Να αποχωρήσει από την προεδρία της ΓΣΕΕ και να μην επιχειρήσει να είναι εκ νέου υποψήφιος στο Συνέδριο της οργάνωσης τον ερχόμενο Απρίλιο καλεί τον Γιάννη Παναγόπουλο ο επικεφαλής του συνδικαλιστικού δικτύου του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Μότσιος, σε συνέντευξή του στα «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ». Ο κ. Μότσιος, που έχει καταγραφεί ως επικεφαλής της ΠΑΣΚΕ Νο2 στα συνδικάτα και αντίπαλο δέος του Γιάννη Παναγόπουλου, αφήνει να εννοηθεί ότι η παρουσία του στην ηγεσία της ΓΣΕΕ είναι εμπόδιο για την αναγέννηση του συνδικαλιστικού κινήματος.


Ως επικεφαλής του συνδικαλιστικού δικτύου του ΠΑΣΟΚ, κάτι που στη συνέχεια διατυπώθηκε ομόφωνα και από την Πολιτική Γραμματεία του κόμματος, ζητήσατε από τον Γ. Παναγόπουλο να παραιτηθεί από πρόεδρος της ΓΣΕΕ, με αφορμή την έρευνα που διεξάγεται σε βάρος του. Επιμένετε στη θέση αυτή και γιατί; 

Το συνδικαλιστικό κίνημα βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή, ιδιαίτερα και μετά τα τελευταία γεγονότα που εμπλέκουν τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ. Οφείλει, για να αποκαταστήσει τη χαμένη του αξιοπιστία και να έχει προοπτική, να πάρει τώρα γενναίες και τολμηρές αποφάσεις. Αποφάσεις που θα οδηγούν ουσιαστικά στην επαναθεμελίωσή του εκ βάθρων. Η απόφαση της Πολιτικής Γραμματείας είναι σωστή. Σε αυτήν την κατεύθυνση ο σημερινός πρόεδρος της ΓΣΕΕ πρέπει να διευκολύνει με τη στάση του και να μη διεκδικήσει να είναι ξανά πρόεδρος.

Ωστόσο, ο ίδιος ο κ. Παναγόπουλος στην απάντηση που έδωσε μέσα από ένα υποστηρικτικό κείμενο στελεχών της ΠΑΣΚΕ άφησε ξεκάθαρα να εννοηθεί ότι ο ίδιος είναι ο γνήσιος εκφραστής και εκπρόσωπος του «πράσινου» εργατικού κινήματος και όχι εσείς. Τι απαντάτε;

Το συνδικαλιστικό κίνημα στη χώρα μας, ιδιαίτερα μετά τον Νόμο 1264/1982, αναπτύχθηκε από τα κάτω με κινηματικά χαρακτηριστικά, αποκτώντας δομές, δύναμη διαπραγμάτευσης και πετυχαίνοντας σπουδαίες κατακτήσεις σε κεντρικό, κλαδικό και επιχειρησιακό επίπεδο. Ομως, τα τελευταία 13 χρόνια δεν μπόρεσε να υπερασπιστεί τις κατακτήσεις και τα βασικά εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων. Σήμερα βρίσκεται σε μια πολυεπίπεδη κρίση και αυτό το δείχνουν όλες οι έρευνες της κοινής γνώμης. Κύριο πρόβλημα, το έλλειμμα συμμετοχής των εργαζομένων στις δράσεις, στις πρωτοβουλίες και στις κινητοποιήσεις των συνδικάτων. Αυτό το έλλειμμα επιβάλλεται τώρα να το αντιμετωπίσουμε. Ο Παναγόπουλος βρίσκεται στη θέση του προέδρου της ΓΣΕΕ από το 2006. Τα συνδικάτα δεν είναι προσωποκεντρικά. Είναι κινηματικά. Για εμάς, τα τελευταία γεγονότα πρέπει να αποτελέσουν το έναυσμα για μια ουσιαστική αναγεννητική ανασύνταξη του συνδικαλιστικού κινήματος σε όλα τα επίπεδα. Ενα αναγεννημένο και σύγχρονο συνδικαλιστικό κίνημα μπορεί να είναι ο γνήσιος εκφραστής των εργαζομένων.

