«Κάθε Προγραμματική Περίοδος του ΕΣΠΑ έχει διαφορετικούς κανόνες από την επόμενη και πολλές φορές, εκ των πραγμάτων, δημιουργείται η ανάγκη μεταφοράς ενός έργου που πρέπει να ολοκληρωθεί, από το ένα χρηματοδοτικό εργαλείο σε άλλο, ακόμα και από ευρωπαϊκό σε εθνικό πρόγραμμα. Για παράδειγμα, ένα αθλητικό κέντρο, ένα αντιπλημμυρικό έργο, η κατασκευή ενός δρόμου, η ανακαίνιση κατοικιών, που μπορεί να μεταφερθεί από το ΕΣΠΑ στο Ταμείο Ανάκαμψης ή στο Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης» τονίζεται από τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Νίκο Παπαθανάση σχετικά με την εμπλοκή του ονόματός του στα ευρωπαϊκά προγράμματα που σχετίζονται με την υπόθεση της ΓΣΕΕ και του Γιάννη Παναγόπουλου.

Διαβάστε: Αποκαλύψεις Big Mouth για τα προγράμματα κατάρτισης: Ανεπαρκείς απαντήσεις και αναπάντητα ερωτήματα από τις ανακοινώσεις Κεραμέως και Παπαθανάση

Στην αποδόμηση των απαντήσεων των υπουργών Κεραμέως και Παπαθανάση σχετικά με τις αποκαλύψεις του Big Mouth για παρατυπίες στην διαδικασία των προγραμμάτων κατάρτισης του υπουργείου Εργασίας προχώρησε νωρίτερα η καλά ενημερωμένη στήλη του powergame.gr. Αρχικά απαντά στην επισήμανση των δύο υπουργών ότι «η συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων (σ.σ στα προγράμματα κατάρτισης) είναι πάγια πολιτική της ΕΕ», τονίζοντας ότι κανείς δεν αμφισβήτησε ότι η συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων στην επαγγελματική κατάρτιση ειδικά στο σχεδιασμό των έργων αποτελεί πάγια πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


Παράλληλα, στην αναφορά των δύο υπουργών ότι «υπήρχαν συμβάσεις και υπήρξε κίνδυνος αποζημιώσεων», η στήλη του powergame.gr αναφέρει ότι ο κίνδυνος αποζημιώσεων δεν νομιμοποιεί σε καμία περίπτωση την κατάργηση της αξιολόγησης, δεν επιβάλλει νομοθετική εξαίρεση, και κυρίως δεν εξηγεί γιατί δεν επελέγη επανασχεδιασμός ή ακύρωση των έργων. 


Παπαθανάσης: Τι είπε για τα ευρωπαϊκά προγράμματα που σχετίζονται με την υπόθεση της ΓΣΕΕ και του Γιάννη Παναγόπουλου

«Δεν υπάρχει περίπτωση να δοθεί ούτε ένα ευρώ χωρίς να είναι σύννομο. Το κράτος δεν μπορεί να πληρώσει αν δεν υπάρχουν όλες οι εγκρίσεις που προβλέπει το εθνικό και ενωσιακό πλαίσιο. Οι μεταφορές έργων μεταξύ χρηματοδοτικών εργαλείων γίνονται για να εξασφαλιστεί η μέγιστη απορροφητικότητα και το σύνολο των διαθέσιμων πόρων να φτάσει οικονομία και την κοινωνία». Αυτό τόνισε ο Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Νίκος Παπαθανάσης, μιλώντας στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ και την εκπομπή «Αταίριαστοι».

Υπενθύμισε ότι η Πολιτεία, εδώ και δεκαετίες, συνεργάζεται με κοινωνικούς φορείς - μεταξύ των οποίων και η ΓΣΕΕ- που έχουν υπογράψει συμβάσεις και, οι ίδιοι, έχουν κάνει διαγωνισμούς για την υλοποίηση προγραμμάτων κατάρτισης εργαζομένων με στόχο την απόκτηση δεξιοτήτων και τη μείωση της ανεργίας- γεγονός που ενισχύει και η Ευρωπαϊκή Ένωση.

«Δεν κάνουμε εμείς τον διαγωνισμό, σε κάθε περίπτωση, οι πληρωμές γίνονται εφόσον ελεγχθεί η όλη διαδικασία από τις αρμόδιες Αρχές, και πληρούνται οι όροι νομιμότητας», υπογράμμισε.

Κάθε Προγραμματική Περίοδος του ΕΣΠΑ έχει διαφορετικούς κανόνες από την επόμενη και πολλές φορές, εκ των πραγμάτων, δημιουργείται η ανάγκη μεταφοράς ενός έργου που πρέπει να ολοκληρωθεί, από το ένα χρηματοδοτικό εργαλείο σε άλλο, ακόμα και από ευρωπαϊκό σε εθνικό πρόγραμμα. Για παράδειγμα, ένα αθλητικό κέντρο, ένα αντιπλημμυρικό έργο, η κατασκευή ενός δρόμου, η ανακαίνιση κατοικιών, που μπορεί να μεταφερθεί από το ΕΣΠΑ στο Ταμείο Ανάκαμψης ή στο Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης.

