Η αυγή του νέου έτους θα βρει το πολιτικό σύστηµα σε µια κατάσταση γενικευµένης αναµονής, η οποία καθιστά τις επόµενες εθνικές εκλογές ως τις πιο απρόβλεπτες και ενδιαφέρουσες της µεταπολίτευσης, κατά την εξοµολόγηση που έκανε η πρώην Πρόεδρος της ∆ηµοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου σε πρόσφατη συνάντηση που είχε µε δηµοσιογράφους. Τα δύο πιο θεσµικά πολιτικά πρόσωπα, ο πρωθυπουργός και ο αρχηγός της αξιωµατικής αντιπολίτευσης, έχουν προφανώς πάνω τους τα φώτα του ενδιαφέροντος. Τα δύο κόµµατα εξουσίας, η Ν.∆. και το ΠΑΣΟΚ, δεν διατηρούν κανένα δίαυλο επικοινωνίας και οι πάντες προεξοφλούν ότι δεν θα υπάρξει κάτι αντίστοιχο ούτε και µετά τις (πρώτες) εκλογές.

Εστω και αν ο πρωθυπουργός, όπως δήλωσε (Action 24), θα ήθελε να πιει µια µπίρα µε τον κ. Ανδρουλάκη και ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ Κώστας Τσουκαλάς να απαντά (« Παραπολιτικά 90,1 FM») πως οι διαφωνίες µε τον κ. Μητσοτάκη δεν είναι προσωπικές, αλλά βαθιά πολιτικές. Στη σκακιέρα, όµως, του πολιτικού συστήµατος υπάρχουν µία σειρά από «πιόνια» που θα ήθελαν να παίξουν ρόλο «βασιλιά» ή «βασίλισσας», έστω του «αξιωµατικού» ή και... του «δούρειου ίππου». Ούτως ή άλλως, το 2026 είναι προεκλογικός χρόνος αλλά και έτος δηµιουργίας νέων κοµµάτων. Και µάλιστα όχι από πρόσωπα χαµηλού βεληνεκούς, αλλά από πρόσωπα που έχουν, µε τον έναν ή τον άλλο τρόπο, πρωταγωνιστήσει.

Με πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις αυτές του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, που προχωρά στη δηµιουργία νέου φορέα, της Μαρίας Καρυστιανού, που έγινε ευρέως γνωστή µετά το τραγικό δυστύχηµα των Τεµπών και έχει εµφανώς άκρατες πολιτικές φιλοδοξίες, αλλά και του έτερου πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαµαρά, έστω και αν έχουν κοπάσει οι φήµες ότι θα κάνει και αυτός το δικό του κόµµα.

Σε κάθε περίπτωση είναι βέβαιο ότι οι τρεις προαναφερθέντες θα είναι από τα πρόσωπα-κλειδιά του 2026. Στην αξιολόγηση που γίνεται στο (ενεργό) πολιτικό προσωπικό της χώρας βρίσκονται εξίσου ψηλά ο Νίκος ∆ένδιας, ο Κυριάκος Πιερρακάκης, η Αννα ∆ιαµαντοπούλου και ο Παύλος Γερουλάνος. Από τα πρόσωπα που δεν διαθέτουν θεσµικό ρόλο είναι σαφές ότι θα µας απασχολήσουν για διαφορετικούς λόγους ο Κώστας Καραµανλής και ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Και από το αντισυστηµικό χωράφι της πολιτικής θα ακούγονται όλο και περισσότερο οι επικεφαλής των (µονοπρόσωπων) κοµµάτων Ζωή Κωνσταντοπούλου και Κυριάκος Βελόπουλος, που τα ποσοστά τους προσεγγίζουν στις δηµοσκοπήσεις διψήφια νούµερα.

Από όλους τους προαναφερθέντες, ο Αλέξης Τσίπρας είναι η πιο ισχυρή πολιτική φιγούρα και η Μαρία Καρυστιανού η πιο απρόβλεπτη. Οι δηµοσκοπήσεις εµφανίζουν τον πρώην πρωθυπουργό να έχει µια απήχηση της τάξης του 20% (οι µισοί από αυτούς θα τον ψήφιζαν µε βεβαιότητα και οι άλλοι µισοί µε κάποιες πιθανότητες). Το βέβαιο είναι πως η παρουσία του ανακατεύει πλήρως την τράπουλα στην Κεντροαριστερά. Θα δώσει κεντρική µάχη µε τον κ. Ανδρουλάκη για την πρωτοκαθεδρία, µε στόχο να κάνει ένα comeback που δεν θα έχει προηγούµενο στη Μεταπολίτευση. Η επανεµφάνιση του κ. Τσίπρα εκ των πραγµάτων οδηγεί στη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ, δηµιουργεί µέγιστη σύγχυση στη Νέα Αριστερά, ενώ είναι πιθανό να βάλει το ΠΑΣΟΚ σε ένα διµέτωπο, που στο τέλος της ηµέρας θα του στοιχίσει, τουλάχιστον σε επίπεδο δυναµικής.

