Στη σημασία της διατήρησης της ιστορικής μνήμης και στην ανάγκη διαρκούς επαγρύπνησης απέναντι στον ρατσισμό, τον αντισημιτισμό και τη μισαλλοδοξία αναφέρεται ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, με αφορμή τη συμπλήρωση 81 ετών από την απελευθέρωση του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Άουσβιτς.

Σε ανάρτησή του, ο πρωθυπουργός τονίζει ότι η μνήμη των έξι εκατομμυρίων Εβραίων που εξοντώθηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα παραμένει ζωντανή, όπως και η ανάμνηση των χιλιάδων Ελλήνων Εβραίων που χάθηκαν, υπογραμμίζοντας ότι η Ελλάδα πλήρωσε «βαρύ τίμημα» με τον αφανισμό ιστορικών εβραϊκών κοινοτήτων σε πόλεις όπως η Θεσσαλονίκη, η Αθήνα, τα Ιωάννινα και η Ρόδος.

Όπως επισημαίνει, το Ολοκαύτωμα δεν αποτελεί μόνο ένα κορυφαίο ιστορικό γεγονός, αλλά και μια διαρκή προειδοποίηση για τους κινδύνους που εγκυμονούν το μίσος, ο διχασμός και η αμφισβήτηση των δημοκρατικών αξιών. Παράλληλα, σημειώνει ότι στη σύγχρονη εποχή οι αξίες του ανθρωπισμού, της διεθνούς νομιμότητας και της Δημοκρατίας δοκιμάζονται εκ νέου, καθιστώντας αναγκαία την υπεράσπισή τους.

Ολόκληρη η ανάρτηση του Πρωθυπουργού:

Μπορεί να πέρασαν 81 χρόνια από την απελευθέρωση του Άουσβιτς. Ωστόσο η μνήμη των 6.000.000 Εβραίων που υπέφεραν και εξοντώθηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα παραμένει ζωντανή. Μαζί της, και η θύμηση χιλιάδων Ελλήνων, καθώς η πατρίδα μας πλήρωσε, τότε, βαρύ τίμημα, χάνοντας μεγάλο μέρος του εβραϊκού πληθυσμού της.

Κοινότητες που άνθιζαν επί αιώνες στη Θεσσαλονίκη, στην Αθήνα, στα Ιωάννινα, στη Ρόδο και σε πολλές ακόμη πόλεις, εξολοθρεύθηκαν μέσα σε λίγους μήνες. Μία πληγή που δεν έχει ακόμη επουλωθεί, καλώντας κάθε πολιτισμένο άνθρωπο να μην ξεχνά το παρελθόν και να προστατεύει την αλήθεια μέσα στον χρόνο.
Γιατί το Ολοκαύτωμα δεν είναι μόνο ένα ιστορικό γεγονός με ξεχωριστό βάρος. Είναι και μια διαρκής προειδοποίηση ότι η μισαλλοδοξία, ο ρατσισμός και ο αντισημιτισμός δεν έχουν θέση στις κοινωνίες μας. Γι’ αυτό και παραμένουμε σε εγρήγορση απέναντι στις δυνάμεις του μίσους και του διχασμού.

Στην εποχή μας, άλλωστε, οι αξίες του ανθρωπισμού, της διεθνούς νομιμότητας και της Δημοκρατίας δοκιμάζονται και πάλι σε πολλά πεδία. Έχουμε χρέος, συνεπώς, να τις υπερασπιζόμαστε, αποκαλύπτοντας τους πολλούς και διαφορετικούς εχθρούς της προόδου -με όποιο προσωπείο και αν αυτοί εμφανίζονται.

Δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν. Αλλά είναι στο χέρι μας να χτίσουμε ένα καλύτερο μέλλον. Ας κάνουμε, λοιπόν, το «Ποτέ Ξανά» σύνθημα αυτής της διαρκούς προσπάθειας. Ένα διαχρονικό και συλλογικό κάλεσμα να μετατρέπουμε τη μνήμη σε συνειδητή δράση. Και τις εμπειρίες του χθες, σε ζωντανές ελπίδες του αύριο.