με τον Άρη, που τελείωσε 0–0. Από τότε «βαφτίστηκα» στα ασπρόμαυρα κι έγινα ποδοσφαιράνθρωπος».


Από τις μεγάλες χαρές του συλλόγου ο Σιμόπουλος «θυμήθηκε το πρώτο πρωτάθλημα, με το γκολ του Γκουερίνο επί της ΑΕΚ» και τον ίδιο «να είναι σκαρφαλωμένος στα κάγκελα της Θύρας 4», ενώ δεν έχει φύγει από τη μνήμη του και η ήττα στον τελικό του κυπέλλου από τον Άρη στο Καυτατζόγλειο, με το γκολ του Αλεξιάδη και το χαμένο πέναλτι του Κούδα. «Τελευταία νομίζω αξέχαστη θα μου μείνει η νίκη μας στην παγωμένη Φρανκφούρτη επί της Άιντραχτ, αλλά και οι βιαιότητες με τα άλογα και τις αύρες των Βέλγων αστυνομικών στην Μπριζ», σημείωσε, ενώ κατέληξε ότι ο ΠΑΟΚ «αποτελεί ένα σύμβολο της πόλης, όχι μόνο αθλητικό, αλλά και κοινωνικό». Και πολλά ψηφαλάκια, θα προσθέταμε εμείς…

Το καμάρι του Σίμου

Δεν είναι λίγα τα δημόσια πρόσωπα που καμαρώνουν για τα παιδιά τους. Και το κάνουν με ευαισθησία. Ένα από αυτά είναι και ο δήμαρχος Νεάπολης Συκεών (και πρόσφατα εκλεγείς στη νέα ΚΕ του ΠΑΣΟΚ) Σίμος Δανιηλίδης, οποίος αυτές τις ημέρες δημοσιοποίησε το γεγονός ότι η κόρη του, Ευθυμία–Θέμις θα κάνει το ντεμπούτο της ως επαγγελματίας ηθοποιός στην Επίδαυρο.


Όπως ανέφερε σε ανάρτησή του ο δήμαρχος «ως υπερήφανος πατέρας», η κόρη του ολοκλήρωσε με επιτυχία τις σπουδές της στη Ανωτέρα Δραματική σχολή του ΚΘΒΕ και θα κάνει το καλοκαίρι το ντεμπούτο της ως επαγγελματίας ηθοποιός πια, στις «Βάκχες» που ανεβαίνει από το ΚΘΒΕ σε συμπαραγωγή με το Εθνικό Θέατρο της Βουλγαρίας «Ιβάν Βάζοφ». Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Γιάβορ Γκάρντεφ, με τον Λεονίντ Γιόβτσεφ στο ρόλο του Διονύσου και τη συμμετοχή ενός μεικτού θιάσου Ελλήνων και Βούλγαρων ηθοποιών, μεταξύ τους και η Ευθυμία Δανιηλίδου η οποία συμμετέχει στον χορό των Βακχών. Αξίζει να σημειωθεί πως live επί σκηνής θα εμφανιστούν και οι Tigger Lillies. Και στην εξέδρα θα βρίσκεται φυσικά και ο ευτυχής δήμαρχος…