Η Ελλάδα ενισχύει τη γεωπολιτική της θέση μέσω της ισχυρής στρατηγικής σχέσης με τις ΗΠΑ, η οποία ισχυροποιείται περαιτέρω με τη συνεργασία στον ενεργειακό τομέα, αλλά και με την απόφαση συμμετοχής της χώρας ως «παρατηρητή» στο Συμβούλιο Ειρήνης για την ειρήνευση στη Γάζα.
Σε ένα μεταβαλλόμενο διεθνές περιβάλλον, η Αθήνα επιδιώκει την περαιτέρω καλλιέργεια αυτής της εταιρικής σχέσης, ισορροπώντας ανάμεσα στην Ουάσινγκτον και τους Ευρωπαίους εταίρους στη νέα υπό διαμόρφωση συνθήκη των ευρωατλαντικών σχέσεων. Υπό το πρίσμα αυτό, η απόφαση να παραστεί η Ελλάδα την Πέμπτη στην εναρκτήρια συνεδρίαση του Συμβουλίου της Ειρήνης ελήφθη έπειτα από συνεννόηση με τους Ευρωπαίους εταίρους, ξεκαθαρίζοντας ταυτόχρονα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού ότι σταθερός πυλώνας της εξωτερικής πολιτικής της Αθήνας παραμένει η προσήλωση στην εφαρμογή των συνθηκών του Διεθνούς Δικαίου.

Όπως συχνά αναφέρει ο επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας, Γιώργος Γεραπετρίτης, η σταθερότητα και η τήρηση των διεθνών κανόνων αποτελούν τα θεμέλια για την ασφάλεια στην περιοχή.

Η εικόνα της ισχύος που αποπνέει η χώρα μας εδράζεται και στη γεωστρατηγική της αναβάθμιση, που συνδέεται πλέον με τον ρόλο της ως ενεργειακού κόμβου στην Ανατολική Μεσόγειο. Μετά τις υπογραφές για τις συμφωνίες μίσθωσης των οικοπέδων νοτίως της Κρήτης από τον αμερικανικό ενεργειακό κολοσσό Chevron, η Ελλάδα αντιμετωπίζει διαφορετικά τους συσχετισμούς στη Μεσόγειο και, όπως δήλωσε χθες στο ΕΡΤnews ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρος Παπασταύρου, η συμφωνία έχει ως αποτέλεσμα την ακύρωση στην πράξη του ανυπόστατου και άκυρου τουρκολιβυκού μνημονίου.

Μαλλιάς στο parapolitika.gr: "Απολύτως θετική για τη χώρα η διεύρυνση συμφερόντων ΗΠΑ και Ελλάδος"

Ο πρώην πρέσβης στην Ουάσινγκτον Αλέξανδρος Μαλλιάς, αναλύοντας στο parapolitika.gr τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, επισημαίνει πως «η αμερικανική παρουσία στη Μεσόγειο υπάρχει εδώ και 70 χρόνια. Ειδικότερα, δε, στην Ελλάδα. Από το 1953 υπάρχει η αμερικανική βάση στη Σούδα. Την τελευταία δεκαετία -λαμβανομένων υπόψη των μεγάλων, των κοσμογονικών αλλαγών που γίνονται στη Μέση Ανατολή και στη Βόρειο Αφρική- έχουμε μία ανάδειξη της καίριας γεωγραφικής θέσης της Ελλάδος, πράγμα το οποίο ενδιαφέρει τις Ηνωμένες Πολιτείες. Άρα έχουμε διεύρυνση του κύκλου συμφερόντων των Ηνωμένων Πολιτείων και της Ελλάδος. Και αυτό θεωρώ ότι είναι απολύτως θετικό για τη χώρα. Θυμίζω ότι η Αλεξανδρούπολη εδώ και δέκα χρόνια αναδεικνύεται ως κεντρικός σταθμός παροχής βοήθειας στην Ουκρανία και σε άλλες χώρες που απειλούνται από τη ρωσική επιθετικότητα και από τον ρωσικό αναθεωρητισμό. Σήμερα η Αλεξανδρούπολη πια αναδεικνύεται και ως η αφετηρία του μεγαλύτερου ενεργειακού σχεδίου αγωγού, μέσω του οποίου θα διοχετεύεται αμερικανικό φυσικό αέριο στις χώρες της Κεντροανατολικής Ευρώπης και σε όλη την Ευρώπη και κατ' αρχάς στην Ουκρανία. Η Ελλάδα τη στιγμή αυτή, με την υπογραφή και των προχθεσινών συμφωνιών, εξασφαλίζει μία σημαντική θέση στον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη, σύμφωνα με τα λεγόμενα των ιδίων των Αμερικανών αξιωματούχων και της αμερικανικής κυβέρνησης, του προέδρου Τραμπ συμπεριλαμβανομένου. Δεν βλέπω ουδέν το αρνητικόν σε αυτό, βλέπω μόνο θετικές συνέπειες. Πρώτον, για τα γεωπολιτικά συμφέροντα της Ελλάδας. Δεύτερον, για την ελληνική οικονομία. Και, τρίτον, για την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. Συνεπώς είναι μια συμφέρουσα για την Ελλάδα μακροχρόνια επένδυση το ενδιαφέρον των αμερικανικών ενεργειακών κολοσσών για την Ελλάδα».

