Η καλή συγκυρία της Θεσσαλονίκης με πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη και η συνύπαρξη με Αγγελούδη, Αηδονά, Φιλόθεο, Βαρνάβα και Τζίτζη, οι "γαλάζιες" ζυμώσεις για τη νέα Πολιτική Επιτροπή, το μπόι του Βενιζέλου και η τοπική βελόνα του ΠΑΣΟΚ

Είναι μια πολύ καλή συγκυρία η σημερινή για τη Θεσσαλονίκη και την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Γιατί έχουν έρθει έτσι τα πράγματα που σε επίπεδο πολιτικών προσώπων υπάρχει αυτό που λέμε ένα «πολύ καλό φεγγάρι» στην πόλη. Το είδαμε και το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε σε όλες τις συνευρέσεις που έγιναν εδώ, όπου τοπική πολιτική ηγεσία, φορείς και κυβέρνηση βρέθηκαν μαζί.

Εξηγούμαστε: κατ’ αρχήν η παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη στο τιμόνι της κυβέρνησης είναι ένα πολύτιμο «όπλο» για την πόλη. Μπορεί ο πρωθυπουργός να έκανε στην εκκίνηση της προεδρίας του λάθη σε επίπεδο επιλογής προσώπων στη Θεσσαλονίκη, όμως σιγά σιγά βρήκε τα πατήματά του που λένε και στο ποδόσφαιρο. Και έβαλε εμπρός το σχέδιο «έργα, έργα και πάλι έργα». Όλα ξεκίνησαν με το μετρό που υλοποιήθηκε από τη μια χάρις στην αποφασιστικότητα και την επιμονή του πρωθυπουργού και από την άλλη εξαιτίας της γνώσης και της εργατικότητας της Μενδώνη. Και τα έργα συνεχίζονται. Κρατικό Ωδείο, flyover, Παιδιατρικό, μετρό Καλαμαριάς, Μουσείο του μετρό, Μητροπολητικό Πάρκο και περιαστικό δάσος Ευκαρπίας είναι μερικά από τα έργα που έγιναν ή τελειώνουν οσονούπω. Έτσι ακόμη και οι δύσπιστοι αναγνωρίζουν σήμερα ότι καμία μεταπολιτευτική κυβέρνηση στην Ελλάδα δεν έχει δώσει τόσα πολλά και δεν έχει υλοποιήσει τόσα έργα στη Θεσσαλονίκη όσο η σημερινή. Αυτό το είπε κάποια στιγμή ο Άδωνις σε κάποια ομιλία του στην πόλη και καλά θα κάνουν οι κυβερνητικοί και οι «γαλάζιοι» παράγοντες της Θεσσαλονίκης να το κάνουν σημαία τους.

Λίγα λόγια και πολλά έργα ο Αγγελούδης

Όμως η κυβέρνηση είναι τυχερή γιατί εκτός από έργα έχει μπροστά της και μια Θεσσαλονίκη που κινείται στην ίδια περίπου λογική του Μητσοτάκη. Όχι ντε και καλά πολιτικά, αλλά σε φιλοσοφία και σε ανοιχτοσύνη. Πρώτο παράδειγμα; Ο Στέλιος Αγγελούδης. Υποτιμημένος στην αρχή από πολλούς (όπως και ο πρωθυπουργός) αποδείχτηκε ότι κινείται στη λογική «λίγα λόγια και πολλή δουλειά».

Χαμηλό προφίλ και αξιοπιστία από Αηδονά

Δεύτερο παράδειγμα: η Αθηνά Αηδονά. Χαμηλών τόνων (για πολλούς περισσότερο από όσο απαιτεί η θέση της), αλλά και αυτή «μυρμήγκι». Με το βλέμμα στραμμένο στα έργα και την αξιοπιστία.

Οι δύο ιεράρχες και οι επιμελητηριακοί

Παράδειγμα τρίτο: η θρησκευτική ηγεσία της πόλης. Έλεγε ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης για το πόσο τυχερή είναι η Θεσσαλονίκη που έχει στο τιμόνι της έναν ιεράρχη, όπως ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Φιλόθεος. Και αυτό είναι μια άποψη που την ενστερνίζονται πολλοί στην πόλη. Δεξιοί, αλλά και αριστεροί. Να προσθέσουμε εδώ και τον Μητροπολίτη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Βαρνάβα. Μπορεί να είναι μαχητικός και διεκδικητικός για την περιοχή του, αλλά ξέρει να αναγνωρίζει το έργο. Και το έδειξε και στην ομιλία του στα εγκαίνια του Μουσείου «Θεσσαλονικέων Μητρόπολις». Ταιριάζει δε απόλυτα με τη στρατηγική της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη για ισόρροπη ανάπτυξη της πόλης και ενίσχυση της δυτικής Θεσσαλονίκης.


Παράδειγμα τέταρτο: οι Επιμελητηριακοί. Οι σχέσεις της κυβέρνησης τόσο με το Γιάννη Μασούτη του Εμποροβιομηχανικού όσο και με τον Μάριο Παπαδόπουλο του Βιοτεχνικού είναι καλές, με τη συνεργασία να είναι αγαστή, ενώ ακόμη και ο πιο μαχητικός Κυριάκος Μερελής, που προέρχεται και από άλλον πολιτικό χώρο, δεν έχει ξεφύγει ποτέ με την κριτική που ασκεί στην κυβέρνηση.

Η καλή σχέση με Τζιτζικώστα

Φυσικά και με τον Απόστολο Τζιτζικώστα η χημεία είναι καλή. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι αυτός που επέλεξε τον πρώην περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας για τη θέση του Επιτρόπου, ενώ όσοι παραβρέθηκαν στο προσυνέδριο του Σαββάτου θα είδαν την κοινή γραμμή που ακολουθούν οι δύο πολιτικοί. Οι αναφορές του Τζιτζικώστα για το ότι ο πρωθυπουργός επενδύει στο στρατηγικό ρόλο της Βόρειας Ελλάδας, αλλά και η φράση του πως ότι και να λέγεται η Ελλάδα του 2019 δεν έχει καμία σχέση με την Ελλάδα του 2026 και ότι αυτό είναι έργο του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν ήταν τυχαία. Ενώ κάτι έκρυβε και ο συμβολισμός που εμπεριείχε το γεγονός ότι ο τελευταίος ομιλητής στο προσυνέδριο πριν από τον πρωθυπουργό ήταν ο Απόστολος Τζιτζικώστας.


Οι συγκυρίες λοιπόν για την κυβέρνηση στη Θεσσαλονίκη είναι καλές. Και η Θεσσαλονίκη θα βγει κερδισμένη από αυτό. Να δούμε βέβαια, αν από όλα αυτά θα κερδίσει εκλογικά η ΝΔ. Ή τελικά η ακρίβεια θα παίξει πιο μεγάλο ρόλο…

Ε όχι και σταθμός Μπουτάρη η Βενιζέλου

Ακούστηκαν πολλά ενδιαφέροντα στη βιβλιοπαρουσίαση για το Γιάννη Μπουτάρη στη Θεσσαλονίκη. Αυτό που δεν άρεσε ήταν η πρόταση για να μετονομαστεί ο σταθμός Βενιζέλου σε σταθμό «Γιάννη Μπουτάρη». Κι αυτό γιατί ο πρώην δήμαρχος είχε πολλά καλά, ήταν σίγουρα ένας ιδιαίτερος δήμαρχος, που άνοιξε τους ορίζοντες της Θεσσαλονίκης, αλλά θα μας επιτρέψετε να διαφωνήσουμε απόλυτα με τη στάση που κράτησε στην υπόθεση του μετρό και των Αρχαίων στο σταθμό της Βενιζέλου. Όμως για πολιτικούς λόγους και για να στηρίξει τις ομάδες που τον έβγαλαν και δήμαρχο, από τους αρχαιολόγους μέχρι τους διάφορους εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών, φρέναρε το έργο, υποβοηθώντας μάλιστα και τις προσφυγές που έγιναν στο ΣτΕ για τα αρχαία. Με αυτήν την έννοια μια χαρά είναι η ονομασία Βενιζέλου για τη συγκεκριμένη στάση και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να τιμήσει η πόλη τον Μπουτάρη γι’ αυτόν τον λόγο. Ας ονοματήσουν τη στάση κοντά στο Μουσείο Ολοκαυτώματος με το όνομα του πρώην δημάρχου. Εκεί βοήθησε, αλλά όχι στη Βενιζέλου.

