EnΠυρ ομαδόν για τις δηλώσεις Καρυστιανού περί αμβλώσεων: Παρέμβαση Μαρινάκη, σφοδρές αντιδράσεις από ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά - Τι λέει ο νόμος του 1986
Η επίμαχη τοποθέτηση Καρυστιανού
Η Μαρία Καρυστιανού χαρακτήρισε το ζήτημα των αμβλώσεων "θέμα δημόσιας διαβούλευσης"" μια δήλωση η οποία προκάλεσε ποικίλα σχόλια και αντιδράσεις
Γιαννης Α. Πολιτης
Σάλο αλλά και πολλή συζήτηση προκάλεσε η τοποθέτηση της Μαρίας Καρυστιανού αναφορικά με το ζήτημα των αμβλώσεων, με την πρώτη ηχηρή αντίδραση να έρχεται διά στόματος του κυβερνητικού εκπροσώπου, Παύλου Μαρινάκη, ο οποίος κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης των πολιτικών συντακτών τοποθετήθηκε επ' αυτού λέγοντας ότι «το πιο φοβερό είναι ότι αυτό ακούστηκε και από γιατρό. Δεν πρόκειται να γυρίσουμε πίσω σε συζητήσεις που είναι λυμένες». Μάλιστα, η δήλωση Καρυστιανού σχολιάστηκε και από τα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης, τα οποία άσκησαν οξύτατη κριτική σε αυτή την τοποθέτηση.
Διαβάστε: Κάν’ το όπως η Μελόνι: Πώς η Καρυστιανού αντιγράφει την αντισυστημική συνταγή και φλερτάρει με το ακροδεξιό ακροατήριο - Γιατί παίζει το χαρτί των αμβλώσεων
Την ίδια ώρα, δεκάδες χρήστες των social media εξέφρασαν την έντονη ενόχλησή τους από αυτή την τοποθέτηση τασσόμενοι υπέρ του δικαιώματος στην άμβλωση, ενώ δεν ήταν λίγοι εκείνοι που θύμιζαν ότι το συγκεκριμένο θέμα έχει λυθεί με νόμο του κράτους από το 1986.
Η κυρία Καρυστιανού μιλώντας στο Open TV και κληθείσα να απαντήσει στο ζήτημα των αμβλώσεων τόνισε ότι πρόκειται για «θέμα δημόσιας διαβούλευσης». «Σέβομαι την ελεύθερη βούληση, είναι πολύ σημαντική και είναι και κατοχυρωμένη και συνταγματικά. Θεωρώ ότι είναι ένα θέμα δημόσιας διαβούλευσης. Ας αποφασίσει λοιπόν η κοινωνία τι θα ήθελα να γίνει», ανέφερε μεταξύ άλλων. Όταν ο δημοσιογράφος τη ρώτησε για το εάν οι αμβλώσεις είναι θέμα δημόσιας διαβούλευσης, απάντησε ότι «υπάρχει μια ιδιαιτερότητα στο θέμα των αμβλώσεων γιατί αφορά τα δικαιώματα της γυναίκας, δικό της είναι το σώμα, η αλήθεια είναι αυτή, αλλά και τα δικαιώματα του εμβρύου. Τώρα εγώ είμαι και παιδίατρος. Επομένως και λόγω της επιστήμης μου διχάζομαι στο ποια δικαιώματα θα πρέπει να είναι πιο πάνω, δηλαδή δεν μπορώ να τα ιεραρχήσω τα δικαιώματα της μητέρας και του εμβρύου».