Ο κ. Τσίπρας έχει βρει τους τρόπους να στρέφει τα φώτα της δηµοσιότητας πάνω του, µε πιο χαρακτηριστικό τον ντόρο που έγινε για το βιβλίο του, «Ιθάκη». Η απόφαση για τη δηµιουργία κόµµατος είναι ειληµµένη και ο χρόνος πιθανολογείται πως θα είναι κοντά στο Πάσχα. Ενδεχοµένως να βρει απέναντί του την κ. Καρυστιανού, παρότι η εκτίµηση που κάνουν στην Αµαλίας είναι πως το σχήµα που θα φτιάξει θα πλήξει τελικώς τη Ν.∆., εκτός από την Πλεύση Ελευθερίας και την Ελληνική Λύση. Οπως προαναφέραµε, η κ. Καρυστιανού είναι αυτή τη στιγµή ο άγνωστος X του πολιτικού συστήµατος. Οι δηµοσκοπήσεις είναι πολύ ενθαρρυντικές, όµως οι αναλυτές τηρούν στάση αναµονής, καθώς ισχυρίζονται πως είναι άλλο πράγµα η εκτίµηση που απολαµβάνει ως µητέρα θύµατος και εντελώς άλλο το κλίµα που θα δηµιουργηθεί γύρω από το πρόσωπό της όταν θα κάνει το κόµµα.

Πάντως διαφαίνεται ότι µε τα σηµερινά δεδοµένα µπορεί να «ψαρεύει» σε ευρύτερα ακροατήρια, από τα δεξιά έως τα αριστερά του πολιτικού φάσµατος. Το ερώτηµα για την κ. Καρυστιανού δεν είναι τόσο η πολιτική ταυτότητα που θα έχει, όσο αν µπορεί να διατυπώσει στοιχειωδώς κάποιες πολιτικές θέσεις οι οποίες να υπηρετούνται και από τα αντίστοιχα πρόσωπα.

Κεντρικό πρόσωπο θα είναι και ο Αντώνης Σαµαράς, ακόµα και αν δεν δηµιουργήσει νέο φορέα. Είναι σαφές ότι έχει έναν και µοναδικό στόχο, στις επόµενες εκλογές να µην κάθεται στην πρωθυπουργική καρέκλα ο κ. Μητσοτάκης. Ως εκ τούτου και δεδοµένου του χαρακτήρα του, θα κάνει ό,τι µπορεί για να περιορίσει τις πιθανότητες. Εστω και αν µε τις επιλογές που έχει κάνει ο πρωθυπουργός δεν αφήνει ζωτικό πολιτικό χώρο στον πρώην πρωθυπουργό.


«Γαλάζιοι» δελφίνοι

Η αοιδός Αννα Βίσση τραγουδά το «σε περίπτωση που», στίχος που ταιριάζει γάντι στους Ν. ∆ένδια και Κ. Πιερρακάκη. Είναι οι δύο πιο δηµοφιλείς υπουργοί της Ν.∆., οι οποίοι σε περίπτωση που τεθεί θέµα ηγεσίας, έχουν όλες τις προϋποθέσεις να διαδεχθούν τον κ. Μητσοτάκη. ∆υο πρόσωπα µε εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά και αφετηρίες. Ο Νίκος ∆ένδιας είναι ίσως ο µόνος που µπορεί να συσπειρώσει δυνάµεις που σήµερα είναι εκτός Ν.∆. και κινούνται στα δεξιά της «γαλάζιας» παράταξης, διατηρώντας δεσµούς τόσο µε τον Αντώνη Σαµαρά όσο και µε τον Κώστα Καραµανλή.

Ο Κυριάκος Πιερρακάκης είναι ίσως ο µόνος που µπορεί να διατηρήσει τη Ν.∆. στις ράγες της πιο κεντρώας προσέγγισης, λόγω και του ΠΑΣΟΚικού παρελθόντος του, και η οποία έκανε τον κ. Μητσοτάκη να κυριαρχήσει επί χρόνια στο πολιτικό σκηνικό. Πολύ περισσότερο, δε, µετά την πολύ τιµητική θέση που ανέλαβε, αυτήν του επικεφαλής του Eurogroup και η οποία ανέβασε κατακόρυφα τις µετοχές του. Σε κάθε περίπτωση, οι δύο προαναφερθέντες υπουργοί θα είναι αυτοί που και το 2026 θα έχουν πάνω τους τα φώτα της δηµοσιότητας και θα θεωρούνται οι δύο «χρυσές εφεδρείες» της «γαλάζιας» παράταξης. 