Οι ΗΠΑ με τη στήριξη του προέδρου Τραμπ έχουν επιλέξει να επενδύσουν στην Ελλάδα - Η πολιτική σταθερότητα και τα υποσχόμενα κέρδη

Σύμφωνα με τον πρώην πρέσβη, η συμμετοχή της Ελλάδας στο Συμβούλιο Ειρήνης είναι μία άσκηση ισορροπίας μεταξύ της Αμερικής και των γειτόνων, λόγω της ιδιαίτερης γεωγραφικής της θέσης. Σε σχέση με την επίδραση που έχουν οι ενεργειακές συμφωνίες για τις θαλάσσιες ζώνες, κυρίως με την Τουρκία, σπεύδει να ξεκαθαρίσει ότι θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία υπάρχουν και αυτό δεν το γνωρίζουν, όπως λέει, όλοι οι αρχηγοί των πολιτικών κομμάτων. Όπως τονίζει, «όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις, από το 1975, από την εποχή του αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή, μέχρι σήμερα, όλες ανεξαιρέτως, είχαν ως στόχο να πείσουν την Τουρκία ότι είναι προς το συμφέρον της ασφάλειας, της σταθερότητας, της οικονομίας, της ανάπτυξης και της ευημερίας των δύο χωρών η υπογραφή ενός συμφωνητικού προκειμένου να παραπεμφθεί το ζήτημα της οριοθέτησης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και της υφαλοκρηπίδας στη Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Σε ένα διεθνές δικαιοδοτικό όργανο, όπως διευκρίνισε ο κύριος πρωθυπουργός την προηγούμενη εβδομάδα στην Άγκυρα. Εκείνο που θεωρώ βέβαιο είναι ότι οι σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας θα ήταν πολύ διαφορετικές αν η Τουρκία είχε τηρήσει την υπογραφή της, όπως είχε δεσμευθεί στις 30 Μαΐου του 1975, στο κοινό ανακοινωθέν Καραμανλή-Ντεμιρέλ στις Βρυξέλλες και παρέπεμπε το θέμα της οριοθέτησης στην Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Οι σχέσεις θα ήταν πολύ διαφορετικές μεταξύ των δύο χωρών. Εκείνο το οποίο πιστεύω είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, με τη στήριξη της κυβέρνησης του προέδρου Τραμπ, οι αμερικανικοί ενεργειακοί κολοσσοί έχουν επιλέξει να επενδύσουν στην Ελλάδα, θεωρώντας ότι τη στιγμή αυτή η χώρα μας χαρακτηρίζεται από πολιτική σταθερότητα, από πολιτική ωριμότητα και από πολλά υποσχόμενα κέρδη, τα οποία θα διανεμηθούν μεταξύ των εταιρειών και του Ελληνικού Δημοσίου».