Το ΠΑΣΟΚ έτοιµο να πέσει στην παγίδα του "κόµµατος Τσίπρα", η διαφορά ανάμεσα σε "ΜΑΝΙ" και "ΜΑ.ΡΝΙ" και ο Ανδρουλάκης ανάμεσα σε συμπληγάδες

Το ΠΑΣΟΚ έτοιµο να πέσει στην παγίδα του "κόµµατος Τσίπρα"

Γιάννης ∆ατσέρης, παλαιός συνεργάτης του Ευάγγελου Βενιζέλου και για ένα διάστηµα κορυφαίο στέλεχος του τοµέα Επικοινωνίας της Χαριλάου Τρικούπη, µε άρθρο του στο protagon.gr, ανέδειξε το προβληµατικό υπόβαθρο, επάνω στο οποίο οι λεγόµενες προοδευτικές δυνάµεις, από το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη έως το εκκολαπτόµενο κόµµα του Αλέξη Τσίπρα, επιχειρούν να οικοδοµήσουν την αντιπολιτευτική τους στρατηγική µε την ελπίδα ότι αυτή θα εξελιχθεί σε πειστικό εναλλακτικό αφήγηµα για τη διακυβέρνηση της χώρας.

Ο Γιάννης ∆ατσέρης (που έχει αποδείξει και στο παρελθόν ότι δεν µασάει τα λόγια του και δεν κάνει εκπτώσεις ή συµβιβασµούς στις απόψεις του για να «ωραιοποιήσει» τα πράγµατα) µέσα από το επίµαχο άρθρο του διαπιστώνει ότι απέναντι στη Ν∆ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη, η απάντηση που δίνουν οι δυνάµεις της προοδευτικής αντιπολίτευσης είναι εκτός ρεαλιστικής αναγνώρισης της πραγµατικότητας και παραπέµπει σε µια ρηχή και επιφανειακή ανάλυση των εξελίξεων, η οποία οδηγεί στο συµπέρασµα ότι το αντίπαλο δέος του Κ. Μητσοτάκη είναι ένα αβάσταχτο «µετα-κοµµουνιστικό σχήµα».

Στην αξιολόγηση που κάνει συµπεριλαµβάνει τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και το εκκολαπτόµενο σχήµα του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος µέσω κάποιων στενών του συνεργατών, όπως του κ. Μαρατζίδη, προσπαθεί να «κακοποιήσει» την έννοια της σοσιαλδηµοκρατίας, υποβιβάζοντας το µέγεθος της αξίας της µε φτηνές συγκρίσεις και ευτελή παραδείγµατα. Για το ΠΑΣΟΚ αναφέρει: Ο κ. Ανδρουλάκης ξεκινά την επικοινωνία της πρότασής του για την τετραήµερη απασχόληση µε το «σαιξπηρικό» ερώτηµα «∆ουλεύουµε για να ζούµε ή ζούµε για να δουλεύουµε;». Το πόσο λάθος είναι φαίνεται µε την πρώτη µατιά. Γιατί αν κληθεί να απαντήσει ο ίδιος, αν δουλεύει για να ζει τότε δεν πρέπει να του διαφεύγει ότι εργοδότης του είναι ο ελληνικός λαός. Η αποστολή του πολιτικού και µάλιστα πρωθυπουργήσιµου, δεν εκπληρώνεται µε ωράρια. Άρα, αν θέλει τη δουλειά του, ζει για να δουλεύει. ∆εν µπορεί να προτάσσεις λιγότερη απασχόληση σε µια χώρα που έχασε το 25% του ΑΕΠ της και 15 χρόνια µετά δεν µπορεί να το ανακτήσει. ∆εν µπορεί να το εκφέρεις όταν συνειρµικά παραπέµπει σε ήσσονα προσπάθεια. ∆εν µπορεί να το επιλέγεις, όταν πρέπει να δώσεις αγώνα για να απεξαρτηθεί ο µέσος Έλληνας από το βόλεµα του επιδόµατος που συνδυάζεται περιστασιακά µε «δουλειές του ποδαριού». Είναι υπεκφυγή όταν δεν προσδιορίζεις αν η πρόταση αφορά και τον δηµόσιο τοµέα και, αν τον αφορά, είναι έσχατος λαϊκισµός. Αν, δε, αφορά µόνον εργαζόµενους εντάσεως διανοίας, τότε είναι επιλεκτικός πελατειασµός προς µια ελίτ που έχει ατοµικό εισόδηµα άνω των 60.000 ευρώ. Η πρόταση καταλήγει: «Λένε ότι δεν γίνεται. Και όµως γίνεται». ∆ηλαδή, µε συνώνυµο του «λεφτά υπάρχουν». Έλεος! Συνοπτικά και καταλήγοντας. Το «κόµµα Τσίπρα» άρχισε να πιέζει το ΠΑΣΟΚ έλκοντάς το σε µια οξεία αντιδεξιά ρητορική και βάζοντάς του «αριστερόµετρο». Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ είναι επιρρεπής να πέσει στην παγίδα.