«Πράσινο» µετοχολόγιο

Με το όπλο παρά πόδα εκτιµάται ότι θα βρεθούν το 2026 στο ΠΑΣΟΚ η Αννα ∆ιαµαντοπούλου και ο Παύλος Γερουλάνος, αµφότεροι υποψήφιοι στις τελευταίες εσωκοµµατικές εκλογές για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Στο «πράσινο» µετοχολόγιο εκτιµάται ότι µπορεί να έχουν και µια δεύτερη ευκαιρία, για την ακρίβεια ο κ. Γερουλάνος να έχει και µια τρίτη ευκαιρία, καθώς ήταν υποψήφιος και το 2021.

Οπως και να έχει, είναι τα δύο πιο σηµαντικά πρόσωπα της Χαριλάου Τρικούπη και οποιαδήποτε τοποθέτηση κάνουν ερµηνεύεται πως γίνεται µε φόντο το µέλλον. Εστω και αν η στρατηγική τους είναι διαφορετική, καθώς ο κ. Γερουλάνος δεν έχει καµία ουσιαστική επικοινωνία µε τον κ. Ανδρουλάκη, εν αντιθέσει µε την κ. ∆ιαµαντοπούλου, που έχει αναλάβει τον στρατηγικό σχεδιασµό και αυτονοήτως τοποθετείται στο κάδρο των στενών συνεργατών του προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Αµφότεροι θα περιµένουν το αποτέλεσµα των εθνικών εκλογών και όπως δήλωσε η πρώην επίτροπος, πάντα στα κόµµατα αν δεν είναι θετικό το αποτέλεσµα ανοίγει θέµα ηγεσίας. Και τότε, ίσως θα αναβιώσουν τα παλαιά στρατόπεδα του ΠΑΣΟΚ, µε τον κ. Γερουλάνο να εκφράζει το «παπανδρεϊκό µπλοκ» και την κ. ∆ιαµαντοπούλου το «εκσυγχρονιστικό µπλοκ».


Οι δύο πρώην

Θεωρητικά ο Κώστας Καραµανλής και ο Ευάγγελος Βενιζέλος έχουν περάσει στο στάδιο της πολιτικής αποστρατείας, ωστόσο και οι δύο φαίνεται να είναι στη διάθεση των γεγονότων. Ιδίως αν προκύψει ζήτηµα ανεύρεσης πρωθυπουργού σε µια κυβέρνηση που θα έχει πιο εθνικά και όχι κοµµατικά χαρακτηριστικά. Σε κάθε περίπτωση είναι βέβαιο ότι µε τις παρεµβάσεις που θα κάνουν και το νέο έτος θα επηρεάζουν στη διαµόρφωση του πολιτικού κλίµατος, πολλώ δε µάλλον από τη στιγµή που οµονοούν στην κριτική που κάνουν στην κυβέρνηση για µια σειρά ζητηµάτων.

Στο αντισυστηµικό περιβόλι της πολιτικής κυριαρχούν η Ζωή Κωνσταντοπούλου και ο Κυριάκος Βελόπουλος. Αµφότεροι έχουν καταφέρει µε τον τρόπο που πολιτεύονται να ακούγονται παραπάνω από το κοµµατικό τους µπόι και να διεισδύουν σε ακροατήρια που αποστρέφονται την πολιτική. Είναι βέβαιο πως και οι δύο θα απειληθούν αισθητά όταν µπει στον πολιτικό στίβο η κ. Καρυστιανού, καθώς θα συγκρουστούν τα εκλογικά κοινά που απευθύνονται. Παρά ταύτα, έχουν δηµιουργήσει συµπαγείς µάζες ψηφοφόρων που επιλέγουν συνειδητά την Πλεύση Ελευθερίας και την Ελληνική Λύση. Ως εκ τούτου, Κωνσταντοπούλου και Βελόπουλος θα είναι από τις φωνές που θα ακούγονται ακόµα πιο δυνατά το 2026, κάνοντας πολιτικό ντόρο και επενδύοντας στα πιο χαµηλά ένστικτα των ψηφοφόρων.


* Δημοσιεύθηκε στην Κυριακάτικη Απογευματινή