Ο Βενιζέλος, το μπόι του και ο Αγγελούδης

Μένουμε στα του Μπουτάρη και ιδιαίτερα σε αυτά που είπε ο Βενιζέλος στην παρουσίαση του βιβλίου του. Ο πρώην αρχηγός του ΠΑΣΟΚ έχει μια τάση κάποιες φορές να μαλακώνει με τα λεγόμενά του όταν βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη και να γίνεται θα λέγαμε πιο κεντρώος. Το λέμε γιατί στην παρέμβασή του άφησε μια φαρμακερή αιχμή για τη διαπραγμάτευση του Τσίπρα με τους δανειστές (σε αντίθεση με τη δική του σκληρή μάχη που έδωσε με το Σόιμπλε). Κρατήσαμε επίσης και αυτά τα θετικά λόγια που είπε για το διάδοχο του Μπουτάρη στη δημαρχείο Θεσσαλονίκης, τον Στέλιο Αγγελούδη, που επί χρόνια υπήρξε στενός του συνεργάτης. Όπως είπε η περίοδος Αγγελούδη αποτελεί κάτι σα συνέχεια του Μπουτάρη. Μια συνέχεια με «σεμνότητα», ενώ πρόσθεσε ότι ο Αγγελούδης συνεχίζει στη λογική Μπουτάρη, «αλλά με το δικό του τρόπο». Κοφτερό πάντως ήταν το σχόλιό του για τη Θεσσαλονίκη. Είπε, δηλαδή, ότι η πόλη είναι εχθρική σε ανθρώπους που ξεπερνούν το μπόι της. Πολλοί το εξέλαβαν ως αυτοαναφορά…

Άρχισαν οι ζυμώσεις για τη νέα Πολιτική Επιτροπή

Έχουν αρχίσει οι ζυμώσεις στο τοπικό «γαλάζιο» στρατόπεδο για τις υποψηφιότητες στη νέα Πολιτική Επιτροπή που θα προκύψει από το 16ο συνέδριο της ΝΔ. Νεότερα σε λίγες ημέρες, γιατί πολλοί περιμένουν και τις τελικές αποφάσεις του κεντρικού συστήματος του Κυριάκου Μητσοτάκη. Πάντως δεν υπάρχουν και εκατοντάδες μητσοτακικοί στο «γαλάζιο» στρατόπεδο της Θεσσαλονίκης. Ο πιο θεσμικός και σταθερός φαίνεται ότι είναι ο Κυριάκος Χαμουζάς.

Ο Τσίπρας στην πόλη

Σας είπαμε πριν από μερικές ημέρες για τους ανθρώπους του Αλέξη Τσίπρα εδώ. Οι διαρροές των πρώτων ονομάτων μάλλον μας επιβεβαίωσαν. Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται ο επιχειρηματίας στο χώρο της εστίασης Νίκος Νυφούδης, ο δημοσιογράφος Σάκης Σακισλόγλου, ο πολιτευτής του ΠΑΣΟΚ Αντώνης Σαουλίδης και ο φαμακοποιός Μίλτος Τόσκας. Ο Νίκος Μαραντζίδης παίζει πιο κεντρικό ρόλο, ενώ στη στενή ομάδα των «τσιπρικών» ας κρατήσουμε και το όνομα του πανεπιστημιακού Άρη Στυλιανού.

Οι μετρήσεις στο ΠΑΣΟΚ και η βελόνα

Κλείνουμε με το ΠΑΣΟΚ στη Θεσσαλονίκη. Εδώ έχουν αρχίσει και τρέχουν μερικές δημοσκοπήσεις για βουλευτικές υποψηφιότητες. Τίποτα καινούργιο δεν υπάρχει. Θρασκιά, Παπάς, Παπαστεργίου, Πάπους, Αργυριάδης, Δαλαμπούρα και Λεκάκης. Τώρα αν πιστεύει ο Ανδρουλάκης ότι έτσι θα ξεκολλήσει η βελόνα, αυτό σημαίνει ότι πιστεύει πως η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.