Την επόμενη εβδομάδα, όπως όλα δείχνουν, θα πραγματοποιηθεί η συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Άγκυρα, μετά από δύο χρόνια συνεχών αναβολών. Οι συνθήκες υπό τις οποίες θα γίνει δεν είναι και οι καλύτερες, καθώς η ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις έχει σημάνει κόκκινο μετά την επαναφορά, μέσω Navtex, των αξιώσεων της Τουρκίας στο Αιγαίο.

Διαβάστε: Ελληνοτουρκικό θρίλερ πριν το τετ α τετ Μητσοτάκη με Ερντογάν: Navtex, σκληρή ρητορική και διπλωματικό μπρα ντε φερ - Τι δηλώνουν στο parapolitika.gr Τάσος Χατζηβασιλείου και Αλέξανδρος Δεσποτόπουλος

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, στην Αθήνα αναπτύσσονται προβληματισμοί για τον τρόπο προσέγγισης της Άγκυρας, οι επιδιώξεις της οποίας, με βάση τη νέα διαμορφούμενη διεθνή κατάσταση, φαντάζουν μαξιμαλιστικές. Ιδιαίτερα με την ενίσχυση του διπλωματικού της ρόλου, που απορρέει κυρίως από την ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας με τον Αμερικανό Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.

Όσο πλησιάζει η ημερομηνία συνάντησης των δύο ηγετών, εντός του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας επικρατούν διαφορετικές φωνές προσέγγισης με την Άγκυρα.

Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Αβραμόπουλος, σε ομιλία του χθες σε think tank της Κωνσταντινούπολης (Ekopolitik Foundation), τάχθηκε αναφανδόν υπέρ του διαλόγου με τη γείτονα, εντάσσοντάς τον μάλιστα σε μία μακροχρόνια πολιτική εφαρμογή που, όπως υποστήριξε, αντί να παρασύρεται από τις περιστάσεις, να μετατρέψει μια γεωγραφία τριβής σε μια γεωγραφία ασφάλειας, ευημερίας και ευκαιρίας. Στην τοποθέτησή του, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της ΝΔ είπε χαρακτηριστικά: «Χρειαζόμαστε θεσμοθετημένη αποκλιμάκωση. Χρειαζόμαστε μόνιμα κανάλια για την πρόληψη συμβάντων. Χρειαζόμαστε ανοιχτές γραμμές άμεσης επικοινωνίας σε πραγματικό χρόνο. Χρειαζόμαστε πρωτόκολλα για αλληλεπιδράσεις στον αέρα και στη θάλασσα. Χρειαζόμαστε μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης που να είναι λειτουργικά. Χρειαζόμαστε αναθεώρηση της εφαρμογής και μετρήσιμα αποτελέσματα. Η εμπιστοσύνη δεν δηλώνεται μία φορά. Η εμπιστοσύνη χτίζεται μέσω της συνέπειας και της προβλεψιμότητας. Και υπάρχει επίσης η ψυχολογική διάσταση της ασφάλειας. Η ασφάλεια δεν είναι μόνο δυνατότητες και σκληρή ισχύς. Είναι επίσης ήπια ισχύς».


Δεδομένη η συνάντηση Μητσοτάκη με Ερντογάν, χωρίς, όμως, συγκεκριμένη ημερομηνία ως τώρα

Ο κ. Αβραμόπουλος έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου από την όξυνση της ρητορικής, σημειώνοντας ότι «η εύκολη επίκληση του “casus belli” είναι μια ξεπερασμένη λογική. Αλλά η σκιά της παραμένει βαριά. Οι πόλεμοι δεν έρχονται με ειδοποιήσεις. Μπορούν να ξεκινήσουν απότομα. Γι’ αυτό η πολεμική ρητορική έχει ένα πραγματικό κόστος. Δηλητηριάζει την ατμόσφαιρα και περιορίζει τον πολιτικό χώρο. Υπονομεύει την πιθανότητα ουσιαστικού διαλόγου που βασίζεται στον αμοιβαίο σεβασμό».

Αναφερόμενος στο Κυπριακό, που αποτελεί μελανό σημείο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ο κ. Αβραμόπουλος έκανε εκτενή αναφορά στα οφέλη που θα αποκομίσουν οι δύο χώρες εάν κάνουν στροφή στην πολιτική τους και υποστηρίξουν την επανένωση του νησιού. «Μια επανενωμένη Κύπρος θα γινόταν πλατφόρμα συνεργασίας. Θα έπαυε να είναι μια μόνιμη γραμμή ρήγματος. Θα απελευθέρωνε πολιτική ενέργεια από τη λογική μηδενικού αθροίσματος. Θα διευκόλυνε την οικονομική ολοκλήρωση. Θα ενίσχυε τα ενεργειακά έργα και τα έργα συνδεσιμότητας. Θα υποστήριζε τη θαλάσσια ασφάλεια και τον ανθρωπιστικό συντονισμό», υποστήριξε στην ομιλία του.

Στον αντίποδα όλων αυτών, ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών Γιάννης Βαληνάκης, με άρθρο του στη Real News, τάχθηκε υπέρ της αλλαγής της τακτικής απέναντι στην Τουρκία: «Το νέο περιβάλλον αστάθειας και οι τελευταίες Navtex θα έπρεπε να οδηγήσουν σε έναν πολύπλευρο αναστοχασμό σχετικά με την ακολουθούμενη ελληνική στρατηγική», γράφει, και θέτει το ερώτημα με ποιες θέσεις πάει η Ελλάδα στον διάλογο: «Ο διάλογος είναι συνήθως καλύτερος από τη θερμή σύγκρουση. Το ερώτημα όμως είναι με ποιες θέσεις προσέρχεσαι και σε τι είδους κέρδη αποβλέπεις».

Και ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή καταλήγει: «Από τη στιγμή που η Τουρκία επιμένει να διεκδικεί αλλαγή συνόρων, υπονομεύοντας με συνεχή βήματα την ελληνική κυριαρχία επί του νησιωτικού εθνικού εδάφους, στενεύουν τα περιθώρια συνέχισης των “ήρεμων νερών” και της συναφούς προσέγγισης, η οποία αποδίδει την αναθεωρητική επιθετικότητά της σε λόγους εσωτερικής κατανάλωσης, ελπίζοντας να τη δαμάσει δια των εναγκαλισμών, της εμπορικής συνεργασίας, των φιλικών αγώνων και άλλων μέσων χαμηλής πολιτικής».

Πάντως, μέχρι στιγμής, παρόλο που η συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν θεωρείται δεδομένη και από τις δύο πλευρές, δεν έχει οριστεί ακόμη συγκεκριμένη ημερομηνία.