Για τις πυρκαγιές σε Ισπανία - Γαλλία φταίνε Σάντσεθ και Μακρόν. Τι, όχι;

Όταν σε κάποια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης συµβεί ένα τραγικό γεγονός, όπως ένα σιδηροδροµικό δυστύχηµα, τα κόµµατα της αντιπολίτευσης δεν καταλογίζουν προσωπική ευθύνη στον επικεφαλής της εθνικής τους κυβέρνησης, µήτε καταφεύγουν σε ανέντιµες πολιτικές πρακτικές. ∆ηλαδή σε θεωρίες συνωµοσίας ή ακραίους χαρακτηρισµούς προκειµένου να δώσουν αληθοφανή υπόσταση στις λαϊκίστικες εικασίες τους. Επίσης, όταν πρόκειται για ένα έγκληµα ή σκάνδαλο, δεν πασχίζουν µε νύχια και µε δόντια να το συνδέσουν µε την κυβέρνηση της χώρας τους, µήτε ξαµολάνε στα µέσα κοινωνικής δικτύωσης τους σκληροπυρηνικούς οπαδούς τους, να χρησιµοποιούν χυδαίους χαρακτηρισµούς εναντίον των πολιτικών αντιπάλων τους που κυβερνούν. Εδώ στην Ελλάδα συµβαίνει το ακριβώς αντίθετο.

Σκοτώνει κάποιος τη γυναίκα του; Φταίει ο Μητσοτάκης. ∆εν κάνει σωστά τη δουλειά του ένας δηµόσιος υπάλληλος; Πάλι φταίει ο Μητσοτάκης. Παίρνει φωτιά ένα αστικό λεωφορείο; Ξανά φταίει ο Μητσοτάκης. Έκλεβαν κάποιοι τις αγροτικές επιδοτήσεις; Τους κάλυπτε και αυτούς ο Μητσοτάκης, ασχέτως αν στη φυλακή έχουν µπει µέχρι τώρα «πράσινες ακρίδες». Παίρνει φακελάκι ένας γιατρός; Ευθύνεται και ο Μητσοτάκης και ο Άδωνις Γεωργιάδης. Κλέβει ένας ταρίφας τους τουρίστες; ∆εν φταίει ο Θύµιος Λυµπερόπουλος, που ζητά να µην ελέγχεται το ποινικό µητρώο των ταξιτζήδων, αλλά ο Μητσοτάκης. Βάζει κάποιος ζουρλός ή σε διατεταγµένη υπηρεσία δολιοφθοράς µια φωτιά σε ένα δάσος ή σε έναν οικισµό; Αµέσως σκάνε µύτη οι «Μητσοτάκη, γ@µιεσ@ι» και τον αποκαλούν «δολοφόνο» ή «Νέρωνα». Στα Τέµπη, αντί να κυνηγούν τον ηλίθιο σταθµάρχη, που έβαλε δύο τρένα στην ίδια γραµµή και έστειλε στον άλλο κόσµο 57 ανθρώπους, τον «προσπέρασαν», κηρύσσοντάς τον «αθώο», γιατί το τυφλό µίσος τους εναντίον του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν τους επέτρεπε να δουν την αλήθεια κατάµατα και δεν τους βόλευε κιόλας.

Τα τελευταία εικοσιτετράωρα δεν έχει µείνει κολυµπηθρόξυλο σε Ισπανία και Γαλλία από τις καταστροφικές πυρκαγιές. Οι δυνάµεις της αντιπολίτευσης σε αυτές τις χώρες δεν προσωποποιούν τις ευθύνες για αυτό που γίνεται στον σοσιαλιστή πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ ή στον δηµοκρατικό Εµανουέλ Μακρόν. Αντιµετωπίζουν τη δοκιµασία που υφίστανται οι χώρες τους µε ψυχραιµία και λογική. Με µια ιδιάζουσα πατριωτική υπευθυνότητα και κοινωνική αγωνία, που -δυστυχώς- δεν τη βλέπουµε στην Ελλάδα σε αντίστοιχες ή µικρότερου µεγέθους περιπτώσεις.