Σύμφωνα με τη Μαρία Καρυστιανού «μια γυναίκα μπορεί να αποφασίσει, βεβαίως, να αποφασίσει για το σώμα της. Το θέμα είναι ότι στην περίπτωση των αμβλώσεων υπάρχει και ένα άλλο ηθικό θέμα, το οποίο για μένα είναι πάρα πολύ σημαντικό. Δεν έχει σημασία τι πιστεύω εγώ ή τι πιστεύετε εσείς. Για αυτό λες στη δημόσια διαβούλευση η πλειοψηφία θα αποφασίσει. Ίσως η πλειοψηφία θα έχει μια καλύτερη γνώμη, άποψη ή εν πάση περιπτώσει είναι πιο δημοκρατικό, γιατί μιλάμε και για μια ζωή που μόλις γεννάται. Σας λέω ότι η επιστήμη μου με έχει βάλει σε μια θέση να τα βλέπω τα πράγματα φροντίζοντας και τη ζωή που έχει μόλις δημιουργηθεί. Δεν μπορώ να τα ξεχωρίσω αυτά τα πράγματα. Θέλοντας, όμως, κατανοώντας πλήρως και το δικαίωμα της γυναίκας να αποφασίσει αν θέλει την τεκνοποίηση ή όχι. Από τη στιγμή που ξεκινά από τους τρεις μήνες να χτυπάει η καρδιά ενός παιδιού θεωρείται μια ζωή που έχει δημιουργηθεί. Και μετά από κάποιες εβδομάδες, τα μωρά, ακόμη και αυτά που βγαίνουν με καισαρική για διάφορους ιατρικούς λόγους, πάτε να δείτε στις μονάδες θεραπείας νεογνών, επιβιώνουν. Είναι βιώσιμα τα μωρά. Το γνωρίζω, για το ηθικό θέμα. Θέλω να σας πω ότι θέματα τα οποία μπορεί να αφορούν για το πώς θέλουμε να λειτουργεί η κοινωνία μας είναι για μένα ένα θέμα που μπορεί να λύνεται με δημόσια διαβούλευση. Όχι το συγκεκριμένο, γενικότερα».
Τα όσα είπε η κυρία Καρυστιανού προκάλεσαν την παρέμβαση του κυβερνητικού εκπροσώπου, Παύλου Μαρινάκη, ο οποίος κατά τη διάρκεια του briefing ανέφερε ότι «το πιο φοβερό είναι ότι αυτό ακούστηκε και από γιατρό. Δεν πρόκειται να γυρίσουμε πίσω σε συζητήσεις που είναι λυμένες. Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Κάθε γυναίκα, κάθε άνθρωπος είναι υπεύθυνος να ορίζει το σώμα της, τελεία και παύλα».
Θέση στα όσα δήλωσε η Μαρία Καρυστιανού περί αμβλώσεων πήρε το ΠΑΣΟΚ. Συγκεκριμένα, το γραφείου Τύπου σε ανακοίνωσή του αναφέρει: «Το ζήτημα των αμβλώσεων έχει λυθεί οριστικά. Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου με τον νόμο 1609/1986 έκανε πράξη το δικαίωμα κάθε γυναίκας να αποφασίζει η ίδια με ασφάλεια για το σώμα της. Η πρόσβαση σε ασφαλή άμβλωση είναι αναφαίρετο δικαίωμα».
«Σήμερα είναι ώρα για περισσότερα δικαιώματα για τις γυναίκες στην κατεύθυνση που έχει δείξει το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ, και όχι για πισωγύρισμα», τονίζει ακόμη η Χαριλάου Τρικούπη.
Ο Τομέας Ισότητας και Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ. εξέδωσε ανακοίνωση με αφορμή τη δήλωση της Μαρίας Καρυστιανού ότι οι αμβλώσεις πρέπει να τεθούν σε «δημόσια διαβούλευση». Η ανακοίνωση χαρακτηρίζει τη θέση της «βαθιά πολιτική και επικίνδυνη» και την εντάσσει σε «σκοταδιστική αντίληψη», που συνδέεται ιστορικά με θεοκρατικά καθεστώτα και ακραίες συντηρητικές ιδεολογίες.
Στην ανακοίνωση επισημαίνεται ότι στην Ελλάδα, όπου η άμβλωση είναι νόμιμη από το 1986, και στην Ευρώπη η συντριπτική πλειονότητα των κρατών αναγνωρίζει το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση ως θεμελιώδες και ότι το δικαίωμα αυτό κατακτήθηκε μέσα από δεκαετίες αγώνων φεμινιστριών απέναντι στην πατριαρχία, την έμφυλη βία και τη θρησκοληψία.
«Τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν παζαρεύονται και δεν ζυγίζονται με δημοψηφίσματα και "διαβουλεύσεις"», τονίζει η βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ Έλενα Άκριτα, εκ μέρους του Τομέα Δικαιωμάτων και Ισότητας. Παράλληλα, σημειώνεται ότι η αμφισβήτηση του δικαιώματος της άμβλωσης την τοποθετεί ιδεολογικά σε χώρο συνδεδεμένο με το κόμμα Νίκη.
Για το εν λόγω ζήτημα τοποθετήθηκε και η βουλευτής της Νέας Αριστεράς Έφη Αχτσιόγλου αλλά και ο γραμματέας της Κ.Ε. του κόμματος Γαβριήλ Σακελλαρίδης. «Η κυρία Καρυστιανού δήλωσε το πρωί ότι οι αμβλώσεις «είναι ένα θέμα δημόσιας διαβούλευσης, ας αποφασίσει η κοινωνία τι θα ήθελε να γίνει. Υπάρχει μια ιδιαιτερότητα στο θέμα, γιατί αφορά τα δικαιώματα της γυναίκας, αλλά και του εμβρύου», έγραψε η κυρία Αχτσιόγλου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
«Η δήλωση είναι προβληματική για 4 λόγους:
Θέτει σε αμφισβήτηση το θεμελιώδες δικαίωμα των γυναικών στην αυτοδιάθεση του σώματός τους. Δικαίωμα που έχει κατακτηθεί και νομικά κατοχυρωθεί εδώ και δεκαετίες.
Το πλαίσιο παρανομίας των αμβλώσεων θέτει ευθέως σε κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα των γυναικών, όπως συνέβαινε στη χώρα μας πριν από τη νομιμοποίησή τους και όπως εξακολουθεί να συμβαίνει σε άλλες χώρες όπου οι αμβλώσεις είναι παράνομες.
Δημόσια διαβούλευση μπορεί να υπάρξει για πολλά θέματα, αλλά όχι για θεμελιώδη δικαιώματα. Τα θεμελιώδη δικαιώματα δεν είναι ζήτημα πλειοψηφίας - μειοψηφίας.
Δεν υπάρχει πραγματική και νομική σύγκρουση προστασίας ζωής κυοφορούμενου και αυτοδιάθεσης σώματος γυναίκας, στο πλαίσιο των νόμιμων αμβλώσεων, όπως οι προϋποθέσεις τους καθορίζονται στον ευρωπαϊκό νομικό πολιτισμό, και για τον λόγο αυτό δεν νοείται και οποιαδήποτε στάθμιση» κατέληξε.
Από την πλευρά του, ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης υπογράμμισε πως «η υπεράσπιση της δικαιοσύνης, του κράτους Δικαίου και των δικαιωμάτων δεν μπορεί να γίνεται αλά καρτ. Δεν μπορούμε να επικαλούμαστε αποσπασματικά ορισμένες όψεις τους και να αποσιωπούμε ή να υποβαθμίζουμε άλλες που αφορούν μια μεγάλη μερίδα της κοινωνίας», χαρακτηρίζοντας βαθιά προβληματική και άκρως επικίνδυνη την τοποθέτηση της κυρίας Καρυστιανού για τις αμβλώσεις.
Το 1986 θεσπίστηκε το δικαίωμα της άμβλωσης στη χώρα μας (για δεύτερη φορά - η πρώτη ήταν το 1978, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις). Συγκεκριμένα, βάσει του νόμου 1609/1986, ο οποίος δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ στις 3 Ιουλίου εκείνης της χρονιάς, οι γυναίκες απέκτησαν το δικαίωμα να τερματίζουν νόμιμα την ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη. Η πρώτη φορά που θεσπίστηκε το δικαίωμα ήταν για συγκεκριμένες περιπτώσεις το 1978. Ωστόσο το 1986 προβλέφθηκε νομικά από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου.
Σύμφωνα με τον νόμο, η άμβλωση έγινε νόμιμη «κατ’ επιλογή» μέχρι την 12η εβδομάδα κύησης, χωρίς την ανάγκη ιατρικών ή άλλων ενδείξεων. Επίσης η άμβλωση επιτράπηκε σε κάθε στιγμή της εγκυμοσύνης χωρίς χρονικό όριο εάν υπήρχε αναπότρεπτος κίνδυνος για τη ζωή ή σοβαρή βλάβη της υγείας της γυναίκας.
Σύμφωνα με το άρθρο 2 , οι παράγραφοι 4 και 5 του άρθρου 304 του Ποινικού Κώδικα αντικαταστάθηκαν ως εξής: «Δεν είναι άδικη πράξη η τεχνητή διακοπή της εγκυμοσύνης που ενεργείται με τη συναίνεση της εγκύου από ιατρό μαιευτήρα-γυναικολόγο με τη συμμετοχή αναισθησιολόγου σε οργανωμένη νοσηλευτική μονάδα, αν συντρέχει μία από τις ακόλουθες περιπτώσεις”. Και ακολουθούσαν οι σχετικές περιπτώσεις. Η άμβλωση γίνεται με τη συναίνεση της εγκύου, εκτελείται από γιατρό μαιευτήρα-γυναικολόγο και με τη συμμετοχή αναισθησιολόγου, σε οργανωμένη νοσηλευτική μονάδα. Σύμφωνα, τέλος, με την παράγραφο 5 του ποινικού κώδικα “αν η έγκυος είναι ανήλικη, πρέπει να έχει και τη συναίνεση ενός γονέα ή του προσώπου που έχει την επιμέλειά της, επιπλέον της δικής της”. Το νομοθέτημα εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο με ευρεία πλειοψηφία. Καταψήφισε η τότε αξιωματική αντιπολίτευση της Νέας Δημοκρατίας.
Διαβάστε: Κάν’ το όπως η Μελόνι: Πώς η Καρυστιανού αντιγράφει την αντισυστημική συνταγή και φλερτάρει με το ακροδεξιό ακροατήριο - Γιατί παίζει το χαρτί των αμβλώσεων
Την ίδια ώρα, δεκάδες χρήστες των social media εξέφρασαν την έντονη ενόχλησή τους από αυτή την τοποθέτηση τασσόμενοι υπέρ του δικαιώματος στην άμβλωση, ενώ δεν ήταν λίγοι εκείνοι που θύμιζαν ότι το συγκεκριμένο θέμα έχει λυθεί με νόμο του κράτους από το 1986.
Η επίμαχη τοποθέτηση Καρυστιανού
Η κυρία Καρυστιανού μιλώντας στο Open TV και κληθείσα να απαντήσει στο ζήτημα των αμβλώσεων τόνισε ότι πρόκειται για «θέμα δημόσιας διαβούλευσης». «Σέβομαι την ελεύθερη βούληση, είναι πολύ σημαντική και είναι και κατοχυρωμένη και συνταγματικά. Θεωρώ ότι είναι ένα θέμα δημόσιας διαβούλευσης. Ας αποφασίσει λοιπόν η κοινωνία τι θα ήθελα να γίνει», ανέφερε μεταξύ άλλων. Όταν ο δημοσιογράφος τη ρώτησε για το εάν οι αμβλώσεις είναι θέμα δημόσιας διαβούλευσης, απάντησε ότι «υπάρχει μια ιδιαιτερότητα στο θέμα των αμβλώσεων γιατί αφορά τα δικαιώματα της γυναίκας, δικό της είναι το σώμα, η αλήθεια είναι αυτή, αλλά και τα δικαιώματα του εμβρύου. Τώρα εγώ είμαι και παιδίατρος. Επομένως και λόγω της επιστήμης μου διχάζομαι στο ποια δικαιώματα θα πρέπει να είναι πιο πάνω, δηλαδή δεν μπορώ να τα ιεραρχήσω τα δικαιώματα της μητέρας και του εμβρύου».Σύμφωνα με τη Μαρία Καρυστιανού «μια γυναίκα μπορεί να αποφασίσει, βεβαίως, να αποφασίσει για το σώμα της. Το θέμα είναι ότι στην περίπτωση των αμβλώσεων υπάρχει και ένα άλλο ηθικό θέμα, το οποίο για μένα είναι πάρα πολύ σημαντικό. Δεν έχει σημασία τι πιστεύω εγώ ή τι πιστεύετε εσείς. Για αυτό λες στη δημόσια διαβούλευση η πλειοψηφία θα αποφασίσει. Ίσως η πλειοψηφία θα έχει μια καλύτερη γνώμη, άποψη ή εν πάση περιπτώσει είναι πιο δημοκρατικό, γιατί μιλάμε και για μια ζωή που μόλις γεννάται. Σας λέω ότι η επιστήμη μου με έχει βάλει σε μια θέση να τα βλέπω τα πράγματα φροντίζοντας και τη ζωή που έχει μόλις δημιουργηθεί. Δεν μπορώ να τα ξεχωρίσω αυτά τα πράγματα. Θέλοντας, όμως, κατανοώντας πλήρως και το δικαίωμα της γυναίκας να αποφασίσει αν θέλει την τεκνοποίηση ή όχι. Από τη στιγμή που ξεκινά από τους τρεις μήνες να χτυπάει η καρδιά ενός παιδιού θεωρείται μια ζωή που έχει δημιουργηθεί. Και μετά από κάποιες εβδομάδες, τα μωρά, ακόμη και αυτά που βγαίνουν με καισαρική για διάφορους ιατρικούς λόγους, πάτε να δείτε στις μονάδες θεραπείας νεογνών, επιβιώνουν. Είναι βιώσιμα τα μωρά. Το γνωρίζω, για το ηθικό θέμα. Θέλω να σας πω ότι θέματα τα οποία μπορεί να αφορούν για το πώς θέλουμε να λειτουργεί η κοινωνία μας είναι για μένα ένα θέμα που μπορεί να λύνεται με δημόσια διαβούλευση. Όχι το συγκεκριμένο, γενικότερα».
Τα όσα είπε η κυρία Καρυστιανού προκάλεσαν την παρέμβαση του κυβερνητικού εκπροσώπου, Παύλου Μαρινάκη, ο οποίος κατά τη διάρκεια του briefing ανέφερε ότι «το πιο φοβερό είναι ότι αυτό ακούστηκε και από γιατρό. Δεν πρόκειται να γυρίσουμε πίσω σε συζητήσεις που είναι λυμένες. Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Κάθε γυναίκα, κάθε άνθρωπος είναι υπεύθυνος να ορίζει το σώμα της, τελεία και παύλα».
ΠΑΣΟΚ: Το ζήτημα των αμβλώσεων έχει λυθεί οριστικά επί Ανδρέα Παπανδρέου
Θέση στα όσα δήλωσε η Μαρία Καρυστιανού περί αμβλώσεων πήρε το ΠΑΣΟΚ. Συγκεκριμένα, το γραφείου Τύπου σε ανακοίνωσή του αναφέρει: «Το ζήτημα των αμβλώσεων έχει λυθεί οριστικά. Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου με τον νόμο 1609/1986 έκανε πράξη το δικαίωμα κάθε γυναίκας να αποφασίζει η ίδια με ασφάλεια για το σώμα της. Η πρόσβαση σε ασφαλή άμβλωση είναι αναφαίρετο δικαίωμα». «Σήμερα είναι ώρα για περισσότερα δικαιώματα για τις γυναίκες στην κατεύθυνση που έχει δείξει το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ, και όχι για πισωγύρισμα», τονίζει ακόμη η Χαριλάου Τρικούπη.
ΣΥΡΙΖΑ: "Βαθιά πολιτική και επικίνδυνη" η θέση για τις αμβλώσεις, την εντάσσει σε σκοταδιστική αντίληψη
Ο Τομέας Ισότητας και Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ. εξέδωσε ανακοίνωση με αφορμή τη δήλωση της Μαρίας Καρυστιανού ότι οι αμβλώσεις πρέπει να τεθούν σε «δημόσια διαβούλευση». Η ανακοίνωση χαρακτηρίζει τη θέση της «βαθιά πολιτική και επικίνδυνη» και την εντάσσει σε «σκοταδιστική αντίληψη», που συνδέεται ιστορικά με θεοκρατικά καθεστώτα και ακραίες συντηρητικές ιδεολογίες.Στην ανακοίνωση επισημαίνεται ότι στην Ελλάδα, όπου η άμβλωση είναι νόμιμη από το 1986, και στην Ευρώπη η συντριπτική πλειονότητα των κρατών αναγνωρίζει το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση ως θεμελιώδες και ότι το δικαίωμα αυτό κατακτήθηκε μέσα από δεκαετίες αγώνων φεμινιστριών απέναντι στην πατριαρχία, την έμφυλη βία και τη θρησκοληψία.
«Τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν παζαρεύονται και δεν ζυγίζονται με δημοψηφίσματα και "διαβουλεύσεις"», τονίζει η βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ Έλενα Άκριτα, εκ μέρους του Τομέα Δικαιωμάτων και Ισότητας. Παράλληλα, σημειώνεται ότι η αμφισβήτηση του δικαιώματος της άμβλωσης την τοποθετεί ιδεολογικά σε χώρο συνδεδεμένο με το κόμμα Νίκη.
Για το εν λόγω ζήτημα τοποθετήθηκε και η βουλευτής της Νέας Αριστεράς Έφη Αχτσιόγλου αλλά και ο γραμματέας της Κ.Ε. του κόμματος Γαβριήλ Σακελλαρίδης. «Η κυρία Καρυστιανού δήλωσε το πρωί ότι οι αμβλώσεις «είναι ένα θέμα δημόσιας διαβούλευσης, ας αποφασίσει η κοινωνία τι θα ήθελε να γίνει. Υπάρχει μια ιδιαιτερότητα στο θέμα, γιατί αφορά τα δικαιώματα της γυναίκας, αλλά και του εμβρύου», έγραψε η κυρία Αχτσιόγλου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
«Η δήλωση είναι προβληματική για 4 λόγους:
Θέτει σε αμφισβήτηση το θεμελιώδες δικαίωμα των γυναικών στην αυτοδιάθεση του σώματός τους. Δικαίωμα που έχει κατακτηθεί και νομικά κατοχυρωθεί εδώ και δεκαετίες.
Το πλαίσιο παρανομίας των αμβλώσεων θέτει ευθέως σε κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα των γυναικών, όπως συνέβαινε στη χώρα μας πριν από τη νομιμοποίησή τους και όπως εξακολουθεί να συμβαίνει σε άλλες χώρες όπου οι αμβλώσεις είναι παράνομες.
Δημόσια διαβούλευση μπορεί να υπάρξει για πολλά θέματα, αλλά όχι για θεμελιώδη δικαιώματα. Τα θεμελιώδη δικαιώματα δεν είναι ζήτημα πλειοψηφίας - μειοψηφίας.
Δεν υπάρχει πραγματική και νομική σύγκρουση προστασίας ζωής κυοφορούμενου και αυτοδιάθεσης σώματος γυναίκας, στο πλαίσιο των νόμιμων αμβλώσεων, όπως οι προϋποθέσεις τους καθορίζονται στον ευρωπαϊκό νομικό πολιτισμό, και για τον λόγο αυτό δεν νοείται και οποιαδήποτε στάθμιση» κατέληξε.
Από την πλευρά του, ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης υπογράμμισε πως «η υπεράσπιση της δικαιοσύνης, του κράτους Δικαίου και των δικαιωμάτων δεν μπορεί να γίνεται αλά καρτ. Δεν μπορούμε να επικαλούμαστε αποσπασματικά ορισμένες όψεις τους και να αποσιωπούμε ή να υποβαθμίζουμε άλλες που αφορούν μια μεγάλη μερίδα της κοινωνίας», χαρακτηρίζοντας βαθιά προβληματική και άκρως επικίνδυνη την τοποθέτηση της κυρίας Καρυστιανού για τις αμβλώσεις.
Ο νόμος του 1986 για τις αμβλώσεις
Το 1986 θεσπίστηκε το δικαίωμα της άμβλωσης στη χώρα μας (για δεύτερη φορά - η πρώτη ήταν το 1978, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις). Συγκεκριμένα, βάσει του νόμου 1609/1986, ο οποίος δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ στις 3 Ιουλίου εκείνης της χρονιάς, οι γυναίκες απέκτησαν το δικαίωμα να τερματίζουν νόμιμα την ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη. Η πρώτη φορά που θεσπίστηκε το δικαίωμα ήταν για συγκεκριμένες περιπτώσεις το 1978. Ωστόσο το 1986 προβλέφθηκε νομικά από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου.Σύμφωνα με τον νόμο, η άμβλωση έγινε νόμιμη «κατ’ επιλογή» μέχρι την 12η εβδομάδα κύησης, χωρίς την ανάγκη ιατρικών ή άλλων ενδείξεων. Επίσης η άμβλωση επιτράπηκε σε κάθε στιγμή της εγκυμοσύνης χωρίς χρονικό όριο εάν υπήρχε αναπότρεπτος κίνδυνος για τη ζωή ή σοβαρή βλάβη της υγείας της γυναίκας.
Σύμφωνα με το άρθρο 2 , οι παράγραφοι 4 και 5 του άρθρου 304 του Ποινικού Κώδικα αντικαταστάθηκαν ως εξής: «Δεν είναι άδικη πράξη η τεχνητή διακοπή της εγκυμοσύνης που ενεργείται με τη συναίνεση της εγκύου από ιατρό μαιευτήρα-γυναικολόγο με τη συμμετοχή αναισθησιολόγου σε οργανωμένη νοσηλευτική μονάδα, αν συντρέχει μία από τις ακόλουθες περιπτώσεις”. Και ακολουθούσαν οι σχετικές περιπτώσεις. Η άμβλωση γίνεται με τη συναίνεση της εγκύου, εκτελείται από γιατρό μαιευτήρα-γυναικολόγο και με τη συμμετοχή αναισθησιολόγου, σε οργανωμένη νοσηλευτική μονάδα. Σύμφωνα, τέλος, με την παράγραφο 5 του ποινικού κώδικα “αν η έγκυος είναι ανήλικη, πρέπει να έχει και τη συναίνεση ενός γονέα ή του προσώπου που έχει την επιμέλειά της, επιπλέον της δικής της”. Το νομοθέτημα εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο με ευρεία πλειοψηφία. Καταψήφισε η τότε αξιωματική αντιπολίτευση της Νέας Δημοκρατίας.