Άλλο "ΜΑΝΙ" και άλλο "ΜΑ.ΡΝΙ"

Ο λογιστής του Νίκου Ανδρουλάκη, που σίγουρα δεν έχει καμία σχέση με τον κατέχοντα την ίδια επαγγελματική ιδιότητα προφυλακισμένο κουμπάρο του για την εμπλοκή του στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, φέρεται να έχει υποπέσει και σε άλλη γκάφα, σε ό,τι αφορά τις δηλώσεις «Πόθεν Έσχες» που έκανε για λογαριασμό του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Ο Ν. Ανδρουλάκης, με βάση τα στοιχεία από την τελευταία δήλωση «Πόθεν Έσχες», που βρίσκονται αναρτημένα στην ιστοσελίδα της Βουλής, δηλώνει ότι είναι μέτοχος σε μία εταιρεία με την επωνυμία «ΜΑΝΙ». Ωστόσο αυτή η ονομαστική εγγραφή στο «Πόθεν Έσχες» του δεν ανταποκρίνεται σε κάποια υπαρκτή εταιρεία, γεγονός που εγείρει νέα σοβαρά ερωτήματα για την αξιοπιστία της συγκεκριμένης δήλωσης περιουσιακής κατάστασης. Ερευνώντας το θέμα, διαπιστώσαμε πως η επωνυμία της εταιρείας που ο Ν. Ανδρουλάκης φέρεται να είναι μέτοχος δεν λέγεται «ΜΑΝΙ» αλλά «ΜΑΡΝΙ ΑΕΒΕ». Τουτέστιν άλλο «Μάνη» και άλλο «Μάρνη», εκτός και αν συνδέεται η Κρήτη με τη Μάνη, με παραπλανητικό φιρμάνι. Σε κάθε περίπτωση ο λογιστής του Νίκου Ανδρουλάκη αποδεικνύεται για μία ακόμη φορά αμελής και απρόσεκτος.

Ο Ανδρουλάκης ανάμεσα σε συμπληγάδες

Κάποιοι χαίρονται στα κρυφά και στα μουλωχτά επειδή ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ν. Ανδρουλάκης, βγαίνει στη σέντρα της δημοσιότητας με τις καταγγελίες που γίνονται σε βάρος του αναφορικά με το «ηθικό σκέλος» των οικονομικών του πάρε-δώσε με το ελληνικό Δημόσιο. Και αυτοί δεν είναι άλλοι από τους εσωκομματικούς του αντιπάλους, αλλά και τον Αλ. Τσίπρα, ο οποίος, για να καβατζάρει τον ρόλο του αξιόπιστου αντιπάλου του Κ. Μητσοτάκη ενόψει των εθνικών εκλογών και να εμφανιστεί ο ίδιος ως αντίπαλο δέος, επενδύει στην «ηθική απαξίωση» του Ν. Ανδρουλάκη. Τι δείχνει αυτό; Πως ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, με την ευγενική χορηγία της κυβέρνησης αλλά και της ανταγωνιστικής προς τον ίδιο αντιπολίτευσης, βρίσκεται στις συμπληγάδες μιας διμέτωπης απειλής ενόψει των εθνικών εκλογών. Η μεν ΝΔ επιδιώκει την «ηθική του εξόντωση» για να προσποριστεί τους κεντρώους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, ενώ με τη σειρά του ο Αλ. Τσίπρας για να προσεταιριστεί την αριστερή πτέρυγα της κοινωνικής του βάσης. Και κάπως έτσι να στηθεί ένα δίπολο ανάμεσα σε Κ. Μητσοτάκη και Αλ. Τσίπρα, με έναν Ν. Ανδρουλάκη ηθικά απαξιωμένο και ασήμαντο, που να μην μπορεί να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στις εξελίξεις.