Γιατί ο Μητσοτάκης έχει στόχο τη λεηλασία του ΠΑΣΟΚ 

Η ανακοίνωση ίδρυσης κόµµατος από τον Αλέξη Τσίπρα άλλαξε άρδην το πολιτικό σκηνικό, ανατρέποντας µεταξύ άλλων πλήρως και τη στρατηγική του Νίκου Ανδρουλάκη. Η Χαριλάου Τρικούπη βρίσκεται πλέον µπροστά σε αδιέξοδα:

¤ Ο στόχος για «νίκη στις εκλογές έστω και µία ψήφο διαφορά» όχι απλώς είναι ανέφικτος, αλλά στην τελική ευθεία προς τις εκλογές µπορεί να µετατραπεί σε µπούµερανγκ για το ΠΑΣΟΚ, καθώς θα προκαλεί απλώς γέλιο - και στην πολιτική το χειρότερο που µπορεί να συµβεί σε ένα κόµµα είναι να προκαλεί θυµηδία!

¤ Ο «µονοµέτωπος κατά του Μητσοτάκη» έχει πλέον µετατραπεί σε διµέτωπο κατά του πρωθυπουργού αλλά και της ΕΛΑΣ, καθώς πλέον στην πράξη ο πραγµατικός αντίπαλος της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ είναι ο Αλέξης Τσίπρας. Ούτε όµως και αυτό οµολογείται ευθέως, παρότι συµβαίνει σε όλες τις τοποθετήσεις του Νίκου Ανδρουλάκη και των στελεχών που έχουν αναφορά στον ίδιο.

 ¤ Οι δηµοσκοπήσεις δείχνουν πως το ΠΑΣΟΚ όπως έχανε µε τον µονοµέτωπο προς τη Ν∆ άλλο τόσο και µε τον διµέτωπο εµφανίζει απώλειες, από τη µια πλευρά προς τη Ν∆ και από την άλλη πλευρά προς την ΕΛΑΣ - προς την Αµαλίας µάλιστα περισσότερες.

 ¤ Ο Νίκος Ανδρουλάκης έχασε την ευκαιρία µετά την επανεκλογή του στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ µετά τις ευρωεκλογές να απευθύνει πρόσκληση προς τα κόµµατα της Κεντροαριστεράς, κυρίως τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά, για συστράτευση, πολύ περισσότερο που ο ίδιος δεν θα µπορούσε παρά να ήταν ο επικεφαλής του σχήµατος (όπως η Φώφη Γεννηµατά στο Κίνηµα Αλλαγής), ενώ στα υπέρ του είχε τις άριστες προσωπικές σχέσεις που διατηρούσε µε τον Αλέξη Χαρίτση όπως και µε τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Επέλεξε όµως κάτω από τις πιέσεις αρκετών -και της δεξιάς πτέρυγας του κόµµατός τουτην «αυτόνοµη πορεία», µέσω της οποίας αναδείχθηκε και ο «µικροµεγαλισµός» που αποτελούσε «µίµηση» των εκβιαστικών διληµµάτων του Ανδρέα Παπανδρέου προς τις ηγεσίες των κοµµάτων της Αριστεράς. Αποτέλεσµα αυτών των επιλογών ήταν να δηµιουργηθεί η ευκαιρία στον Αλ. Τσίπρα να καλύψει το κενό στην προοδευτική αντιπολίτευση µε την ίδρυση της ΕΛΑΣ και µε το ΠΑΣΟΚ να µην µπορεί να κερδίσει το παραµικρό από τη -σχεδόν- διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς!

¤ Η διεύρυνση που επιχειρεί το ΠΑΣΟΚ είναι σαφές πως δεν δηµιουργεί δυναµική, αν και υπάρχουν και αξιόλογα πρόσωπα, ενώ χαρακτηριστικό της φτώχειας της όλης προσπάθειας είναι πως αδρανοποιηµένα πρόσωπα που δεν άλλαξαν ποτέ κόµµα εµφανίζονται ως «διεύρυνση».

¤ Τέλος, αξίζει να σηµειωθεί πως δεν υπάρχει εσωτερική συνοχή, τουλάχιστον ως προς τα κορυφαία στελέχη, ενώ η µη ύπαρξη στην πράξη «ενιαίου Κέντρου» µε συµµετοχή όλων των πλευρών επιτείνει την εσωστρέφεια. Είναι δε σαφές πως οι επίδοξοι δελφίνοι αναµένουν στην πλειοψηφία τους να είναι το ΠΑΣΟΚ -µάξιµουµ- στην τρίτη θέση προκειµένου να διεκδικήσουν την ηγεσία την επόµενη µέρα, εφόσον παραιτηθεί ο Ανδρουλάκης, δείχνοντας να αδιαφορούν για το µέγεθος του κόµµατος που θα κληρονοµήσουν.