Τα 14 από τα Προγράμματα κατάρτισης ανέργων μεταφέρθηκαν με τη σύμφωνη γνώμη της Ε.Ε. στη νέα Προγραμματική Περίοδο, και συνεχίζουν να επιδοτούνται από ευρωπαϊκούς πόρους. Για τα 4 Προγράμματα που βρίσκονταν σε εξέλιξη, στα οποία το κράτος, στην προηγούμενη περίοδο, είχε βάλει την υπογραφή του, και δεν μπορούσαν να περάσουν στη νέα Προγραμματική Περίοδο, λόγω αλλαγής των κανόνων, επελέγη η χρηματοδότηση μέσω του Εθνικού Προγράμματος Ανάπτυξης, προκειμένου η χώρα να μην κληθεί να πληρώσει πρόστιμα και οι ωφελούμενοι να μην βρεθούν στον «αέρα». Το ότι βάλαμε τα προγράμματα αυτά σε άλλο χρηματοδοτικό εργαλείο, δεν σημαίνει ότι αυτομάτως θα πληρωθούν. Για να γίνουν πληρωμές πρέπει, προηγουμένως, οι αρμόδιες υπηρεσίες να ελέγξουν αν οι διαδικασίες είναι σύννομες, όπως συμβαίνει, παγίως, με οποιοδήποτε έργο, σημείωσε με νόημα ο κ. Παπαθανάσης.


Η μεταφορά τεσσάρων έργων σε εθνικούς πόρους

Για τον ισχυρισμό των δύο υπουργών ότι «τα 14 έργα πέρασαν στο ΕΣΠΑ – τα 4 σε εθνικούς πόρους», επισημαίνεται ότι αυτό που αποσιωπάται από την χθεσινή ανακοίνωση των Κεραμέως – Παπαθανάση είναι ότι τα 4 έργα κατονομάστηκαν ρητά σε νόμο, μεταφέρθηκαν σε εντελώς διαφορετικό θεσμικό πλαίσιο (Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης), και προβλέφθηκε η χρηματοδότησή τους χωρίς επανάληψη αξιολόγησης. Ωστόσο, όσοι γνωρίζουν το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης δεν αποτελεί συνέχεια του ΕΣΠΑ. Απεναντίας διέπεται από διαφορετικό κανονιστικό και ελεγκτικό πλαίσιο, γεγονός που καθιστά την αξιολόγηση απαραίτητη θεσμική προϋπόθεση και όχι τυπική επανάληψη. Η επιλογή λοιπόν να μεταφερθούν έργα που είχαν απορριφθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σε νέο χρηματοδοτικό καθεστώς, χωρίς καμία μορφή επικαιροποιημένου ελέγχου, δεν συνιστά διοικητική διευκόλυνση, αλλά συνειδητή παράκαμψη της θεσμικής διαδικασίας αξιολόγησης. Το γεγονός ότι η ίδια πρακτική επαναλήφθηκε με δεύτερη νομοθετική ρύθμιση για άλλα δύο έργα επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για σταθερό μοτίβο νομοθετικής υποκατάστασης του ελέγχου.

Τα αναπάντητα ερωτήματα από Κεραμέως - Παπαθανάση και η σύγκρουση συμφερόντων

Στο δελτίο Τύπου των δύο υπουργών, πάντως, δεν υπάρχει  απάντηση, στο ερώτημα γιατί πετάχτηκε στα σκουπίδια η απόφαση του Ελεγκτικού για χρηματοδότηση μόνο μέσω ΕΣΠΑ, όπως επίσης γιατί ο έλεγχος αντικαταστάθηκε από τον νόμο, ενώ δεν υπήρξε ούτε τυπική επικαιροποίηση αξιολόγησης. Επίσης δεν υπάρχει απάντηση γιατί θεσμικοί ρόλοι παρακολούθησης και εποπτείας διασταυρώνονται με ιδιωτικά συμφέροντα αναδόχων στα ίδια έργα. Πάντως, πρόκειται περί μιας δομημένης σύγκρουσης συμφερόντων, που ανακύπτει όταν το ίδιο διοικητικό και πολιτικό περιβάλλον σχεδιάζει το πλαίσιο, επιλέγει τους φορείς, παρακάμπτει τον έλεγχο με νόμο, και στη συνέχεια εποπτεύει την υλοποίηση έργων στα οποία συμμετέχουν οι ίδιοι κύκλοι. Το βασικό ερώτημα παραμένει: Γιατί έργα που δεν πέρασαν τον ευρωπαϊκό έλεγχο επανήλθαν αυτούσια, με νόμο, χωρίς επανεξέταση; Και αν αυτό έγινε δύο φορές, τότε δεν μιλάμε για εξαίρεση.