Έγινα αποδέκτης µιας δήλωσης που έκανε πρόσφατα η Μαρία Καρυστιανού από την Κοζάνη. Ο λόγος που δεν έδωσα ιδιαίτερη σηµασία στα γενικόλογα µηνύµατα που ήθελε να περάσει ήταν γιατί µου κέντρισε περισσότερο το ενδιαφέρον µια ατάκα της, που, κατά τη γνώµη µου, ήταν ολίγον αλαζονική και µου θύµισε πολύ έντονα την υπερφίαλη συµπεριφορά της «Μαντάµ Σουσού» στο οµώνυµο έργο του ∆ηµήτρη Ψαθά. Η Μαρία Καρυστιανού µπροστά στις κάµερες χρησιµοποίησε τουλάχιστον δύο φορές τη φράση «ήρθαµε εδώ µε τους ντόπιους», δίχως να βλέπουµε ποιοι ακριβώς είναι οι «ντόπιοι» και πόσοι τον «αριθµό». Αλλά, ρε Μαρία, το ύφος σου και η αναφορά σου σε κάτι «ντόπιους» φαίνεται ότι δεν βγήκε και τόσο καλά προς τα έξω. Ας έλεγες απλώς «είµαστε εδώ µε τους κατοίκους της περιοχής». Το «ντόπιοι», πέραν του ότι ακούγεται κάπως υποτιµητικό, δίνει και την εντύπωση ότι ανάµεσα σε εσένα και σε αυτούς δεν υπάρχει καµία πραγµατικά εγκάρδια επαφή και ουσιαστική συναισθηµατική συνεννόηση, αλλά µια µάλλον περιφρονητική απόσταση, που σε διαχωρίζει επικοινωνιακά από το πραγµατικό νοιάξιµο για τα προβλήµατα των ανθρώπων της περιοχής.

Δημοσίευθηκε στη στήλη "Face Control" στο ένθετο Secret των Παραπολιτικών