Εκµεταλλευόµενος το τοπίο αυτό ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει θέσει ως στόχο τον διεµβολισµό του ΠΑΣΟΚ στις κάλπες. Όχι απλώς και µόνο στην προεκλογική περίοδο αλλά κυρίως ύστερα από αυτές: θα απευθύνει στον Νίκο Ανδρουλάκη πρόταση για συγκρότηση κυβέρνησης συνεργασίας και αν ο Ανδρουλάκης αρνηθεί θα του επιρρίψει την ευθύνη και θα προσφύγει σε δεύτερες κάλπες. Σε δεύτερες κάλπες, όπου, όπως εκτιµούν στο Μαξίµου, το ΠΑΣΟΚ θα λεηλατηθεί τόσο από τη Ν∆ όσο και από την ΕΛΑΣ. Η µόνη εναλλακτική λύση είναι η λύση της συγκυβέρνησης, κάτι που θα νοµιµοποιούσε όµως τη λεγόµενη «αριστερή πτέρυγα» να αποχωρήσει προς την πλευρά της ΕΛΑΣ. Μπρος γκρεµός και πίσω ρέµα δηλαδή για τη Χαριλάου Τρικούπη.

Πού να το φαντάζονταν στη Χαριλάου Τρικούπη όταν δηµιουργούσαν το «αντι-ΣΥΡΙΖΑ µέτωπο», αρχικά µε τον Αντώνη Σαµαρά το 2012 και εν συνεχεία το 2016 µε τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ότι θα ερχόταν η στιγµή που οι ίδιοι θα είναι το θύµα;


Η συζήτηση για το Σύνταγμα δείχνει πως η ΝΔ δεν έχει συμμάχους

Η Νέα Δημοκρατία δύσκολα θα βρει συμμάχους για να κυβερνήσει αν είναι πρώτο κόμμα στις εκλογές και έχει ποσοστό στις κάλπες κάτω από το 30%.

Το έδειξε και η συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση στη Βουλή, όπου όχι απλώς δεν επιτεύχθηκε συναίνεση στο παραμικρό, αλλά οι αντιπαραθέσεις που έγιναν σε όλα τα επίπεδα ήταν κάτι παραπάνω από απογοητευτικές.

Θα μπορούσε να επικαλεστεί κανείς τη σοφή φράση πως μετά τις εκλογές μεσολαβεί το αποτέλεσμα που θέτει τη συζήτηση σε διαφορετική βάση - ο «σοφός λαός», βλέπετε, που όλοι επιβάλλεται να ακούσουν! Εν μέρει είναι σωστό, μπορεί το αποτέλεσμα της κάλπης και ο φόβος μιας νέας κάλπης να δημιουργήσει νέα κατάσταση είτε προς τη μια είτε προς την άλλη πλευρά.

Το επίπεδο της συζήτησης και η μη επίτευξη της παραμικρής συναίνεσης για την κορυφαία συναινετική διαδικασία δεν αφήνουν πάντως και πολλά περιθώρια αισιοδοξίας...

 

Εν ολίγοις...

Η δήλωση Μητσοτάκη πως οι εκλογές δεν θα γίνουν το φθινόπωρο παραπέμπει πλέον με μεγάλη βεβαιότητα στη διεξαγωγή των εκλογών την άνοιξη. Πιθανότερες ημερομηνίες της πρώτης κάλπης η 17η Απριλίου ή η Κυριακή των Βαΐων 24 Απριλίου. Η εξέλιξη αυτή ευνοεί τον Αλέξη Τσίπρα που θέλει να κερδίσει χρόνο - ίσως μόνο αυτόν από την αντιπολίτευση!

Το ΠΑΣΟΚ έχει πλέον τον χρόνο για να ανατρέψει την κατάσταση, αν όμως δεν το κατορθώσει το φθινόπωρο είναι πιθανό να υπάρξουν εσωτερικές αντιπαραθέσεις που θα δυσκολέψουν περισσότερο τις προοπτικές του.

Εκ πρώτης όψεως κερδισμένος μπορεί να είναι και ο ΣΥΡΙΖΑ ώστε να έχει τον χρόνο να διεκδικήσει την κοινοβουλευτική εκπροσώπησή του. Ο χρόνος όμως ως τα τέλη της άνοιξης είναι μακρύς και ουδείς μπορεί να προβλέψει από τώρα με σχετική έστω ασφάλεια αν η ηγετική τρόικα μπορεί να διατηρήσει τη συνοχή της ή αν ο Παύλος Πολάκης θα αυτονομηθεί με την «Έντιμη Ελλάδα», εφόσον οι ενδείξεις για το αποτέλεσμα δεν είναι ενθαρρυντικές για την Κουμουνδούρου.

Όσο για τον Αντώνη Σαμαρά μάλλον πλέον θα ανακοινώσει το κόμμα του από τα Χριστούγεννα και μετά. Όσο πιο κοντά στις κάλπες δηλαδή. Αλλά όποιος πιστέψει πως ο Μεσσήνιος πρώην πρωθυπουργός δεν θα δηλώσει παρών στις εκλογές μάλλον πλανάται πλάνην οικτράν.

Κατά τα λοιπά, ο χρόνος κυλάει ούτως ή άλλως αρνητικά για την Ελπίδα για τη Δημοκρατία της Μαρίας Καρυστιανού, τη ΝΙΚΗ του Δημήτρη Νατσιού, τη Νέα Αριστερά αν δεν προχωρήσει σε συμπράξεις, ενώ πτωτική τάση εμφανίζει τουλάχιστον αυτήν τη στιγμή στις μετρήσεις και η Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή