Η τραγωδία στη Χίο με τον θάνατο δεκαπέντε προσφύγων εξακολουθεί να προκαλεί έντονες πολιτικές αντιδράσεις, με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ να ζητά με επίσημη ανακοίνωσή του την πλήρη και ανεξάρτητη διερεύνηση των συνθηκών του ναυαγίου. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης θέτει σειρά κρίσιμων ερωτημάτων που αφορούν τη στάση του Λιμενικού Σώματος, τη μη χρήση οπτικών μέσων καταγραφής και τη διαδικασία εσωτερικής διερεύνησης μέσω ΕΔΕ. Σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ, η έλλειψη οπτικού υλικού, σε ένα τόσο σοβαρό περιστατικό με απώλεια ανθρώπινων ζωών, δημιουργεί εύλογες υποψίες και εντείνει την ανάγκη για διαφάνεια και λογοδοσία. Το κόμμα υπογραμμίζει ότι δεν μπορεί να γίνεται αποδεκτό, σε ένα κράτος δικαίου, η διερεύνηση να περιορίζεται σε εσωτερικές διαδικασίες του ίδιου του ελεγχόμενου μηχανισμού.

Διαβάστε: Χίος: Από βαριά χτυπήματα και όχι πνιγμό ο θάνατος των 15 προσφύγων (Βίντεο)

Τραγωδία στη Χίο και κάμερες: Τα αναπάντητα ερωτήματα

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται από τον ΣΥΡΙΖΑ στο γεγονός ότι, σύμφωνα με το Λιμενικό, δεν υπάρχει καταγεγραμμένο βίντεο από το περιστατικό, καθώς κρίθηκε ότι δεν ήταν αναγκαία η ενεργοποίηση της κάμερας του σκάφους. Το κόμμα θέτει το ερώτημα αν αυτή η πρακτική θα συνεχιστεί και στο μέλλον και με ποια κριτήρια αποφασίζεται η χρήση ή μη των καμερών. Παράλληλα, γίνεται σύγκριση με τις επιχειρήσεις της Frontex, όπου η καταγραφή θεωρείται υποχρεωτική καθ’ όλη τη διάρκεια των επιχειρήσεων. Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά να δοθούν στη δημοσιότητα οι συνομιλίες μεταξύ του σκάφους και του κέντρου επιχειρήσεων, προκειμένου να διαπιστωθεί αν τηρήθηκαν τα πρωτόκολλα ασφαλούς πλεύσης και αποτροπής σύγκρουσης.

Τραγωδία στη Χίο και πολιτικές ευθύνες

Το κόμμα ασκεί σφοδρή κριτική στον υπουργό Μετανάστευσης Θάνο Πλεύρη, αλλά και στον πρωθυπουργό Κυριάκος Μητσοτάκης, κατηγορώντας τους ότι έσπευσαν να υιοθετήσουν αφήγημα ευθυνών πριν ολοκληρωθεί οποιαδήποτε έρευνα. Ο ΣΥΡΙΖΑ υπενθυμίζει παλαιότερες δηλώσεις του κ. Πλεύρη για τη μεταναστευτική πολιτική και συνδέει το ναυάγιο με μια συνολική στρατηγική αποτροπής που, όπως υποστηρίζει, έχει καταδικαστεί επανειλημμένα από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Καταλήγει ότι μόνο μια ανεξάρτητη έρευνα μπορεί να αποκαταστήσει την αλήθεια και να αποδοθούν πραγματικές ευθύνες.