Ο κ. Παναγόπουλος, όπως και εσείς, προέρχεται από την ΟΤΟΕ, η οποία εδώ και ενάμιση χρόνο έχει «γαλάζια» διοίκηση, ενώ η ΠΑΣΚΕ στις εκλογές των εργαζομένων στις τράπεζες είχε πετύχει σαρωτική νίκη. Τι συνέβη και χάσατε την προεδρία της ΟΤΟΕ μέσα από τα χέρια σας;

Η παράταξή μας στην ΟΤΟΕ με το όνομα ΔΗΣΥΕ (από το 1989) πριν από περίπου έναν χρόνο βγήκε πρώτη δύναμη στο Συνέδριο της Ομοσπονδίας με ποσοστό 40%, αυξάνοντας τα ποσοστά της κατά 6%, και πήρε 7 έδρες στις 15 για την Εκτελεστική Γραμματεία της ΟΤΟΕ. Είναι το μεγαλύτερο ποσοστό που έχει λάβει ποτέ παράταξη στην ιστορία της Ομοσπονδίας. Το διασπαστικό ψηφοδέλτιο πήρε μόλις 6% και 1 έδρα στην Εκτελεστική. Ακολούθησε η εκλογή προεδρείου από τους 15, όπου η διασπαστική παράταξη -μέσα από καιροσκοπικές, παρασκηνιακές συμπεριφορές «δούναι και λαβείν»- με τη μία κρίσιμη ψήφο στήριξε τη ΔΑΚΕ για τη θέση του πρόεδρου (που είχε λάβει μόλις 23%), ακυρώνοντας τη φιλοσοφία του Νόμου 1264/82, που προβλέπει αναλογικά-αντιπροσωπευτικά προεδρεία σύμφωνα με τη δύναμη της κάθε παράταξης. Σημειώνω ότι ο επικεφαλής του διασπαστικού ψηφοδελτίου ανήκει στον κλειστό κύκλο του κ. Παναγόπουλου και διαγράφηκε για αυτήν του τη στάση από το ΠΑΣΟΚ.

Ο κ. Παναγόπουλος θα έπρεπε να είχε συνταξιοδοτηθεί από το 2016. Γιατί δεν ετέθη θέμα αποχώρησής;

Η ΠΑΣΚΕ θα έπρεπε κάθε τρία χρόνια να κάνει συνέδριο και να εκλέγει ή να ανανεώνει την εμπιστοσύνη της στον επικεφαλής της παράταξης. Δυστυχώς, Συνέδριο της ΠΑΣΚΕ έχει να γίνει από το 2005. Η ευθύνη γι’ αυτό προφανώς βαραίνει τον επικεφαλής της παράταξης. Πώς και πού, λοιπόν, να τεθεί το θέμα; Είμαι υπέρ της ύπαρξης θητειών στις κρίσιμες θέσεις. Οταν δεν υπάρχουν θητείες, όταν δεν γίνονται σεβαστές οι δημοκρατικές διαδικασίες, τότε δυστυχώς δημιουργούνται κλειστά και συγκεντρωτικά συστήματα εξουσίας, που τελικά όχι μόνο δεν προασπίζουν τα δικαιώματα των εργαζομένων, αλλά καταλήγουν να εξυπηρετούν ιδιοτελή συμφέροντα. Αυτές οι παθογένειες πρέπει να ανατραπούν -και θα ανατραπούν- από τις υγιείς συνδικαλιστικές δυνάμεις.

Πώς σχολιάζετε την εργατική πολιτική της κυβέρνησης;

Η κυβέρνηση υποσχέθηκε αύξηση των μισθών για όλους τους εργαζομένους. Ομως, επί 7 χρόνια αυξάνει, ονομαστικά μόνο, τον κατώτατο μισθό σε ύψος που δεν καλύπτει την ακρίβεια και τον πληθωρισμό. Αλλωστε, πρέπει να πούμε ότι ο κατώτατος μισθός αφορά 600.000 εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα ενώ οι εργαζόμενοι είναι συνολικά 2,5 εκατομμύρια. Αυτοί οι εργαζόμενοι που είναι στη δουλειά, λίγα ή πολλά χρόνια, πότε θα δουν αυξήσεις στον μισθό τους, όταν οι Συλλογικές Συμβάσεις, κυρίως οι κλαδικές, είναι ελάχιστες, μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού; Πότε οι δημόσιοι υπάλληλοι θα πάρουν ουσιαστικές αυξήσεις και μισθούς αξιοπρέπειας; Η αγοραστική δύναμη των μισθών στην Ελλάδα είναι από τους τελευταίους στην Ευρώπη. Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι η οικονομία επανήλθε στην προ κρίσης κανονικότητα. Οι μισθοί πότε θα επανέλθουν;

Η κυβέρνηση ψήφισε πριν από λίγες ημέρες το νομοσχέδιο για την ενίσχυση των ΣΣΕ, έτσι ώστε να αυξηθεί η κάλυψη των εργαζομένων στο 80%.

Αυτό το νομοσχέδιο δεν περιλαμβάνει δύο κρίσιμες διατάξεις για την ενίσχυση των ΚΣΣΕ. Τη μονομερή προσφυγή στη διαιτησία (ΟΜΕΔ) και τον καθορισμό του κατώτατου μισθού από Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Αρα, ο στόχος για κάλυψη από Συλλογικές Συμβάσεις του 80% των εργαζομένων είναι, προφανώς, ανέφικτος.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Παραπολιτικά"