Νέος καβγάς Πολάκη - Δούρου στην Κουμουνδούρου για τη… ΔΕΘ

Ο υφέρπων ανταγωνισμός Πολάκη - Δούρου αποτυπώνεται και στις πληροφορίες που φτάνουν στα αυτιά μας σε ό,τι αφορά το ποιος θα εκπροσωπήσει θεσμικά τον ΣΥΡΙΖΑ στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης τον Σεπτέμβριο. Η Ρένα Δούρου θεωρεί πως εκ της θέσεώς της θα πρέπει να είναι αυτή επικεφαλής της αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ στη ΔΕΘ, επικαλούμενη και το πρόσφατο ιστορικό προηγούμενο με τον Νίκο Παππά, που ως μεταβατικός επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ το 2024, έπειτα από την αντικατάσταση του Σωκράτη Φάμελλου από το συγκεκριμένο πόστο -με εντολή Κασσελάκη τότε-, ανέλαβε να εκπροσωπήσει το κόμμα στις σχετικές υποχρεώσεις.

Ωστόσο, στη ΔΕΘ επιθυμεί να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο και λόγο και ο Παύλος Πολάκης, ο οποίος θεωρεί εαυτόν ως «αυριανό ηγέτη» του ΣΥΡΙΖΑ, καταπώς έλεγε κάποτε και ο Ευάγγελος Βενιζέλος έξω από τη Χαριλάου Τρικούπη για να… συγχωρήσει τον περίφημο Ρέλλο που του είχε πετάξει κάτι καφέδες στη μούρη, επειδή αμφισβητούσε τον Γιώργο Παπανδρέου. Δεν αποκλείεται (με φόντο την υπόγεια σύγκρουση Πολάκη - Δούρου) η λύση να δοθεί και πάλι μέσω του Ν. Παππά, ο οποίος προσπαθεί να κρατήσει ίσες αποστάσεις. Οπότε, είτε ο ΣΥΡΙΖΑ θα εκπροσωπηθεί από τον γραμματέα του κόμματος, Νίκο Παππά, στη ΔΕΘ ή θα βρεθεί μια φόρμουλα με «κυανόκρανο» τον Παππά ώστε να μοιραστούν οι ρόλοι μεταξύ Πολάκη και Δούρου.


Ο Μητσοτάκης «βγάζει» αρχηγό στον ΣΥΡΙΖΑ

Οι εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ ετεροκαθορίζονται από τις αποφάσεις που θα λάβει ο πρωθυπουργός σε σχέση με την ημερομηνία διεξαγωγής των εθνικών εκλογών. Με βάση την εικόνα που έχω σχηματίσει από διάφορες πηγές μου στη ΝΔ, το πιθανότερο είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης να στήσει κάλπες στις 16 Μαΐου 2027. Και αν δεν κατακτήσει την αυτοδυναμία σε πρώτη φάση, τότε οι επαναληπτικές εκλογές θα διεξαχθούν στις 6 Ιουνίου.

Τώρα, στο ερώτημα πώς γίνεται ο πρωθυπουργός να καθίσταται ρυθμιστής των εσωκομματικών εξελίξεων στον ΣΥΡΙΖΑ, η απάντηση είναι εύκολη. Αν στην Κουμουνδούρου κατασταλάξουν, μετά την εμφάνιση του Κ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ τον Σεπτέμβριο, ότι δεν πρόκειται να στήσει κάλπες τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο, αυτομάτως θα κάνουν τα κουμάντα τους για να εκλεγεί νέος αρχηγός από την κοινωνική βάση του κόμματος. Θα επέλθει δηλαδή στρατηγικής σημασίας μετατόπιση των προτεραιοτήτων σε ό,τι αφορά τη συγκρότηση του ηγετικού σχήματος.

Ο Παύλος Πολάκης, που θεωρεί ασήμαντη την πρωτοκαθεδρία της Ρένας Δούρου ως επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς κατέκτησε το συγκεκριμένο αξίωμα με την ψήφο μόλις επτά βουλευτών, θα ασκήσει πίεση να οριστεί συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για εκλογή αρχηγού από τη βάση το αργότερο μέχρι τον Μάρτιο του 2027. Τη Ρένα Δούρου δεν τη συμφέρει η εξάντληση της τετραετίας από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, καθώς αντιλαμβάνεται πως αν διεξαχθούν εσωκομματικές εκλογές με την ίδια απέναντι στον Π. Πολάκη, τότε η καριέρα της ως πρόεδρου της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ θα τελειώσει άδοξα και σύντομα…

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή