Το ΠΑΣΟΚ σε ρόλο "δικαστή των δικαστών"

Όταν ο Άκης Τσοχατζόπουλος καταδικάστηκε από την ελληνική ∆ικαιοσύνη για ξέπλυµα µαύρου χρήµατος εισπράττοντας µίζες εκατοµµυρίων από τη διαχείριση των εξοπλιστικών προγραµµάτων, επάνω στην απελπισία του να αποδείξει ότι είναι αθώος, ισχυριζόταν πως οι ενέργειές του ήταν σε γνώση του Κώστα Σηµίτη. Η Ν∆ σεβάστηκε την απόφαση της ∆ικαιοσύνης και δεν ζήτησε να προσέλθουν στην Επιτροπή Θεσµών και ∆ιαφάνειας οι δικαστές που αγνόησαν τις καταγγελίες του Άκη Τσοχατζόπουλου εναντίον του Κ. Σηµίτη, τον οποίο πάσχιζε µε νύχια και µε δόντια να εµπλέξει στα δικά του αµαρτήµατα. Και µάλιστα, σε υπόθεση που αφορούσε τη διασπάθιση δηµοσίου χρήµατος. Στην πολύκροτη υπόθεση της Siemens που υπήρχε η οµολογία τού τότε «στρατηγού», Θεόδωρου Τσουκάτου, ότι το 1.000.000 µάρκα που έλαβε από την εταιρεία πήγαν στα ταµεία της Χαριλάου Τρικούπη ως… δωρεά για την ενίσχυση του προεκλογικού αγώνα του ΠΑΣΟΚ, επίσης οι δικαστές που τον απήλλαξαν δεν σύρθηκαν στην Επιτροπή Θεσµών και ∆ιαφάνειας της Βουλής ώστε να λογοδοτήσουν για την πράξη τους. Ωστόσο, η παράνοµη αυτή χρηµατοδότηση του ΠΑΣΟΚ ευνόησε τη Χαριλάου Τρικούπη, ώστε να αποκτήσει οικονοµική υπεροπλία και να κερδίσει τις εκλογές του 2000.

Υπάρχουν και άλλα παραδείγµατα µε ιστορίες σκανδάλων από το ΠΑΣΟΚ, όπου η Ν∆ δεν «κυνηγούσε» τους δικαστές, επειδή µε τις ενέργειές τους δεν έβαζαν στο κάδρο αυτούς που οι ένοχοι κατήγγειλαν ή επιχειρούσαν να εµπλέξουν στις υποθέσεις τους για να επιµερί σουν τις ποινικές τους ευθύνες.

Σε αντίθεση µε όλα τα παραπάνω, αυτό που βλέπουµε σήµερα από το ΠΑΣΟΚ είναι να µη σέβεται τις αποφάσεις της ∆ικαιοσύνης, αλλά να θέλει να γίνει «δικαστής των δικαστών» στη βάση της υιοθέτησης κάποιων αόριστων υπαινιγµών που άφησε ένας καταδικασµένος σε πρώτο βαθµό από την ελληνική ∆ικαιοσύνη επιχειρηµατίας, δηλαδή ο κ. Ντίλιαν, για τη χρήση του περίφηµου λογισµικού Predator. Και για να «δικάσει τους δικαστές», στην προκειµένη περίπτωση τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κ. Κ. Τζαβέλλα, γίνεται διαπρύσιος συνήγορος ενός κατηγορουµένου, που -λογικό είναι να- αναζητά ασπίδα πολιτικής προστασίας, ώστε να γλιτώσει τα χειρότερα ενόψει του Εφετείου, απειλώντας θεούς και δαίµονες. Το ΠΑΣΟΚ όµως ούτε αυτό περιµένει. Πιάνεται από µία δήλωση-χρησµό του κ. Ντίλιαν για να στήσει «κοινοβουλευτικό δικαστήριο» στην Επιτροπή Θεσµών και ∆ιαφάνειας της Βουλής, ζητώ ντας να έρθει µε την ιδιότητα του «κατηγορούµενου» ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, ο οποίος στοχοποιείται επειδή δεν άνοιξε την έρευνα για να εξετάσει το τι ήθελε να πει ο… ποιητής κ. Ντίλιαν µετά την πρωτόδικη καταδίκη του σε µια δήλωσή του σε τηλεοπτικό σταθµό. Ξέρετε τι µου θυµίζει αυτό; Και δεν αποκλείεται να το δούµε τις επόµενες ηµέρες από το ΠΑΣΟΚ που έχει ξεπατικώσει την τεχνοτροπία του ΣΥΡΙΖΑ. Την περίπτωση ενός προφυλακισµένου για ναρκωτικά που τον έπαιρναν τηλέφωνο νύχτα υπουργοί της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ προκειµένου να δώσει επιβαρυντική κατάθεση εναντίον ισχυρού οικονοµικού παράγοντα. Το επόµενο βήµα της Χαριλάου Τρικούπη είναι να παίρνει στο τηλέφωνο τον Ντίλιαν και να του λέει «δώσε µας τον Μητσοτάκη», καταπώς έκανε κάποτε και ένας πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ µε έναν επίσης Ισραηλινό επιχειρηµατία, από τον οποίο ζητούσε επιτακτικώς «δώσε µας τη Μαρέβα».

Η Χαριλάου Τρικούπη ξεχνά τον Τσοχατζόπουλο και τον Τσουκάτο, αλλά ξεπατικώνει την τεχνοτροπία ΣΥΡΙΖΑ για τη ∆ικαιοσύνη.

Δεν τους βγήκε το... αφήγημα και σκούζουν

Στην υπόθεση των Τεμπών βλέπουμε τους αρχηγούς των κομμάτων της αντιπολίτευσης να μην εμπιστεύονται τη Δικαιοσύνη, επειδή διαπιστώνουν ότι... πήγαν περίπατο οι θεωρίες συνωμοσίας, με τις οποίες αντιπολιτεύτηκαν τα προηγούμενα χρόνια. Στην υπόθεση των υποκλοπών διαπιστώνουμε ότι συμβαίνει ακριβώς το ίδιο. Το επικίνδυνο σε αυτήν την ιστορία δεν είναι η ασέβεια προς τους θεσμούς, αλλά ότι με τη στάση τους τροφοδοτούν την εχθροπάθεια της κοινωνίας προς τον κοινοβουλευτισμό, εμφανίζοντας τη Δικαιοσύνη ως «αργυρώνητο παραμάγαζο» της εκάστοτε εκτελεστικής εξουσίας. Και σε έναν βαθμό το έχουν πετύχει, δεδομένου ότι στις μετρήσεις της κοινής γνώμης, ο κόσμος εμφανίζεται επιφυλακτικός απέναντι στους λειτουργούς της Θέμιδας. Και δεν καταλαβαίνουν ότι με αυτό που κάνουν δηλητηριάζουν το δημοκρατικό πολίτευμα της χώρας; Εάν οι πολιτικοί δεν εμπιστεύονται τη Δικαιοσύνη, τότε μην περιμένουν οι πολίτες να εμπιστευτούν τους πολιτικούς.

Αν κάποιος έριξε «ταφόπλακα» στην υπόθεση των Τεμπών, είναι η ίδια η Μαρία Καρυστιανού με την απόφασή της να δημιουργήσει νέο πολιτικό φορέα, στρέφοντας πλέον τα βλέμματα και την προσοχή της κοινής γνώμης στα «παρατράγουδα» που την πλαισιώνουν.

Η "διπλωματία των ιδιωτών" ανοίγει νέες πληγές

Η χώρα μας έχει πληρώσει ακριβά στο παρελθόν τη «διπλωματία των ιδιωτών». Στην υπόθεση των Ιμίων, όπου φτάσαμε στα πρόθυρα πολέμου με την Τουρκία, όλα ξεκίνησαν από κάτι «υπερπατριώτες» που έκαναν του κεφαλιού τους δίχως να υπολογίζουν τις συνέπειες των «αγαθών» ενεργειών τους. Στη συνέχεια πάλι, κάποιοι «μυστήριοι» πατριώτες -εν αγνοία τής πολιτείας- μεθόδευαν τη μυστική φιλοξενία του Α. Οτσαλάν στη χώρα μας, με αποτέλεσμα στο τέλος ο ηγέτης των Κούρδων να πέσει στα χέρια των Τούρκων. Στην πρώτη περίπτωση, η «διπλωματία των ιδιωτών» οδήγησε σε «γκριζάρισμα» του Αιγαίου και, στη δεύτερη, στην «παράδοση» του Οτσαλάν στις μυστικές υπηρεσίες της Άγκυρας.

Τηρουμένων των ιστορικών αναλογιών, κάτι αντίστοιχο βλέπουμε να γίνεται και με τους Έλληνες ακτιβιστές, οι οποίοι ξεκίνησαν με πλοία από την Τουρκία για να μεταβούν στη Γάζα, και τώρα επιχειρούν να προκαλέσουν συνειδητά ρήξη στις σχέσεις της Ελλάδος με το Ισραήλ, κάτι που για τους πιο υποψιασμένους μπορεί να το θέλει η Τουρκία για να πάρει «πάσα» με εμπλοκή της στη «διάσωσή» τους.


Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή.