Σήμα να χαμηλώσουν οι τόνοι έδωσε με την ομιλία του στο Συνέδριο της Νέας Αριστεράς ο γραμματέας της ΚΕ, Γαβριήλ Σακελλαρίδης. Επέμεινε, πάντως, στην άποψη πως προτεραιότητα αποτελεί η ανασυγκρότηση της ριζοσπαστικής Αριστεράς «μέσα σε ένα πλαίσιο ενωτικό, που να μπορεί να παράξει ευρύτερες πολιτικές συμμαχίες για να έρθει αυτή η αλλαγή».

Διαβάστε: Στο "κόκκινο" η Νέα Αριστερά: Ύστατη προσπάθεια για την αποφυγή διάσπασης στη σκιά του Τσίπρα - Η υπαναχώρηση Χαρίτση και τα "καρφιά" Σακελλαρίδη και Τσακαλώτου (Εικόνες & Βίντεο)

Ακόμη, στην ομιλία του, ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης είπε πως καλώς η Νέα Αριστερά συζητά για το πρόγραμμα, καθώς είναι «εξαιρετικά χρήσιμο εργαλείο», όμως πρόσθεσε, πως είναι «αναγκαία συνθήκη το πρόγραμμα, αλλά δεν είναι ικανή για την αλλαγή».

Αναλυτικά η ομιλία του Γαβριήλ Σακελλαρίδη στο Συνέδριο Νέας Αριστεράς

Ο ΣΥΡΙΖΑ, ο συνασπισμός τα παλαιότερα χρόνια, φαινόταν να δίνει τη μάχη της εκλογικής επιβίωσης και να είναι κοινωνικά άχρηστος, σε μια θέση στο περιθώριο του πολιτικού συστήματος, την ώρα που υπήρχε η τιτανομαχία του δικομματικού συστήματος και την ώρα που υπήρχαν διλήμματα, όπως η δεξιά του Καραμανλή, ο εκσυγχρονισμός του Σημίτη, να πάρουμε τις λάθος επιλογές.

Δεν ήταν λίγες οι φορές που μπήκαμε στον πειρασμό. Δεν ήταν λίγες οι προτάσεις που είχαμε εκείνη την περίοδο. Όμως κρατήσαμε αυτή τη φλόγα ζωντανή, η οποία, όταν ωρίμασαν οι κοινωνικές συνθήκες – εκείνη ακριβώς τη στιγμή που υπήρχε η κοινωνική διαθεσιμότητα μέσα από πολύ συγκεκριμένες, προφανώς, οικονομικές και κοινωνικές συγκυρίες στην Ελλάδα – η Αριστερά ήταν παρούσα, σήκωσε το γάντι και έδωσε την απάντηση της κυβέρνησης της Αριστεράς, αλλάζοντας τους συσχετισμούς και δίνοντας αυτή τη μάχη με όρους νίκης.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, όλα αυτά προφανώς δεν είναι άσχετα με τη στιγμή που ζούμε και την κουβέντα η οποία διεξάγεται. Προφανώς δεν υπάρχει – και θέλω να είμαι απολύτως σαφής – κανένας και καμία από οποιαδήποτε άποψη εδώ μέσα που να μην πιστεύει ότι βασικός μας αγώνας είναι η ανατροπή της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Μιας κυβέρνησης που έχει τα χαρακτηριστικά που τα έχουν αναλύσει οι περισσότεροι και οι περισσότερες μέσα σε αυτήν την αίθουσα.

Αν υπάρχουν διαφωνίες, οι διαφωνίες έγκεινται στο περιεχόμενο της πολιτικής, της στρατηγικής μας, που θα φέρει αυτή την αλλαγή. Γιατί, συντρόφισσες και σύντροφοι, το κρίσιμο, πραγματικά, είναι να μπορέσουμε να συγκροτήσουμε μια πολιτική ταυτότητα, ένα συγκεκριμένο στίγμα, το οποίο θα δίνει τη δυνατότητα στο αριστερό ριζοσπαστικό μας πρόγραμμα να αποτελέσει μια ηγεμονική πολιτική, που θα μπορέσει να αναδιατάξει το πολιτικό σκηνικό και να ανατρέψει την κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, προφανώς είναι ένα συνέδριο προγραμματικό, το οποίο επεξεργάζεται το πρόγραμμά μας, επεξεργάζεται τις αιχμές μας. Το πρόγραμμα είναι εξαιρετικά χρήσιμο εργαλείο. Μέχρι τώρα δεν στερούμασταν προγραμματικών θέσεων στο δημόσιο λόγο μας. Δεν λέω ότι δεν είχαμε θέσεις· προφανώς, από σήμερα θα τις έχουμε αποτυπωμένες και στο πρόγραμμα. Είναι όμως αυτή η συνθήκη από μόνη της που μπορεί να μας δώσει αυτό το χρήσιμο καύσιμο για να επιτύχουμε την πολιτική αλλαγή.

Θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι το πρόγραμμα είναι η αναγκαία συνθήκη, αλλά δεν είναι η ικανή. Και θα σας μιλήσω πάλι για την πιο σύγχρονη, από το 2015, πολιτική ιστορία του ευρύτερου χώρου μας. Το 2023, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε ένα αξιόλογο πρόγραμμα. Είχε ένα πρόγραμμα που είχε αιχμές, που έλεγε αριστερά πράγματα, που απαντούσε στα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας.

Θυμάμαι την περίοδο που έβγαινε ο Ξανθός εν μέσω πανδημίας και έλεγε τις θέσεις μας, παρά το θόρυβο που δημιουργούνταν από άλλους. Και έλεγε τις θέσεις μας για την υγεία, σε μια συνθήκη που όλη η κοινωνία ήθελε να ακούσει πρόγραμμα για την υγεία. Δεν άλλαζε τίποτα. Δεν μας άκουγε η κοινωνία. Δεν άκουγε τότε τον ΣΥΡΙΖΑ η κοινωνία.

Το 2023, με αριστερό πρόγραμμα, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατάφερε να πείσει την κοινωνία ότι αποτελεί την εναλλακτική. Γιατί, συντρόφισσες και σύντροφοι, δεν τα κατάφερε; Επειδή δεν είχε αριστερό πρόγραμμα; Επειδή δεν είχε λεπτομερές πρόγραμμα; Επειδή δεν είχε πολιτική πρόταση; Όχι. Δεν τα κατάφερε γιατί είχε χάσει την αξιοπιστία του, και όσο και να μιλούσε, δεν τον άκουγε ο κόσμος. Και τα καλύτερα πράγματα να έλεγε, τα αυτιά ήταν κλειστά, οι πλάτες γυρισμένες, γιατί είχε χαθεί η αξιοπιστία.

Και ας έλθουμε λοιπόν τώρα στο ζήτημα της αξιοπιστίας, της ανάγκης να ξαναβρούμε, ως Αριστερά και ως Νέα Αριστερά, τη χαμένη αυτή αξιοπιστία. Και εκεί ακριβώς, κατά την άποψή μου, έγκειται και το ζήτημα των συμμαχιών. Ο σύντροφος Χαρίτσης, σε μια ειλικρινή και ευθεία ομιλία που έκανε στην έναρξη, έθεσε αυτά τα ζητήματα και, κατά την άποψή μου, έκανε καλά που τα έθεσε. Έκανε καλά γιατί αυτά είναι τα ζητήματα που πρέπει να συζητάμε και να μας απασχολούν· να απασχολούν το συνέδριο και τα μέλη.

Έγινε συζήτηση στον προσυνεδριακό διάλογο αν πρέπει να ανοίξουμε αυτά τα ζητήματα. Αν δεν τα συζητήσουμε εδώ στο συνέδριο, πού ακριβώς θα τα συζητήσουμε, συντρόφισσες και σύντροφοι; Τι αποφάσεις θα ληφθούν; Πώς θα προχωρήσουμε;

Επομένως, αυτά είναι τα σημαντικά ζητήματα, και εδώ ακριβώς συνδέονται με το ζήτημα της ευρύτερης αξιοπιστίας της δικής μας πρότασης. Συντρόφισσες και σύντροφοι, η Αριστερά είναι σε βαθιά κρίση. Είναι σε κρίση ακριβώς εξαιτίας αυτής της απώλειας αξιοπιστίας, αυτής της αντίληψης, της σύνδεσης με την κοινωνία.

Το γεγονός ότι σήμερα μπορεί να βγούμε με ένα εξαιρετικό, ριζοσπαστικό πρόγραμμα – και παρένθεση: είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι και η κοινοβουλευτική μας ομάδα και ο πρόεδρος και τα στελέχη μας έχουν εξαιρετικά αριστερές και ριζοσπαστικές προτάσεις και δεν υποκύπτουν σε πιο κεντρώες πολιτικές – δεν λύνει το πρόβλημα. Αλλού είναι το πρόβλημα, και εκεί θέλω να έρθω: στο ζήτημα της στρατηγικής, στο στίγμα που δίνουμε πολλές φορές στην κοινωνία. Ότι αυτό μπορούμε να το κάνουμε με υλικά, με κόμματα, με πολιτικούς χώρους που έχουν απολέσει την αξιοπιστία. Και αυτό δημιουργεί πρόβλημα και στη δική μας πολιτική πρόταση.

Αυτό μας αναγκάζει να έχουμε εξαιρετικές θέσεις, εξαιρετικές τοποθετήσεις, εξαιρετική κοινοβουλευτική παρουσία, και παρόλα αυτά ο κόσμος – όπως το 2023 – δεν μας ακούει, γυρνάει την πλάτη, κατεβάζει ξανά τα ρολά, όταν λέμε σωστά, μαχητικά και ριζοσπαστικά πράγματα.

Έχοντας πει όλα αυτά, πιστεύω ότι, και στο πνεύμα της συνεδριακής μας απόφασης, είναι σημαντικό, είναι κρίσιμο, να βάλουμε ξανά το ζήτημα της ανασυγκρότησης της Αριστεράς μέσα σε ένα πλαίσιο ενωτικό, που να μπορεί να παράξει ευρύτερες πολιτικές συμμαχίες για να έρθει αυτή η αλλαγή.

Το σημαντικό είναι να μπορέσουμε αυτή τη φλόγα που μας κράτησε… να βρίσκουμε τρόπους να συνεπάρχουμε, να συνθέτουμε και, με συντροφικό τρόπο, να προχωράμε μαζί. Έχουμε υπάρξει σε κόμμα που είχε διαφορετική άποψη για το τι νόμισμα θα έχουμε. Και λίγο πριν τις εκλογές, έχουμε υπάρξει σε κόμματα με θεμελιώδεις διαφωνίες. Νομίζω ότι, στο πλαίσιο της κουλτούρας που έχουμε, με σεβασμό σε όλες τις απόψεις – και αυτές που πλειοψηφούν και αυτές που μειοψηφούν – μπορούμε όλοι και όλες να συνεχίσουμε σε αυτόν τον κρίσιμο και δύσκολο αγώνα που έχουμε μπροστά μας.

Σας ευχαριστώ.